Кіріспе

Барак Обаманың "Менің әкемнің армандары: нәсіл мен мұра туралы әңгіме" (1995) кітабы - Барак Обаманың 1988 жылы Гарвард заң мектебінде оқуға түскенге дейін Гонолулу мен Чикагодағы алғашқы жылдарының оқиғаларын зерттейтін мемуарлары. Обама өзінің естеліктерін 1995 жылы, Иллинойс штатының сенатына сайлау науқанын бастаған кезде жариялаған. Әдеби қасиеттері үшін жиі мақталған кітап, дәлсіздіктері мен көркемдік лицензияны пайдалануы үшін сынға ұшырады. Обама кітабының кіріспесінде құрама сипаттамаларды және уақыт сызықтарын қолдануды мойындайды, автобиографияның "қауіп-қатерлерінен" толық арылуға болмайтынын жазады.

Балалық шақ

Барак Обама 1988 жылы Гарвард заң мектебінде оқуға түскенге дейін ата-анасының қалай танысқанын және өзінің өмірін баяндап берді. Оның ата-анасы Кениядан Барак Обама аға және Канзастағы Вичитадан Энн Данэм болды, олар Гавайи университетінде оқып жүргенде танысты. Бірінші тарауда, өзінің әкесі және есімін атап өткен Обама "Гавайдан 1963 жылы, мен екі жаста болғанда кеткенін" айтады. Обаманың ата-анасы 1963 жылы ажырасып, 1964 жылы, ол екі жаста болғанда ажырасады. Үлкен Обама кейіннен Гарвард университетіне экономика ғылымы бойынша докторлық диссертациясын оқуға барды. Содан кейін ол Кенияға оралып, өз ұлтына берген уәдесін орындады. Обаманың өзі анасы мен әжесі мен ата-бабасы айтқан оқиғалардан өзінің жоқ әкесінің бейнесін қалыптастырды. Ол 1971 жылы, Обама аға Гавайиге бір айлық сапарға келгенде, әкесімен тағы бір рет кездесті. 1982 жылы Кенияда жол апатынан қайтыс болған.

Ересектілік

Орта мектепті бітіргеннен кейін Обама Оксидентал колледжінде білім алу үшін Құрама Штаттарға көшіп барды. Ол өзінің есірткі мен ішімдікті "тойлық" өмір салтында өткізгенін айтады. Екі жыл Оксиденталдан кейін Обама Колумбия университетінің Колумбия колледжіне ауысты, онда саяси ғылымды меңгерді. 2007 жылы Обама ұлттық танымалдылыққа қол жеткізгеннен кейін Dreams жаңа сыншылдардың назарын аударды. 2008 жылы Нобель сыйлығының лауреаты Тони Моррисон Обаманы "Менің жоғары бағалайтын жазушым" және кітапты "әдемі" деп атады. Ол өзінің ерекше тәжірибелерін, кейбіреулері таныс, кейбіреулері таныс емес, ой жүгірту қабілетін мақтады, және ол мұны өзі сияқты ой жүгіртуге, және оқиғаның мазмұнын, диалогты, әңгімелесуді - әдеттегі саяси мемуарлық өмірбаянында жиі көрінбейтін нәрселерді орнатуға қабілетті. Бұл бірегей. Бұл оның. Бұндайлар басқа жоқ. Daily Beast газетіне берген сұхбатында жазушы Филип Рот "Атамның арманын" "көп қызығушылықпен" оқығанын айтты және оны "жақсы орындалған, өте сендіретін және есте қаларлық" деп тапты. Бұл кітап "америкалық саясаткердің ең жақсы жазған мемуарлары болуы мүмкін" деп жазды Time журналының журналисі Джо Клейн. 2008 жылы The Guardian журналында Роб Вудард "Атама деген арман" атты кітабы "АҚШ-тың соңғы 50 жылдағы ірі саясаткерінің ең адал, батыл және амбициялық еңбегі" деп жазды. "Нью-Йорк таймс" газетінің Пулитцер сыйлығын жеңіп алған сыншысы Мичико Какутани оны "болашақ президенттің жазған ең әсерлі, лирикалық және ашық-ақ автобиографиясы" деп сипаттады. Guardian газетінде әдеби сыншы Роберт МакКрам Обаманың "көркемдік пен стильмен әсерлі жеке мемуарларын жасағанын, адалдықпен, сән-салтанатпен және ақыл-оймен, сондай-ақ әңгіме айту үшін инстинктік сыйлықпен қызықты оқиғаны баяндағанын" жазды. МакКрам бұл кітапты өзінің барлық уақыттағы 100 ең жақсы фантастикалық емес кітаптар тізіміне енгізді. 2011 жылы "Time" журналы бұл кітапты 1923 жылдан бері ағылшын тілінде жазылған 100 ең үздік фантастикалық емес кітаптың қатарына енгізді. Аудиокнига басылымы 2006 жылы Обамаға ең жақсы сөйлеу сөздері альбомы үшін Грэмми сыйлығын берді. 2009 жылы президент болып сайлануына бес күн қалғанда Обама орта мектеп жасындағы балаларға арналған "Әкемнің армандары" кітабының қысқартылған нұсқасын шығару үшін 500 000 доллар аванс алды.

Дұрыс

Обама кітабының кіріспесінде құрама сипаттамаларды және реттелген хронологияны қолданғанын мойындайды, автобиографияның "қауіп-қатерлерінен" толық арылуға болмайтынын жазады. Кітаптың шындыққа қатысты өзгерістерінің едәуір көп екенін, құрама кейіпкерлерді ойлап тапқандығын және қайта құрылған уақыт сызықтарын атап өткен ғалым Дэвид Гарроу 2017 жылы Обаманың "Жұлдызды көтерілу" өмірбаянында "Дреймс" кітабын "тарихи фантастиканың жұмысы" деп сипаттады. Обаманың бұрынғы досы Шила Миёши Ягер ақ тәнді әйелмен бірігуге қарсылық білдірді, өйткені ол жартылай азиялық және өзін Обама сияқты аралас нәсіл деп санайды. Девид Маранисс өзінің 2012 жылғы "Барак Обама: The Story" еңбегінде "Дреймс" кітабындағы бірқатар нақты қателіктер мен асыра сілтеулерді талқылады. Маранисс кітапты шын автобиографияға қарағанда ойдан шығарылған әдебиетке көбірек ұқсас деп сипаттады.

Кітаптағы тұлғалар

Отбасы мүшелері мен бірнеше қоғам қайраткерлерін қоспағанда, 2004 жылғы алғы сөзінде Барак Обама басқалардың есімдерін олардың жеке өмірін қорғау үшін өзгерткенін айтады. Ол сондай-ақ, оқиғаның ағысын тездету үшін құрама кейіпкерлерді де жасады. Кейбір таныстары өздерін танып, өздерінің есімдерін айтты. Әртүрлі зерттеушілер кітаптағы басқа тұлғалардың аттарын ұсынды: Шын есімі Кітапта Салим Әл Нұриддин Рафиқ Маргарет Багби Мона Хасан Чанду Хасан Эрл Чью Маркус Франк Маршалл Дэвис Франк Джоэлла Эдвардс Корретта Пал Элдредж Мистер. Элдредж Мейбл ХефтиМисс Хефти Лоретта Августин ХерронАнжела Эмиль ДжонсЕскі бөлім бастығы Кит КакугаваРэй Джерри КеллманМарти Кауфман Ивонн ЛлойдШирли Рональд Луи / Терренс Луи (құрамдалған)Фредерик Грег ОрмеСкот Джонни ОуэнсДжонни Майк РамосДжефф Сохале СиддикиСаддик