Lotus Eleven

Кіріспе

Lotus Eleven - 1956 жылдан 1958 жылға дейін Lotus компаниясы түрлі нұсқаларда жасаған спорттық жарыс машинасы. Кейінгі 1958 жылы салынған нұсқалар кейде Lotus 13 деп аталады, бірақ бұл ресми атау емес еді. Барлығы 270-ге жуық Elevens барлық нұсқалары жасалды.

Құрылымы мен жұмыс істеу ерекшеліктері

Eleven-ті Колин Чапман жобалаған және аэродинамик Франк Костин жасаған нәзік корпуспен жабдықталған. Оның Le Mans деп аталатын ең жоғары нұсқасы 1100 куб.см (67 куб.см) Coventry Climax FWA қозғалтқышымен жабдықталған; кейде 1500 куб.см (92 куб.см) Coventry Climax FWB қозғалтқышымен, құбырлы кеңістіктік раманың алдыңғы жағына орнатылған. Eleven-де De Dion түтігі бар артқы ось және Girling дискті тежегіштер болды. Толық жүктелген автомобильдің салмағы шамамен 1100 куб.см (67 куб.см) Climax қозғалтқышы (Club) және 1172 куб.см (72 куб.см) Ford қозғалтқышы (Sport) үшін шығарылған; екеуінде де тірі артқы ось және барабанды тежегіштер болды. Бірнеше автомобиль иелері өздерінің иелерімен баламалы қозғалтқыштармен жабдықталды, олардың ішінде Coventry Climax 1500cc (92cc) FWB және FPF және 1200cc (73cc) FWE, Maserati 150S 1500cc (92cc), DKW 1000cc (61cc) SAAB 850cc (52cc) және 750cc (46cc) қозғалтқыштары бар. Екі негізгі дене стилі болды: біреуі бас сүйегімен, екіншісі бас сүйегісіз, тек екі кішкентай қанатымен. Кейбір машиналар GT-нің талаптарына сәйкес жабық корпуспен жабдықталды. Мүмкін, ең елеулі жарыс нәтижесі 1956 жылы Рег Бикнелл мен Питер Жопп жүргізген Ле-Манның 24 сағаттық жарысында 7-ші орынды иеленген. Қойылған қозғалтқыштардың әртүрлілігіне қарамастан, автомобиль негізінен 1100 куб.см. класта бәсекеге түсу үшін жасалған, онда ол 1950-ші жылдардың ортасынан аяғына дейін ең табысты автомобильдердің бірі болды. 1956 жылы Костин модификациялаған, пилот кабинасының үстінде көпіршік шатырлы "Елвен" машинасын Стирлинг Мосс Монцада бір айналымға арналған сыныптық әлем рекордына жеткізді. Кейін Ле-Ман мен Себрингте бірнеше сыныптық жеңістерге қол жеткізді, ал Eleven Lotus-тың ең табысты жарыс машинасының дизайны болды. 750 см3 көлігі 1957 жылы Ле-Манда "Индекс перформанс" жарысында жеңімпаз атанды. 1957 жылы Eleven үлкен дизайнды өзгертті, оның ішінде жаңа алдыңғы аспа және трансмиссияны жақсарту. Расмий түрде Eleven Series 2 деп аталса да, бұл соңғы модельдер кейде Lotus 13s деп аталады, өйткені олар 12 мен 14 модельдер арасында шығарылды және 13 атауын Lotus қолданған жоқ. Lotus Eleven-тің бірнеше көшірмелері мен қайта жасалуы болды, соның ішінде Kokopelli 11, Challenger GTS, Spartak және ең танымал Westfield XI.

The Eleven was designed by Colin Chapman and fitted with a sleek body designed by aerodynamicist Frank Costin. Its top version, dubbed Le Mans, was fitted with a 1100 cc (67ci) Coventry Climax FWA engine ;occasionally with a 1500 cc (92ci) Coventry Climax FWB engine), mounted in the front of a tubular space frame. The Eleven featured a De Dion tube rear axle and Girling disc brakes. Fully loaded, the car weighed only about Versions for a 1100 cc (67ci) Climax engine (Club) and a 1172 cc (72ci) Ford engine (Sport) were also produced; both featured a live rear axle and drum brakes. Several cars were fitted with alternative engines by their owners, these included Coventry Climax 1500cc (92ci) FWB and FPF and 1200 cc (73ci) FWE, Maserati 150S 1500cc (92ci), DKW 1000cc (61ci) SAAB 850cc (52ci) and 750cc (46ci) engines. There were two main body styles: one with a headrest and the other with no headrest, just two small fins. Some cars were later fitted with a closed body with gullwing doors to meet GT specifications. Perhaps the car's most notable race result was 7th overall at the 1956 24 Hours of Le Mans, driven by Reg Bicknell and Peter Jopp. Despite the wide variety of engines installed, the car was primarily designed to compete in the 1100 cc class where it was one of the most successful cars during the mid to late 1950s. In 1956, an Eleven, modified by Costin with a bubble canopy over the cockpit, was driven by Stirling Moss to a class world record of for a lap at Monza. Several class victories at Le Mans and Sebring followed, and the Eleven became Lotus' most successful race car design. A 750cc version won the Index of Performance at Le Mans in 1957. In 1957, the Eleven underwent a major design change, including a new front suspension and improvements to the drivetrain. Although officially called Eleven Series 2, these late models are sometimes informally referred to as Lotus 13s, since they were produced between the 12 and 14 models and the 13 designation was not used by Lotus. There have been several replicas and re creations of the Lotus Eleven, including the Kokopelli 11, the Challenger GTS, the Spartak and the best known, the Westfield XI.