Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Элевсин иерофанты
Eleusinian hierophant
Қола дәуіріндегі Пилос қаласының 1200 ж.б.д. тұрғындары, Гомердің қарт батыры Нестор мен Нелейдтердің мекені, Линейлік В тақташаларында қарулы күштердің қолбасшысы ra wa ko ri қызметін атқаратын ka ru ke (Κήρυκες, Керікс, жекешеде Κῆρυξ) ретінде тізімделген. Афинада бұл лауазым салтанатты сипатқа ие болды және Дипилон қақпасындағы құрылыс алаңындағы Леокорейон ғимаратынан басқарылды. Керікске сілтеме жасайтын Линейлік В тақташаларында кеңсе e ma a2 (e ma ha) a re ja, Hermes Areias, яғни Жауынгер немесе Жүгіруші (арас) ретінде айтылады.
The kerykes '/k//ɛ//r//ᵻ/,/k//iː//z/ or ceryces '/s//ɛ//r//ᵻ/,/s//iː//z/ (Κήρυκες, pl. of Κῆρυξ, Keryx) of Bronze Age Pylos 1200 BC, home to the aged Homeric hero Nestor and the Neleides, are listed in the Linear B tablets as 𐀏𐀬𐀐 ka ru ke serving the 𐀨𐀷𐀒𐀪 ra wa ko ri, the commander of armed forces. In Athens, this office became ceremonial, functioning from the Leokoreion, a building site at the Dipylon Gate. Linear B tablets that refer to the keryx mention the office in context with 𐀁𐀔𐁀𐀀𐀩𐀊 e ma a2 (e ma ha) a re ja, Hermes Areias, meaning either the Warrior, or the Curser (aras).
Шолу
Илиадада, Гомердің дастанында, хабаршылар батырлардың беделіне қарапайым міндеттермен қызмет етеді, мейрамдар мен симпозиумдар кезінде аспазшы, от жағушы, шарап құюшы және официант ретінде, кремация үшін соғыс алаңында мәйіттерді жинаушылар ретінде немесе жерлеу ойындарында төрешілер ретінде, жаулар, одақтастар мен жауынгерлер арасындағы хабаршылар ретінде шайқас кезінде, қоғамдық жиынның жариялаушысы және тіл аудармашысы (гермен) ретінде, сондай-ақ басқа да жұмыстарда, олар демиургтар, қоғамдық жұмысшылар дәрежесіне жетеді. Олардың көрініс артында болуы, бірақ көзге түспеуі, назарды шоғырландыруды қажет етеді, себебі олардың не істегенін түсіну үшін, футбол матчындағы қара-ақ жолақты төрешілерді қарау сияқты, ойыншылардың бәсекелесіп, гол соғуынан гөрі, көзқарасты өзгерту керек. Осыған сәйкес, демиургтар ғана мәртебесінің төмендегенін көрсетеді, сондықтан хабаршылық лауазымының өзі қасиеттілігі мен билігінен айырылды, тіпті оның жоғары мәртебесі архаикалық Афинада сақталған болса да. Ең танымал екі хабаршы – спарталық хабаршы Талтибий және троялық хабаршы Идай, екеуі де сүңгі тасушылар; олар pepnumenō деген эпитетпен белгілі болды. Шамамен 700-650 жылдар аралығында Гесиод Герместі Олимпиада құдайларының хабаршысы ретінде сипаттайды, ол Деметр Пандораға қанатты Керес жын-перілерінің ұшып кіруі мен шығуына ерекше бақылайды, олар шарап сақтау ыдыстарының кінәлі деп саналатын барлық ауруларында айыпталған, тек Үміт ғана шетінде қалды. Ол Афинадағы астық құдайының бір қыры – Деметр Анесидора болды, ол Элеусисте кек қайтарған Деметр Эриниске дейін болды. Гомердің Деметрге арналған гимні (147) оны Майя деп атайды, сонымен қатар Гермес Керикстің анасы. Афиналық Керикестердің үлкен қабір үйіндісін Дипилон қақпасының сыртындағы Эриданос өзені бойындағы 9-шы мазармен сәйкестендіруге көмектесетін Антемокриттің жерленген жері көмектеседі. Классикалық дәуірде Гермес ұлдары – Керикестер, Элеусис құпияларын жүргізген діни қызметкерлердің қасиетті Элеусис отбасыларының бірі болды. Олар осы культті кеңінен таныстырды және Деметр мен Персефонаның үлкен құпияларына, соның ішінде кукейон немесе кикеон дайындамасына көптеген адамдардың кіруіне мүмкіндік берді. Шамамен 300 жылдан бастап мемлекет Мистерияларды, әсіресе Эумолпидтер мен Керикестер отбасыларын бақылауға алды. Бұл бастамалардың санының өсуіне әкелді. Мүшелік үшін жалғыз талап – «қан кінәсінің» болмауы (яғни ешқашан кісі өлтірмеу) және варвар болмауы (яғни грек және грек тілінде сөйлей алу). Ерлер, әйелдер, тіпті құлдарға да қатысуға рұқсат етілді. Керикестер (грек тілінде «хабаршылар» дегенді білдіреді) Олимпиада ойындарында да рәсімнің және жарыстың бөлігі болды (Хабаршы және керней жарысын қараңыз).
In Iliad, the Homeric epic, heralds serve heroic nobility in humble tasks, as cooks, fire kindlers, wine pourers, and waiters during feasts and symposia, as scavengers of corpses on the battlefield for cremation or as umpires during funeral games, as messengers between enemies, allies, and warriors during battle, as announcers of public assembly and as language translators (hermeneus), and in other odd jobs that earned them the rank of demiourgoi, public workers. Their ubiquitous yet invisible presence behind the scenes requires concentration, for to understand what they did demands a shift in focus, like watching the black and white striped referees in a football game, rather than the players competing and scoring. Accordingly, demiourgoi alone demonstrate declining status, hence the heraldic office itself declined in sanctity and authority, even though its exalted status survived in archaic Athens. Two of the most prominent kerykes were the Spartan herald Talthybios, and the Trojan herald Idaios, both being spear carriers; they were known by the epithet pepnumenō. By the archaic period 700 650 BC, Hesiod identifies Hermes with the herald of the Olympian gods that has special control over the daimonic winged Keres in flight into and out of Demeter Pandora, personified wine storage jars blamed for all of the ills of humans, where only Hope lingered at the rim. She was Demeter Anesidora, one aspect of the grain goddess at Athens who preceded the revenge filled Demeter Erinys 'at Eleusis. The Homeric Hymn to Demeter (147) names her Maia, also the mother of Hermes Kêryx. The burial spot of herald Anthemokritos helps identify the larger grave mound of the Athenian Kerykes with the massive Tomb 9 along the Eridanos River outside the Dipylon Gate. By the classical period, the Kerykes, sons of Hermes, were one of the sacred Eleusinian families of priests that ran the Eleusinian Mysteries. They popularized the cult and allowed many more to be initiated into the great secrets of Demeter and Persephone, including the concoction kukeion, or kykeon. Starting about 300 BC, the state took over control of the Mysteries, specifically controlled by two families: the Eumolpidae and the Kerykes. This led to a vast increase in the number of initiates. The only requirements for membership were a lack of "blood guilt" (meaning having never committed murder) and not a barbarian (i. e. Greek and able to speak Greek). Men, women and even slaves were allowed to be initiated. Kerykes (which means "heralds" in Greek), were also part of the ritual and competitors at the Olympic Games (see Herald and Trumpet contest).