Landulf VI of Benevento

Кіріспе

Ландульф VI (1077 жылы 27 қарашада қайтыс болды) - Беневентоның соңғы Ломбард князі. Алдыңғылардан айырмашылығы, оған ешқашан жалғыз және тәуелсіз билік құру мүмкіндігі берілмеген. 1051 жылы князьдік тәуелсіздігін жоғалтты, бұл кезде Ландульф тек әкесі Пандульф III-мен бірге билік жүргізді. Ландульф Пандульф III-нің үлкен ұлы болды және ол алғаш рет 1038 жылдың тамызы немесе қыркүйегінде князь болды. 1041 жылы көтеріліске оның ағасы Атенулф басқарған болуы мүмкін, өйткені ол да билік иелері болып табылмады. Көтеріліс сәтсіз аяқталып, Атенульф норманндарға қашып кетеді, онда ол олардың басшысы болып сайланды. 1047 жылы император Генрих III өз билігін Меццогиорнода нығайту үшін келді. Императрица Агнес Monte Gargano-ға зыяратшы ретінде барып, Беневенто арқылы қайтып келді, онда оны қабылдады, бірақ күйеуі бас тартты. Генрих III, бұл ұсынысты қабылдамағанына ашуланып, дереу қаланы қоршауға алды, ал папа Климент II Ландульф пен Пандульфті және азаматтарды қауымнан шығарып салды. Ақырында қоршау алынып тасталды, алайда император отбасы мен шіркеуге көрсетілген құрметсіздік пен князьдіктің құлдырауы Ландульфтің ағасы Дауферді қаладан қашып, Ла Кавадағы діни жастарды қосқан Салерноның Гуамар IV-іне бас сауғалауға мәжбүр етті. Ландульф Гуамармен кездесу үшін және Дауферді қайтару туралы келіссөздер жүргізу үшін Салерноға жеке барды. Доуфер монастырьге оралғанда, оның монахтық мамандық таңдағанын құрметтейтінін уәде етті. Беневенттік мәселе 1050 жылы Папа Лев IX Монте Гарганоға зыяратқа барып, әміршілерді қауымнан шығаруды қайта растаған кезде басты орынға келді. Қала тұрғындары оларға қарсы шығып, қуып жіберді. Қала тұрғындары Рим папасына елші жіберіп, өз қалаларын Рим папасына бағындыруды ұсынды. 1051 жылдың сәуірінде Сильва Кандиданың кардиналары Гумберт пен Градоның патриархы Доменик папаның атынан қалаға келу үшін Беневентоға кірді. 5 шілдеде папа өзінің және императордың атынан жаңа қалаға кірді. 1053 жылы Папа Беневентода тұтқындалған Цивитате шайқасынан кейін қала Пандульф пен Ландульфті (қазіргі уақытта 1053 жылдың маусым мен 1054 жылдың наурыз аралығында) шақырды. Олар 1055 жылы оралып, папаның вассалдары ретінде билік жүргізді. 1056 жылы Ландульф өзінің ұлы Пандульф IV-ге қосылды. Бәлкім, 1059 жылы аға Пандульф Ландульф пен Пандульф IV-ті жалғыз ханзадалар етіп қалдырып, Сан-София монастырына ауысты. Ландульф бұдан кейін дереккөздерде өте аз кездеседі. 1065 жылы папа Александр II оған "иудейлерді дінге айналдыруды күшпен жасауға болмайды" деген ескерту жасады. Ол 1071 жылы 1 қазанда Монте-Кассино абатшылығының құлшылыққа бағышталуына қатысты. 1073 жылдың тамызында ол өзінің иегері Грегори VII-ге адал болуға ант берді және Беневенто азаматтарының құқықтарын құрметтеуге уәде берді. Грегори тіпті Ландульфтің Беневентодағы сарайында ара-тұра тұрып, Амат оны lo plus grand palaiz ("ең үлкен сарай") деп атайды. Ландульф қайтадан хроникаларда кездеспейді және оның ұлы 1074 жылы шайқаста қаза тапқаннан кейін, 1077 жылы 27 қарашада қайтыс болды. Ол өзінің династиясының нақты мұрагері болмағандықтан, Беневенто княздігі аяқталды.

Landulf VI (died 27 November 1077) was the last Lombard prince of Benevento. Unlike his predecessors, he never had a chance to rule alone and independent. The principality lost its independence in 1051, at which point Landulf was only co ruling with his father, Pandulf III. Landulf was the eldest son of Pandulf III and he was first made co prince in August or September 1038. In 1041, it was probably his brother Atenulf who led the rebellion because he was not made co ruler as well. The revolt failed and Atenulf fled to the Normans, where he was elected their leader as princeps. In 1047, Emperor Henry III came down to secure his authority in the Mezzogiorno. Empress Agnes visited Monte Gargano as a pilgrim and returned via Benevento, where she was accepted, but her husband denied. Henry III, angry at being denied, immediately laid siege to the city and Pope Clement II excommunicated Landulf and Pandulf and the citizenry. The siege was eventually lifted, however, the disrespect shown the imperial family and the church coupled with the principality's decline caused Landulf's uncle, Daufer, to flee the city and take refuge with Guaimar IV of Salerno, who housed the religious youth in La Cava. Landulf personally travelled to Salerno to meet with Guaimar and negotiate the return of Daufer. Daufer was returned with the promise that his choice of a monastic vocation would be respected. Beneventan matters came to a head in 1050, when Pope Leo IX went on a pilgrimage to Monte Gargano and reaffirmed the excommunication of the princes. The citizens turned on them and threw them out. The citizens sent an embassy to the pope in Rome offered to put their city under him. In April 1051, Cardinal Humbert of Silva Candida and Domenic, Patriarch of Grado, entered Benevento to receive the city on the pope's behalf. On 5 July, the pope entered his new city on behalf of himself and the emperor. In the aftermath of the Battle of Civitate in 1053, in which the pope was imprisoned in Benevento, the city invited Pandulf and Landulf back (sometime between June 1053 and March 1054). They returned by 1055 and ruled as vassals of the pope. In 1056, Landulf associated his son Pandulf IV. Probably in 1059, the elder Pandulf abdicated to the monastery of S. Sofia, leaving Landulf and Pandulf IV sole princes. Landulf only appears scarcely in sources thereafter. In 1065, he was admonished by Pope Alexander II "that the conversion of Jews is not to be obtained by force." He was present on 1 October 1071 at the consecration of the Abbey of Monte Cassino. In August 1073, he swore fealty to Pope Gregory VII, his overlord, and promised to respect the rights of the citizens of Benevento. Gregory even began residing from time to time in Landulf's palace at Benevento, which Amatus calls lo plus grand palaiz ("the largest palace"). Landulf does not appear again in the chronicles and, after his son died in battle in 1074, died on 27 November 1077. With him leaving no clear successor of his dynasty, the principality of Benevento came to an end.