Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көше өнерінің қозғалысы
Street art movement
Керуендік өнер – алғаш рет Ұлыбританияда пайда болған, бірақ содан бері әлемге таралып, қазіргі таңда дамыған граффити өнерінің сахналары бар көптеген елдерде орныққан көше өнерінің қозғалысы. Шындығында, ол граффити өнерінің бастапқы кезеңдеріне көп қарызды. АҚШ-та бұл өнер түрі әлі де «пост-граффити өнері» деп аталады. Керуендік өнерді басқа өнер түрлерінен ерекшелейтін нәрсе – бейне мен ортаның арасындағы сыртқы шекараның болмауы. Дәстүрлі суретті бір галереядан екіншісіне көшіргенде оның мағынасы мен көркемдік құндылығы өзгермейді, ал көше өнері ортамен байланысты, яғни сурет жазылған бет өнер туындысының мағынасы үшін ғана емес, сонымен қатар оның өзіндігі үшін де маңызды. Қазіргі заманғы өмірдің динамикасы болмаса, керуендік өнер «өнер өнер үшін» деген қағидаға тоғысқан болар еді және ол не істейтініне емес, не екеніне қарай анықталатын. Керуендік өнердің жасалуы себеп-салда байланысына бағытталған, ал материалдық туындының өзіне емес. Оның мақсаты – өзгертіліп жатқан ортада өмір сүретін адамдардың санасына әсер ету. Оның міндеті – әдемі өнер жасау емес.
Guerrilla art is a street art movement that first emerged in the UK, but has since spread across the world and is now established in most countries that already had developed graffiti scenes. In fact, it owes so much to the early graffiti movement, in the United States guerrilla art is still referred to as 'post graffiti art'. Guerrilla art differs from other art forms in it has no external boundary between the image and the environment. While a traditional painting can be moved from one gallery to another without the meaning or the artistic credibility of the piece being affected, street art is environmental, the surface to which it is applied to being as fundamental to the piece's meaning as that which is applied. Without the dynamics of modern life, guerrilla art is reduced to 'art for arts sake' and would be defined by what it is as opposed to what it does. The production of guerrilla art is focused on cause and effect, not the material piece itself. It aims to produce an effect within the minds of those people who live within the environment being altered. It does not necessarily aim to produce meaningful art in itself.
Партизандық суретшілер
Партизандық суретшілер сурет салудың үздіксіз бір туындыны жасау философиясына қарай көбірек бейімделген сияқты, уақыт өте келе туындының нашар дамыған бөліктері граффити тазалау арқылы немесе кеңістік үшін күрес барысында өшірілгенде оған қосымша элементтер қосып отырады. Кенептегі сурет – партизандық өнер емес. Көптеген партизандық суретшілер үнемі «қоршалған өнерді» жасап тұрса да, оны бірдей деп санамайды. Бұл партизандық өнер стилінде, бірақ толыққанды және аяқталған жаңа кенеп стилінің толқынында көрініс тапты. Көптеген дәстүрлі суретшілер өнер туындысын қасақана көптеп, аз сапалы көшіру үшін жасап, бидай ұнынан жасалған желіммен жабыстыруға келіспес еді. Көптеген партизандық суретшілер өздерінің танымалдылығы мен имиджі үшін ірі брендтерді пайдаланады, көбінесе брендтің өзімен қайшы келеді. Мұны D*Face-тің Walt Disney қолтаңбасын пайдалануынан көруге болады. Бұл брендтік қалыптастыруды қолдауға немесе оған қарсы болуға тырысатын қозғалыс емес. Бұл – жалпы халықтың оған көркемдік жауабы.
Guerrilla artists increasingly seem to be moving towards a philosophy of painting a continuous work of art, adding to it over time as less developed elements of the piece are erased by graffiti cleaning efforts or in the battle for space. Art on canvas is not guerrilla art. Although many guerrilla artists regularly produce 'trapped art', they do not generally consider it to be the same thing. This has manifested itself in a wave of new canvas styles that have a guerrilla art style, but are more comprehensive and finished. Few traditional artists would create artwork intentionally meaning for it to be mass produced with little fidelity and put up with wheatpaste. Many guerrilla artists hijack major branding for their own publicity and identity, often at odds with the brand itself. This can be seen with D*Face's hijacking of the Walt Disney signature. It's not a movement that attempts to support or to oppose brand conditioning. It is the general public's artistic response to it.
Суретшілер
Банкси – ағылшын суретші, граффити өнерінің шебері, саяси белсенді және режиссер. Оның нақты кім екені белгісіз. Оның сатирикалық көше өнері мен көтеріңкі сөздері қараңғы юморды ерекше стильде орындалған граффитимен үйлеседі. Оның саяси және әлеуметтік мәселелерге арналған туындылары әлемнің түкпір-түкпіріндегі қалалардың көшелерінде, қабырғаларында және көпірлерінде кездеседі. 1978 жылы Жаңа Зеландияның Веллингтон қаласында Барри Томас Уиллис және Мэннерс көшелерінің қиылысында, бұрын қонақ үй мен театр болған жерде 180 қабақ отырғызып, "CABBAGE" деген сөз жазды. Бұл "халыққа арналған өнер жобасы" "Қабақтардың бос жайы" немесе "Қабақ бағы" деп аталды. Томас қаланың орталық саябақтарын дамытуды, коммерциялық құрылысқа басымдық бермеуді мақсат еткен. Қабақтар алты ай бойы тұрды, осы уақыт ішінде қала тұрғындары осы орынға өз үлесін қосып, поэзия оқулары мен қойылымдарға қатысты. Сонымен қатар, 2007 жылы Бостон қаласында "Aqua Teen Hunger Force" атты кампания бүкіл қала бойынша бомбалық дабылды тудырды.
Banksy is an English based graffiti artist, political activist and film director whose real identity is unknown. Their satirical street art and subversive epigrams combine dark humour with graffiti executed in a distinctive stenciling technique. Their works of political and social commentary have been featured on streets, walls, and bridges of cities throughout the world. In 1978 in downtown Wellington, New Zealand, Barry Thomas planted 180 cabbages forming the word 'CABBAGE' on the corner of Willis and Manners Streets where a hotel and theatre had been demolished. This 'public art project' was called The vacant lot of cabbages aka The cabbage patch. Thomas's intention was to promote inner city parks rather than commercial development. The cabbages lasted six months during which time city residents added to the site and took part in poetry readings and performances. Similarly, in 2007, a Boston based campaign for Aqua Teen Hunger Force caused a citywide bomb scare.