Кіріспе
Кит Аллен Харринг (4 мамыр 1958 – 16 ақпан 1990) – американдық суретші және қоғамдық белсенді. Оның поп-арты 1980-ші жылдардағы Нью-Йорк граффити субмәдениетінен пайда болды. Оның анимациялық бейнелері "кеңінен танылған визуалды тілге айналды". Көптеген туындыларында қауіпсіз секс және ЖИТС туралы хабардарлықты арттыру үшін бейнелерді пайдалана отырып, әлеуметтік белсенділікке ұласқан сексуалдық меңзеулер бар. Жеке галереялардағы көрмелерден бөлек, ол Кассельдегі Documenta, Нью-Йорктегі Уитни биенналесі, Сан-Паулу биенналесі және Венеция биенналесі сияқты танымал ұлттық және халықаралық топтық көрмелерге қатысты. 1997 жылы Уитни мұражайында оның өнерінің ретроспективасы өтті. Харрингтің танымалдылығы Нью-Йорк метросындағы бос қара жарнама алаптарындағы фигуралардың, иттің және басқа да стильделген бейнелердің эскиздерінен өсті. Оның суреттері көпшілік назарына іліккеннен кейін, ол көптеген тапсырыстар бойынша түрлі-түсті, ірі масштабты монументалды суреттер жасады. Харринг 1990 жылдың 16 ақпанында ЖИТС-ке байланысты асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол өте ерте жасында суретке қызығушылық танытып, әкесімен бірге шығармашылық суреттер салуға уақыт өткізді. Оның алғашқы шабыт көздері Уолт Дисней мультфильмдері, Доктор Сьюсс, Чарльз Шульц және "Бағлан" шоуындағы Луни Тунс кейіпкерлері болды. Кейін ол елді автостоппен шарлап, Grateful Dead және Никсонға қарсы суреттері бар футболкаларды сатты. 1976 жылы Куцтаун аудандық орта мектебін бітірді. 1976-1978 жылдары Питтсбургтегі Ivy School of Professional Art мектебінде коммерциялық өнерді оқыды, бірақ Роберт Анридің 1923 жылғы "Өнер рухы" кітабын оқығаннан кейін өз өнеріне ден қоюға шабыттандырылып, қызығушылығын жоғалтты. 1978 жылы Харринг Нью-Йорктің төменгі Шығыс бөлігіне көшіп, School of Visual Arts мектебінде сурет салуды оқыды. Осы кезеңде Danceteria түнгі клубында официант болып жұмыс істеді. Оқу барысында Билл Беклиден семиотиканы оқыды және бейне және перформанс өнерін тәжірибеледі. Харрингтің өнеріне автор Уильям Берроуз да зор әсер етті. 2007 жылдың желтоқсанында Нью-Йорк қаласының Трибека ауданындағы American Textile Building ғимаратының бір бөлігінде 1979 жылға жатқан Харрингтің суреті табылды.
Keith Allen Haring (May 4, 1958 – February 16, 1990) was an American artist whose pop art emerged from the New York City graffiti subculture of the 1980s. His animated imagery has "become a widely recognized visual language". Much of his work includes sexual allusions that turned into social activism by using the images to advocate for safe sex and AIDS awareness. In addition to solo gallery exhibitions, he participated in renowned national and international group shows such as documenta in Kassel, the Whitney Biennial in New York, the São Paulo Biennial, and the Venice Biennale. The Whitney Museum held a retrospective of his art in 1997. Haring's popularity grew from his spontaneous drawings in New York City subways—chalk outlines of figures, dogs, and other stylized images on blank black advertising spaces. After gaining public recognition, he created colorful larger scale murals, many commissioned. Haring died of AIDS related complications on February 16, 1990. He became interested in art at a very young age, spending time with his father producing creative drawings. His early influences included Walt Disney cartoons, Dr. Seuss, Charles Schulz, and the Looney Tunes characters in The Bugs Bunny Show. He later hitchhiked across the country, selling T shirts he made featuring the Grateful Dead and anti Nixon designs. He graduated from Kutztown Area High School in 1976. He studied commercial art from 1976 to 1978 at Pittsburgh's Ivy School of Professional Art, but eventually lost interest, inspired to focus on his own art after reading The Art Spirit (1923) by Robert Henri. Haring moved to the Lower East Side of New York in 1978 to study painting at the School of Visual Arts. He also worked as a busboy during this time at the nightclub Danceteria. While attending school he studied semiotics with Bill Beckley and experimented with video and performance art. Haring was also highly influenced in his art by author William Burroughs. In December 2007, an area of the American Textile Building in the TriBeCa neighborhood of New York City was discovered to have a Haring painting from 1979.
