Кіріспе

Аналогтық синтезатор — аналогтық схемалар мен аналогтық сигналдарды қолдана отырып, дыбысты электронды түрде құрайтын синтезатор. 1920-1930 жылдардағы Trautonium сияқты ең алғашқы аналогтық синтезаторлар вакуумдық түтікшелер (термиондық клапан) және электромеханикалық технологиялармен құрастырылған. 1960 жылдан кейін аналогтық синтезаторлар операциялық күшейткіштердің (оп-амп) интегралдық схемаларын пайдалана отырып жасалды және дыбыс параметрлерін реттеу үшін потенциометрлер (түзеткіштер немесе өзгермелі кедергілер) қолданылды. Аналогтық синтезаторлар дыбысты өзгерту үшін төмен өткізгіш сүзгілер мен жоғары өткізгіш сүзгілерді де пайдаланады. 1960 жылдардағы Moog сияқты аналогтық синтезаторлар патч-кабельдер арқылы қосылған бірнеше дербес электрондық модульдерді қолданса, Minimoog сияқты кейінірек аналогтық синтезаторлар оларды біртұтас құрылғыларға біріктіріп, патч-кабельдерді қолдануды тоқтатты да, интеграцияланған сигналдарды бағыттау жүйелерін пайдаланды.

1900-1920 жылдар

Электр энергиясын қолданатын «синтетикалық үйлестіргіш» туралы ең алғашқы мәлімет 1906 жылы жасалған, шотланд физигі Джеймс Роберт Милн FRSE (1961 ж.қ.) жасаған құрылғыда кездеседі.

1920-шы жылдар 1950-ші жылдар

Алғашқы синтезаторлар әртүрлі термоиондық клапанды (вакуумдық түтік) және электромеханикалық технологияларды пайдаланды. Жорж Дженнидің Ондиолинасы, Хаммонд органы және Траутоний сияқты кейбір электр аспаптары көптеп өндірілсе де, олардың көпшілігі кейінгі аспаптар стандарты бойынша синтезаторлар деп есептелмейді. Дегенмен, Оскар Саланың Траутониясы, Реймонд Скотттың Электрониясы және Евгений Мурзиннің ANS синтезаторы сияқты жекелеген студиялар мен аспаптар жоғары деңгейдегі жетістіктерге қол жеткізді. 1938 жылы алғаш рет шығарылған Хаммонд Новакорд тағы бір маңызды аспап болып табылады, ол кейінірек аналогтық синтезаторларға тән көптеген мүмкіндіктерге ие болды.

