Қаңғыбас стансалар

Кіріспе

Пайдаланылмаған теміржол станциялары, құлайған метро станциялары

"Шұғыла станция" – жолаушылар пойыздары (әсіресе жылдам транзит пойыздары) өткенімен, тоқтамайтын пайдаланылмаған теміржол станциясы. Бұл термин кез келген пайдаланылмаған жер асты станциясы немесе пойыздар одан өткеніне қарамастан, пайдаланылмаған кез келген станцияға да қолданылуы мүмкін. Германияда, егер станция басқа бір нысанды салу барысында "Bauvorleistung" (шамамен: құрылысқа дайындық) ретінде салынған болса, терминдердің мақсаты мен шығу тегі әр түрлі болғанына қарамастан, ол "көлеңке станция" деп аталады. Кейбір ағылшын тіліндегі басылымдар әлі қызмет көрсетпеген "алдын ала салынған" станцияларды немесе олардың бөліктерін де "көлеңке станциялары" деп атайды.

Этимология

"Аспапты станция" термині неміс тілінен алынған Geisterbahnhof (көпше түрі – Geisterbahnhöfe) сөзінің тікелей аудармасы болып табылады. Бұл неміс термині Берлин қабырғасы тұрған кездегі суық соғыс кезеңінде Берлиннің бөлінуіне байланысты жабылып қалған, Берлин метрополитенінің (U-Bahn және S-Bahn) желілеріндегі бірқатар станцияларды сипаттау үшін пайда болды. Олардың көп бөлігі Берлин қабырғасының ар жағында орналасқан транзиттік бағыттардың құрамдас бөлігі болды.

Өмірбаян

1961 жылдың тамызында Шығыс Германия үкіметі Берлин қабырғасын тұрғызды, бұл Шығыс және Батыс Берлин арасындағы еркін қозғалысты тоқтатты. Нәтижесінде, бұрын қаланың екі жартысын қамтитын Берлиннің қоғамдық көлік желісі де екіге бөлінді. Кейбір U және S Bahn желілері қаланың бір жартысына немесе екінші жартысына түсіп қалды; басқа желілер екі юрисдикция арасында бөлінді, пойыздар тек шекараға дейін жүріп, содан кейін кері бұрылды. Алайда, үш желі болды – U Bahn желілері, қазір U6 және U8 деп аталады, және S Bahn-дегі Солтүстік-Оңтүстік туннелі – көбінесе Батыс Берлин арқылы жүрді, бірақ қысқа қашықтықта Шығыс Берлин аумағы болған Митте (тарихи қала орталығы) ауданы арқылы өтті. Бұл желілер Батыс Берлиндегілерге ашық болды; алайда, пойыздар Шығыс Берлинде орналасқан бекеттердің көпшілігінде тоқтамады, бірақ техникалық себептермен олар өте кетіп бара жатқанда едәуір баяулау керек болды. (Поездар [[Берлин Фридрихштрассе станциясында]] тоқтады, одан кейін туралы төменде айтылады.) Көп ұзамай, Батыс Берлиннен келген саяхатшылар бұл тұйық, жарық аз, қатаң күзетілген станцияларға «көшпес станция» (Geisterbahnhof) деген атауды берді, олар вагондардың терезелерінен оларды өтіп бара жатқанда бақылады. Алайда, бұл термин ешқашан ресми болған жоқ; Батыс Берлиннің U Bahn карталары осы кезеңде осы станцияларды «поездар тоқтамайтын станциялар» (Bahnhöfe, auf denen die Züge nicht halten) деп белгіледі. Шығыс Берлин карталарында Батыс Берлин желілері де, «көшпес станциялар» да көрсетілмеген. Фридрихштрассе ауысу станциясындағы U Bahn карталары ерекше болды: олар барлық Батыс желілерін көрсетті, бірақ «көшпес станцияларды» емес, және қаланы «Берлин, Германия Демократиялық Республикасының астанасы» («Berlin, Hauptstadt der DDR») және «Батыс Берлин» деп бөлді, бұл Шығыс Германияда қолданылатын ресми терминология. Бұл желілер Батыс Берлиннің көлік желісінің маңызды бөлігі болды, бірақ кейбір желілердің бөлігі Шығыс Берлин аумағында болғандықтан, Батыс қолдау қызметкерлеріне жолдар мен туннельдерде техникалық қызмет көрсету жұмыстарын жүргізу қиын болды. Егер Батыс Берлин желісіндегі пойыз Шығыс Берлин аумағында бұзылса, жолаушылар Шығыс шекара полициясының келуін күтіп, оларды эскорттап шығаруын күтуге мәжбүр болды. Шығыс Германия үкіметі кейде шекарадағы туннельдерге кіруді тоқтатып, Шығыс Берлиннің осы желілерінде өз қызметін іске қосуы мүмкін екенін айтатын. Алайда, бұл қиын жағдай Берлиннің 28 жылдық бөліну кезеңі бойына сақталды. Жабық станцияларда Шығыс Берлиннен қашып кетуге тырысатындардың жол төсегіне кіруіне жол бермеу үшін тікенді сыммен қоршау орнатылды, ал электрлі үшінші рельс қосымша және қауіпті кедергі ретінде қызмет етті. Егер біреу кедергілерді бұзса, дабыл соғыды. Кіреберіс жолдардағы белгілер алынып тасталды, жаяу жүргіншілер жолы қабырғалармен қоршалды, баспалдақтар бетон плиталармен жабылды. Полиция бөлімшелері терезелі платформаның қызмет көрсету кабиналарына салынды, олардан бүкіл платформа аумағын бақылауға болады. Қабырғадағы кең ақ сызық шекараның нақты орнын көрсетті. Кейіннен кейбір станцияларда күзетшілер жұмыс істемейтін уақытта түнде жабылатын қақпалар орнатылды. Басқа станциялардағы күзет орындары үнемі күзетшілермен қамтамасыз етілді, бұл көлік полициясында қосымша жұмыс орындарын құрды. Платформа аумағында күзетшілер әрқашан жұп болып жұмыс істеді, олардың арасында жеке байланыстар болмауын қамтамасыз ету үшін олардың тағайындалуына назар аударылды. Сонымен қатар, жоғары тұрған офицерлер кез келген уақытта күтпеген тексерулер жүргізе алатын, осылайша қауіпсіздіктің жоғары деңгейін сақтайтын. Басқа станциялар Шығыс Германия шекара күзетшілерімен қорғалды.

