Кіріспе

Британдық адмирал, инженер және дворян Адмирал сэр Перси Мортон Скотт, 1-ші баронет, (10 шілде 1853 - 18 қазан 1924) - британдық Корольдік әскери-теңіз флотының офицері және заманауи әскери-теңіз қаруының ізашарсы. Өзінің еңбек жолы барысында ол инженер және проблемаларды шешуші, алдын ала көрегендік, тапқырлық пен табандылық танытты. Алайда ол Әскери-теңіз флотының консервативтілігі мен өзгеруге қарсы тұруын үнемі ашық сынға алатындығы үшін Әскери-теңіз флотының құрылуына ұнаған жоқ және бұл оның ең маңызды идеяларының, атап айтқанда, бағытталған атысты енгізуді қабылдауды бәсеңдеткені сөзсіз. Осыған қарамастан, оның көрегендігі көп жағдайда дұрыс болып шықты және ол адмирал дәрежесіне дейін көтерілді және басқа да құрметтер арасында барондық атаққа ие болды.

Алғашқы жылдар

Скотт 1866 жылы он үш жасында әскери-теңіз флотына кадет ретінде кірді және 1868 жылы 50 пушкалы фрегат HMS Forte-ге орналасты. Ол Үшінші англо-ашанти соғысында қызмет етті және Кейп-Кост қамалында болды. 1875 жылы лейтенант дәрежесіне көтерілді. 1878 жылы ол HMS Excellent-те оқуға түседі. Осы кезеңде ол Уайл аралында жарамды жүгіру жолын құрғаннан кейін (ол негізінен Портсмут кемежайларын құрайтын бассейндерді қазудан түскен саздықты тастаған кезде пайда болған), ол Уайл аралын тегістеп, суды ағызып, 80 жастағы кемені ауыстыру үшін жаңа артиллериялық қондырғыны салуға мүмкіндік беру керек деген ұсынысты ұсынды. Бұл ұсыныс күлкілі деп танылып, қабылданбады. Курсты аяқтағаннан кейін, бір жылдық нұсқаушы қызметін атқарды, содан кейін Скотт мачталар мен желкендерді пайдалануда офицерлер мен ер адамдарды оқыту үшін жауапты эскадрильяның бір бөлігіне пулемет лейтенанты болып тағайындалды. 1880 жылы қазанда кеме әлемді аралап, Оңтүстік Америкаға сапар шекті. Бірінші буар соғысы басталғанда, Фолкленд аралдарынан Оңтүстік Африкаға жүзуге бұйрық берілді. Олар соғысқа қатыспағандықтан, сәуірдің ортасында тағы да Австралияға жөнелтілді. Бұл сапар кезінде Скотт нысананың қашықтығын хабарлау үшін электрлік индикатор жүйесін ойлап тапты. Он бес айдан кейін ол өзінің жұмысы үшін Адмиралтействодан мақтау қағазы алды, бірақ Англияға оралғаннан кейін ол өзінің идеясы "басқа біреудің қарақшылығы мен патенті" екенін анықтады, бірақ Адмиралтейство оны жиырма бес жылдан кейін ғана қызметке ұсынбады. Австралиядан Оңтүстік Африка арқылы қайтып келе жатқан Скот Симон шығанағына тоқтаған кезде кемедегі өртпен күресуге тура келді. Осыдан ол түтінге толы ортада киюге арналған "түтін қалпағының" аз пайдасы бар екенін және құрғақ жерде қалпақтың салмағы аз болғандықтан, суға түсу костюмін