Кіріспе

Бос қалған шахталарды аралау хоббисі Бос қалған шахталарды аралау хоббисі Шахталарды барлау - адамдардың бос қалған шахталарды, карьерлерді, кейде жұмыс істеп тұрған шахталарды аралау хоббисі. Әдетте, мұндай іс-әрекеттерге энтузиастар зерттеу және құжаттама жасау мақсатында, кейде зерттеу және фотосуретке түсіру арқылы қатысады. Осыған байланысты кен орнын барлауды әуесқойлық өнеркәсіптік археологияның бір түрі деп қарастыруға болады. Алайда, бұл көптеген жағынан үңгіршілікке жақын, көптеген қатысушылар кен орындарын да, үңгірлерді де зерттеуге белсенді түрде қызығушылық танытады. Кенді барлау үшін әдетте қалқан, шам, Веллингтон аяқ киімі және альпинистік жабдықтар қажет. Кен орнын зерттеу әдетте үңгір қазуға қарағанда, жыртылуды азайтып, көбірек жүруді қажет етеді, өйткені кен орнын адам кіруіне мүмкіндік беру үшін әдейі қазылған. Кейбір пайдаланылмайтын шахталар туристік мақсаттарға немесе ашық ауада демалу үшін пайдаланылады. Керісінше, басқа шахталарға кіру үшін, мысалы, раппелинг немесе бір арқанды техника сияқты техникалық дағдыларды қажет етуі мүмкін. Мұндай әдістерді шахтаның ішінде де, шахтаның, шахтаның немесе тік еңістің барлау үшін қолдануға болады. Сол сияқты, кейбір өткелдер мен беткейлер қауіпсіздік үшін арқанмен байлануы мүмкін, әсіресе егер ұйымдасқан топтар шахтаға кірсе. Шахталарды барлау қалалық барлаумен кейбір мүдделерді бөліседі, ең алдымен тасталған немесе кейде шектеу қойылған жерлерге кіру. Кен орнын барлаушылар, әдетте, өздерінің этикалық нормаларын сақтап, кен орнын тапқан кездегідей қалдырады. Бұл көзқарасты көрсететін кең тараған сөз тіркесі Балтимор үңгіріндегі қоғамның ұраны: "суреттерден басқа ештеңе алмаңыз, аяқ іздерінен басқа ештеңе қалдырмаңыз". Бұл қазіргі заманғы ашық ауада демалудың көп бөлігінде ұстанған "Жетірткі қалдырмау" қағидасына ұқсас.

Негізгі себептері

Көптеген хоббилер мен спорт түрлері сияқты, кен орнын барлау да белгілі бір топқа тартымды. Кейбір энтузиастерді өнеркәсіптік археология қызықтыруы ынталандырушы фактор болуы мүмкін. Тасталған шахталарда табылған жәдігерлер мен артефактілерге сорғылар, крандар, бұрғылар, тар темір жолдар, вагондар мен локомотивтер сияқты жабдықтар кіруі мүмкін. Кейде тасталған шахталарда ағаштан жасалған көпірлер, кабельді теміржолдар немесе су доңғалақтары сияқты үлкен құрылғылар болуы мүмкін. Фотосуретке түсіру әдетте суретшілердің зерттеуге деген ынтасының маңызды бөлігі болып табылады. Жер асты фотосуреттерін түсіру үшін арнайы техникалар қажет, мысалы, жарық бояу немесе "ашық жарқырау". Мұндай әдістерді меңгеру үшін көп тәжірибе қажет болуы мүмкін.

Қол жеткізу

Әлемде көптеген тасталған шахталар бар. Мысалы, АҚШ-та ғана шамамен 500 000 тасталған шахта бар деп есептейді, Невадада бұл санның ең үлкен пайызы бар. Алайда, олардың көпшілігіне кіру әртүрлі себептермен мүмкін емес, соның ішінде: Кіру шектеулері: Шахталарды зерттеу үшін заңды түрде кіру әрқашан мүмкін емес, тіпті оған физикалық түрде кіру мүмкін болса да. Ескі шахталар жерлерін көбінесе орман шаруашылығы комиссиясы, Ұлттық сенім немесе жеке меншік жер иелері иеленеді, олар кірудің жауапкершілік тәуекелдерін кіруді тұрақты түрде бұғаттауды негіздеуге жеткілікті деп санайды, бұл жалпы тәсіл болып табылады. Басқа жағдайларда жер иесі рұқсат бергендерге кіруді шектеу үшін кіреберістерге қақпалар қойылуы мүмкін. Қайта пайдалану: Ескі кен орындары кейде жаңа мақсаттарға пайдаланылады, мысалы, деректерді сақтау немесе саңырауқұлақтар өсіру немесе қайта қазу: иесі жұртшылыққа кіруге сирек мүмкіндік береді. Құлау: Жұмыс ескірген сайын, өткелдер мен камералардың төбелері құлауы мүмкін. Осылайша, құлаған аумақтың өзі енді қолжетімді болмайды және егер басқа жол болмаса, осы нүктеден тыс кез келген жұмыс қолжетімді болмайды. Көптеген шахталар кіреберісінде (көбінесе ең осал бөлігі) кішкентай құлап, одан тыс едәуір көлемді жұмысты бекітеді. Су тасқыны: Барлық шахталарда суды сорғылар арқылы тазарту қажет, бірақ терең дренаждық арналар арқылы суды сорғылар өздігінен ағызады. Кен орны бос қалған кезде, сорғылар әдетте сөндіріледі және кен орны сумен баяу толығады, су ағып шығатын деңгейге жеткенше: бұл әдетте ең төменгі деңгей. Алайда, құрғақ жердің үстінде орналасқан шахталарда су басқан учаскелерді табуға болады, өйткені жұмыс істеу жиі өте күрделі: кейбір жағдайларда жоғары камераларда төменгі машиналарға қуат беру үшін резервуарлар құрылған болуы мүмкін. Техникалық шектеулер: Кейбір шахталар оңай "жөнекей" болады, ал басқалары барлау үшін тәжірибе, шеберлік және жабдықты қажет етеді; мысалы, SRT тік шахта арқылы кіру үшін қажет болуы мүмкін.

Ресей

Мәскеу облысы мен оған іргелес аймақтарда 19 ғасырдағы бірнеше ондаған әк тас карьерлері бар. Самара облысы ХХ ғасырдың әк тас карьерлері. Ленинград облысы құмтасты карьерлері.