In August 1961 the East German government built the Berlin Wall, ending freedom of movement between East and West Berlin. As a result, the Berlin public transit network, which had formerly spanned both halves of the city, was also divided into two. Some U and S Bahn lines fell entirely into one half of the city or the other; other lines were divided between the two jurisdictions, with trains running only to the border and then turning back. However, there were three lines—the U Bahn lines now designated U6 and U8, and the Nord–Süd Tunnel on the S Bahn—that ran for the most part through West Berlin but passed for a short distance through the borough of Mitte (the historic city centre), which was East Berlin territory. These lines continued to be open to West Berliners; however, trains did not stop at most of the stations located within East Berlin, though for technical reasons they did have to slow down significantly while passing through. (Trains did stop at [[Berlin Friedrichstraße station, on which more below.) The name Geisterbahnhof was soon aptly applied to these dimly lit, heavily guarded stations by travellers from West Berlin, who watched them pass by through the carriage windows. However, the term was never official; West Berlin U Bahn maps of the period simply labelled these stations "Bahnhöfe, auf denen die Züge nicht halten" ("stations at which the trains do not stop"). East Berlin maps neither depicted the West Berlin lines nor the ghost stations. U Bahn maps in the Friedrichstraße transfer station were unique: They depicted all the Western lines, but not the Geisterbahnhöfe, and showed the city divided into "Berlin, Hauptstadt der DDR" ("Berlin, capital of the German Democratic Republic") and "Westberlin", the official terminology used by East Germany. The lines were a vital part of the West Berlin transit network, but because part of the route of some of the lines lay in East Berlin territory, it was difficult for Western support staff to perform maintenance work on the tracks and tunnels. If a train on a West Berlin line broke down in East Berlin territory, then passengers had to wait for Eastern border police to appear and escort them out. The East German government occasionally hinted that it might someday block access to the tunnels at the border and run its own service on the East Berlin sections of these lines. However, this awkward status quo persisted for the entire 28 year period of the division of Berlin. At the closed stations, barbed wire fences were installed to prevent any would be escapees from East Berlin from accessing the track bed, and the electrically live third rail served as an additional and potentially lethal deterrent. An alarm was triggered if anyone breached one of the barriers. As for the entrances, the signage was removed, walkways were walled up and stairways were sealed with concrete slabs. Police stations were built into the windowed platform service booths, from which the whole platform area could be monitored. A wide white line on the wall marked the exact location of the border. Later, gates were installed at some stations that could be rolled into place at night while the guards were off duty. Guard posts at other stations were staffed continuously, creating additional employment positions with the transport police. In the platform area, the guards always worked in pairs, and care was taken in their assignment to assure that there would be no personal ties between them. In addition, superior officers could conduct surprise inspections at any time, thus, maintaining maximum security. Other stations were secured by the East German border guards.

Жекелеген станциялар

Фридрихштрассе станциясы, Батыс желілерімен қызмет көрсетілгенімен және Шығыс Берлин аумағында орналасқанымен, «призрак станция» болмады. Оның орнына ол U6 және бірнеше S-Bahn желілері арасындағы ауысу пункты ретінде қызмет етті. Батыс жағынан келген жолаушылар стансадан шықпай және құжаттарын көрсетпей-ақ бір платформадан екіншісіне өте алатын, дәл халықаралық әуежайда ұшақ ауыстырғандай. Тиісті визасы бар батыс азаматтары сол жерден Шығыс Берлинге кіре алатын (тіпті стансада виза да ала алатын). Стансада Шығыс немесе Батыс Германияның шекаралық немесе кедендік бақылауынан өтпей қол жетімді Интершоп дүкені болды, сондықтан ол батыс тұрғындары үшін D Mark-те арзан алкоголь сатып алуға танымал орынға айналды. Бірақ Батыс Берлин кедені онда сатып алынған тауарларды контрабанда деп есептеді және кедендік қағидаларды бұзу деп санайтын жағдайларда тексерулер жүргізді. Борнхольмер Штрассе S-Bahn станциясы – туннельде орналасқан жалғыз «призрак станция» болды. Ол Борнхольмер Штрассе шекаралық өткізу пунктіне жақын орналасқан. Батыс Берлин пойыздары тоқтамай-ақ одан өтіп өтетін. Шығыс Берлин S-Bahn пойыздары да сол станциядан өтетін, бірақ басқа жолдармен. Батыс және Шығыс пойыздарына арналған жолдар биік қоршаумен бөлінген. Тағы бір ерекшелік – Волланкштрассе станциясы. Борнхольмер Штрассе сияқты, бұл Батыс Берлин пойыздарымен қызмет көрсететін S-Bahn аялдамасы болды, бірақ шекарадан кейін Шығыс Берлин аумағында орналасқан. Дегенмен, Волланкштрассе қолданыста болды және Батыс Берлин тұрғындары үшін қолжетімді болды, өйткені оның бір шығуы Батыс Берлин көшесіне ашылды. Бұл шығу дәл шекара сызығында орналасқан, ал оның жанындағы ескерту белгісі жолаушыларды жағдай туралы хабардар етті. Шығыс Берлин көшелеріне басқа шығулар жабық болды.

