Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Михаил Иванович Попов (1742 ж., Ярославль, шамамен 1790 ж.) - XVIII ғасырдағы орыс жазушысы, ақыны, драматург және опера либреттошысы.
Russian writer
Mikhail Ivanovich Popov (Михаи́л Ива́нович Попов) (1742, Yaroslavl – circa 1790) was a Russian writer, poet, dramatist and opera librettist of the 18th century.
Өмірбаян
Саудагер отбасында дүниеге келген ол Федор Волковтың шәкірті болды. 1757 жылдан кейін Санкт-Петербургтегі Сот театрында актер болды. 1765 жылы Мәскеу университетіне түсіп, неміс және француз тілдерінен комедияларды аудара бастады. Ол "Өлеңдер" (1765 ж.) атты өлеңдер жинағын жазды. 1771 жылы ол "Еуропалық ерлік романдарындағы ескі славяндық бояулар" бар "Славяндық ежелгіліктер немесе славян князьдерінің оқиғалары" атты авантюралық роман шығарды. Ол өте танымал болды, 1794 жылға қарай үш рет қайтадан басылды. 1771 - 1772 жылдары ол Торквато Тассоның "Герзалемей либерата" (Герзалемей азат етілді) поэмасын аударды. Михаил Чулковпен бірге орыс халық әндерінің жинағын шығарды. Оның әндер жинағы "Орыс Эротасы" немесе "Орыс әндерінің ең жақсы және ең жаңа жинағы" (Российская Эрота, или Выбор наилучших новейших русских песен) 1791 жылы өлгеннен кейін жарық көрді. Попов өз заманында Ресейде елеулі түрде ұмытылған славян мифологиясын грек және рим мифологиясына қарағанда патриоттық балама ретінде танымал еткісі келді. Осы мақсатта ол кейбір дұрыс емес зерттеулер жүргізді және Описание древнеславянского баснословия (Ежелгі славян ертегі жазуының сипаттамасы, 1768) атты очерк жазды. Ол бұл эсседі өзінің өлеңдері, аудармалары мен драмаларының жинағына қосты. Ол "Досуги" (Досуги Лесурные часы) деп аталды, ол Екатерина II-нің өтініші бойынша басылып шықты. Бұл жинақта оның Anyuta операсына арналған әйгілі либреттосы да бар.
Born into a merchant family, he was a pupil of Fyodor Volkov. After 1757 he was an actor at the Court Theatre in St Petersburg. He entered Moscow University in 1765, and began to translate comedies from German and French. He wrote a collection of lyrics called “Songs” (1765). In 1771 he published Slavenskie drevnosti, ili Priklyucheniya slavenskikh knyazei [Slavic antiquities, or Adventures of Slavic princes], an adventure novel with "traditional stock subjects from European chivalric novels that have been given an ancient Slavic coloration"; it was very popular, being republished three times by 1794. During 1771–1772 he translated the poem Gerusalemme Liberata (Jerusalem Delivered) by Torquato Tasso. Together with Mikhail Chulkov, he published a collection of Russian folk songs. His own collection of songs, Russian Erota or the Collection of the Best and Newest Russian Songs (Российская Эрота, или Выбор наилучших новейших русских песен), was published posthumously in 1791. Popov wished to popularize Slavic mythology, which had been largely forgotten in Russia in his time, as a more patriotic alternative to Greek and Roman mythology. To this end, he conducted some rather inaccurate research and wrote the essay, Описание древнеславянского баснословия (The Description of Ancient Slavic Fable writing, 1768). He included this essay in the collection of his poems, translations and plays called Dosugi (Досуги – Lesure Hours), published at the request of Empress Catherine II. This collection also contained his famous libretto to the opera Anyuta.
Опера либреттосы
Ол комедиялық операларға бірнеше либретто жазды және әсіресе, "Анюта" операсының мәтінімен танылды. Музыка либреттода көрсетілген танымал әндердің таңдамасы болды. Бұл әңгіме Аниута есімді қыз туралы, ол асыл тұқымды болып шығады, және оның асыл адам Викторға деген махаббаты туралы, ол ақырында некелік қоңыраулармен бақытты аяқталады. Музыка сақталмаған, композиторы белгісіз, бірақ кейде Василий Пашкевичке немесе тіпті Евстигний Фоминге, ол кезде 11 жаста болатын.
He wrote a few librettos for comic operas and was especially celebrated for the text of the one act opera Anyuta, which was given at the (Chinese Theatre, Tsarskoye Selo, September 6 [OS August 26] 1772). The music was a selection of popular songs specified in the libretto. The story is about a girl called Aniuta, brought up in a peasant household, who turns out to be of noble birth, and the story of her love for a nobleman, Victor, which eventually ends happily with wedding bells. The music hasn’t survived, and the composer is unknown, although it is sometimes attributed to Vasily Pashkevich or even to Yevstigney Fomin, who at that time was just 11 years old.