Кіріспе
Әйелдер либералды федерациясы - Ұлыбританиядағы Либералды партияның бір бөлігі болған ұйым.
Тарих
Әйелдер либералды федерациясы (WLF) 1886 жылы София Фрайдың бастамасымен құрылды, ол өзінің үйінде он бес жергілікті әйелдер либералды қауымдастығының кездесуін шақырды. Ұлттық ұйым құру туралы келісім жасалды, бұл 1887 жылы Лондон қаласында қырық қауымдастықтың мүшелері кездескен кезде болды. Федерация мүшелерінің саны 6000-ға жуық болғаны хабарланды, бірақ бұл тез өсіп, 1892 жылы 75000-ға жетті. 1904 жылы 494 қауымдастық құрылып, оған шамамен 67 600 адам мүше болды. Әйелдер либералды федерациясын (WLF) 1886 жылы леди София Фрай Пиз бастаған болса да, федерацияны Гладстонның қызы Кэтрин басқарды. ХХ ғасырдың басында әйелдер либералды федерациясының (WLF) жергілікті 500 филиалы және шамамен 60,000 белсенді мүшесі болды. Әйелдер либералды федерациясының белсенді мүшелері көбінесе либералды парламенттік депутаттармен немесе либералды парламенттік депутаттармен байланысты. Бұл әйелдерге артықшылық берді, өйткені олар саясатты қалай айналатынын біледі. Либералды депутаттың туысы болған белсенді мүшелердің бірі Вайолет Бонэм Картер болды. Вайолет британдық саясаткер және күнделік жазушы ретінде танымал болды. Вайолет Бонэм Картер 1908-1916 жылдар аралығында Ұлыбританияның премьер-министрі Асквиттің қызы болды. Әйелдер либералды федерациясының (WLF) тағы бір белсенді мүшесі 1916 жылдан 1922 жылға дейін Ұлыбританияның премьер-министрі Ллойд Джорджтың қызы Меган Джордж болды. Меган Джордж барлық уақыттағы ең үздік 50 уэльстік әйел мен еркектің қатарына кіреді. Меган Уэльстің саяси қайраткері, Уэльстің сайлау округінің бірінші әйел парламенттік мүшесі болды. Кейін ол парламенттің лейбористік мүшесі болды. Әйелдер Либералды Федерациясының (WLF) мүшелері болудан басқа, әйелдер сыртқы ұйымдар мен қоғамдарға да қатысты. Мысалы, леди Карлайл әйелдердің дауыс беру құқығына қарсы күресті қолдады. Әйелдер либералды федерациясының әртүрлі мүшелері әйелдер сайлау құқығы қоғамының ұлттық одағының бір бөлігі болды. Алайда көптеген мүшелер әйелдердің дауыс беру құқығына қарсы болғандықтан, әйелдер сайлау құқығына қарсы болды. Шын мәнінде. Лейди Карлайл қанағатсыздық тақырыбын алғаш рет көтерген адам болды.
Жалпы саясат
Әйелдер либералды федерациясы Ұлыбританиядағы либералды саяси партияның кіші тобы болды. Әйелдер либералды федерациясының мүшелері басымды түрде прогрессивті саяси көзқарастарға ие болды. Партияның жалпы құрамы әйелдерге қатысты қазіргі заманғы ұстанымдарды басқа әйелдер қозғалыстары мен Либералды партияның өзі қолдаған. Олар сол кездегі үзілген және ескірген Викториялық көзқарастарға қарсы күресті. Ерлер мен әйелдер әртүрлі әлеуметтік және жеке рөлдерді атқарады деп әлі де көпшілік сенді, ерлер қоғамның белсенді және өнімді мүшелері, ал әйелдер аналар мен үй шаруасын атқаруы керек. Ерлер сауда-саттықпен немесе саяси салада жұмыс істесе, әйелдер күйеулеріне бағынуға тиіс еді. Әйелдер эмоционалды, иррационалды және шешімсіз болып, мемлекеттік лауазымдарды атқаруға қабілетті емес, сондықтан олар мансапқа емес, отбасыларына көңіл бөлу керек деп саналады. Сондай-ақ, әйелдер саясатқа қарсылық білдіреді деп жиі ойланған, сондықтан әйелдің саяси көзқарасы үй ішіндегі ер адамның дауысымен білдірілуі керек еді. Сол кездегі қоғам әйелдердің сайлау құқығын қорғау үшін күрескен әйелдер тобы өте аз деп сенді. Өз кезегінде, әйелдер либералды федерациясы қоғамдағы осы идеялар мен құндылықтарды жеңу үшін белсенді жұмыс істеді. Бұл құндылықтар әйелдер сайлау құқығы қозғалысы мен Ұлыбританиядағы либералды үкімет үшін тағы бір мәселені тудырады. 1832 жылдан 1884 жылға дейін Ұлыбританиядағы дауыс беру жүйесі әйелдер мен еркектерді көп қамтыған жоқ. 1832 жылға дейін ер адамдардың 8% ғана дауыс беруге құқығы болды, ал 1884 жылдан кейін ер адамдардың 60% ғана дауыс беруге құқығы болды. 