Қайта ашу

1989 жылғы қарашада Берлин қабырғасы құлағаннан кейін «призрак станцияларға» алғаш кіргендер олардың аталған есімдеріне сай екенін, қабырғалардағы жарнамалар мен көрсеткіштер 1961 жылдан бері өзгермегенін анықтады. Олардың ешқайсысы сақталған жоқ. Жолаушылар тасымалы үшін алғаш ашылған «призрак станция» – 1989 жылғы 11 қарашада, қабырға құлағаннан кейін екі күн өткен соң Берлиннің Яноввицбрюке станциясы (U8) болды. Ол Шығыс Берлинге келіп-кетуші жолаушыларға көмектесу үшін уақытша орналасқан Шығыс Германияның кеден және шекара бақылауы бар Берлин Фридрихштрассе станциясына ұқсас, станция ішіндегі бақылау бекетімен жабдықталған. Ескі, 1961 жылға дейінгі көрсеткіштердің үстіне қолмен салынған жаңа бағыттар ілінді; бұл көрсеткіштер уақыт өте тозығып, 1961 жылдан кейін салынған жаңа желілердің соңғы станцияларын көрсетпеді. 1989 жылғы 22 желтоқсанда Розенталер-плац (Берлин U-Bahn) (U8) станциясы да осылайша ашылды. 1990 жылғы 12 сәуірде үшінші станция ретінде Бернауэр-Штрассе (Берлин U-Bahn) (U8) ашылды. Оның солтүстік шығысы тікелей шекарада орналасқандықтан, бақылау бекеті қажет болмай, Батыс Берлинге тікелей қол жеткізуге мүмкіндік берді. Шығыс Берлинге қарайтын оңтүстік шығысы 1990 жылғы 1 шілдеге дейін ашылмады. Шекаралық бақылаусыз U6 және U8 желілеріндегі барлық станцияларды, соның ішінде S-Bahn станцияларын – [[Берлин Ораниенбург Штрассе станциясын]], [[Берлин Бранденбургер Тор станциясын]] және [[Берлин Нордбанхоф]] станцияларын қайта ашу мәселелері 1990 жылғы 13 сәуірде талқыланды. Оларды тазалауға екі ай кетті, барлық кірді алып тастап, ішкі жағын жөндеу жұмыстары жүргізілді; барлық станциялар 1990 жылғы 1 шілдеде сағат 11:00-де ашылды, себебі Шығыс Берлин мен Шығыс Германия Батыс Германияның валютасын (DM) қабылдады, ал шекаралық бақылау бекеттері тасталды. 1990 жылғы 2 шілдеде [[Берлин Ораниенбург Штрассе станциясы]] Солтүстік-Оңтүстік S-Bahn желісіндегі алғашқы «призрак станция» болды. 1990 жылғы 1 қыркүйекте [[Берлин Бранденбургер Тор станциясы]] мен [[Берлин Нордбанхоф]] жөндеу жұмыстарынан кейін ашылды. 1990 жылғы 12 желтоқсанда [[Берлин Борнхольмер Штрассе станциясы]] Батыс Берлин пойыздары үшін қайта ашылды, ал 1991 жылғы 5 тамызда Шығыс Берлин пойыздары үшін екінші платформа ашылды. Соңғы «призрак станция» 1992 жылғы 3 наурызда ашылған [[Берлин Потсдам Плац станциясы]] болды, ол Солтүстік-Оңтүстік туннелінің толыққанды қалпына келтірілуінен кейін ашылды. Келесі жылдары қала және Германия үкіметі Берлиндегі S-Bahn және U-Bahn желілерін қалпына келтіруге және біріктіруге көп күш жұмсады. U-Bahn жүйесі 1995 жылы U1 желісіндегі [[Берлин Варшауэр Штрассе станциясын]] қайта ашу арқылы соғысқа дейінгі деңгейге жетті. S-Bahn жүйесі 2002 жылы (сақинаның қайта ашылуымен) алдын ала аяқталды, бірақ қабырға құлағаннан кейін жабылған желілердің пайдаланылмаған бөліктері әлі де бар. Осы бөлімдердің кейбірін қайта ашу туралы шешімдер әлі қабылданбаған. Бірігу кезінде барлық S-Bahn желілері мен қызметтерінің бөліну салдарынан тоқтатылуы, қажет болған жағдайда федералдық қаражат есебінен қалпына келтірілетіні туралы саяси уәде берілді, бірақ 2021 жылға дейін бұл орындалмады және кейбір бұрынғы қызметтер жаңа құрылысқа қарағанда маңыздылығы төмен болып көрінеді.