Алғашқы еңбектері: 1980-1981
Харринг алғаш рет метродағы граффити өнерімен көпшілік назарына түсті, ол станциялардағы қара, пайдаланылмаған жарнама тақталарына ақ мелмен суреттер салған. Ол метроны өзінің "зертханасы" деп есептеді, онда тәжірибе жасап, өнер туындыларын жасай алатын болды, ал қара жарнама қағазын бос орын және "сурет салуға өте қолайлы орын" деп қарады. Жарық сәулелерін шығарып тұрған, иеленіп жүретін нәресте – "Жарқын сәби" оның ең танымал символына айналды. Ол метро суретшісі болған кезде өзінің жұмысына қол қою үшін оны таңба ретінде пайдаланды. Сол жылы, Таймс-сквер шоуына қатысып, алғашқы қоғамдық жобаларының бірі ретінде Харринг Таймс-сквердегі метро кіреберісінің үстіндегі баннерлік жарнаманы өзгертті. Онда әйел адам ер адамның аяқтарын құшақтап тұрған, ал бірінші әріпті қаралап, француз киім бренді "Шардон" орнына "Хардон" деп оқылатындай етіп жасады. Кейіннен ол өзінің жұмысын және ойларын тарату үшін басқа да коммерциялық материалдарды пайдаланды. Оған жаппай түрде түймелер мен магниттер жасау және метро жарнамаларының үстінде жұмыс істеу кірді. 1980 жылы Харринг 57-ші клубта көрмелер ұйымдастыра бастады, оларды оның жақын досы және фотограф Цэн Квонг Чи түсірді. 1981 жылдың ақпан айында Харрингтің алғашқы жеке көрмесі Вест-Виллидждегі Вестбет суретшілерінің алаңында өтті. 1981 жылдың қараша айында ол Трибекадағы Хал Бромм галереясында жеке көрме ұйымдастырды.
Жетістік пен атақ-даңққа қол жеткізу: 1982-1986
1982 жылдың қаңтар айында Харинг Таймс-сквердегі Spectacolor компьютерлік анимациялық билбордінде жұмыс істеген Public Art Fund қоры ұйымдастырған он екі суретшінің алғашқысы болды. Сол жазда Харринг өзінің алғашқы ірі сыртқы қабырға суретін Төменгі Шығыстағы Хьюстон Боуэри қабырғасына салды. Ол суреттерінде энергия мен қозғалысты көрсету үшін сызықтарды жиі пайдаланды. Харинг мүмкіндігінше көп жұмыс жасауға тырысып, жылдам жұмыс істеді, кейде бір күніне 40 суретке дейін аяқтады. 1982 жылдың қазан айында Тони Шафрази галереясында өзінің әріптесі граффити суретшісі Ангел "LA II" Ортизбен бірге көрме ұйымдастырды. Сол жылы ол бірнеше топтық көрмелерге қатысты, соның ішінде Нью-Йорктегі Александр Милликен галереясындағы Fast көрмесіне қатысты. Харринг 1983 жылы Швейцариядағы Монтрё джаз фестивалінің плакатын жасады. 1983 жылдың ақпан айында Харринг Манхэттеннің Ист-Виллидждегі Fun галереясында жеке көрме өткізді. Сол жылы Харринг Бразилиядағы Сан-Паулу биенналесіне және Нью-Йорктегі Уитни биенналесіне қатысты. 1983 жылдың сәуірінде Харрингке Милуокидегі Хаггерти өнер мұражайының құрылыс алаңында "Құрылыс қоршауы" атты қабырға суретін салу тапсырылды. Кейін сол жылы Харринг Питтсбургтегі Urban Pulses: Artist and the City көрмесіне қатысып, Питтсбург өнер орталығының бөлмесін бояды және PPG Place-те сыртқы қабырға суретін жасады. 1983 жылдың қазан айында Элио Фиоруччи Харрингті Миланға шақырып, өзінің Fiorucci дүкенінің қабырғаларын бояуға шақырды. 1983 жылдың қазан айында Харринг Роберт Фрейзер галереясындағы көрмесінің ашылуына Лондонда болғанда хореограф Билл Т. Джонспен кездесіп, онымен жұмыс істей бастады. Харринг Джонстың денесін кенеп ретінде пайдаланып, бастан аяққа дейін сурет салды. 