киюдің артықшылығы аз екенін білді. Скот өзінің тапқырлығын проблемаға арнады және ішектің тыныс алу ауасын ластауына жол бермеу үшін жеңілді металл қалқан мен қысқа пальтоны бел белдікпен және қолғаулармен жасады. Бұл тиімді болып шықты және тағы бір рет Скотт Адмиралтействоға өзінің дизайнымен жазды және тағы бір рет ол қабылданбады (Лоеб түтін қақпағы қанағаттанарлық болғандықтан). Бұл 30 жылдан кейін Адмиралтейство өз ойын өзгертті. "Инконстант" кемесі үйге оралғанда Гибралтардан Александрияға жөнелтілді. Скот 1882 жылы Александриядағы Египет бекіністерін британдық теңіз қаруы бомбалау кезінде болды және британдық артиллериялықтардың қаншалықты дәл еместігіне куә болған кезде теңіз қаруы туралы өз идеяларын қалыптастыра бастады. Ол жаудың ауыр қаруларын жаудың қолға түсірген бекіністерінен әскерге шығарудағы шеберлігі үшін тағы бір рет мақталды. 1883 жылы Скоттты Арт-Тюмендегі пулемет мектебіне жіберді. Алты айдан кейін ол тағы да HMS Excellent-ке ауыстырылды. Бұл жерде ол Кит аралында атқылау мектебін құру идеясын тағы да қолға алды. Бұл перспективалар жақсы болмай тұрса да, ол егжей-тегжейлі жоспар жасап, оны Жоғарғы капитаны Джон Фишердің қолбасшысына тапсырды. Мұқият тексергеннен кейін Фишер өз ұсынысымен бірге жоспарды Адмиралтействоға ұсынды. Жоба қабылданды және жұмыс бірден басталды. 1886 жылы Скотт командир дәрежесіне көтеріліп, Эдинбург кемесіне қоныс аударды. Скотт өз идеяларын жүйелі түрде атыс жүргізу арқылы жүзеге асыруға тырысты, бірақ экипаждың күш-жігерін кемелерді тазартудың дәстүрлі теңіздік тапсырмасына бағыттауға мәжбүр болды. Эдинбургтің Жерорта теңіз флотында болған кезінде Скотт флагманның флотқа (жеке кемелерге емес) сигнал беруде кездескен қиындықтарын атап өтті. Ол барлық бағытта көрінетін және биіктігі жоғары болғандықтан флагманның жоғарғы құрылысындағы басқа жарықтардың шатасуына ұшырамайтын мачталы жарықпен жабдықталған құрылғыны жасады. Флагмандық кеменің дизайны қабылданды, бірақ Адмиралтейство кейін жалпы шығарылым үшін өзгертілген дизайнды енгізді, ол жұмыс істемеді. Тек бірнеше жыл "сынақ пен ақшаны ысырап етуден" кейін Скоттың бастапқы дизайны қабылданды. 1890 жылдың басында Скотт Эдинбургтен ХМС Excellent кемесіне оралып, пулемет мектебінің командалығын қабылдады. Ол құрылыс әлі де жалғасып жатқанын, бастапқы жоспарлары "көптен ауытқығанын" және "жалпы алғанда, жағдайдың шатастырған күйде" екенін анықтады. Скотт жағдайды өзінің ерекше энергиясымен реттеуге кірісті, бірақ жол салу, суды құю және тегістеу мәселесі әлі де шешілмеген. Ол бұл мәселені Адмиралтействомен талқылаудың ертерек шешімге ...