The first people to enter the ghost stations after the fall of the Berlin Wall in November 1989 found that they lived up to their informal name, with ads and signage on the walls unchanged since 1961. None of them have been preserved. The first ghost station to reopen to passenger traffic was [[Berlin Jannowitzbrücke station (U8) on 11 November 1989, two days after the fall of the Wall. It was equipped with a checkpoint within the station akin to [[Berlin Friedrichstraße station, where East German customs and border control were provisionally installed to facilitate passengers heading to or coming from East Berlin. Hand drawn destination signs were hung up covering the old ones from pre 1961; these signs were both crumbling from age and obviously missing the termini of post 1961 line extensions. On 22 December 1989, [[Rosenthaler Platz (Berlin U Bahn) (U8) was reopened with a similar provisional checkpoint. On 12 April 1990, the third station to reopen was [[Bernauer Straße (Berlin U Bahn) (U8). As its northern exit was directly on the border, it could be opened with direct access to West Berlin without the need of a checkpoint. Its southern exit towards East Berlin was not reopened until 1 July 1990. Discussions on reopening all the U6 and U8 stations including the S Bahn station [[Berlin Oranienburger Straße station, [[Berlin Brandenburger Tor station and [[Berlin Nordbahnhof had begun on 13 April 1990 without border controls. These took two months to clean up, removing all the dirt and refurbishing the interiors; all stations had been reopened on 1 July 1990 at 11 a. m., as East Berlin and East Germany had adopted the West German currency (DM), leaving the border checkpoints abandoned. On 2 July 1990, [[Berlin Oranienburger Straße station was the first ghost station on the Nord Süd S Bahn to reopen. On 1 September 1990, [[Berlin Brandenburger Tor station and [[Berlin Nordbahnhof were opened following reconstruction works. On 12 December 1990, [[Berlin Bornholmer Straße station was reopened for West Berlin trains; a second platform for East Berlin trains allowing interchange followed on 5 August 1991. The very last ghost station to reopen was [[Berlin Potsdamer Platz station, which opened on 3 March 1992, following an extensive restoration of the entire North–South tunnel. In the following years, the city and German government put a great deal of effort into restoring and reunifying the S Bahn and U Bahn networks in Berlin. The U Bahn system reached its pre war status in 1995 with the reopening of [[Berlin Warschauer Straße station on U1. The S Bahn system reached a preliminary completion in 2002 (with the reopening of the ring), even though there are still disused sections of lines closed in the aftermath of the wall. Decisions on reopening of some of these sections are still to be made. There was a political promise made in the course of reunification that all S Bahn lines and services shut down due to partition were to be restored with federal funds if need be but as of 2021 this is still not the case and some former services are seen to be as of lower importance than proposed entirely new construction.

Барлық Берлин аянбалы станцияларының тізімі

Бұл тізімге тек шығыс Берлин аумағындағы батыс пойыздары тоқтамай өткен станциялар кіреді. Қабырғаның екі жағында да теміржолдың сол бөліктері пайдаланылмағандықтан, бөліну кезінде жабылған басқа станциялар да болды. 1990 жылдың 1 шілдесіне дейін қайта ашылған Шығыс Берлинге кіретін станциялар үшін уақытша бақылау пункттері құрылды. Осы күннен кейін қайта ашылған станцияларға бақылау пункттері енді қажет болмады, өйткені Шығыс және Батыс Германия арасындағы валюталық одақпен шекаралық бақылау жойылды. Суық соғыстың салдарынан Берлиннің «көшпенді» станцияларының тізімі Nord–Süd S-Bahn (S1, S2 және S25) № Станция Қайта ашылған күні Ескертулер Қайта ашу реті 1 [[Берлин Борнхольмер Штрассе станциясы] 12 желтоқсан 1990 7 2 [[Берлин Нордбанхоф] 1 қыркүйек 1990 6 3 [[Берлин Ораниенбург Штрассе станциясы] 2 шілде 1990 S-Bahn-ның алғашқы «көшпенді» станциясы 5 4 [[Берлин Бранденбург Тор станциясы] 1 қыркүйек 1990 Бранденбург Тор станциясы деп қайта аталды. 1949–1989 жылдары Шығыс Германия премьер-министрі Отто Гротевольдің құрметіне аталды. 6 5 [[Берлин Постдамер Плац станциясы] 3 наурыз 1992 1949–1989 жылдары Шығыс Германия президенті Вильгельм Пиктің құрметіне аталды. 8 U6 1 [[Schwartzkopffstraße (Берлин U-Bahn)] 1 шілде 1990 Шамамен 1951 жылдан 1971 жылға дейін Schwartzkopffstraße станциясы жақын маңдағы стадионның атымен Уолтер Ульбрихт стадионы деп аталды. Ол кезде Социалистік Бірлік Партиясының (SED) бірінші хатшысы және Шығыс Германияның іс жүзіндегі басшысы. 1971 жылы Ульбрихт биліктен шеттетіліп, оның орнына Эрих Хонеккер тағайындалғанда, стадион мен станция Stadion der Weltjugend (Дүниежүзілік жастар стадионы) деп аталды. 1989 жылы Хонеккер биліктен шеттетіліп, оның орнына Эгон Кренц тағайындалғаннан кейін, станция мен стадион Кренцтің есімімен аталды. 1989 жылы Кренц отставкаға кеткеннен кейін станция мен стадион оның партия басшысы Грегор Гисидің есімімен аталды, бірақ станциядан тек Батыс Берлиннен келген пойыздар ғана өтіп, тоқтамайтын. Алғашқы атауы 1991 жылы қалпына келтірілді. 4 2 [[Naturkundemuseum (Берлин U-Bahn)] 1 шілде 1990 1991–2009 жылдары Зинновитцер Штрассе, 2009 жылдан бастап Naturkundemuseum деп аталды. Бұрын 1964 жылдан 1989 жылға дейін Шығыс Германия Министрлер Кеңесінің төрағасы Вилли Стоптың есімімен аталған. 4 3 [[Oranienburger Tor (Берлин U-Bahn)] 1 шілде 1990 1961 жылдан 1989 жылға дейін бұл станция Шығыс Германияның Штази басшысы Эрих Мильке құрметіне аталған. Бұл Берлиндегі барлық «көшпенді» станциялардың ішіндегі ең күзетілгені еді. 4 4 [[Französische Straße (Берлин U-Bahn)] 1 шілде 1990 2020 жылдың желтоқсанында қайта жабылды (төменде қараңыз). 4 5 [[Stadtmitte (Берлин U-Bahn)] 1 шілде 1990 Тек U6 станциясы жабылды. Шығыс Берлиннің А желісі (бүгінгі U2 желісінің бөлігі) осы жерде тоқтады. 4 U8 1 [[Bernauer Straße (Берлин U-Bahn)] 12 сәуір 1990 Бұл күні Батыс Берлинге тікелей кіру ғана ашылды (бақылау пункті қажет емес). Шығыс Берлинге оңтүстік шығу 1990 жылдың 1 шілдесіне дейін қайта ашылмады. 3 2 [[Rosenthaler Platz (Берлин U-Bahn)] 22 желтоқсан 1989 Шығыс Берлинге шекарадан өту үшін уақытша бақылау пункті құрылды. 2 3 [[Weinmeisterstraße (Берлин U-Bahn)] 1 шілде 1990 4 4 [[Берлин Александрплац станциясы] 1 шілде 1990 Тек U8 станциясы жабылды. Шығыс Берлиннің А (бүгінгі U2 желісінің бөлігі) және Е (бүгінгі U5) желілері, сондай-ақ S-Bahn пойыздары осы жерде тоқтады. 4 5 [[Берлин Янновицбрюке станциясы] 11 қараша 1989 Тек U8 станциясы жабылды. Шығыс Берлиннің S-Bahn пойыздары осы жерде тоқтады. Қайта ашылғаннан кейін Шығыс Берлинге шекарадан өту үшін бақылау бекеттері орнатылды. 1 6 [[Heinrich Heine Straße (Берлин U-Bahn)] 1 шілде 1990 4