1984 жылы Харринг және Ангел "LA II" Ортиз достары Вилли Смит пен Лори Маллеттің WilliWear Productions киім бренді үшін футболка дизайнын жасады. Харрингтің Paper журналында жарияланғаннан кейін, сәнді дизайнер Вивьен Вествуд бас редактор Ким Хастрейтерге барып, Харрингпен кездесуді ұйымдастырды. Харринг Вествудке екі үлкен сурет қағазын ұсынды, ол оларды 1983/84 жылғы күзгі-қысқы "Сиқыршылар" коллекциясы үшін матаға айналдырды. Харрингтің досы Мадонна коллекциядан юбка киіп, әсіресе 1984 жылы шыққан "Borderline" әнінің музыкалық видеоклипінде көрсетті. Харринг жұлдыздық деңгейге жеткен соң да метрода сурет салуын жалғастырды, бұл оның жұмысының шарықтап өскен бағасына қарамастан жасалды. Харринг өз жұмысын тегін беруді ұнатты, көбінесе өз суреттерінің түймелерін және плакаттарын тегін таратты. Харрингтің халықаралық деңгейде танымал болуы туралы ақпарат бұқаралық ақпарат құралдарында жарияланды. Оның суреттері 1984 жылғы ақпандағы Vanity Fair журналында, ал Newsweek журналының 1984 жылғы қазандағы санында жарияланды. 1984 жылы Нью-Йорк қаласының санитарлық бөлімі Харрингтен қоқысқа қарсы науқанның логотипін жасауды сұрады. Харринг Венеция биенналесіне қатысты. Австралияға сапары кезінде ол Мельбурндағы Коллингвуд техникалық колледжіндегі тұрақты Кит Харинг қабырға суретін салды. Сол жылы Харринг Миннеаполистегі және Рио-де-Жанейродағы Уокер өнер орталығында қабырға суреттерін жасады. Кейін сол жылы ол Бруклин музыка академиясында Билл Т. Джонс пен Арни Зейннің "Құпия жайылымдар" қойылымының сахналық безендірісін жасады. Харрингке БҰҰ-ның алғашқы күндік конвертін және 1985 жылды Халықаралық жастар жылы ретінде атап өту үшін онымен бірге шектеулі литографиялық басылым жасау тапсырылды. Ол MTV декорацияларын жасады және Манхэттендегі Палладиум сияқты әртүрлі өнер мекемелері мен түнгі клубтар үшін фрескалар салды. 1985 жылдың шілдесінде ол Филадельфиядағы JFK стадионында Live Aid концерті үшін сурет салды. Сонымен қатар, ол өнер сатушы Макс Протечтің автокөлігін аукционға шығарды, ал түскен қаражат Африкадағы ашаршылыққа көмектесуге жұмсалды. Харринг 1985 жылы "Оңтүстік Африканы азат ету" плакаттарын жасау және 1986 жылы Жаһандық ядролық қарусыздану үшін Ұлы бейбітшілік науқаны үшін плакат жасау арқылы саяси белсенділігін жалғастырды. 1986 жылдың көктемінде Харрингтің Амстердамдағы Стеделик мұражайында жеке көрмесі болды, онда ол қабырға суретін салды. 1986 жылы Харринг Бруклиндегі Флашинг даңғылында орналасқан Вудхалл медициналық және психикалық денсаулық орталығының вестибюлі мен амбулаториялық көмек бөлімінде қоғамдық қабырға суреттерін жасады. 1986 жылдың маусым айында Харринг The CityKids Foundation-мен бірлесіп, "Сәулетшілердің еркіндігі туралы сөйлесуі" атты 90 футтық байрақты құрды. Сол айда ол Шығыс Гарлемде "Crack is Wack" қабырға суретін жасады, оны Нью-Йорктің FDR трассасынан көруге болады. 