Идеяларды іс жүзінде іске асыру

1893 жылы қаңтарда капитандыққа көтерілген Скотт 1896 жылға дейін әскери-теңіз флотының қару-жарақ комитетінің құрамында қызмет етті. Ол жерде ол өзінің артиллерия теориясын жүзеге асыра алды, 1897 жылғы артиллерия сынақтарында 80% -ға тең жетістікке қол жеткізді. Ол кезде бұл керемет іс болды, сондықтан көп адам оны осындай табысқа жету үшін алдап жүр деп ойлады. Осылайша, ол HMS Scylla командалық міндетін тастап, жартылай жалақыға орналасты. Сцилладағы уақытында Скотт флоттағы кемелер арасындағы түнгі сигнал берудің баяу және дәл еместігін атап өтті. Ол бұл мәселені екі жолмен шешті: ол оқу құралдарын ойлап тапты және өзінің сигнал берушілерін нұсқаулар бойынша қойды және ол жаңа, тиімді жарқыраған шам ойлап тапты. Оның кемесі сигнализациясының жаңа тиімділігі бас қолбасшы тез арада байқады, нәтижесінде Скотттың бағдарламасы бүкіл Жерорта теңізі флотымен қабылданады. 1899 жылы флоттың флаг лейтенанты Адмиралтействоға ескі жүйенің жетіспеушілігін көрсетіп, Скотттың идеяларын насихаттаған баяндама берді. Алайда, оларды асырап алуға көп жыл уақыт кетті. Кемелердің жабдықтары нашар болғандықтан және флоттың жаттығуларға бөлінген уақыты аз болғандықтан, Скотт 1898 жылға дейін кемелерінің оқ-дәрілерін жақсартуда көп жетістіктерге жете алмады. Осы кезеңде Скотт тәжірибеде қолданылатын және өте өзгермелі және дәл емес, сондықтан жаттығу үшін пайдасыз болып табылатын субкалибрлі қару мәселесін шешті. Скотт жаңа калибрлі қаруды ойлап тапты, оны қолдану үшін негізгі қарудың түбіне бір дюймдік калибрлі ойық төсеніш орнату қажет болды, бірақ ол негізгі қаруды басқаратын. Сондай-ақ, телескоптық оптиканы қолдана отырып, жаңа нысаналар мен жаңа жаттығу нысаналарын ойлап тапты. Жаңа жүйе кемеде қару-жарақтарды жақсартуда өте тиімді болды, бірақ 1899 жылы Лондонға жоспарлар жіберілгенде, олар қабылданбады және Скоттты сөгіске алды, өйткені жаңа схемаға қару экипажында қосымша адам қажет болды. Алайда төрт жылдан кейін теңіз саясаты өзгеріп, қосымша экипаждың ұсынылуы талап етілді. 1899 жылы оған командалық қызмет беріліп, Қытайға жіберілді. Оңтүстік Африкада жаушылық басталады деп күткен Скотт Суэц каналы арқылы өтуді емес, Ізгі үміт түбегі арқылы өтуді рұқсат етуге адмиралтействоны көндірді. Қазан айында Террибл мысқа келіп, соғыс басталатынын біледі. Теңізден қауіп төнбейтін Скотт теңіз флотының қаруларын дөңгелектерге орнату арқылы қалай бейімдеуге болатынын анықтауға кірісті. Бұл жерде ұзақ қашықтықтағы артиллериясы жоқ және оның қарапайым қарулары буарлық артиллериямен алыстатылып жатқанын анықтады. Бұл аттар әуесқойлықпен жасалатын, сондықтан билік оларды күдікпен қарастырды. Алайда, олар өте тиімді болды және оның екі 4,7 дюймдік пулеметінің Лэдисмит қоршауындағы рөлі белгілі бір беделге ие болды. Қазан айының соңында Скотт Дурбанның әскери коменданты болып тағайындалды және 6 қарашада өзінің тағайындалуын алу үшін Террибелге келді. 8 қарашаның түстен кейін қалаға барлық жақындаулар артиллериялық батареялармен және кез келген жағдайға жауап беруге дайын бронепоездмен қорғалды. Скот Натал губернаторына қала қауіпсіз екенін білдірді. Әскери комендант ретінде өз рөлін атқарып, әскерге бейімделген теңіз қаруын жеткізумен айналысқан кезде, Скотт жүк көлігіне орнатылған кеме жарық шамы, құтқарылған динамо және хабарларды жарқыратуға мүмкіндік беретін венециандық соқыр құрылғыны қолдана отырып, қоршалған Лэдисмитпен байланыс орнату жүйесін ойлап тапты. Бұл өте сәтті болды. Ол екі пароходты ауруханалық кемеге айналдырды. Скотттің Оңтүстік Африкада болған уақыты 1900 жылдың наурыз айының соңында аяқталды, бұл Лэдисмиттің жеңілдеуіне сәйкес келді. Скотт 1900 жылдың 13 наурызында Оңтүстік Африкада қызмет көрсеткені үшін Бату орденінің серіктесі (CB) болып тағайындалды. "Құдіретті" Қытайға қарай бет алды. Қытайда Террибель мен оның экипажы Боксерлер көтерілісіне қатысады және Скот тағы да өз қаруларын жерге түсіріп, құрлық әскерлеріне көмек көрсету үшін және Тяньцзинь шайқасына елеулі үлес қосу үшін өздігінен табылды. Жаулық тоқтағаннан кейін Скотт кемесінің оқ-дәрілік мүмкіндіктерін жетілдіруге, жаңа оқу құралдарын ойлап табуға және Сциллада қол жеткізген 80% -ға жетуге тырысты. Скот оқ ату жаттығуларынан кейін өзінің пікірлерін кемедегі хабарландыру тақтасына жариялауды әдетке айналдырған. Бірде ол он екі атқылаушы бригаданың тоғызының еңбегін мақтаған, ал қалған үшеуін ең беделсіз деп сипатт...