1960-1970 жылдар

Алғашқы аналогты синтезаторлар электронды аналогты компьютерлер мен зертханалық сынақ жабдықтарынан технологияны қолданды. Олар, әдетте, "модульді" синтезаторлар болды, 1940-шы жылдардағы телефон операторлары қолданған jackfield-ке ұқсас patchbay-ге жапсырма кабельдер арқылы қосылған бірқатар тәуелсіз электрондық модульдерден тұрады. Ертедегі аналогты синтезаторлардың синтезатор модульдері кернеумен басқарылатын тербелістерді (VCO), кернеумен басқарылатын сүзгілерді (VCF) және кернеумен басқарылатын күшейткіштерді (VCA) қамтиды. Басқару кернеуі VCO және VCF жиіліктерімен және VCA-да әлсіреуімен (көбеюімен) өзгерді. Сонымен қатар, олар конверттік генераторларды, төменгі жиіліктегі тербелістерді және сақиналық модуляторларды қолданды. Кейбір синтезаторларда реверберациялық құрылғылар немесе секвенсерлер немесе дыбыс қоспалар сияқты құралдар бар. Бұл модульдердің көбісі кіріс дыбыс сигналдарын қабылдап, оларды өңдегендіктен, аналогты синтезатор дыбыс шығару және дыбыс өңдеу жүйесі ретінде де қолданылуы мүмкін. Модульді синтезаторлардың танымал өндірушілері Moog Music, ARP Instruments, Inc., Serge Modular Music Systems және Electronic Music Studios болды. Moog аналогты синтезаторларды басқару интерфейсі үшін бүкіл әлемде танылған стандарттарды орнатты, ол экспоненциалды 1 вольт / октавалық биіктікті басқаруды және жеке импульсті іске қосу сигналын қолданады. Бұл басқару сигналдары синтезделген дыбыс сигналдарын бағыттауға арналған жалғаулар мен кабельдердің бірдей түрлерін пайдалана отырып бағытталды. Аналогты синтезатордың арнайы түрі - аналогты вокодер, сөйлеу синтезі үшін жасалған жабдыққа негізделген. Вокодерлер көбінесе музыкалық аспаптың сөйлеуі немесе ән айтуы сияқты дыбыс шығаруға қолданылады. Патч-кабельдер пайдалану кезінде зақымдалуы мүмкін (іздеу қиын ақауларды тудырады) және күрделі патчтарды қайта жасау қиын және уақытты қажет етеді. Сондықтан, кейінірек аналогты синтезаторлар бірдей құрылыс блоктарын қолданды, бірақ оларды бірыңғай бірліктерде біріктірді, интеграцияланған сигнал маршруттау жүйелерінің пайдасына жапсырмалы сымдарды алып тастады. Олардың ішіндегі ең танымал - Minimoog. 1970 жылы Moog инновациялық синтезаторды құрастырды, ол кіріктірілген пернетақтамен және модульдік дизайнсыз жасалды. Аналогтық схемалар сақталды, бірақ "нормализация" деп аталатын қарапайым құрылымда коммутаторлармен өзара байланыстыруға мүмкіндік берді. Модульдік конструкциядан гүрексіз болса да, нормализация аспапты портативті және пайдалануды жеңілдетті. Бұл алғашқы алдын ала жаңылған синтезатор, Minimoog, өте танымал болды, 12 000-нан астам дана сатылды. Minimoog сонымен қатар барлық кейінгі синтезаторлардың дизайнына ықпал етті, кіріктірілген пернетақта, питч дөңгелек және модуляция дөңгелегі және VCO > VCF > VCA сигналы ағыны. 1970 жылдары шағын құрама бөлшектер өндірушілерге өздігінен, портативті аспаптар шығаруға мүмкіндік берді, оларды музыканттар көп ұзамай тікелей эфирде қолдана бастады. Электрондық синтезаторлар тез арада танымал музыка репертуарының негізгі бөлігіне айналды. Moog синтезаторымен жасалған музыканы пайдаланған алғашқы фильм 1969 жылы Джеймс Бондтың "Енді патшаның құпия қызметі" фильмі болды. Фильмнің жарық көргеннен кейін композиторлар синтезаторларды қолдана отырып, көптеген фильмнің саундтректерін шығарды. Аналогты синтезаторлардың белгілі өндірушілері Moog, ARP, Roland, Korg және Yamaha болды. Аналогтық синтез арқылы тіпті бір ғана нотаны жасаудың күрделілігіне байланысты синтезаторлардың көпшілігі монофоникалық болып қалды. Полифоникалық аналогты синтезаторлар шектеулі полифонияны, әдетте төрт дауысты қолдайды. Oberheim аналогты полифоникалық синтезаторлардың танымал өндірушісі болды. Polymoog - клавиатурадағы әрбір перне үшін дыбыс шығару схемасы бар шынайы полифоникалық аналогты синтезатор жасау әрекеті. Алайда, оның архитектурасы дәстүрлі аналогты синтезаторға қарағанда электронды органға ұқсады, сондықтан Polymoog көпшілікке ұқсамады. 1978 жылы Sequential Circuits компаниясы микропроцессормен басқарылатын алғашқы аналогты синтезаторларды жасады. Бұл жүйелерді басқару және кернеуді басқару үшін микропроцессорларды, оның ішінде конвертті іске қосу генерациясын қолданды, бірақ дыбыс шығарудың негізгі жолы аналогты болып қалды. MIDI интерфейс стандарты осы жүйелер үшін жасалды. Синтезаторлардың бұл ұрпағы көбінесе алты немесе сегіз дауысты полифонияны көрсетті. Сонымен қатар, осы кезеңде бірқатар аналогтық / цифрлық гибридті синтезаторлар енгізілді, олар дыбыс шығарудың кейбір функцияларын цифрлық эквиваленттерімен ауыстырды, мысалы, Korg DW 8000 (различные волновые формы PCM-образцов воспроизводились) және Kawai K5 (аддитивті синтез арқылы құрастырылған волновые формы) сияқты синтезаторлардағы цифрлық тербелістер. Микропроцессорлардың құны төмендегенімен, бұл архитектура жоғары сапалы аналогты синтезаторлар үшін стандартты архитектураға айналды.