1986 жылдың 23 қазанында Харринг Берлин қабырғасындағы Checkpoint Charlie мұражайы үшін қабырға суретін жасады. Сурет ұзын болды және сары фонға қарсы қызыл және қара түсті өзара байланысқан адамдардың суреттерін бейнеледі. Түстер Германияның туын көрсетеді және ГДР мен ФРГ арасындағы біртүтастық үмітін білдіреді. Харринг Энди Уорхол арқылы танысқан Грейс Джонспен 1984 жылы сұхбат беру үшін жұмыс істей бастады. Харринг Джонсқа "I'm Not Perfect (But I'm Perfect for You)" (1986) музыкалық видеоклипінде кию үшін юбка салды және видеоклипке ассистент режиссер болды. Ол сонымен қатар Джонсты Paradise Garage-тағы тікелей өнерлеулерде денеге сурет салды және 1986 жылғы "Vamp" фильміндегі Катрина патшайымының рөлінде сурет салды. Харринг Джонс үшін мүсіндік әшекейлерді жасау үшін әшекей жасаушы Дэвид Спадамен бірлесіп жұмыс істеді. Харринг Дэвид Боуидің "Without You" (1983), N. Y. C. Peech Boys-тың "Life Is Something Special" (1983), Малькольм Маклареннің "Duck For The Oyster" (1983) және Сильвестрдің "Someone Like You" (1986) сияқты әртүрлі артистердің винил қаптамаларын суреттеді. Харринг Уорхолмен бірлесіп 1986 жылғы Монтрё джаз фестивалінің Швейцариядағы және 1986 жылғы Монтрё Детройт джаз фестивалінің Детройттағы плакатын жасады. Бұл Харрингтің жұмысын қолжетімді бағада сатып алуға мүмкіндік берді. Оның қалаған нәрсесіне жеткеннен кейін, яғни "жұмыстың көпшілікке таралуын қамтамасыз ету", Харринг метрода сурет салуды тоқтатты. Ол сондай-ақ метро суреттерін адамдар сатып алып сатуын тоқтату үшін тоқтатты. Кейбіреулер Харрингтің жұмысын коммерцияландырғаны үшін сынады. Харринг ашық гей болды және қауіпсіз секске қолдау көрсету үшін жұмысын пайдаланды. Оған 1987 жылы ЖИТС, ал 1988 жылдың күзінде АИТС диагнозы қойылды. Өмірінің соңғы жылдарында ол өзінің ауруы туралы айту және АИТС туралы хабардарлықты арттыру үшін өзінің суреттерін пайдаланды. Бельгиядағы Галерея 121 көрмесіне барғанда Харринг Антверпендегі заманауи өнер мұражайында қабырға суретін салды. Сол жылы Харрингтің суретші Роджер Нелленс шақырып, оның Казино Кноккеде қабырға суретін салуға шақырды. Жұмыс істеген кезде Харринг Нелленстің суретші Ники де Сен-Фальдің салған қасқыр пішіндес қонақ үйі Le Dragon-да тұрды. Дизайнер мен иесінің келісімімен Харринг ішкі балкон мен баспалдақ бойында фреска суретін салды. Харринг Андре Хеллердің Luna Luna үшін карусельді жасады, ол 1987 жылдың маусымынан тамызына дейін Гамбургтағы уақытша ойын-сауық паркі болды, ондағы аттракциондар заманауи суретшілермен жасалған. 1987 жылдың тамызында Харринг Батыс Виллидждегі Кармин Стрит ойын-сауық орталығының ашық бассейнінде үлкен қабырға суретін салды. 1987 жылдың қыркүйегінде ол Мичиган штатының Блумфилд Хиллс қаласындағы Крэнбрук өнер мұражайында "Детройт ноталары" атты уақытша қабырға суретін салды. Мұражай директоры Эндрю Блаувелттің пікірінше, бұл жұмыс Харринг стиліндегі қараңғы кезеңді көрсетеді және оның АИТС диагнозын растауға себеп болды. Харринг 1987 жылғы "A Very Special Christmas" қайырымдылық альбомының және Run DMC-нің "Christmas In Hollis" синглының мұқабасын жасады, түскен қаражат Арнайы Олимпиадаға аударылды. Сондай-ақ 1987 жылы Харринг АҚШ Конституциясының екі жүз жылдығын мерекелеу үшін Филадельфиядағы Пойнт-Бриз ауданында "Біз жастармыз" атты қабырға суретін салды. Жаңа үй салу үшін уақытша деп жоспарланған, бірақ ешқашан салынбаған, ол жер орнына паркке айналдырылды. Сурет 20... жылы толыққанды қайта жаңартылды.
