Кіріспе
Американдық суретші Аллан Макколлум (1944 жылы туған) - Нью-Йоркте тұратын және жұмыс істейтін қазіргі заманғы американдық суретші. 1975 жылы оның жұмысы Уитни биенналына енгізілді және сол жылы Нью-Йоркке көшіп барды. 1970 жылдардың аяғында ол "Суррогат суреттер" сериясымен танымал болды. Ол елу жылдан астам уақыттан бері заттардың қоғамдық және жеке мағынаға қалай жетуін зерттеді. Әлемде қолмен жасалған бірегей өнер туындылары мен жаппай өндірілген заттар арасындағы қарама-қайшылықтар пайда болды. Оның алғашқы жеке көрмесі 1970 жылы, ал Нью-Йорктегі алғашқы көрмесі 1972 жылы Сидни Дженнис галереясында топтық көрмеде болды.
Allan McCollum (born 1944) is a contemporary American artist who lives and works in New York City. In 1975, his work was included in the Whitney Biennial, and he moved to New York City the same year. In the late 1970s he became especially well known for his series, Surrogate Paintings. He has spent over fifty years exploring how objects achieve public and personal meaning in a world caught up in the contradictions made between unique handmade artworks and objects of mass production, and in the early 1990s, he began focusing most on collaborations with small regional communities and historical society museums in different parts of the world. His first solo exhibition was in 1970 and his first New York showing was in a group exhibition at the Sidney Janis Gallery in 1972.
Ерте өмір
Макколлум 1944 жылы 4 тамызда Лос-Анджелестегі Калифорния ауруханасында дүниеге келді. 1946 жылы оның отбасы Калифорниядағы Редондо Бичке көшіп барды, онда оның үш бауыры және інісі дүниеге келді, ал ол 1966 жылға дейін сонда тұрды. Оның ата-анасы да, басқа да отбасы мүшелері өнер саласында белсенді болды. Оның әкесі Уоррен Макколлум, Нью-Йорктегі актрисаның ұлы және бала актер, Бродвей сахнасында бірнеше кішігірім рольдерді және 1930 жылдардың аяғы мен 1940 жылдардың басында фильмдерде бірнеше кішігірім рөлдерді, соның ішінде Джимми Лейн рөлін сомдады. Ол жергілікті зерттеу корпорациясында күзетші болып жұмыс істеген кезде, өмірінің көп бөлігінде жергілікті театр топтарында белсенді болды. Аллан МакКоллумның анасы Энн Хинтон, фортепиано мұғалімі мен картографтың қызы, жергілікті театр қойылымдарында актриса және әнші ретінде, сондай-ақ жергілікті дауыс мұғалімінің фортепиано аккомпаниаторы ретінде жүйелі түрде өнер көрсетті. Оның анасының ағасы, Сэм Хинтон, Оңтүстік Калифорнияда халық әншісі және халық музыкасының тарихшысы болды, ал анасының әпкесі Джон Гнаги, 1946 және 1970 жылдар аралығында теледидарда үздіксіз жүретін ең ұзақ шоу болған танымал теледидар өнерінің оқытушысы болды.
Білім және ерте мансап
1964 жылы Макколлум актер болу идеясын ұстанғандықтан, Англияның Эссекс қаласына көшіп барып, Саутхенд-он-Сидегі жергілікті театр тобына қосылды, бірақ ол театрдағы мансабы туралы ойынан шығып, 1965 жылы Калифорнияға оралды, Калифорнияның Венеция жағалауындағы шағын жылжымалы үй паркіне көшіп барды және Лос-Анджелес сауда техникалық колледжіне бес ай бойы ресторанды басқару және өнеркәсіптік асхана жұмыстарының кәсіптерін үйренуге тырысты. Екі жыл бойы ол Trans World Airlines компаниясында Лос-Анджелес халықаралық әуежайында жұмыс істеді, ұшуларға тамақ дайындады, бірақ 1967 жылы өзін суретші ретінде тәрбиелеуді шешті. Ол тез үйренді, бастапқыда Флюкс суретшілерінің және ертедегі структуралистердің жазбаларын оқып, әсер етті және Батыс Голливудта өнерді өңдеу компаниясында жүк машинасының жүргізушісі және жәшік салушы болып жұмыс тапты. Осы жұмыс барысында ол көптеген суретшілермен, сурет сатушылармен, өнер коллекционерлерімен және музей кураторларымен танысып, қазіргі заманғы өнер әлемін жақсы біледі. 1960 жылдардың аяғында МакКоллум өзінің алғашқы жұмыстарын кішкентай жалға алынған дүкен кеңістіктерінде, алдымен Венеция жағажайсында, кейіннен Санта-Моникада өмір сүрген кезде шығарды. 1970 жылы ол Венеция жағалауында қайта жаңартылған гаражда студия құрды, онда ол 1975 жылға дейін өмір сүрді және жұмыс істеді. Осы жылдар ішінде ол өз жұмысын Николас Уайлдер галереясында және Лос-Анджелестегі Клэр Копли галереясында тұрақты түрде көрсетті. Оның жұмыстары бірқатар музейлік топтық көрмелерде, соның ішінде Лос-Анджелес округінің өнер мұражайында, Пасадена өнер мұражайында, Лонг-Бич өнер мұражайында, Санта-Барбара өнер мұражайында, Окленд мұражайында, Сан-Франциско өнер институтында, Сиэтл өнер мұражайында, Детройт өнер институтында, Краннерт өнер мұражайында және Нью-Йорктегі Уитни американдық өнер мұражайында көрсетілді. 1975 жылдың соңында Нью-Йорк қаласындағы Сохо ауданына көшіп келеді.
