Кіріспе

Уильям Джозеф Майерл (31 мамыр 1902 – 25 наурыз 1959) – ағылшын пианині және композиторы, музыкалық залдар мен музыкалық театрларда мансап құрып, жеңіл музыканың танымал шебері атанды. Ол синхронды жаңа пианинолық сололарымен танымал, 300-ден астам пианинолық шығарма жазды, олардың көптегені гүлдер мен ағаштардың аттарымен аталды, соның ішінде оның ең танымал композициясы – «Маригольд» (1927). Ол сонымен қатар сәтті Синкопация мектебін басқарды және оның оқушылары үшін өзінің танымал әндерінің жүздеген ретке келтірулерін жариялады. Ол фортепиано мен оркестр үшін де шығармалар жазды, көбінесе «Аквариум сюитасы» (1937) сияқты көрнекті аттары бар сюиталар түрінде, оған «Жыбырлау бұтасы», «Мұражай идолы», «Фанталь» және «Айналмалы» кірді.

Ерте өмір және білім

Мейерл 1902 жылы Лондонның Вест-Энд театрлық ауданына жақын, Тоттенхэм Корт Роудта дүниеге келді. Әкесі, скрипкашы болғандықтан, оны төрт жасында скрипкамен таныстыруға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Оның фортепианоға деген бейімділігін байқаған соң, оған фортепиано сабақтарын беруге көшті. Жеті жасында ол Троица музыка колледжінде оқыды, оқу ақысын бірнеше стипендия арқылы төледі. Оның алғашқы маңызды концерті тоғыз жасында Эдвард Григтің фортепиано концертімен өтті. Жасөспірім кезінде ол бұл сабақтарды үнсіз фильмдерге қосымша музыка жазу және би кештерінде ойнау арқылы толықтырды. Тринити колледжінде оқып жүргенде, Майерл "Гейленд" деп аталатын жергілікті музыкалық аркадаға баруды бастады, онда ол алғаш рет Солтүстік Американың рэгтайм музыкасымен танысты. Оны өзі құрастыруға тырысқаннан кейін, егер ол осымен айналыса берсе, Тринити колледжінен қуылды деп ескертті, және оның алғашқы шығармасы "Джаз шебері" деген атпен қайта жарияланғанға дейін он жыл өтті. Солтүстік Американың танымал музыкасына қызығушылық танытқан Майерл 1921 жылы Саутгемптон қонақ үйінің музыкалық тобына қосылды. Ол Лондонның Echo лейблі үшін 20-жылдардың басындағы 37-ге жуық танымал әуендерді пианиноға жазды. Содан кейін ол Лондондағы Savoy Havana тобына қосылып, танымал болды. 20-жылдардың соңында ол Лондонда Aeolian Company үшін Duo Art пианино жүйесінде "Eskimo Shivers" атты бір әнді жазды.

Мансап

1926 жылы Майерл «Савойдан» кетіп, «Синкопация мектебін» ашты, ол регтайм және стрит-пиано сияқты қазіргі заманғы музыкалық техникаларды оқытуға маманданған. Бұл ұзаққа созылған «Билли Майерл сияқты ойнау қалай» атты хат арқылы жүргізілетін курсына әкелді. Осы кезеңде ол ең танымал соло туындысын – «Маригольд» шығармасын жазды. 1930 жылдардың соңында оның хат арқылы жүргізілетін мектебінде 100-ден астам қызметкер және 30 000-нан астам студент болған деп есептеледі. Ол 1957 жылы жабылды. 1925 жылдың 28 қазанында Майерл Джордж Гершвиннің «Көк рапсодиясының» Лондондық тұсаукесерінде жеке орындаушы болды. 1926 жылдың желтоқсанында ол Гвен Фаррармен (1899–1944) бірге Ли де Форесттің «Фонофильм» технологиясымен түсірілген қысқаметражды фильмде ойнады, онда олар Майерлдің «I've Got a Sweetie on the Radio» әнін орындады. Оның «Miss Up to Date» әні Альфред Хичкоктың «Шантаж» (1929) дыбысты фильмінде Сирил Ричард орындады. 1927 жылдың қарашасында оның фортепиано стилі Американың варьете вокалдық гармониясы шеберлері – Гамильтон систерс және Фордайсқа сүйемелдеді, олар Англияда алғаш рет жазылған. 1929 жылдың 1 қазанында Билли Майерлдің оркестрі Стретхемдегі «Локарно» би залының ашылуында өнер көрсетті. 1930 жылдары Майерл музыкалық театр үшін бірнеше шығармалар жазды, оның ішінде ат жарысына байланысты үш туынды: «Sporting Love» (1934 жылы Лондонның «Гайти» театрында қойылды); «Twenty to One» («Колизей», 1935); және «Over She Goes» («Савилл», 1936). 1938 жылы джаз пианисі Мариан Макпартленд «Mayerl's Claviers» тобына Мариан Пейдж деген атпен қосылды.

Өлім

Мейерл 1959 жылы Беконсфилдтегі, Marigold Lodge үйінде ұзаққа созылған аурудан кейін жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол 1959 жылғы 31 наурызда Лондонның солтүстігіндегі Голдерс Грин крематорийінде кремацияланды және оның күлі Седар Лаун Роза гүлзаршасына қойылды. Оның аты "Еске алу кітабында" тіркелген.

Жеке өмір

1923 жылы Майерл бала кезінен таныс пианиношы Эрменгильда (Джилл) Берниниге үйленді. Кейіннен ол оған дуэттерді аранжировкалауға көмектесті.