This list only includes those stations in East Berlin territory that western trains passed through without stopping. There were other stations on both sides of the wall that were closed during the division because those sections of track were not in use. Temporary checkpoints were set up for stations with access to East Berlin that were reopened before 1 July 1990. Checkpoints were no longer necessary for those reopened after that date when border checks were eliminated with the currency union between East and West Germany. List of Berlin's ghost stations as a result of the Cold War Nord–Süd S Bahn (S1, S2 and S25) No. Station Date reopened Remarks Order of reopening 1 [[Berlin Bornholmer Straße station 12 December 1990 7 2 [[Berlin Nordbahnhof 1 September 1990 6 3 [[Berlin Oranienburger Straße station 2 July 1990 First S Bahn ghost station to reopen 5 4 [[Berlin Brandenburger Tor station 1 September 1990 Renamed Brandenburger Tor station. Named in honor of East German Prime Minister Otto Grotewohl, 1949–1989. 6 5 [[Berlin Potsdamer Platz station 3 March 1992 Named in honor of East German President Wilhelm Pieck, 1949–1989. 8 U 6 1 [[Schwartzkopffstraße (Berlin U Bahn) 1 July 1990 From approximately 1951 to 1971, the Schwartzkopffstraße station bore the name Walter Ulbricht Stadion after a nearby stadium named in honour of Walter Ulbricht, then the First Secretary of the Socialist Unity Party (SED) and de facto leader of East Germany. In 1971, when Ulbricht was deposed and replaced by Erich Honecker, the stadium and station were renamed Stadion der Weltjugend (Stadium of World Youth). When Honecker was deposed and replaced with Egon Krenz in 1989, the station and stadium were renamed after Krenz. After the 1989 resignation of Krenz, the station and stadium were named after his successor as party leader, Gregor Gysi, although the only trains that passed through the station were from West Berlin and did not stop there. The original name was restored in 1991. 4 2 [[Naturkundemuseum (Berlin U Bahn) 1 July 1990 Renamed Zinnowitzer Straße (1991–2009), then Naturkundemuseum (from 2009) Previously named from 1964 to 1989 for East German Chairman of the Council of Ministers Willi Stoph. 4 3 [[Oranienburger Tor (Berlin U Bahn) 1 July 1990 From approximately 1961 to 1989, this station was named in honor of East German Stasi chief Erich Mielke. It was the most heavily guarded of all the Berlin ghost stations. 4 4 [[Französische Straße (Berlin U Bahn) 1 July 1990 Closed again December 2020 (see below) 4 5 [[Stadtmitte (Berlin U Bahn) 1 July 1990 Only the U6 station was closed. East Berlin Underground line A (part of today's U2) trains continued to stop here. 4 U 8 1 [[Bernauer Straße (Berlin U Bahn) 12 April 1990 Only direct access to West Berlin was opened on this date (without the need for a checkpoint). The southern exit to East Berlin was not reopened until 1 July 1990. 3 2 [[Rosenthaler Platz (Berlin U Bahn) 22 December 1989 Temporary checkpoint set up for border crossing into East Berlin. 2 3 [[Weinmeisterstraße (Berlin U Bahn) 1 July 1990 4 4 [[Berlin Alexanderplatz station 1 July 1990 Only the U8 station was closed. East Berlin Underground line A (part of today's U2), and line E (today numbered U5), as well as S Bahn trains continued to stop here. 4 5 [[Berlin Jannowitzbrücke station 11 November 1989 Only the U8 station was closed. East Berlin S Bahn trains continued to stop here. After reopening, checkpoints were set up for border crossing into East Berlin. 1 6 [[Heinrich Heine Straße (Berlin U Bahn) 1 July 1990 4

Қайта біріктіруден кейінгі жаңа "жырт" станциялар

Жоғарыда аталған станциялармен салыстырғанда, Берлин аймағындағы көптеген станциялар, олар суық соғыс кезінде маңызды болды, қайта бірігуден кейін тез маңыздылығын жоғалтты және жолаушылар ағыны азайды, кейбіреулері тіпті «көлеңке станцияларына» айналды. Ең көрнекті мысалдар:

