Кіріспе

Бау-бақша тарихы туралы туризм Бау-бақша туризмі - атақты бақтар мен ботаникалық бақтарға және бау-бақша тарихында маңызды орынға баруды қамтитын туристік бағыттың бір түрі. Бақ туристері жиі өздері таныс елдерге жеке саяхаттайды, бірақ көбінесе тіл, жол немесе бақ маңындағы баспана табу қиындықтары болуы мүмкін елдерде ұйымдастырылған бақ турларына қосылуға ұмтылады. 2000 жылы Альгамбра мен Тадж-Махалға екі миллионнан астам адам келді. Бұл ландшафт менеджеріне қиындық туғызады. Бақ-бақша туризміне қатысты ең көне дәстүрлер Қытай мен Жапонияда қалыптасқан. Екі елде де кейбір ғибадатханаларда атақты бақтар болған, ал Қытайда XI ғасырда жеке бақтарға кішкене ақы төлеп бара алатын болды. Үндістанда моғолдардың қабірлер мен мешіттердегі көптеген бақтарын аралауға болады, ал бүкіл ислам әлемінде кейбір бақтар іс жүзінде жұртшылыққа ашық қоғамдық саябақтар болды, ал басқалары қатаң түрде жеке болды. Ертедегі қазіргі Еуропада көпшілікке немесе кем дегенде құрметпен киінгендерге патша сарайының бақтарының үлкен бөліктерін, кем дегенде кейде, басқа аймақтар қатаң шектеумен "жеке бақ" болғандарын көруге мүмкіндік болды. Сонымен қатар, ботаникалық бақтар құрылды, олардың маңызды бөлігі болып табылады. XVIII ғасырда ағылшын "бақшалық тур" үлкен ауыл үйлерінің бақшаларына, бағыт-бағдар кітаптары мен карталарымен және арнайы қонақүйлермен жақсы қалыптасты. Көптеген туристер бақтарға кеңірек маршруттың немесе бір сапардың бөлігі ретінде барады, бірақ бақтардың сериясын көруге арналған туризмнің мөлшері әлдеқайда аз. Мұндай бау-бақша туризмі әлі күнге дейін коммерциялық кәсіпорын болып табылады. Әлемде туристік бағытты көрсететін шағын компаниялар бар.

Тарих

Бағбандық туризм үшін сенімді қолжетімділік қажет. Қытайда Сунь әулетінің кезінде Сучжоудың классикалық бақтары сияқты атақты жеке бақтар көп жағдайда "байрамдар мен мерекелер" үшін немесе белгілі бір маусымдарда немесе екеуінің үйлесімінде жұртшылыққа ашылған сияқты. Кейде төлем қажет болды, егер сандарды басқару үшін ғана. Көптеген орасан зор Императорлық бақтардағы жағдай түсініксіз, бірақ көптеген келушілер оларға кіре алды және өз әсерлерін жазып қалдырды. Жапондықтардың жеке бақшаларына кіру мүмкіндігі аз болған шығар, олар үйдің кейбір бөліктеріне дейін жетуі мүмкін, ал алғаш құрылған кезде олар негізінен элитаның қонақтары, иесінің қонақтары үшін шектелген сияқты. Бірақ бақтар, әрине, келушілерге көрсетілу үшін жасалды; "көшелер бақшасы" оны айналдыратын жолмен және көріністі бағалау үшін тоқтап тұруды ұсынатын жапондық ерекшелік, ол кейін Батыс елдерінде пайда болды. Жапондық ең жақсы бақтар үнемі және мұқият күтіп ұсталады, және олар әлемдегі басқа да баламаларына қарағанда бірнеше ғасыр бұрын болғандай көрінеді. Қытайда көптеген атақты бақтар қалпына келтірілді, олардың бастапқы көрінісі, әрине, мүлдем басқаша. Бірақ Үндістанда ескірген бақтар өте аз. Еуропадағы патша сарайларының бақтарында әдетте кең жұртшылыққа қолжетімді, егер олар сәнді киінген болса, ал басқа аймақтарда тек сарай қызметкерлері немесе тек патша отбасы мен олардың шақырғандары ғана болатын. Отбасы басқа жерде тұрып жатқанда, оған кіру оңайырақ болған. Ең сәнді жеке үйлерде, әсіресе елде, осындай жағдай болды; екі жағдайда да иелері өздерінің бақшаларын өздерінің мәртебесі мен беделінің көрінісі ретінде қарастырды. Үлкен ауыл үйлерінің иелері, әсіресе астанадан алыс орналасқандары, көбінесе оларға қысқа мерзімге, әдетте жаз айында, кіру мүмкіндігі шектеулі болған кезде ғана баратын.

Бақтарға шығу және әдебиеттер

Мишель де Монтень бақтардың әсерін жазған алғашқы бақ туристерінің бірі болды (c1580). Джон Эвелин, сондай-ақ Файнс Морисон сияқты Франция мен Италиядағы бақтарға барған жерлерін жазды. Мэгги Кэмпбелл Калвер Джон Эвелиннің өмірбаянын жазды, ол орман мен бақтарды Эвелин қадам басқан кезде және Евелиннің ең жақсы көретін мәңгі жасыл желектерге арналған символы ретінде емен ағаштарын сипаттады.

Англия мен Уэльс: қайырымдылық үшін бағдарламалар

Бастапқыда Англия мен Уэльстегі бақтарға саяхат жеке бақтар мен ұлттық бақтар схемасы бойынша келушілерді үнемі қабылдамайтын бақтарды қамтиды, ал "Англия мен Уэльстің садақа үшін ашық бақтары" ("Сары кітап") Англия мен Уэльстегі бақтарға баруға тырысатындарға нұсқаулық кітап ретінде қызмет етті. "Сары кітаптың" алғашқы саны 1931 жылы британдық "Country Life" журналының қосымшасы ретінде жарияланды. Бұл журналға аудандық медбикелік қызмет көрсететін мекемедегі Элси Вагг Ұлттық бақтар жоспарының негізгі идеясын ұсынғаннан кейін, онда садақа және бақ турлары біріктірілді. Бақтарды қайырымдылық үшін ашу қозғалысы 1927 жылы жарияланғанда жеке бақтарға таралды, ал мұндай бақтардың иелері қайырымдылыққа сыйға тартқан әрбір келушіден 1 Ширинг ақы алуға келісті. 609 осындай бақ £8,000 жинады және 1928 жылы мекеме Королеваның аудандық медбикелік институты ("Королеваның медбикелік институты" кейінгі күні) деп аталды. Бірінші "Сары кітап" басылымы шыққаннан кейін, жобаға қатысуға 1000 бақ бар еді, ал 2015 жылы олар 1927 жылдан бері 4,5 миллион фунт стерлинг берді. Жеке бау-бақшалардың иелері кейде өздері таңдаған қайырымдылық ұйымдарына 40 000 фунт стерлинг бере бастайды. 2013 жылы "Сары беттің" атауы "Кірістеуге болатын бақтар" деп өзгертілді. 21 ғасырдың басында 100 жылдан астам тарихы бар Ұлыбританияда туристік сапарлар үшін көпшілікке ашық бақтар саны ең көп болды: 2013 жылы 3700 бақ Англия мен Уэльстің садақа үшін ашық бақтарға енгізілген, ал сары 3500 бақ Англия мен Уэльстің садақа үшін ашық бақтарға енгізілген.