Кіріспе

1926 жылы Дороти Л. Сайерстің романы.

1972 жылы теледидарға бейімделді, Иан Кармайкл Лорд Питер рөлінде ойнаған бірнеше бөлімнің бірі ретінде.

Сюжет

Лорд Питер Уимзидің ағасы, Денвер герцогы, Йоркширдегі Риддлсдейл аттырмасына ие болды. Бір күні таңертеңгі сағат 3-те Уимсидің қарындасы Мэридің күйеу баласы капитан Денис Кэткарттың мәйіті оранжереядан табылды. Мэри таңғы сағат 3-те үйден шығуға тырысқанда, түсіндіруден бас тартқан себебімен, Денвер Кэткарттың денесінің үстінде тізе бүгіп отырғанын көреді. Күдік Денверге түседі, өйткені өлімге әкелетін оқ оның револьверінен шыққан және ол Кэткартпен карточкада алдап жүргенін білетін хат алғаннан кейін, Кэткартпен ертерек айтысқандығын мойындайды. Ол мәйітті далаға серуендеп келгеннен кейін тапқанын айтады, бірақ бұдан артық ештеңе айтпайды. Уимси өзінің досы инспектор Чарльз Паркермен бірге тергеуге келеді, ол роман бойы Леди Мэриге барған сайын қызыға бастайды. Олар белгісіз аяқ іздерін және мысық пішіндес тасталған зергерлік мүсінді табады. Денвер де, Мэри де бірдеңе жасырып жатқаны анық: Денвер өзінің жай ғана серуендегенін айтып беруден бас тартады, ал Мэри ешкіммен сөйлесуден аулақ болу үшін науқасты болмысын қиялдап жүр. Уимси бірнеше жалған ізді зерттейді. Аяқ іздері Мэридің жасырын қалыңдығы Гойлстың, оның отбасы "қалайша үйлеспейді" деп санайтын социалистік агитатордың, аяқ іздері болып шығады. Ол ерлі-зайыптылар қашып кетуді жоспарлаған кезде таңғы сағат 3-те кездесуге шықты. Мэри оны кісі өлтіруші деп ойлап, оны жасырып отырды, бірақ ол денені тапқаннан кейін қорқып қашып кеткенін білгенде, оның қорқыныштылығына ренжігендей, олардың келісімін бұзады. Уимсидің тергеу жұмыстары оны жергілікті шаруа Гримторппен таныстырады, оның әйелі өте сұлу. Уимси Денверге жіберілген жоғалған хатты Гримторптардың жатын бөлмесінің терезесінен табады, бұл Денвердің Кэткарт қайтыс болған түні миссис Гримторппен кездескенін дәлелдейді. Ол мұны мойындаудан бас тартады, тіпті оны кісі өлтірген деп айыптаудың өзінде де, өзінің сүйіктісін қорғауға бел буған. Ақырында, асыл тастармен қапталған мысық Уимсейді көп жылдар бойы оны америкалық миллионер үшін тастап кеткен Кэткарттың сүйіктісіне апарады. Уимси оны іздеу үшін Нью-Йоркке барады, Лондонға саяхатқа шығады және Денвердің Лордтар палатасындағы сотта дәлелдемелерін ұсыну үшін дәл уақытында келеді. Уимси Кэткарттың өлім түнінде өзінің сүйіктісіне жазған хатын әкеледі. Ол оны тастап кетіп бара жатқанын естігеннен кейін, Кэткарт өзіне-өзі қол жұмсау ниеті туралы хат жазды. Ол кейін Денвердің револверін зертханадан алып, бақшаға шығып, өзін-өзі атып өлтірді. Тергеудегі шатастыратын фактор Денвердің миссис Гримторптан қайтып оралуы, дәл уақытында денені табуы, Мэри үйден Гойлспен кездесу үшін шыққан кезде. Денвер ақталды. Ол Лордтар палатасынан шығып бара жатқанда, Гримторп пайда болады, оған оқ атып, қашып кетеді, оны өтіп бара жатқан такси ұрып өлтіреді. Гримторп әйелі күйеуінен құтылып, Денвермен қарым-қатынасын жалғастыруға қызығушылығы жоқ екенін мәлімдейді. Кітаптың соңғы көрінісінде инспектор Саг түн ортасынан кейін Уимсиді, Паркерді және досын көшеде тапқан, олар істің аяқталғанын тойлап, үмітсіз мас болған. Сугг оларға таксиге отыруға көмектеседі, және "Құдайға шүкір, куәгерлер болған жоқ" деп ойлайды.

Атау

Кітаптың атауы Еврейлерге арналған хаттың 12-тарауының 1-тармағынан алынған: «Сондықтан бізді қоршап тұрған осыншама көп куәгерлерді еске алып, әр түрлі салмақтарды және бізді оңай жеңіп алатын күнәні тастап, алдымыздағы жарысты шыдамдылықпен жүгірейік».

Әдеби мәні және сын

Мартин Эдвардс 2017 жылғы классикалық қылмыс жанрына жасаған шолуында «Clouds of Witness» романының авторы өнер шеберлігін меңгеріп жатқан романисттің жұмысы екенін, бірақ бұл роман Сэйерстің кейіннен танымал болған әңгімелеу қабілеттерін көрсетіп тұрғанын айтады. Уимсидің бұл ертедегі бейнесі карикатураға жақын болғанымен, Сайерс оны кейінгі романдарда тереңірек сипаттауға тырысты. Эдвардс бұл романда Уимсинің керемет детектив ғана емес, сонымен қатар белсенді адам ретінде бейнеленгенін атап көрсетеді және ол қорғаушының Лордтар палатасына сөйлеген сөзінің бір бөлігін келтіріп, Уимсидің сотқа қатысу үшін Атлантика арқылы жасаған шапшаң сапарының себебін түсіндіреді: «Лордтар, осы сәтте бұл маңызды куәгер кең Атлантиканың үстіндегі ауаны жарып өтіп жатыр. Осы қысқы ауа райында ол кез келген жүректі қорқытатын қауіп-қатерге қарсы тұрып, әлемге әйгілі авиатордың көмегіне жүгінген, осылайша асыл бауырын осы ауыр айыптан босату үшін бір сәт те кешіктірмейді. Лордтар, барометр төмендеп барады». 1926 жылы жазылған, жалғыз пилоттың ұшуын көзге елестететін бұл сурет, жолаушысы болғанымен, бір жылдан кейін Чарльз Линдбергтің осы жетістігінен бұрын болды. Алайда, Алкок пен Браун 1919 жылы бірлесіп Атлантиканы тоқтаусыз әдемі түрде басып өтті. «Clouds of Witness» романының бір данасы Джо Ортон мен Кеннет Хэлливеллдің 1960 жылдардың басында Ислингтон және Хэмпстед кітапханаларынан кітаптарды өзгерту кезінде өңдеген кітаптардың бірі болды.

Бейімделулер

1972 жылы роман Би-би-си телеарнасының мини-сериалында бейнеленді, онда Йен Кармәйкл Уимси рөлін, ал Глин Хьюстон Бантер рөлін сомдады.