1980 жылдар - қазіргі уақыт

1980 жылдардың ортасынан соңына дейін сандық синтезаторлар мен сэмплерлер аналогтық синтезаторлардың орнын басты. Алайда, 1990 жылдардың басында электронды музыка жасағысы келген, бірақ үлкен сандық жүйелерге қаражаты жетпеген техно, рейв және диджейлердің өкілдері сол кездегі арзан қолданылған аналогтық жабдықтарға сұраныс тудырды. Бұл 1990 жылдардың ортасына қарай аналогтық синтезаторларға деген сұранысты арттырды, өйткені музыканттар аналогтық дыбыстың ерекшеліктерін қайта ашты. Нәтижесінде аналогтық синтезаторлармен байланысты дыбыстар тағы да танымал болды. Уақыт өте келе, қолданылған құрылғыларға (мысалы, 1980 жылғы Roland TR 808 барабан машинасы және Roland TB 303 бас синтезаторы) деген сұраныс артты. 1970 жылдардың соңындағы барабан машиналары дыбыстарды жасау үшін реттелген резонанстық тізбектерді және басқаларын жасау үшін ақ шуды пайдаланды. TR 808 бұл үлгілерді жетілдірді, бұл үшін реттелмеген шаршы толқын осцилляторларын (қоңырқай және цимбал дыбыстары үшін) және аналогтық реверберацияны (қол соғу дыбысы үшін) қолданды. Аналогтық синтезатор дыбысына деген сұраныс аналогтық VCO және VCF-ті үлгілер, бағдарламалық жасақтама немесе арнайы цифрлық схемалар арқылы имитациялайтын аналогтық модельдеу синтезаторларын жасауға, сондай-ақ Alesis Andromeda, Prophet '08 және Moog’s Little Phatty сияқты жаңа аналогтық пернетақталық синтезаторларды, әрі жартылай модульдік және модульдік құрылғыларды құруға әкелді.

Қазіргі заманғы музыкада қолдану

Соңғы жылдары патенттердің мерзімі бітуі, мысалы Moog синтезаторларының транзисторлық сатылы сүзгісі үшін, DIY және жиынтық синтезатор модульдерінің қайта оралуына, сондай-ақ аналогты модульдерді сататын коммерциялық компаниялардың санының артуына ықпал етті. Кері инженерия кейбір синтезатор компоненттерінің құпиясын ашты, мысалы ARP Instruments, Inc. компаниясының компоненттерін. Бұған қоса, 2000 жылдары күрделі синтез алгоритмдері мен енвелоптарды ұсынған салыстырмалы түрде арзан цифрлық синтезаторлардың кеңінен қолжетімділігіне қарамастан, кейбір музыканттар монофониялық және полифониялық аналогты синтезаторлардың дыбысына қызығушылық танытады. Кейбір музыканттар аналогты синтезаторларды басымдық деп есептесе, басқалары аналогты және цифрлық синтездің екеуі де әртүрлі дыбыс жасау процестерін білдіретінін, олардың екеуі де бір-бірінің қасиеттерін қайта жасай алатынын айтады. 1990 жылдан бері аналогты синтезаторларды қолданудың артуына себеп болған тағы бір фактор – цифрлық синтезаторлардың күрделі экрандық навигациялық жүйелеріне деген қанағаттанбаушылық, ал аналогты синтезаторлардың «қолмен» басқару элементтері – потенциометрлер, фейдерлер және басқа мүмкіндіктері – үлкен тартымдылыққа ие.