Кіріспе

1928 жылғы Дороти Л. Сайерстің детективтік романы

Сюжет

10 қарашаның түстен кейін тоқсан жастағы генерал Фентиман өзінің алыстаған әпкесі леди Дормердің өлім төсегіне шақырылады және оның өсиетінің шарттарына сәйкес ол оның байлығының көп бөлігін мұра етеді - бұл ақша оның немерелері Роберт пен Джордж Фентиманға өте қажет. Алайда, егер генерал бірінші өлсе, барлық нәрсе леди Дормердің серігі Энн Дорландқа тиесілі болады. Леди Дормер келесі күні таңертең, соғыс біткен күні қайтыс болады, ал түстен кейін генерал өзінің креслосында өлі күйінде табылды. Клуб мүшесі, генералдың жеке дәрігері доктор Пенберти өлімінің табиғи себептерге байланысты екенін растады, бірақ өлімнің нақты уақытын айта алмады. Мүлік үш талапкерге де жеткілікті мөлшерде қамтамасыз ететініне және генералдың немесе оның әпкесі бірінші қайтыс болғаны белгісіз болғандықтан, Фентиман ағайындар Энн Дорландпен келіссөздер жүргізуді ұсынады, бірақ ол таңқаларлықтай және қатаң түрде бас тартады. Уимсиді тергеуге шақырады. Әдеттегідей, генералдың таңғы сағат 10-да клубқа келгенін ешкім көрген жоқ. Қызметшісі генералдың бір күн бұрын әпкесіне барып келгеннен кейін үйіне келмегенін айтады. Ол кезде Оливер деген бейтаныс кісі генералдың өзімен түнеп кететінін хабарлап, телефон соғыпты. Роберт Фентиман Оливер туралы білетінін айтады және Роберт оның шынымен жоқ екенін мойындамас бұрын, бірнеше елде қашып жүрген адамды қуып жүріп, көп уақыт жұмсайды. Уимси өзінің әпкесін көргеннен кейін генералдың өзін нашар сезінгенін және доктор Пенбертимен кеңескенін біледі. Содан кейін ол клубқа жол жүріп, жолда Джордж Фентиманмен кездеседі. Сол жерде ол Робертке өсиеттің шарттарын айтып берді, көп ұзамай кітапханадан өлі болып табылды, әрине, табиғи себептерден. Мұрасынан айырылғаннан қатты ашуланған Роберт денені түнде жасырып, өлiмiн жасыру үшiн Оливердi ойлап тапты. Келесі күні клуб мүшелері сағат 11-де екі минут үнсіздікке ұмтылып, сыртқа шыққан кезде Роберт мәйітті креслоға отырғызып, кейін іздеп тапты. Уимси өлім себебін әлі анықтаған жоқ, сондықтан оның денесін эксгумациялап, қайта тексеруді тапсырды. Генерал жүрекке қарсы дәрілік препараттың артық дозасымен уланды. Дене экскьюмацияланатындығы белгілі болған кезде, Энн Дорланд, оның айқын мотивациясы бар, кенеттен және күдікпен Фентимандармен ұсынылған келісімге келіседі. Уимси Энн Дорлендті жасырын түрде қосылған доктор Пенбертидің жансыз және қорлаушылық мінез-құлқынан қайғырып отырғанын біледі. Ол оның күтілетін мұрасына көз салып, ол келісім-шартты қабылдамай, бүкіл мүлік үшін күресу керек деп талап етті. Алайда генералдың уланғаны белгілі болғаннан кейін ол қызбен кездесуді тоқтатып, Энннің ұялған үнсіздігін қамтамасыз етіп, өте қорлаушы себептерді келтірді. Уимси не болғанын біледі. Генерал әпкесімен кездескен соң, доктор Пенбертимен кеңескенде, ол өсиет туралы айтты, ал Пенберти генерал бірден өлмесе, оның қалыңдығы мұрагер бола алмайтынын түсінді. Ол генералға сол күні кешке Пенберти қатыспайтын кезде қабылдауға арналған дигиталис дәрісін берді. Алайда ол келесі күні оның денесін тапқан кезде болған және Роберттің араласуына қарамастан, ол уақытты шатастырып, күдік туғызбай, табиғи өлімді растай алды. Пенберти Энн Дорлендті кінәсіз деп танып, ашық мойындап, клуб кітапханасында өзін атып өлтіреді. Эпилогта мұраны бастапқы үш талапкер тең бөліп алғаны және Роберт енді Эннге ғашық болып жатқаны айтылады.

Әдеби мәні және сын

1990 жылы жазған Кэтрин Кенни бұл кітапты Сэйерстің ерте туындыларының ең сәттісі деп атады, ол шебер детективтік сюжетті соғыстан кейінгі ағылшын өмірінің жарқын суреттерімен үйлестірген. "Бұл кітап – ағылшын клубы туралы ежелгі әзілге негізделген, онда қайтыс болған мүшелерін тірілерден ажырату қиын болатын, мұқият құрылған шағын драма. Бұл сипатталған қоғамға қатысты өткір пікір".

Бейімделулер

1973 жылы роман Би-би-си телеарнасының Іан Кармайкл Вимси рөлінде ойнаған мини-сериалының негізінде түсірілді.