Кіріспе

Бакхейвен - Шотландияның Фиф қаласының шығыс жағалауындағы қала. Бакхейвен Файф жағалау жолында, Вемисс үңгірлері мен Ларго шығанағына жақын орналасқан.

Тарих

Buckhaven атауы шотланд терминдерінен шыққан болуы мүмкін. Бір кездері өркендеген тоқу ауылы және балық аулау порты болғандықтан, 1831 жылы Шотландиядағы екінші ірі балық аулау флотына ие болды, барлығы 198 қайық. 19-ғасырда балық аулау азайды, бірақ 1860-шы жылдары Бакхейвен кен өндіру қаласына айналды. Көмір қалдықтары жағажайларды қарарып, қазіргі жоқ портты тұншықтырып тастаса да, кейіннен ол жергілікті тұрғындар үшін Фиф жағалауындағы демалыс орны және демалыс аймағына айналды. Қазіргі уақытта ол Фифтің әлеуметтік және экономикалық жағынан қайта жаңғыруды қажет ететін "қайта жаңғыру аймақтарының" бірі болып саналады. Бірінші элемент, мүмкін, Sc етістігіне байланысты болады, бук, букк, құю, құйылу (DSL), мүмкін, Файф жағалауы Солтүстік теңізге сәл әрі қарай қарай қарайтын жерде орналасқан Бакхейвендегі жағалау суларын сипаттайды. Бұған ұқсас элемент Buckie Burn DFL q. v. екінші элемент, әрине, Sc haven harbour, ал Buckhaven fishers 1527 жылғы ең ертерек белгілі жазбада айтылған (Fraser, Wemyss ii no. 187) деген сөздермен толықтырылсын. 1778 жылы Вемисс шіркеуінің дін қызметкері, Рев. Доктор Гарри Спенс Бакхейвендегі өз үйірі туралы былай деп жазды: "Бакхейвеннің алғашқы тұрғындары Испанияның Филипп II (1598 жылы қайтыс болған) кезінде Нидерландыдан келген. Олардың кемесінің жағаға ілініп қалған кезі еді. Олар қоныстануды және қалуды ұсынды. Вемисс отбасы оларға рұқсат берді. Олар осыған сәйкес Бакхейвенге қоныстанды. Олар біртіндеп біздің тілімізге үйреніп, киімімізді қабылдады. Осы отыз жыл бойы олар ақылды, салауатты, еңбекқор, адал халық ретінде танылды. Олардың ежелгі әдет-ғұрыптары мен есімде қалған жалғыз ерекшелігі, бұл жақсы күйде және мінез-құлықтағы келіндер өздерінің некелерінде киетін, содан кейін бөлек қойылып, келесі келінге осындай құрметке лайық деп есептелетін бай сәнді белбеу немесе белбеу болды. Қазіргі таңда ауылдың 140-қа жуық отбасы тұрады, оның 60-ы балықшылар, қалғандары жер жұмысшылары, тоқымашылар және басқа да механизаторлар. Бекхейвен халқының айналасындағы қауымдардан сөйлеу және мінез-құлық жағынан ерекшеленетіндігіне күмән жоқ, және мұндай әңгімелер осы жағдайда өскен болуы мүмкін (Миллар 1895 ii, 50). Бір Пауль Бук, даниялық, Кирккалди Пресвитериясына Синодпен 1652 жылы ұсынылды (Стевенсон 1900, 384); осындай жергілікті кездесулер Букхейвен шетелдік екендігіне деген сенімін растаған болуы мүмкін. /bʌkˈhevən/, жергілікті /bʌkˈhain/. Бұл соңғы айтылу Бакхейвен мейрамханасының, Бак және Хиндтің атын тудырды. Интернеттегі дереккөздер мен авторларға сәйкес, Бакавеннің балық аулау қауымдастығы негізінен 9-ғасырда ауданда қоныстанған норвегтердің ұрпақтары болған. Ғасырлар өткен соң, 1869 жылы Бакхейвеннің балықшылары Сент-Эндрюстегі епископ шіркеуін сатып алып, оны балық аулау қайықтарын пайдалана отырып, таспен Бакхейвенге тасымалдай бастады. 1980 жылдары шіркеу қалпына келтіріліп, театр болып қайта құрылды. Көп жыл бұрын, Сент-Эндрюс Шотландияның басқа жергілікті шіркеулерімен біріктіріліп, бір приходқа айналды. Ғимарат қайтадан қалпына келтірілгеннен кейін де Бакхейвен шіркеуінің меншігінде болды. Бакхейвен мұражайында балық шаруашылығының тарихы туралы көрнекіліктер бар.

Санақ

2006 жылғы бағалауларға сәйкес, Метилді қоса алғанда, халық саны шамамен 16,240-қа жуық болды: алайда Левенмут аймағында Кенноуэй, Левен, Вемисс ауылдары, Ларго шығанағы және Виндигейтс бар, олардың жиынтық саны шамамен 37,410 адам. 2011 жылғы санақ бойынша Бакхейвен, Метил, Левеннің халқы 24,474 адамды құрайды.