[[:de:Bahnhof Genshagener Heide: Берлиннің оңтүстігінде орналасқан, Берлин сыртқы сақинасындағы станция, қоныстанған жерлерден қашықта орналасқан. Потсдам аймағынан Шығыс Берлинге тікелей қатынас қайта жаңғырылып, жақын маңдағы Industriewerke Ludwigsfelde зауытындағы жұмыс күшінің азаюы салдарынан маңыздылығын жоғалтты. Потсдам мен Берлин Шёнефельд әуежайы станциясы арасындағы пойыздар 2012 жылдың желтоқсанына дейін осы станцияда тоқтады. Содан бері барлық жолаушылар пойыздары тоқтамай өтеді және ол ресми түрде қызметтік станция (Betriebsbahnhof) деп қайта жіктелді. Геншагенер Хайде станциясы жабылғаннан кейін, Людвигсфельд Струвесхоф атты жаңа аялдама станциясы батысқа қарай 2 км қашықтықта (қоныстанған жерлерге жақын) салынды және пайдалануға берілді. [[Potsdam Pirschheide станциясы: 1961 және 1993 жылдар аралығында Потсдам бас станциясы (Potsdam Hauptbahnhof) деп аталған, Потсдамның шетіндегі Берлин сыртқы сақинасында орналасқан алмасу станциясы, Батыс Берлинге (Берлин-Магдебург темір жолы) қатынас шектелген кезде Потсдамның ең маңызды станциясы болды. Потсдам мен Берлин Ванзее станциясы арасындағы қатынас қайта жаңғырылғаннан кейін Пиршхайд станциясы маңыздылығын жоғалтты және 1994 жылы штаттан тыс қалды. 1999 жылы жоғарғы деңгейдегі жолдар бұзылды (платформаға тікелей жанаспайтын екі бағыт қалды), ал төменгі деңгейде Потсдамнан Михендорфқа қарайтын қалалық пойыздар үшін бір ғана платформа қолданыста қалды. Қазіргі күні оның маңызы жоқ деуге болады, ал оның құлдыраған сыртқы түрі суық соғыс дәуірінен қалған «нағыз» көлеңке станцияларынан еш айырмашылығы жоқ. Алайда, ол әлі де тұрақты жолаушылар пойыздарымен қызмет көрсетеді. Берлин Бранденбург әуежайын ашудың кешіктірілуіне байланысты, оған қызмет ететін теміржол станциясы (2012 жылы жоспарланған ашылу күніне пайдалануға дайын болған) көлем пайда болуын болдырмау үшін бос пойыздармен қамтамасыз етілді. Жоғарыда аталған Французская Улица (Französische Straße) (Берлин U-Bahn) 2020 жылдың желтоқсанында кеңейтілген U5 желісімен жаңа алмасу станциясы ашылғаннан кейін, екеуінің де тым жақын орналасқандығына байланысты, тұрақты түрде жабылды. Осылайша, бұл Берлин метросында екі рет және мүлдем басқа себептермен «көлеңке станциясы» болған жалғыз станция.

[[:de:Bahnhof Genshagener Heide : station on the Berlin Outer Ring located due south of Berlin, quite far from any populated place, lost its importance with the resumption of direct routes from the Potsdam area to East Berlin and due to the reduction of the workforce in the Industriewerke Ludwigsfelde factory located nearby. Trains running between Potsdam and the Berlin Schönefeld Flughafen station stopped at the station until December 2012. Since then all passenger trains pass through without stopping and it was officially reclassified to a Betriebsbahnhof (service station). A train stop named Ludwigsfelde Struveshof was built 2 km to the west (closer to populated areas) and brought into service with the closure of the Genshagener Heide station. [[Potsdam Pirschheide station: an interchange station also located on the Berlin Outer Ring on the outskirts of Potsdam, named Potsdam Hauptbahnhof (Potsdam Main station) between 1961 and 1993, was the most important station of Potsdam when the traffic flow to West Berlin (Berlin–Magdeburg railway) was severely restricted. After resumption of service between Potsdam and Berlin Wannsee station, the Pirschheide station lost its importance, became unstaffed in 1994. Tracks on the upper deck were demolished in 1999 (leaving only a pair of through tracks not adjacent to any platform), and on the lower deck only a single platform was left in service for use by the local trains from Potsdam to Michendorf. Although its present day importance is negligible and its decaying appearance is not unlike "real" ghost stations from the Cold War era, it still has regular passenger trains stopping at it. Due to the delays in opening Berlin Brandenburg Airport the train station serving it (which was ready for use on the originally planned opening date in 2012) was served by empty trains to prevent mold. Französische Straße (Berlin U Bahn) mentioned above shut down permanently in December 2020 when the new interchange station with the extended U5 opened as the two are too close to each other. It is thus the only Berlin U Bahn station to be a ghost station twice over and for entirely different reasons.

Австралия

Гиппленд темір жолындағы "Дженерал Моторс". (Жер асты станциясы емес, және жер асты желісінің бөлігі де емес). Нянда Алтын жағалау темір жолындағы станция. (Жер асты станциясы емес, және жер асты желісінің бөлігі де емес). Воллахра Шығыс қала маңы темір жолындағы станция. (Жер асты станциясы емес, ішінара салынған, бірақ ашылмаған).

Болгария

St. Naum станциясы (Станция Свети Наум) және NDK станциясы (Станция НДК) София метрополитені. Екі станция да 1980-ші жылдары Ұлттық мәдениет сарайының құрылысымен және айналағы аумақты жаңғыртумен бірге салынған. Қазіргі уақытта бұл станциялар толықтай аяқталды және 2012 жылдың 31 тамызында пайдалануға берілді. St. Naum станциясы Еуропалық Одақ метро станциясы деген атаумен жұмыс істейді. Модерно Предградие станциясы (Станция Модерно предградие). Станция 2035 жылға дейін 2 және 4 желілерімен жұмыс істеуі күтілуде.

