Кіріспе

Дельфидегі оракулға қатысты әртүрлі көздерден сақталған мәлімдемелер Пифия Дельфидегі Аполлон оракулына төрағалық еткен діни қызметкер еді. Дельфидегі оракулға қатысты әртүрлі көздерден сақталған 500-ден астам оракулдық мәлімдеме бар. Көптегендері анекдоттық, олар мақал-мәтел ретінде сақталған. Кейбірінің сөздері екіжақты, яғни, пайғамбардың айтқандары қандай нәтижеге әкелсе де, оны жақсы жағынан көрсету үшін жазылған. Мұндай пайғамбарлықтар сөзбе-сөз айтылғандықтан, олар ерекше бағаланады. Келесі тізімде Дельфидің ең көрнекті және тарихи маңызы бар пайғамбарлықтарының кейбіреулері келтірілген.

Ликургус

Дельфидегі кейбір ерте оракулдық мәлімдемелер жартылай аңызға айналған спартандық заң шығарушы Ликургқа (fl. 8 ғасыр). Геродоттың есебіне сәйкес (Тарихтар A.65, 24), Ликург Спартаға жаңа заңдарын қолданғанға дейін оракулмен кеңескен. Ксенофонт пен Плутарх Ликургқа темірден жасалған өте ауыр ақшаны енгізуді де айтады (байлыққа деген сүйенуді болдырмау үшін). Плутарх пен Диодордың есебі бойынша, бұл да оракулдың мәлімдемесіне негізделген. Плутархтың айтуынша, оракулдың мәлімдемесі кейінге қарай орындалды деп түсіндірілді, өйткені Пелопоннес соғысынан кейін Спартаның әскерлері үйлеріне жіберген алтын мен күміс Спартаның жойылуы болып шықты. Бұл оракулдың, егер ол тарихи болса, Ликургтың өзіне жеткізілгені екіталай, өйткені оның кезінде ақша шығару енгізілмеген болатын.

595 ж. б. з.

595 жылы б.з.д. оракулдың істері дельфийлерге ғана қалдыруға тым маңызды деп саналды, ал бұл жердің қасиеттілігін б.з.д. Сол жылы жақын маңдағы Кира хажилерге алым салды, бұл Бірінші қасиетті соғыстың басталуы болды. 5 жыл бойы күрескеннен кейін, Оракул Кираның жерін Аполлонға бағышталып, бос қалдыруды бұйырды. Бұл үлкен өркендеудің кезеңіне әкелді.

480 ж. б. з.

480 жылы Персия патшасы Дарийдің ұлы Ксеркс атасының гректерді жаулап алуды аяқтауға оралғанда афиналықтар оракулға жүгінді. Олар: "Спартандықтар қайсысы нашар болғанын ойлап, қорқып, кері шегініп кетті. Дельфийлер Персияны қалай жеңуге болатынын сұрады. Пайғамбарлықтан кейін болған оқиғалар парсы әскері Термопильді шабуылдағанда болды, онда спартандықтар коалицияны басқарды (көпшілік "300" деп атады, себебі спартандықтардың саны (көзінде инфекция бар бір адамды қоспағанда, адам өлтірілді)) және одақтастар оларға қарсы өтті. Спартандықтар патша Леонид (Арыстан) басқарған перстер Термопиладағы ілгерілеуге қарсылық көрсетті, бірақ олар сатқындыққа ұшырады. Спарталықтардың бүкіл жасағы, оның ішінде патшалары да (ежелде айтылғандай) кері қашудан бас тартқандықтан, өмірден айырылды, бірақ солай ету арқылы олар мәңгілік атақ алды. Персиялық армада содан кейін жақын маңдағы Артемизиум мысығына қарай жүзіп, афиналық флоттың қарсы алуына ұшырады. Афиналықтардың кемелері үлкен қиындықтарға төтеп бере алмай, үш шайқаста жеңіске жетті. Артемизийде қатты дауыл тұрып, үш күн бойы жел кемелермен соғысып тұрды. Персиялықтардың 20% -ға жуық әскери кемелері мен шамамен сол сандағы көлік кемелері дауылға ұшырады. Афинылықтардың кемелеріне дауыл мен толқындар зиян келтірмеді. Афинаға оралғанда Темистокл ағаш қабырға афиналық теңіз флотына қатысты деп дәлелдеді және афиналықтарды өздерінің флотын құруды жалғастыру үшін Лауриумдағы аттик күміс кендерінен байлықты пайдалану саясатын жүргізуге көндірді. Ол Саламис аралын "адал" деп атағандықтан, қаза тапқандар афиналықтар емес, Грекияның жаулары болады деп мәлімдеді. Ондайлар үшін оракул "Ой, қатыгез Саламис" деп айтқаны жөн болар еді. Оның дауысы күнді өткізді, Афина Саламиске көшірілді және келесі теңіз шайқасында Афина флоты және оның одақтастары персиялық флотты талқандады Саламисте, Ксеркс қарап тұрды. Парсылықтар Афинаны өртеп жіберсе де, оның тұрғындары аман қалды, парсы қатерінен құтылды, ал оракулдың билігі ешқашан жоғары болған емес.

