Кіріспе

Жоқ Бұл сексен жылдық соғыстың шайқастарының тізімі.

Роялистік күштер

1567 жылдың тамызына дейін Габсбургтер Нидерландысының үкіметі Парма генерал-губернаторы Маргарет және оның Штадхолдерлері қол астында жергілікті нидерланд әскерлерін, мысалы шуттерийендерді қала күзетшілері ретінде пайдаланды. Әскери құқық қорғау құрамына Фламанд (голландша сөйлейтін) және Валония (французша сөйлейтін) аристократиясынан алынған элиталық ауыр ат әскері құрамалары - Банд д'ордоннанс (Benden van ordonnantie) кірді. Жаңадан құрылған Фландрия армиясы 1567 жылы тамызда Альба герцогының қолбасшылығымен төменгі елдерге келді, ол дереу маңызды әскери реформаларды жүргізді. Альба Банд д'орданннның маңыздылығын төмендетті (бір жағынан жергілікті дворяндарға сенбейтіндіктен) танымал Габсбургтер көп ұлтты жаяу әскер полктары, терсиолар, испан жеңіл ат әскерімен қатар (соңғысы 1573 жылы армияның 8% -ын ғана құраған). Альба испан (кастиль) тілін Фландрия армиясында байланыс тілі ретінде енгізді, ал испандықтар жоғары жалақы және оның жоғары командасындағы негізгі лауазымдардың көпшілігін алды. Альбаның итальяндықтар, фламандтар және валлондар (фламенкалар немесе испандықтар оларды атағандай) және немістер сияқты терциостағы басқа этностардың ("ұлттар" деп аталатын) сарбаздарына деген пікірі төмен болды және испандық жаяу әскерлеріне арқа сүйеуді жөн көрді, бірақ іспандық сарбаздардың іс жүзіндегі үлесі Фландрия армиясында Альбаның өкілеттігі кезінде соғыстың ең жоғары сомаларының бірі болған - 15% -дан сәл жоғары болды. Соғыстың әртүрлі кезеңдерінде Бургундия, Шотландия, Ирландия, Англия және Португалия "ұлттары" және ара-тұра басқа этникалық ортадан шыққан бірліктер болды. 1570 жылдары әскерге ақы төленбегендіктен болған көтерілістер жиі кездесетін мәселе болды, бұл бүлікшілердің ісіне азаматтық симпатияның артуына әкелуі мүмкін (әсіресе 1576 жылы Антверпенді тонау Гентті бейбіт етуге әкелді), ал 1580 жылдардың соңында және әсіресе 1590 жылдары "ұлттар" командирлері арасындағы этникалық шиеленістер (мысалы, итальяндық Парма, неміс Мансфельд және испандық Фуэнтес) Фландрия армиясын бөлініп, негізінен салқындата бастады.