Канада

Торонтодағы Төменгі шығанақ. Бей станциясының негізгі платформасының астында 1966 жылы Торонто транзиттік комиссиясы (TTC) Йонге-Университет және Блур-Данфорт желілерінің бөліктерін эксперименттік түрде біріктірген кезде, бар болғаны алты ай пайдаланылған тасталған деңгей бар. Бұл тасталған платформаны көпшілік кейде "Lower Bay" деп, ал TTC "Bay Lower" деп атайды. Калгаридегі муниципалдық ғимарат. Калгари C пойзы үшін 8-авенюдің астында қала орталығында метро салу жоспарланған болатын. Дайындық жұмыстары барысында 1985 жылы Калгари муниципалдық ғимараты салынып біткен кезде, оның астында туннельдің қысқа бөлігі мен жер асты LRT станциясы салынды. 7-ші даңғылдағы бастапқы жер үсті желісі күткеннен гөрі әлдеқайда көп жолаушы тасымалдай алатыны анықталғандықтан метро жоспарлары тоқтатылды. Жақын болашақта жер асты станциясы мен қалалық метро аяқталуы мүмкін, себебі салынып жатқан және жоспарланған болашақ C пойызы желілері 7-ші даңғылдағы жер үсті желісінің сыйымдылығын асып түседі. Эдмонтон жеңіл рельсті транзиті. Стадион және Черчилль станциялары арасында болашақ жеңіл рельстік станция ретінде жер асты LRT станциясы салынды. Екі лифт шахтасы және платформаның бір бөлігі бетонмен құйылған. Эдмонтон қамауға алу орталығына және Эдмонтон заң соттарына баратын баспалдақтар бетон қабырғалармен бөгелген.

Чили

Сантьяго метросының 5-жолында Камминг және Квинта Нормаль метро станцияларының арасында орналасқан Либертад станциясы – айналасында және одан өтетін адамдардың тығыздығының төмендігіне байланысты жолаушылар сұранысы жеткіліксіз болғандықтан ешқашан ашылмаған «көлеңке» станция. Эчеверрия – 4А желісінде орналасқан «көлеңке» станция, ол да айналасында және одан өтетін адамдардың тығыздығының төмендігіне байланысты жабық. Puente Cal y Canto метро станциясының 3-жолының бастапқы жобасы да «көлеңке» станция болып табылады. 1985 жылғы Алгарробо жер сілкінісіне байланысты 3-жолдың құрылысы тоқтатылды.

Қытай

Пекин метросының 1-жолының батыс бөлігі (Фушулинг және 53# станциясы) әлі де көпшілікке ашылмаған. Фушулинг станциясы жөндеуден өтуде және 2023 жылы халыққа ашылады. Чанчунь теміржол көлігінің 3-жолындағы Ляонин жолы станциясы 2017 жылы тұрақты түрде жабылды және енді қайта ашылмайды, бұл Қытайдағы тұрақты жабылатын алғашқы жеңіл рельстік станция. Синьхуалу станциясы – Тяньцзинь метрополитенінің 1-жолының бұрынғы соңғы станциясы. 2001 жылы 1-жол жөндеуге жабылып, станция тұрақты түрде жабылды. Бұл Қытай тарихындағы тұрақты жабылған алғашқы метро станциясы болды. Жер үстіндегі кіреберісі бұзылып, оған тек рельс арқылы ғана кіруге болады. 1-жолдағы екі станция да – Лишуанлубей және Шангуоцзюан – жолаушылар ағынының аздығына байланысты әлі ашылмаған. Шэньчжэнь метросының 7-жолында халыққа ашылмаған екі станция бар: Венти Парк станциясы мен Фулин станциясы. Фулин станциясының құрылысы кезінде жергілікті тұрғындардың көпшілігі қарсылық білдіргендіктен, ол Лок Ма Чау Лоп аймағының дамуына резервтелді. Қазіргі уақытта 7-жолының барлық пойыздары Фулин станциясынан тоқтамай өтеді. Венти Парк станциясы толықтай салынғанмен, қазіргі уақытта ол тек Шенюн депосына жұмысқа барушы метро қызметкерлеріне ғана ашық, халыққа әлі ашылмаған. Ашылу күні әлі белгіленбеген. Тұрғын үйлерді бұзу мәселелеріне байланысты Гуанчжоу метрополитенінің 6-жолындағы Шахе станциясында станция вестибюлі мен жабдықтар қабатын салу мүмкін болмады, сондықтан тек платформа деңгейі ғана салынды. Осы себепті, жолаушылардың пойызға отыруы және түсуіне мүмкіндік жоқ, барлық пойыз станциядан тоқтамай өтеді. Жерді жоспарлаудағы өзгерістерге байланысты, станция қазіргі уақытта 11-жолдағы алмасу станциясы ретінде салынып жатыр және сол желімен бірге ашылуы күтілуде.

Дания

Ellebjerg станциясы – Копенгагендегі S теміржол желісінің бөлігі болып табылатын Køgebugtbanen (A желісі) бағытындағы бұрынғы жер үсті станциясы. 2007 жылы Ringbanen (F желісі) кеңейтілген кезде, осы екі бағыт арасында байланыс құрылып, Ny Ellebjerg станциясы ("Жаңа Ellebjerg станциясы") салынғаннан кейін станция жабылды.

Финляндия

Кампи метро станциясының солтүстік-оңтүстік бағыттағы пайдаланылмаған станциясы бар, ол қазіргіде қолданылып жатқан станциядан төмен және шығыс-батыс бағытына тік бұрышпен орналасқан. Бұл станция шығыс-батыс станциясымен бірге қазылған, бірақ солтүстік-оңтүстік метро желісі салынбағандықтан жабдықталған емес. Хаканиеми метро станциясында да осыған ұқсас қолданылмаған станция бар, ол U желісі үшін салынған, алайда ол жоба іске аспады және қазба жұмыстары толыққанды аяқталған жоқ. Оларда пойыз жоқ және оларға кіру мүмкін емес. Хельсинки университетінің метро станциясы бұрынғы қолданылмаған станция болып есептеледі, себебі ол 1970 жылдардың соңында қазылған, бірақ 1995 жылы ғана ашылды. Хельсинкидегі Мунккивуори сауда орталығының астында Хельсинки метро станциясы үшін аяқталмаған кеңістік бар. Бұл орын 1960 жылдардың басында сауда орталығының кеңейтілуі кезінде резервтелген, бірақ ешқашан қолданылмады.