Достық қарым-қатынас
Нью-Йоркке Visual Arts мектебінде оқуға келгеннен кейін көп ұзамай ол сыныптастары Кенни Шарф (оның бір кездегі бөлмедесі), Саманта Макьюэн және Джон Секспен дос болды. 1988 жылы Баския қайтыс болғанда, Харринг оның Vogue журналына некролог жазды және оған Жан Мишель Баскияға арналған «Таж үймесі» (1988) картинасымен құрмет көрсетті. 1979 жылы Харринг Шығыс ауданында фотограф Цэн Квонг Чимен танысты. Олар дос болып, Харрингтің мансабының көп бөлігін құжаттады. 1980 жылы Харринг граффити суретшісі Ангел "LA II" Ортизбен кездесіп, онымен бірлесіп жұмыс істей бастады. Харрингтің қайтысынан кейін Ортис Харрингтің жұмысына салған үлесі үшін есімділік пен төлем алуын тоқтатты. «Кит Харрингтің желісі: нәсіл және құштарлықтың орындалуы» кітабының авторы Монтездің айтуынша, Кит Харринг қоры мен өнер әлемі Ортизді ұмыттыруды түзету үшін белсенділік танытты. 1980 жылдардың басында Харринг Fab 5 Freddy және Futura 2000, сондай-ақ әнші Мадоннамен достық қарым-қатынас орнатты. 1982 жылы Харринг Энди Уорхолмен дос болып, ол оның ұстазы болды және кейіннен оның 1986 жылғы «Энди Маус» сериясының тақырыбына айналды. 1983 жылы Уорхол Харринг пен оның серіктесі Хуан Дубоздың портретін жасады. Уорхол арқылы Харринг Грейс Джонс, Франческо Клементе және Йоко Ономен дос болды. Харинг пен Васкес жақын дос болып, көп уақыт бірге өткізді. Өлімі алдында Харринг өзінің атын қойып, қор құрды. Ол өзінің көмекшісі және студия менеджері Джулия Груенді атқарушы директор етіп тағайындады; ол 1984 жылы оның үшін жұмыс істей бастады. Васкес – Харрингтің Бродвей студиясында орналасқан қордың басқарма төрағасы.
Кит Харринг қоры
1989 жылы Харринг АҚСҚ-қа қарсы күресетін ұйымдар мен балалар бағдарламаларын қаржыландыру және оларға суреттер ұсыну үшін Кит Харринг қорына негіз салды. Қордың жарияланған мақсаты – оның өсиетін сақтап, оның мұрасын кеңейту, мүңкісіз ұйымдарға білім алмастыру және АҚСҚ туралы хабар таратуға гранттар мен қаржы беру арқылы көмектесу. Сондай-ақ, ол оның туындыларын бөліседі және оның өмірі туралы ақпаратты қамтиды. Қор өнер және білім беру мекемелерін көрмелерді, білім беру бағдарламаларын және жарияланымдарды қаржыландыру арқылы қолдайды.
Марапаттар мен құрметтер
Оның өмірін тойлау үшін Мадонна өзінің 1990 жылғы Blond Ambition World Tour-ының АҚШ-тағы соңғы концертін Харрингтің естелігіне арналған қайырымдылық концерті деп жариялады. Концерттен түскен 300 000 доллардан астам қаражат ЖИТС-ті зерттеу қорына берілді. Бұл оқиға 1991 жылғы «Мадонна: Шындық немесе батылдық» фильмінде көрсетілді. Харрингтің туындылары Red Hot Organization ұйымының ЖИТС туралы хабардарлықты арттыру және оған қарсы күреске қаражат жинау мақсатындағы бірнеше жобаларында пайдаланылды, әсіресе оның алғашқы екі альбомында – Red Hot + Blue (1990) және Red Hot + Dance (1992). Соңғысының мұқабасында Харрингтің суреті қолданылды. Оның өнері бүгінгі күнге дейін әлемнің түкпір-түкпірінде көрсетілуде. Тим Финн Харрингтің естелігіне арнап 1993 жылғы Before & After альбомына «Hit The Ground Running» әнін енгізді. 2006 жылы Харрингті Equality Forum ЛГБТ тарихы айлығының 31 белгілі тұлғасының бірі деп таныды. 2008 жылы Macy’s Алғыс айту күні шеруінде Харрингке арналған шар ұшты. 2012 жылдың 4 мамырында, Харрингтің туған күніне орай, Google оны Google Doodle арқылы құрметтеді. 2014 жылы Харринг Rainbow Honor Walk-тың алғашқы марапатталғандарының бірі болды. Rainbow Honor Walk – Сан-Францисконың Кастро ауданындағы «өзінің саласында маңызды үлес қосқан» ЛГБТҚ тұлғаларын еске алуға арналған даңқ аллеясы. 2019 жылдың маусым айында Харринг Нью-Йорк қаласындағы Стоунволл мейрамханасында орналасқан Стоунволл ұлттық монументінің (SNM) ішіндегі Ұлттық ЛГБТҚ құрмет қабырғасына енгізілген алғашқы 50 американдық «пионер, бастамашы және батырдың» бірі атанды. SNM – ЛГБТҚ құқықтары мен тарихына арналған АҚШ-тың алғашқы ұлттық ескерткіші, ал қабырғаның ашылуы Стоунволл көтерілісінің 50 жылдығымен сәйкес келеді. 2021 жылы Polaroid Харрингті Polaroid Now камерасымен және оның есімдік мотивтерімен безендірілген Polaroid i Type пленкасымен құрметтеді.