1884 жылдан кейін және 1918 жылға дейін дауыс беру құқығы бірнеше факторларға негізделген, олар адамның мүлкі мен жалпы байлығына дейін. Суфражистер қозғалысы дауыс беру құқығын алуға тырысқаннан басқа, әйелдер либералды федерациясы да ақырында барлық адамдар үшін ерлер мен әйелдер негізінде осы дауыс беру жүйесін түзетуге тырысты. Либералды үкімет басқа әйелдер тобымен бірге Парламентке өтінішхаттар жолдады және көпшілікке қамтылатын заңдар мен заңдар жасады. Алайда, жаңа заңдар мен заң жобалары туралы петициялар жақсы қабылдамады, өйткені сол кездегі үкіметтер әдетте әйелдердің құқықтары үшін дауыс бермеді. Әйелдер либералды федерациясы да әйелдердің демократиялық құқықтарын жақсартуға қатты сенді. 40 жыл ішінде әйелдерге көбірек демократиялық құқықтарды беретін заңға көптеген өзгерістер енгізілді. Ұлыбританияда сайлау құқығы қозғалысы, оның ішінде WLF, осы құқықтарды қамтамасыз етуде алға жылжу үшін жұмыс істеді. Әйелдер либералды федерациясының құрылуынан бұрын Ұлыбританиядағы сайлау құқығы қозғалысы 1869 жылғы муниципалды франшиза туралы заң, 1870 жылғы білім туралы заң, 1875 жылғы қоғамдық денсаулық туралы заң және 1882 жылғы үйленген әйелдер мүлкі туралы заң жасауға көмектесті. WLF құрылғаннан кейін саяси партия 1888 жылғы округтік кеңес туралы заң мен 1907 жылғы әйелдердің біліктілігі туралы заңды жасауға көмектесті. Сайлау жүйесінде және үкіметте теңдікке қол жеткізуден басқа, Либералдық үкімет және әйелдер қозғалысы топтары, соның ішінде әйелдер либералдық федерациясы, сол кездегі кейбір әлеуметтік мәселелерді түзетуге тырысты. Жалпы алғанда, үкімет пен бұл топтар жұмысшылардың ауру және жұмыссыздық бойынша жәрдемақыларын қаржыландыру үшін халыққа салықты көтеруді жақтады. Алайда, бұл әлеуетті заң жобасына қарсылық пен қарсылыққа тап болған кезде, бұл суфражистердің науқандары сәттілік алу үшін одан да көп және одан да күшті жұмыс істеуге бағытталған. 1916 жылдан кейін либералды үкімет соғыстан кейінгі саяси реформалар бойынша жұмыс істей бастады. Соғыстың салдарынан қоғамның көптеген элементтері өзгерді. Бұл әлеуметтік өзгерістер тек ерлерге ғана әсер етпеді, сонымен қатар әйелдердің соғыс күш-жігеріне үлкен үлес қосқаны, соның ішінде әйелдердің жұмыспен қамту деңгейін 10% -дан жоғарылатуы, негізінен ерлер басым жұмыс күштерінде. Суфражистер бұл білімді қоғамға соғысты осы әйелдердің көмегінсіз жүзеге асыра алмайтынын еске салу үшін пайдаланды. Бұл ақпарат 1918 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заңның шығарылуына әсер етті, ол белгілі бір жағдайларда барлық ерлер мен әйелдерге дауыс беру құқығын береді. Бұл актке бастапқыда қарсылық көрсетілсе де, 10 жылдан кейін, 1928 жылы әйелдер ақыры ерлермен бірдей дауыс беру құқығын алды. Дегенмен, әйелдер либералды федерациясы (WLF) өте маңызды бір нәрсеге қол жеткізді. Әйе�...
From early on, the Women’s Liberal Federation opposed the nation’s engagement in the Second Boer War. From 1899 to 1902, groups such as the Women’s Liberal Federation maintained pacifist ideals, opposing the war in the Transvaal Republic, citing “what it perceived to be a dangerous spirit of militarism and jingoism abroad in the land.” The spirit of colonial ideals was burning bright in Britain, and members of the Women’s Liberal Federation feared what war would do to the nation regardless of whether they won or lost. Likewise, the lack of voting rights that women had fanned the flame for taxpaying women who had no political say in matters of war. It was during this time that the Women’s Liberal Federation solidified its stance on the suffrage movement and the enfranchisement of women. As of 1905, the WLF's objectives included promoting just legislation for women, through the introduction of votes for women at local and parliamentary elections, on the same basis as men. In 1988, when the Liberal Party merged with the SDP to form the Liberal Democrats, the WLF was wound up.