Кіріспе

Радсток темір жол апаты 1876 жылы 7 тамызда Англияның оңтүстік батысындағы Сомерсет және Дорсет бірлескен темір жолында болды. Екі пойыз бір жол учаскесінде соқтығысып, он бес жолаушы қаза тапты. Апатқа кінәлі бір адамды анықтау қиын болды. Негізгі себеп - апат кезінде Сомерсет және Дорсет темір жолының банкротқа ұшырағаны. Инфрақұрылым көлік қозғалысының талаптарына сай келмеді, ал персонал өз міндеттеріне сәйкес келмеді.

Өмірбаян

Сомерсет және Дорсет бірлескен темір жолы (S&D) 1874 жылы Батқа кеңейту салды, бұл компанияның қаржысын құртты. Темір жолды құтқару үшін Мидленд темір жолы мен Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы темір жолды 999 жылға жалға алып, жаңа басқаруды құрды, бірақ жағдайды реформалауға уақыт болмады. Эверкричтен Батқа дейінгі жолдың ұзартылуы бір жолды болды. Бір жолды теміржолдарды пайдаланудың қауіптілігі бұрыннан белгілі болған, және барлық қауіпсіздік шаралары (блоктық жұмыс істеуден басқа) болуы керек еді. Алайда, Radstock және Wellow станцияларындағы өтпелі орындар арасындағы бір жол учаскесінде S&D Railway Foxcote-да сигнал қорабын салды. Бұл Брейсдаун кен орнына арналған шұңқырды бақылау үшін жасалды, бірақ ол жиі екі пойызға (бір бағытта жүретін) бірден Редсток Уэллоу секциясына кіруге рұқсат беру үшін пайдаланылды. (Сауда палатасының ережелері бойынша бір уақытта бір жол учаскесінде бір ғана пойыз жүріп отыра алады.) S&D кейіннен Foxcote-ді "секциялардың арасындағы қиылысу орны" деп түсінгенін мәлімдеді, бірақ бұл анық емес. Фоскоттың сигнал қорабының болуы телеграф байланысын қиындатады. Радсток пен Уэллоу сигнал берушілері бір-бірімен тек Фоскот арқылы ғана байланыса алды. Сонымен қатар, Гластонберидегі телеграфтық бақылау кеңсесінің Фокскотпен тікелей байланысы жоқ еді және тек Радсток немесе Уэллоу арқылы байланыса алды. Бұл ыңғайсыз жағдай мүлдем тәжірибесіз қызметкерлердің қолында болды. Апат болған түні сигнал берушілер мен телеграф қызметкерлерінің ешқайсысының жасы он сегізден асқан жоқ.

Апат

7 тамызда, банк демалыс күні, S&D жұмыссыз қалған адамдарға қызмет көрсету үшін 17 қосымша пойыз жүргізді. Бұл пойыздар әдеттегі кестеде пайда болмады және Гластонберидегі суперинтендант Кейлеб Персиге жолдан өтуді ұйымдастыру, яғни арнайы пойыздардың бір жолды бөлігінен өтуіне мүмкіндік беру үшін қай пойыздың кешіктірілуі керектігі туралы нұсқаулар беру керек болды. Бұл тапсырманы орындауға оған күні бойы телеграф байланысының нашарлауы кедергі келтірді. Жол апатына ұшыраған екі пойыз да жоспардан тыс жүрді. "Жерге" (оңтүстікке қарай) пойыз Баттан қайтып келе жатқан бос пойыз болған, бірақ көптеген жолаушылар болды, олар Баттағы регатадан Радстокқа және жақын маңдағы ауылдарға оралды. Авария жаңа басшыны шұғыл реформалар жүргізуге итермеледі. Радсток пен Уэллоу арасындағы жол екі еселенген, ал сигнализация мен персоналдың құрылымы қайта қаралды. 1960 жылдары жабылғанға дейін желіде одан әрі ірі апаттар болмады, бірақ кейбір елеулі оқиғалар болды: 1929 жылы 20 қарашада солтүстікке қарай жүретін жүк пойызының жүргізушісі мен өрт сөндірушісі Мидфордтан солтүстікке қарай Комб Даун туннеліне түтіннен құлаған. Пойыз ауыр жүкпен өте баяу жүріп, Мидфордтан тоқтап қалған. S&DJR 7F 2 8 0 No. локомотивінің нөмірі 89-да, ол тасқа түсіп, ең соңында таудың шыңына жетті. Батх-Грин парк теміржол станциясына жақындаған кездегі жүк ауласына соқтығысып, жүргізуші Генри Дженнингс пен аулада тұрған екі теміржол қызметкерін өлтірді. Радсток апатынан кейін дәл алпыс жыл өткен соң, 1936 жылдың 29 шілдесінде Фокскоттегі бос көмір шахтасы вагонының экипажы басқа поездмен соқтығысудан қорқып, қозғалтқышын қате тастады. Жүргізушісіз пойыз Веллоу және Мидфорд станциясында үлкен залал келтірді, бірақ Баттан бірнеше шақырым қашықтықта рельстен шығып кетті, бірақ өлім-жітім болған жоқ.