440 ж. б. з.

Б.з.б. 440 жылы оракул Сократтан да дана ешкім жоқ деп мәлімдеген, Сократ оған барлығы бірдей білімсіз немесе ол өзінің білімсіздігін білетін жалғыз адам ("білмейтін нәрсені білемін деп ойламаймын") деп жауап берді. Бұл талап Дельфидегі Аполлон ғибадатханасының ауласына жазылған Дельфилік максималардың біріншісімен байланысты, Гноти Сеатон (γνῶθι σεαυτόν), "өз-өзіңді біл!". Екінші максма - Меден аган (μηδὲν γαν): "ашықтықтан ештеңе жоқ". Сол кезде Сократ 30 жаста болса керек, оның философ ретінде танылуы әлі басталмады. Бұл пікірдің бір нұсқасында Сократтың досы Харефон Пифияның алдына келіп: "Сократтан да дана адам бар ма?" деп сұрады. Оған "Ешқайсысы да" деген жауап берілді. Басқа нұсқасы:

431 ж. б. з.

Пелопоннес соғысы басталғанда спартандықтар Дельфиге делегация жіберіп, Афинаға қарсы соғыс бастаудың ақылға қонымды болатынын сұрады. Фукидидтің айтуынша, "адамдар Құдайға: "Егер олар бар күш-қуатын салып соғыса, жеңіс олардың қолынан келеді, әрі олар Құдайға жалбарынып дұға етсе де, етпесе де, ол олардың жағында болады", - деп жауап берді" (The Religion of Ancient Rome).

336 ж. б. з.

Ежелгі әлемді жаулап алу туралы пайғамбарлықты тыңдау үшін Ұлы Александр Дельфи оракулына барған. Оның таңғалуына оракул тікелей пікір айтудан бас тартып, кейіннен келуін өтінді. Ашулы Александр Пифияны шашынан сүйреп алып, "Сен жеңімсізсің, балам!" деп айқайлап жіберді. (ἀνίκητος ε παῖ.) Ол осы сөздерді естіген сәтте ол тастап тастады, былай деді: "Қазір мен менің жауабым бар".

шамамен б. з. б . 300 жылы

Диоген Лаертийдің айтуынша, Цитийдің Зенон "жақсы өмір сүру үшін не істеу керектігін оракулдан сұрағанында, Құдай оған өлгендердің терісі сияқты болуы керектігін айтты. Сондықтан ол Тебадағы "Крейттерге" қосылды.

79 ж. б. з.

Біздің заманымыздан бұрынғы 83 жылы Дельфиді тракиялық Меди тайпасының шабуылымен талқандады, олар ғасырлар бойы үзіліссіз жанған қасиетті отты сөндірді. 79 жылы Цицерон оракулдан өзінің қалай атақ-даңққа ие болатынын сұрады. Оған: Цицерон өзінің ораториясын және соттардағы шеберлігін Римді Катилинариялық қастандықтан сақтап, мәңгілік атақ-даңққа ие болды.

117 ж. дейін

117 жылынан бұрын император Адриан таққа отырмас бұрын Дельфиге барған. Касталиялық бұлақтан су ішкеннен кейін оның императорлық тағдыры жарияланды. Таққа отырғанда ол оны ешкімге бірдей жолмен жеткізуге болмайтындай етіп бұғаттауды бұйырды.

302 жылы

Император Диоклетиан Галлерийдің кеңесі бойынша оракулмен кеңескенде, оған христиандық секта империяның жойылуына әкелетінін айтты. Бұл Диоклетианның қуғын-сүргініне әкелді, онда грек және рим құдайларына құрбандықтарға келіспегендері үшін мәсіхшілер қудаланды. Константиннің төзімділік туралы жарлығынан кейін және әсіресе Теодосийдің билігінен кейін мәсіхшілер Пифияны қудалау арқылы кек алды.