Танымал мәдениетте
Харингтің ерекше стилі әр түрлі сәнді коллекцияларда жиі кездеседі. Оның мұрагерлері Adidas, Lacoste, UNIQLO, Supreme, Reebok және Coach сияқты брендтермен ынтымақтастық жасады. Харинг – итальян композиторы Лоренцо Ферреро мен диджей Никола Гидуччинің бірлесіп жазған және орындаған «Көрмедегі Харинг» атты композицияның тақырыбы. Бұл туындыда 1980-ші жылдардағы танымал хиттердің үзінділері Лоренцо Феррероның классикалық музыка туындыларының үлгілерімен және синтезделген дыбыстармен үйлесім табады. Ол 2005 жылы Милан Триенналеде өткен «The Keith Haring Show» көрмесінде таныстырылды. 2008 жылы режиссер Кристина Клаузен «Кит Харингтің әлемі» атты деректі фильмін жарыққа шығарды. Фильмде Харингтің мұрасы түрлі түсті мұрағаттық кадрлар арқылы жаңғыртылып, оның достары мен жанкүйерлері – суретшілер Кенни Шарф пен Йоко Оно, галерея иелері Джеффри Дейч пен Тони Шафрази, хореограф Билл Т. Джонс еске алады. Мадонна 2008/2009 жылдарғы «Sticky and Sweet» турнесінде Харингтің суреттерін анимациялық фон ретінде пайдаланды. Анимацияда оның сүйікті блоктық пішіндері «Into the Groove» әнінің жаңадан ремикстелген нұсқасымен бірге билейді. «Кит Харинг: Double Retrospect» – Ravensburger компаниясының 32 256 бөліктен тұратын, 2011 жылы жасалған ең үлкен пазл рекордын Гиннестің рекордтар кітабына енгізген монументалды пазлы. Пазл оның 32 туындысын пайдаланады және салмағы ... құрайды. 2017 жылы оның қарындасы Кей Харинг «Кит Харинг: Сурет салуды тоқтатпаған бала» атты балалар кітабын жазды, ол бір жылдан астам уақыт бойы Amazon сайтындағы «Балалар өнерінің тарихы» санатында ең көп сатылатын он кітаптың қатарында болды. 2020 жылдың шілдесінде BBC Two «Кит Харинг: Көше өнерінің баласы» атты деректі фильмін көрсетті, ол 1989 жылы Харинг пен өнер сыншысы Джон Груен арасындағы сұхбаттар негізінде жасалған. Бен Энтони режиссерлік еткен бұл фильм 2020 жылдың желтоқсан айында PBS телеарнасында «American Masters» сериясының бөлігі ретінде көрсетілді.
In 2017, his sister Kay Haring wrote a children's book, Keith Haring: The Boy Who Just Kept Drawing, which ranked among the top ten sellers every week for over a year in the Amazon category of Children's Art History. In July 2020, BBC Two broadcast the documentary Keith Haring: Street Art Boy, which is built from a series of interviews between Haring and art critic John Gruen in 1989. The documentary, which was directed by Ben Anthony, aired in December 2020 on PBS as part of the American Masters series.
Әсерлер
Харингтің шығармалары саяси және жеке ықпалды көрсетеді. Оның сексуалдық бағдарына сілтемелер оның барлық шығармашылығында айқын байқалады, ал оның күнделіктері оның жұмысына тигізген әсерін растайды. Кейінгі туындыларында, мысалы, "Атаусыз" (cat. № 27), "Үнсіздік=Өлім" және "Шырылдаған әйел" эскизіндегідей, кейбір шығармаларында АИДС эпидемиясына символдық сілтемелер бар. Оның кейбір жұмыстарында – соның ішінде cat. № 27 – символизм нәзік, бірақ ол сонымен қатар айқын түрде белсенділік көрсететін туындыларды да жасады. ACT UP плакатын қайталайтын және оның ұранын қолданатын "Үнсіздік=Өлім" туындысы, көпшілік пікір бойынша, АИДС/ВИЧ-ке қарсы белсенділіктің жұмысы болып есептеледі. Харингке Уильям Берроуздың Брион Гиссинмен бірлескен жұмысы және олардың "Үшінші сана" кітабы әсер етті. Ол қайтыс болғаннан бері әлемнің 150-ден астам көрмесінде ұсынылды. Ол сондай-ақ бірнеше халықаралық ретроспективалардың тақырыбы болды. Харингтің алғашқы жеке көрмесі 1981 жылдың ақпанында Westbeth Painters Space-де өтті. Сол жылы ол Хал Бромм галереясында жеке көрме ұйымдастырды, содан кейін 1982 жылы Тони Шафрази галереясындағы өзінің табысты көрмесі болды. Сол жылы ол Кассельдегі documenta 7 көрмесіне және Таймс-сквердегі Spectacolor билборды үшін жұмыс жасаған Public Art Fund's Messages to the Public сериясына қатысты. 