Көрме тарихы
Макколлум 140-тан астам жеке көрме өткізді, соның ішінде ретроспективалар Франциядағы Лильдегі Музей модерн (1998), Германиядағы Ганновердегі Спренгель мұражайы (1995-1996), Лондондағы Серпентин галереясы (1990); Швециядағы Малмодағы Русеум заманауи өнер орталығы (1990), Испаниядағы Валенсиядағы IVAM Centre del Carme (1990); Нидерландыдағы Эйндховендегі Stedelijk Van Abbemuseum (1989) және Германиядағы Франкфурттағы Портикус (1988). Ол 1988 және 2012 жылдары Венеция биенналесінде Апертоға қатысты. 2008 жылы Макколлум Бразилияның Сан-Паулу қаласында өткен 28-ші Сао-Паулу биеналында 1988 жылғы 91 Drawings жобасынан 1800 суретті көрсетті. Оның еңбектері АҚШ-тың Ақ үйінде көрмеге қойылды. Ол АҚШ пен Еуропада көптеген қоғамдық өнер жобаларын жасады, оның жұмыстары әлемдегі тоқсаннан астам өнер мұражайының коллекцияларында, соның ішінде Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайы мен Метрополитен өнер мұражайында, Уитни американдық өнер мұражайында, Соломон Р. Гуггенхайм мұражайында, Чикаго өнер институты, Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Лос-Анджелес және Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясы.
Көркем шығарма
МакКоллумның отбасы тарихы, оның өнеркәсіптік асханаларда жұмыс істеу тәжірибесі мен тәжірибесі, сондай-ақ театр мен Флюксусқа деген қызығушылығы, оның ішінде "тапсырмаға бағдарланған" спектакль өнерін, оған еңбек пен өнерге ерекше көзқарас ұсынды, ал сандық өндірістің әдістері мен жүйелері өздерін көрсетті. Ол өз жұмысында жаппай өндіріс әдістерін әртүрлі жолдармен пайдаланғанымен танымал, көбінесе мыңдаған заттарды жасайды, олар көп мөлшерде өндірілгенімен, әрқайсысы бірегей. 1988-91 жылдары ол 30,000-нан астам мүлдем бірегей нысандарды жасады, оларды жеке жұмыстар деп атады, олар жиналып, 10,000-нан астам коллекцияларда көрсетілді. Бұл бұйымдар үй ішіндегі кәдімгі заттардан - бөтелкелердің қақпақтары, азық-түлік контейнерлері, ас үй құралдары сияқты - көптеген резеңке қалыптарды алып, осы бөлшектердің гипстегі құймаларын мыңдаған ықтимал жолдармен біріктіріп, ешқашан біріктіруді қайталамау арқылы жасалды. 1989 жылы ол осыған ұқсас жүйені қолдана отырып, қолмен жасалған мыңдаған графит қалам суреттерін жасады, ол осы мақсатта жүздеген пластмассалық сызу үлгілерін пайдаланды, әр сурет үлгілерді ешқашан қайталанбайтын комбинаторлық протоколына сәйкес біріктіру арқылы бірегей болды. 1990 жылдардың басында Макколлум сандық өндірістегі қызығушылықтарын кеңейтіп, өңірлік қауымдастықтардың жергілікті ескерткіштерге және геологиялық ерекшеліктерге жергілікті қоғамдастық сәйкестігін орнатуда мағына беру жолдарын зерттеуді қамтыды. Еуропа мен АҚШ-тағы бірқатар шағын қалалар мен шағын тарихи мұражайлармен бірлесіп, жергілікті аңыздардың географиялық аймақтарға тән объектілер айналасында қалай дамып келе жатқанына назар аударды. Көбінесе бұл жобалар жергілікті нысандарды көптеп қайта жасауды немесе жергілікті артефактілер мен символдардың модельдерін немесе көшірмелерін жасауды қамтиды. 