Гонконг

МТР-дегі Рамзи станциясы. Бұл платформа бастапқыда 1970 жылдары Арал желісіне тигізетін әсерді азайту мақсатында Шығыс Коулун желісі үшін резервтелген болатын. Алайда, қазір бұл платформалар қолданылмайды және екі басында кірпіштен тұрғызылған қабырғалармен жабылып, тоқтатылған. Қазір станса Шың Ван станциясы деп аталады және бұрын Батыс Арал желісі ашылғанға дейін Арал желісінің соңғы станциясы болып қызмет еткен. Платформалар жоғары орналасқандықтан, E шығу/кіру есігінен өтетін жолаушылар тасталып кеткен платформалар арқылы өтуге мәжбүр. Батыс Арал желісінің кеңейтілуіне дайындық ретінде станса жаңартылды және платформалар бойындағы жол аймағы қабырғамен қоршалды. Шығыс темір жолының Лок Ма Чау тармағында Кву Тунг деп аталатын қолданылмайтын станция бар. Қазіргі уақытта станцияда тек жер асты құрылысы және желдеткіш шахтасы ғана бар. Станцияның құрылысы 2023 жылы жаңартылып, 2027 жылы пайдалануға беріледі.

Индонезия

Индонезияда Gunung Putri теміржол станциясы және Pondok Rajeg теміржол станциясы сияқты қолданылмайтын станциялар бар.

Ирландия

Адамстаун мен Клондалкин/Фонтилл арасындағы Оңтүстік-Батыс жолаушылар желісіндегі Батыс Дублиндегі Кишоге теміржол станциясы. Ол жаңа шағын қалаларға қызмет көрсету үшін салынған, бірақ 2008 жылғы Ирландияның экономикалық төмендеуі салдарынан шағын қалалар ешқашан салынбады және пойыз сол жердегі жол бойындағы бос далалардан өтеді. 2024 жылы ашылуы күтілуде. Бреннанстаун станциясы Дублиндегі Луас трамвай жүйесінің Жасыл желісінде, Баллиоган Вуд пен Каррикмайнс арасында орналасқан. Ол да жаңа шағын қалаларға қызмет көрсету үшін жоспарланған, бірақ Кишоге сияқты, 2008 жылғы Ирландияның экономикалық құлдырауы шағын қалалардың салынбауына себеп болды және трамвай сол жердегі жол бойындағы бос далалардан өтеді. Станция маршрут картасында "Болашақ аялдама" деп көрсетілген.

Израиль

Рош ХаАйн Оңтүстік теміржол станциясы 2003 жылы Израиль теміржол желісіндегі қолданыстан шыққан станцияға айналды, себебі ол аялдама болып қызмет еткен бағыт Кфар-Саба-Нордау теміржол станциясына дейін созылды және Рош ХаАйнге қызмет ететін жаңа станция солтүстікке қарай бірнеше километр жерде салынды.

Италия

Италияда көптеген "көшпелі станциялар" тізімі жоқ. Аз ғана мысалдың бірі – Рим метросының B желісіндегі Квинтилиани станциясы. Ол 1990 жылы B желісін солтүстік-шығысқа қарай кеңейту аясында салынған, бірақ ешқашан іске аспаған Sistema Direzionale Orientale (Шығыс бағытталған аудан) деп аталатын жоспарланған бизнес-ауданға қызмет ету үшін пайдаланылмады. 2000 жылдардың басында S.D.O. жобасы тоқтатылып, ешқандай жерде орналасқан станция Рим муниципалитетінің қарауына алынып, сол кезде қабылданған жаңа қауіпсіздік ережелеріне сәйкес жаңартылды. Станцияны жақын орналасқан Сандро Пертини ауруханасымен байланыстыратын жаңа автобус маршруты ашылды. 2003 жылдың 23 маусымында станция жолаушыларға ресми түрде ашылды.

Сингапур

Букит Браун – Circle желісіндегі ашылмаған станция. Қазіргі уақытта бұл тек желдеткіш шахтасы бар қабық станциясы. Ол Букит Браун қытай зираты мен Jalan Mashor көшесінің үстінде орналасқан, бұл көше дерлік толығымен тастап кетілген. SMRT қазіргі уақытта станцияны ашу мүмкіндіктерін қарастырып жатыр және ол болашақта ашылуы керек. Хьюм станциясы да желдеткіш шахтасы болып табылады және 2025 жылы станция ретінде ашылады. Қазіргі уақытта Маунт-Плезант және Марина-Саут станциялары да "көлеңке станциялар" болып табылады, олар аймақтағы тұрғын үйлермен бірге ашылады. Спринглиф және Лентор станциялары арасында Тагор деп аталатын қабық станциясы бар, ол айналадағы құрылыстармен бірге ашылады. Пунггол LRT-дегі бірнеше станциялар, соның ішінде Батыс айналымының барлығы, 2005 жылы желінің қалған бөлігімен бірге ашылмады. Осы уақыттан бері осы станциялардың көбісі тиісті аймандардағы дамулармен бірге пайдалануға берілді. 2017 жылғы мәліметтер бойынша, Тек Ли станциясы ғана жабық күйде қалды, себебі ол қазіргі уақытта орманмен қоршалған және айналадағы құрылыстар аяқталғаннан кейін ашылады. Букит Панжанг LRT-дегі Ten Mile Junction станциясы 1999 жылдың қараша айында ашылды және желіні жаңарту жұмыстарын жүргізу үшін 2019 жылдың 13 қаңтарында тұрақты түрде жабылды. Бұрын станция 2010 жылдың соңынан 2012 жылдың басына дейін жөндеу жұмыстары үшін жабылып тұрған.