Көтерілісші күштер

Көтерілісшілер алғашқы күш қолдануларын Бильден дауыл кезінде (1566 жылдың тамыз-қазан айлары аралығында, бастапқыда көбінесе үкіметтік күштерге емес, католик шіркеуінің меншігіне бағытталған) бастаған, олар нашар қаруланған және нашар оқытылған, бірақ жақсы ұйымдастырылған кальвинистердің, негізінен батыс Фландриядағы өнеркәсіптік орталықтардан шыққан, бүлікші топтар ретінде басталды. 1566 жылы 14 желтоқсанда Габсбургтердің Нидерланд үкіметі кальвинисттер билікті басып алған Валенсиенн қаласын "кәпірлік күйінде" деп жариялады, ал 1566 жылдың желтоқсанының соңында Габсбургтердің Нидерланд үкіметтік әскерлері мен кальвинисттері арасында алғашқы кездесулер болды. Валенсиенн қоршауын (1567) бірнеше айға созуға қол жеткізгеннен басқа, кальвинистік көтерілісшілер 1567 жылы сәуірде Испаниядан Голландияға жаңадан құрылған Фландрия армиясымен Альбаны жібергенге дейін 1567 жылдың наурыз айында тәртіпсіздіктерді жойған Парма Маргаретінің әскерлеріне (Филипп Нойркарм сияқты штадтармен) қарсы тұра алмады. 1568 және 1572 жылдары Нидерландының ең бай және ең күшті ақсүйектері Вильгельм "Сытылдап" Альбаға қарсы, өзінің Нассау Диленбург бекінісінен "соғыс әміршісі" ретінде, әдеттегі неміс стилімен ұйымдастырылған жалдамалы сарбаздармен (мұнда "Орангист әскерлері" деп аталады) екі рет шабуыл жасауға тырысты, бірақ екеуі де сәттілікке жетпеді. Осы арада 1572 жылы оның ісіне немесе кальвинизмге жанашыр ақсүйектер мен қарапайым адамдар тобының қоспасы Гейзен деп аталатын жарымәскери бөлімдер құрып, Голландия мен Зеландияның көп бөлігін басып алды, онда кальвинистер көп ұзамай саясатта үстемдік етті. Оранж 1572 жылдан бастап голландиялық және зеландиялық әскерлердің әскери министрі және бас қолбасшысы болды. Тек 1575 жылы бұл бөлімшелер Голландия және Батыс Фризия мемлекеттері мен Зеландия мемлекеттері ұйымдастырған және басқаратын Голландия мемлекеттерінің армиясына біріктірілді (бұл заңсыз болды; тек патшаның ғана әскерді көтеруге құқығы болды). Сол уақытта, 1574 жылы Роттердам адмиралтейлігімен басталып, 5 голланд адмиралтейлігі көтерілісші флоттарды ұйымдастыру үшін пайда болды. 1576 жылы Испан қаһары деп аталатын Фландрия армиясының ірі масштабтағы көтерілістеріне тап болғаннан кейін, католиктік доминирующие провинциялар, мысалы, Брабант және Фландрия (Мемлекеттік кеңес 1576 жылы наурыз айында уәкілеттік берді) өздерінің әскерлерін көтеруге бастады көтерілісшілерге қарсы өзін-өзі қорғау үшін, бірақ Антверпен қамытын болдырмауға мүмкіндіктері болмады. Гент бейбітшілігінен (1576 жылы 8 қарашада) Люксембургтен басқа барлық Он жеті провинция барлық шетелдік әскерлерді Габсбург Нидерландтарынан шығаруға келіседі (негізінен 1567 жылғы жағдайды қалпына келтіреді), сонымен бірге уақытша жалпы діни бейбітшілік орнатылады. Бұл бүлікші провинциялар арасындағы көпшілікке арналған ынтымақтастыққа және олардың барлығының бірліктерін штаттар армиясына қосуға әкелгенімен, ұйым бастапқыда негізінен провинциялық және орталықтандырылмаған болып қалды, ал бүлікшілер Гемблукс шайқасында (1578) апатқа ұшырады. Көтерілісші аумақтардың көпшілігі 1579 жылғы Утрехт одағымен тығыз әскери одақ құрып, 1581 жылғы тәуелсіздік жариялады, 1585 жылы ағылшын қолдауына ие болды және 1588 жылы Голландия Республикасын құрды, бірақ 1579-1588 жылдар аралығы Парма герцогы Александр Фарнезе қолынан бүлікшілердің жеңілістерінің ұзақ қатарымен ерекшеленді. Голландия мемлекеттерінің армиясының тиімді әскери реформаларын тек Насаулық Морис келесі он жылда (1588-1598) енгізді. 1620-жылдарға қарай Голландия мемлекеттерінің армиясының жылдық шығындары 11 177 087 гульдер болды, оның 58% -ын Голландия ең көп халықты және бай өлке ретінде төледі. 1630 жылдары Голландия құрлықтағы соғыс операцияларын қаржыландырудан бас тартты, оның орнына Дюнкеркерлік қарақшыларға қарсы теңіз шығыстарын көбейтуді өтінді. Бұл штадтер Фредерик Генримен шиеленіске әкелді, ол 1639 жылы бес адмиралтействоны біріктіруге ұмтылды, содан кейін құрлық соғысын қаржыландыруға қайтадан назар аударды.