1984 және 1986 жылдары Венеция биенналесіне қатысты. 1986 жылы Харингтің үш мүсіні Біріккен Ұлттар Ұйымының штаб-пәтерінің сыртындағы Даг Хаммаршельд алаңына орнатылды. Қоғамдық өнер қоры Кит Харингтің мұрагерлерімен бірлесіп, оның ашық аудандағы мүсіндерінің көп орынды инсталляциясын ұйымдастырды, ол Орталық парктегі Дорис С. Фридман алаңы мен Парк-авенюдегі алаңдарда орналастырылды. Бұл көрме Уитни мұражайындағы ретроспективамен бір уақытта өтті. Мүсіндер кейін 1998 жылы Батыс жағалауға жеткізілді. Сан-Франциско өнер комиссиясы Сан-Францисконың қазіргі заманғы өнер мұражайында Харрингтің ретроспективасымен сәйкес келетін Сан-Францисконың төңірегінде 10 мүсінді көрсетті. Батыс Голливуд қаласы мен Харрингтің мұрагерлері Санта-Моника бульвары бойынша оның мүсіндерін ұсынды. 2007 жылы Харрингтің алюминийден жасалған "Өзінің портреті" (1989) мүсіні Нью-Йорк парктеріндегі қоғамдық өнердің 40 жылдығына арналған ретроспективті көрменің бөлігі ретінде Орталық парктегі Арсеналдың вестибюлінде қойылды. 2012 жылдың наурыз айында Нью-Йорктегі Бруклин мұражайында "Кит Харинг: 1978–1982" ретроспективті көрмесі ашылды. 2013 жылдың сәуір айында "Кит Харинг: Саяси сызық" Париждегі Музейде және Le Cent Quatre орталығында ашылды. 2014 жылдың қарашасында Сан-Францискодағы Де Янг мұражайында көрсетілді. 2016 жылдың желтоқсанынан 2017 жылдың маусымына дейін Лос-Анджелестегі Петерсен автомобиль мұражайында Харринг салған бес көлікті ұсынған "Кит Харингтің дәстүрлі емес туындылары" көрмесі өтті. 2019 жылы Харрингтің жұмыстары Бельгиядағы Гладстон галереясында көрсетілді. Ұлыбританиядағы алғашқы ірі көрмесі, 85-тен астам өнер туындысын ұсынды, ол 2019 жылдың маусымынан қарашасына дейін Ливерпульдегі Tate Liverpool мұражайында өтті. 2019 жылдың желтоқсанынан 2020 жылдың наурызына дейін Мельбурндағы Викторияның Ұлттық галереясында "Кит Харинг және Жан-Мишель Баскиа: Кроссинг Лайнз" көрмесі өтті. 2021 жылдың ақпанында Денвердегі Қазіргі заманғы өнер мұражайында "Кит Харинг: Грейс Хаус фрескасы" көрмесі ашылды, онда Харринг Манхэттеннің Верхкі Батыс жағындағы католик жастар орталығында 1983 немесе 1984 жылдың наурыз айында салған фрескадан 13 панель көрсетілді. Фрескада Харрингтің жарқын бебесі, қабақ шағып тұрған иті және билеген адамы бейнеленген, ол үш қабатты және 85 футты құрады. Грейс Хаус сатылып кеткен кезде, оның операторы – Аспанға Көтерілу шіркеуі, Кит Харинг қорының жұмысты сақтап қалу үшін сатып алушыны табуға деген тілегіне қарсы шықты. Оның орнына шіркеу фресканың бөліктерін кесіп, 2019 жылы аукционға шығарды, ол анонимді жеке коллекционерге 3,86 миллион долларға сатылды. Панельдер мұражайға жалға берілген және 2021 жылдың 22 тамызына дейін көрмеде көрсетіледі. 2022 жылы "Кит Харинг: Грейс Хаус фрескасы" көрмесі Хирлендегі Шунк мұражайында көрсетілді. 2023 жылы The Broad Лос-Анджелестегі Харрингтің алғашқы музейлік көрмесін ұсынды, "Кит Харинг: Өнер – әркім үшін".
