Кіріспе

Ахилтибуи (/æ/x/ᵻ/l/t/ᵻ/'b/uː/i/; Ачд Ильле Бхуиде немесе сары шашты баланың алқабы) – Росс және Кромарти, Хайленд аймағында, Солтүстік-батыс Шотландияның Коигач жағалауында орналасқан, батысқа қарай Бадентарбет шығанағын көре алатын ұзын, бойлық ауыл. Оңтүстікке қарай Лох Брум және Саммер аралдары жатыр. Уллапулдан тікелей 16 шақырым (10 миль) солтүстік-батысқа қарай орналасқан. Ахилтибуи – Кульнакрайгтен бастап, Баденскалли және Полгласс (қауымдық орталық, бастауыш мектеп және Пайпинг мектебінің кафесі осы жерде орналасқан), Полбайн және Рейфф арқылы Ачнаирдке дейін созылған бірнеше шағын елді мекендер мен қауымдардың орталық нүктесі.

Тарих

Ауылдағы алғашқы пошта 1884 жылдың 28 шілдесінде ашылды.

Темекі үйі

Бір кезде "Жазғы аралдар" шегіртпе үйі қонақтарды тартты. 2013 жылы қауымдастық осы бизнесті қайта іске қосуға үміттенді.

Гидропоник

Гидропониканы қолдана отырып, үй ішінде таза жеміс-жидек пен көкөністер өсіруге арналған Гидропоникум 1980 жылдары ауылда, сол кездегі «Жазғы аралдар» қонақ үйінің иесі Роберт Ирвин салған. Гидропоникум жыл бойы банан сияқты экзотикалық жемістер өсіруімен белгілі болды. 2007 жылы Мэн аралында тіркелген компанияға сатылғанға дейін, жылына 10 000-ға дейін келушіні тартты. Содан бері бастапқы Гидропоникум ғимараттарынан бөлек жаңа жылыжайлар салынды, ал жаңа иелері жергілікті кәсіпорындар мен тұрғындарға жеміс-жидек пен көкөніс өсіруді жалғастыруда. 2011 жылы Коигач қоғамдық даму компаниясының сатып алуға жасаған әрекеті, учаскені сатушылар бас тартып алғандықтан сәтсіз аяқталды. Қазір ғимарат бұзылып жатыр. Гидропоникумның бұрынғы қызметкерлерінің бір бөлігі жақын жерде «Ахилтибуи бағы» деп аталатын шағын шаруашылықпен айналысады.

Атақты тұрғындар

Том Лонгстафф (1875–1964), таушы. Люси Ирвин (1956 ж.т.), жазушы, әкесімен бірге қысқа ғана уақыт бойы Жазғы аралдар қонақ үйінде тұрды, ол қонақ үйдің және Гидропоникумның иесі болған. Рейнер Люкен (1951 ж.т.), неміс апталық газеті Die Zeit-тің бұрынғы шетел тілшісі.

Соңғы уақытта қол жеткізілген маңызды жетістіктер

"Coigach Community Rowing" клубының барлық экипаж мүшелері жергілікті тұрғындардан құралған. Олар 2013 жылдың шілде айында St. Ayles Skiff есу чемпионатында жеңіс тойлады. Ал клубтың аралас құрамы 2013 жылдың қыркүйек айында Темзаның Ұлы өзен жарысында 4 весломен есуде Алан Спонг кубогын иеленді. "Coigach Community Rowing" клубы өз қолдарымен екі St Ayles есу қайығын – "Coigach Lass" және "Lily~Rose" жасады. Олар Шотландияның жағалаулық есу қауымдастығының қолдауымен жарысады. Бұл қауымдастық St Ayles класындағы жағалаулық есудің бүкіл әлемдік басқарушы органы болып табылады. SBA Architects Ltd компаниясы жобалаған Coigach Brochs ғимараттары 2011 жылы RIAS Andrew Doolan жүлдесіне – Шотландиядағы ең үздік ғимарат атанды. Бұл – төбеге орналасқан ерекше екі ғимарат. Олар 2013 жылы Civic Trust Awards сыйлығының аймақтық кезеңіне іліккен. 2015 жылы Шотландияның ауылдық аймақтарына арналған сыйлықтардың алғашқы салтанатында олар жоғары бағаланды.

Мәдени байланыстар

Розмари Сатклифтің 1954 жылғы "Тоғызыншы бүркіт" романы негізінде түсірілген "Бүркіт" атты римдік эпикалық фильмі 2009 жылдың қазан айында Ахилтибуиде бір апта бойы түсірілді. Басты түсірілім орны Фокс Пойнт, Олд Дорни болды. Фокс Пойнтта салынған пиктік ауылы түсірілім күндерінің көп бөлігінде қолданылды. Басқа да түсірілім орындарына Ашнахейрд жағажайы (атпен қуу сахнасы түсірілген) және Лох Лургайнн кірді. Осы ауыл мен оның тұрғындары Джек және Барбара Малонидің "The Wee Mad Road" (2008) фильмінде де көрсетілген. Ахилтибуи – Рейнер Люкеннің Шотландия туралы күлкілі неміс кітабы "Schotten dicht" (2015) үшін де орын болды, ол Берлиндегі Ullstein Verlag баспасынан шықты.