Кіріспе

Германиядағы қазіргі заманғы өнер мұражайы Гамбургер станциясы - Германияның Берлин қаласында, Моабит ауданындағы Инвалиденштрасседе Шарти ауруханасының қарама-қарсысында орналасқан Берлин-Гамбург темір жолының бұрынғы аялдамасы. Бүгінде ол Берлин Ұлттық галереясының бір бөлігі болып табылатын қазіргі заманғы өнер мұражайы ретінде қызмет етеді.

Темір жол станциясы ретінде бастапқы қолданылуы

Станция 1846/47 жылдары Фридрих Нойхаустың жоспары бойынша Берлин-Гамбург темір жолының бастапқы нүктесі ретінде салынған. Бұл Берлиндегі соңғы неоклассикалық кезеңнен қалған жалғыз аяқтау ғимараты және Германиядағы ең көне бекет ғимараттарының бірі. Ғимарат 1884 жылдан бері станция ретінде пайдаланылмайды, солтүстіктегі ұзақ қашықтыққа арналған пойыздар оңтүстік-батысқа қарай 400 метр жердегі Лехртер Бахнхофтан (қазіргі Берлин Гауптбанхоф) шыға бастады. Бастапқы теміржол сарайы 1880 жылдары алынып тасталды, содан кейін ғимарат кеңсе және пәтер кешені болды.

Темір жол мұражайы ретінде пайдалану

1906 жылы 14 желтоқсанда бұрынғы станция Пруссияның мемлекеттік темір жолдарымен бақыланатын жаңа Корольдік құрылыс және көлік мұражайына (Königliches Bau und Verkehrsmuseum) айналды. 1920 жылы ол Германияның барлық ұлттық темір жолдарына қосылды. Қазіргі "поезд сарайы" ескі ғимараттың орнына көрме мақсатында, сонымен қатар құрылыс техникасын көрсету үшін салынған. "Правительский" термині Пруссия монархиясының 1918 жылы жойылуымен тоқтатылды. Мұражай көпшілікті өзіне тартты және 1909 жылы және 1914 жылы негізгі ғимараттың сол және оң жағына қосымша қанаттарымен екі рет кеңейтілді. 1944 жылы одақтастардың бомбалауынан зардап шеккен мұражай жабылып қалды, алайда коллекцияның көп бөлігі сақталып қалды. Соғыстан кейін, Берлиннің британдық секторында орналасқан болса да, мұражай Шығыс Германияның Рейхсбаннның қадағалауында болды, ол "барлық одақтастар келісімі бойынша" Шығыс Германиядан басқа Берлиннің барлық темір жолдарын басқаратын. Рейхсбаннің Шығыс Германия басшылығы қазіргі Батыс Берлинде орналасқан мұражайды қайта ашуға мүдделі емес еді, тек қана батыс одақтастары Шығыске әкелуге рұқсат бермеген экспонаттар. 1984 жылы Рейхсбан ғимаратты да, коллекцияны да батыс елдеріне тапсырды. Жинаққа заманының өнеркәсіптік және технологиялық дамуы - көптеген локомотивтер мен жылжымалы құрам үлгілері кірді, сондықтан ол Технология мұражайының бастауы болды, қазір ол Гамбургер стансасында көрсетілген көптеген экспонаттарды көрсетеді. 1987 жылы бос залдар уақытша көрмелерге арналды.

Өнер мұражайының қайта туылуы

1980 жылдардың ортасында Берлин кәсіпкері Эрих Маркс өзінің қазіргі заманғы өнердің жеке коллекциясын қалаға ұсынды. 1987 жылы Берлин Сенаты бұрынғы теміржол вокзалында қазіргі заманғы өнер мұражайын құру туралы шешім қабылдады. Пруссияның мәдени мұра қоры мұражайды Ұлттық галереяның бір бөлігі ретінде пайдалануға келісті. Станцияны жаңарту үшін 1989 жылы Сенат байқау жариялады, оны сәулетші Йозеф Пол Клейхуес жеңіп алды. 1990-1996 жылдар аралығында Клейхуес ғимаратты қайта жаңартты, ал 1996 жылдың қарашасында музей Зигмар Полкедің туындылары көрмесімен ашылды. Музей фюр гагенвартта заманауи және қазіргі заманғы өнер көрмесі орналасқан. Маркс коллекциясынан тұрақты қарыздар, оның ішінде Джозеф Бойз, Ансельм Кифер, Роберт Раушенберг, Сай Твомбли және Энди Уорхол сияқты суретшілердің туындылары тұрақты түрде көрсетіледі. Ұлттық галереяның жинағында бейне және фильмге арналған өнерге басымдық беріледі, оның ішінде 1970 жылдардағы бейне өнерінің жинағы - Майк Штайнердің сыйлығы және Джозеф Бьюидің медиа архиві. Музей 1996 жылы ашылғаннан бері, Дэн Флавиннің "Атауы жоқ" (1996) кітабы ғимараттың терезелері мен тас қасбеттерін неон жасыл және сары жарықпен жарықтайды.

Рикхален

2004 жылы ғимарат кешенінің басқа бөлігі, Гамбург темір жолымен байланысқан бұрынғы Гютербанхоф, Фридрих Кристиан Флик Жинағы үшін көрме залы ретінде қайта салынған. 2004-2010 жылдар аралығында Музей фюр Гэггенварт Фридрих Кристиан Флик коллекциясының бөліктерін көрсетті, оның негізгі назары 20-шы ғасырдың аяғына бағытталған. Жинақта Пол Маккарти, Джейсон Роудс, Родни Грэм, Питер Фишли және Дэвид Вайс, Стэн Дугластың үлкен форматтағы шығармалары бар, оның ішінде күрделі инсталляциялар мен күрделі кино кеңістіктері бар. Флик отбасымен байланысы болғандықтан, экспозиция (Цюрих қаласы бас тартқан) 2004 жылы наразылық тудырды. Дегенмен, Флик Берлин мемлекеттік музейлеріне 1500 туындыны бастапқыда жеті жылға беруге келісті. Алғашқы көрмеге 400-ге жуық жұмыс қойылды. Содан кейін Флик қарызды 2021 жылға дейін тағы он жылға ұзартты. Ол сонымен қатар 8 миллион евро инвестиция салды архитекторлар Куэн Мальвецци өзінің жұмыстарын көрсету үшін Германия Императорлық темір жолының бұрынғы депосы Рикхаленді жаңартты. 2020 жылы мұражай ғимаратының иесі - австриялық CA Immo компаниясы 2021 жылдың қыркүйегінде жалға беру шарты аяқталғаннан кейін Рикхаленді бұзу жоспарларын жариялады. Жоспарланған бұзылу Фликке өз коллекциясын беруді тоқтатуға түрткі болды. Көп ұзамай Федералды жылжымайтын мүлік агенттігі (BIMA) Гамбург стансасын сатып алу туралы келіссөздерге кірісті. 2022 жылдың қарашасына дейін федералды үкімет Гамбургер стансасы үшін 66 миллион евро (68 миллион доллар) төледі, ал Берлин мемлекеті 100 миллион евроға (103 миллион доллар) Рикхаленді сатып алды.