Өнер нарығы
CBS Evening News 1982 жылдың қазан айындағы хабарында Харрингтің СоХодағы Тони Шафрази галереясындағы жеке көрмесі көрсетілген. Көрме ашылған алғашқы күндері 250 мың доллардан астам сомаға суреттер сатылды. 1983 жылы ол танымал суретші болғанымен, Шафрази Харрингтің бағаларын төмен ұстағысы келгенін айтты. Оның бағалары бір сурет үшін 3000 доллардан басталып, үлкен сурет үшін 15000 долларға дейін жететін. Харринг 1986 жылы Манхэттеннің Сохо ауданында Pop Shop дүкенін ашты, онда футболкалар, ойыншықтар, плакаттар және оның туындыларын көрсететін басқа да заттар сатылды, бұл оның жұмыстарын көптеген адамдарға қолжетімді етуге мүмкіндік берді. 1990 жылы қайтыс болғаннан бері оның мүлігі Гладстон галереясы өкілдік ететін Кит Харринг қоры тарапынан басқарылуда. 2017 жылдың мамыр айында Харрингтің «Атаусыз» (1982) картинасы, оның ерекше белгілері – жарқыраған сәби, қасқая иттер, періштелер және қызыл «X» әріптері, Нью-Йорктегі Sotheby’s аукционында 6,5 миллион долларға сатылды, бұл аукционда сатылған Харрингтің ең қымбат туындысы болды. Алайда, жеңімпаз болған Анатоль Шагалов төлемді жүзеге асыра алмады, ал Sotheby’s оны 2017 жылдың тамызында 4,4 миллион долларға қайта сатты. 2020 жылдың қазан айында Кит Харринг қоры Харрингтің коллекциясынан 140-тан астам туындыны онлайн аукционға шығару үшін Sotheby’s компаниясын жалдады. «Китке арналған» аукционы 1,4 миллион долларлық бағалаудан асып, барлық лоттар сатылған 100% көрсеткішпен 4,6 миллион долларға жетті. Сатудан түскен барлық қаражат Нью-Йорктегі лесбиян, гей, бисексуал және трансгендерлік қауымдастығының орталығына берілді. 2022 жылы 1980-ші жылдардың басында оның балалық шағындағы үйінің қабырғасына салған «Жарқыраған сәби» суреті, қабырға панельдерінің бір бөлігімен бірге иелері тарапынан алынып, сатылымға қойылды.
Жинақтар
Харингтің туындылары ірі жеке және мемлекеттік коллекцияларда сақталады, оның ішінде Нью-Йорктегі қазіргі заманғы өнер мұражайы, Морган кітапханасы және мұражайы, сондай-ақ американдық өнерге арналған Уитни мұражайы; Лос-Анджелес округінің өнер мұражайы; Чикаго өнер институты; Майамидегі Басс мұражайы; Париж қаласының модерн өнер мұражайы; Коннектикут штатының Гринвич қаласындағы Брант қорының өнер зерттеу орталығы; Карнеги өнер мұражайы және Питтсбургтегі Энди Уорхол мұражайы; Кельндегі Людвиг мұражайы; және Амстердамдағы Стеделик мұражайы. Ол сонымен қатар көптеген қоғамдық жұмыстарды жасады, мысалы, Нью-Йорк штатының Доббс-Ферри қаласындағы Балалар ауылындағы емхана және Манхэттендегі Лесбиянкалар, Гейлер, Бисексуалдар және Трансгендерлер қауымдастығының орталығындағы екінші қабаттағы ерлер әжетханасы, кейін кеңсеге айналдырылып, Кит Харинг бөлмесі деп аталды. 2019 жылдың қаңтар айында Нью-Йорк құқық мектебінің Трибека кампусының бас ғимаратында "Кит Харингтің Нью-Йоркі" атты көрме ашылды. 2007 жылы Жапонияның Яманаши префектурасындағы Хокуто қаласында құрылған Накамура Кит Харинг коллекциясы – Харингтің туындыларын ғана көрсететін өнер мұражайы.
Аутентификация мәселелері
Харрингтің толық каталогы жоқ, бірақ оның мұражайының сайтында және басқа да жерлерде оның туралы көптеген ақпарат бар, бұл болашақ сатып алушылар мен сатушыларға көрме тарихын зерттеуге мүмкіндік береді. Харрингтің туындыларының ресми каталогы болмаса да, Клаус Литтманның "Кит Харринг 1982–1990: Қағаздағы басылымдар – Толық басылған туындылар" еңбегі оның басылған туындылары бойынша ең авторитетті нұсқаулық саналады. 2012 жылы Кит Харринг қоры өзінің шынайылығын растау кеңесін таратып, қайырымдастық қызметіне көшті. Сол жылы ол Уитни Америка өнер музейінде көрмелер өткізуге 1 миллион доллар көмектесті. 2015 жылы судья қордың пайдасына шешім шығарды.