Кіріспе

Cento - бұл басқа авторлардан, әсіресе грек ақыны Гомер мен римдік ақын Вергилийден алынған өлеңдер немесе үзінділерден тұратын, жаңа формада немесе тәртіпте орналастырылған поэтикалық шығарма.

Этимология

Латын тіліндегі "центо" деген сөз грекше "кентрон" деген сөзден шыққан. Кейіннен грек тілінде пайда болған κεντρόνη (kentronē) сөзі "жапсырмалы киім" деген мағынаны білдіреді. Хью Джерард Эвелин Уайттың айтуынша, "Осылайша, cento - бұл сирек фрагменттерден құралған өлең".

Тарих

Cento біздің заманымыздың 3 немесе 4 ғасырында пайда болды. Бірінші белгілі центо - Хосидий Гетаның Медеясы, Тертуллианның айтуынша, Виргилий жолдарынан құралған. Алайда, І. І. І. Ол еретик мәсіхшілердің қалайша каноникалық Ізгі хабарларды өзгерткенін көрсету үшін, бірде цитата жасайды, бірде cento жасайды. Аузоний (310395) - Виргилийдің "центо" формасы мен мазмұнына пікір білдірген ежелгі дәуірдегі жалғыз ақын; оның мәлімдемелері кейіннен беделді деп саналады. Оның айтуынша, шығармалар бір ақынның немесе бірнеше ақынның шығармаларынан алынған болуы мүмкін. Поэзияның жеке фрагменттері бір жарты жолдан (бір гемистих) қысқа болмауы керек және бір жарым толық жолдан аспауы керек. Осы ережелерге сәйкес ол Вергилийден cento, яғни Cento Nuptialis жасады. Грек әлемінде, Aelia Eudocia сияқты, centos негізінен Гомерден алынған тармақтардан тұрады. Юст Липсидің "Саясаты" (Politicorum Libri Sex, 1589) тек центостардан тұрады, оның өзінде конъюнкциялар мен бөлшектерден басқа ештеңе жоқ. Этьен де Плеур "Сакра Эней" (1618 ж.) шығармасында Проба сияқты әрекет жасаған. Александр Росс өзінің ең танымал поэзиясы Virgilii Evangelisantis Christiados (1634 ж.) шығармасында да осылай істеді.