1995 жылы ол Прайс қаласындағы Шығыс Юта колледжінің тарихқа дейінгі мұражайымен бірлесіп, оның бүкіл динозаврлар іздерінің көшірмелерін жасады және оларды Нью-Йоркте және Еуропада көрсетті. 1997 жылы ол Флорида штатының Старк қаласындағы Халықаралық найзағай зерттеу және сынау орталығымен бірге зымыранмен найзағайды іске қосу үшін және жергілікті сувенир өндірушімен бірге найзағайдың соққысынан пайда болған фулгуриттің 10 000-нан астам көшірмесін жасау үшін жұмыс істеді. 2000 жылы ол Калифорниядағы Имперьол алқабындағы шөлді қоғамда Пионерлер мұражайымен бірлесіп, жергілікті таудың, Сигнал тауының және оның түбінде табылған "Санд Спик" құм бедерлерінің сувенирлік көшірмелері мен үлкен модельдерін қайта жасады. 2003 жылы Миссури мен Канзас штаттарының 120 топографиялық моделін жасап, оларды екі штаттағы 120 шағын тарихи қоғам мұражайларына сыйға тартты. 2005 жылы МакКоллум "Shapes Project" жобасын жобалады, бұл "жаһандағы әрбір адам үшін қайталанбайтын, мүлдем бірегей пішін" жасау үшін комбинаторлық жүйе. Жүйе 300 "бөлік" негізгі сөздікті ұйымдастыруды қамтиды, олар компьютерлік сызу бағдарламасында "векторлық файлдар" ретінде құрылған 30 миллиардтан астам түрлі жолдармен біріктірілуі мүмкін. МакКоллум бұл жүйені қоғамдық кітапханамен, мектеп оқушыларымен, үй шеберлерімен, жазушылармен, сәулетшілермен және басқа да суретшілермен бірлесіп қолданды. Бұлар көптеген түрлі жобалар үшін пайдаланылатын пішіндер ретінде жасалды және осы уақытқа дейін әртүрлі өлшемдерде Плексиглас, Кориан, фанера, қатты ағаш, металл, каучук және матадан жасалған принтерлер мен мүсіндер түрінде шығарылды. 2010 жылы ол MFC Мишель Дидьемен бірлесіп "Шипалар кітабы" атты еңбегін жариялады. Бұл кітап "Шипалар" жобасын толықтырады. Бірінші томда 300 пішін "бөліктері" бар, ал екіншісінде осы құрамдас бөліктерді барлық мүмкін комбинацияларды жасау үшін нұсқаулар мен нұсқаулар бар. Сол жылы ол "Шипалар Гамильтон үшін" жобасын ұйымдастырды, онда Нью-Йорк штатының Гамильтон қалашығының 6000-нан астам тұрғындарының әрқайсысына қол қойылған және датасы бар бірегей пішіндер басылып шығарылды. Ол NEA арнайы жоба грантын және Адольф және Эстер Готтлиб қорынан жеке қолдау грантын алды.
Ынтымақтастық және еңбектер
Макколлум кейде басқа суретшілермен бірлесіп, жобалар шығарады, соның ішінде Луиза Лоулер (1983, 1984, 1988, 1996), Андреа Фрейзер (1991), Лори Симмонс (1984), Мэтт Мулликан (2004), Андреа Зиттель (2007), Аллен Рупперсберг (2008), Пабло Хельгера (2014), Астрид Престон және Синтия Дайно (2016). Ол сондай-ақ мәтіндер жазды және кітаптар мен каталогтар үшін суретшілермен сұхбат жасады, соның ішінде Мэтт Мулликан (1979 және 2006) Аллен Рупперсберг (1999), Андреа Зиттель (2001), Рокси Пейн (2002) және Харрелл Флетчер (2005).