Артиллерияның дамуы

XIX ғасырдың соңына дейін жау кемелерінің отқа қарсы атыс ашу қашықтығы 2000 метр болатын. Торпеданың тәжірибелі қару ретінде дамуы осы саясатты өзгертуге мәжбүр етті және торпеданың қашықтығынан тыс қашықтықта жаумен күресу қажет болды. Бұл дегеніміз, әр мұнарадағы бір адам мұнараның қаруын өз бетінше бағыттап, атып жіберген бұрынғы жүйе қарсыластағы кеменің ату жылдамдығына қол жеткізе алмайды дегенді білдіреді. Скотт, бастапқыда, дредноут және крейсерлік соғыс кемелерінде, директорлық атысты дамыту мен орнатуға ықпал етті. Бұл жүйе арқылы қарулар бір нүктеден, әдетте алдыңғы мачтаның жоғарғы жағында, жоғарылатылған және атып тасталған. Барлық мылтықтарды бір уақытта ату арқылы бір мезгілде пайда болған шашырауларды байқап, нысананы визуалды түзету мүмкін болды. Бұл жүйе тек қана бірқалыпты калибрлі негізгі қару-жарағы бар кемелерде, яғни дредноут және соғыс крейсерлерінде ғана тиімді болды, бірақ әсіресе ауа райының нашарлауы мен көру қабілеті төмен болған кезде, қатты теңізде дәлдік жағынан айтарлықтай артықшылық берді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын капитан Фредерик Дрейер мақсатты кеменің қашықтығы мен бағытын үздіксіз сызуды қамтамасыз ететін жүйені жасады, содан кейін оны соғу үшін тиісті қашықтық пен бұрылыс есептеледі. Бұл мәліметтер директорға жеткізілді, бұл нақтылықты одан әрі жақсартуға мүмкіндік берді. 1903 жылы Дрейер кейіннен Виккерс пен Скотт дамыған құрылғыны сипаттады, ол автоматты түрде жау кемесіне өзгеріп жатқан арақашықтықты қадағалайтын Виккерс сағаты деп аталды. 1905 жылы неміс флотының бас порты Кильге барған кезінде Скотт немістердің артиллериялық бағытта жасақтаған жетістіктерін байқады. Ол директорларды жұмыстан шығарудың озық түрін ойлап тапты және Адмиралтействоға ұсынды, олар оны ел үшін патенттеді, содан кейін бойкотқа кірісті.

Кейінгі мансап

1905 жылы Скотт контр-адмирал болып тағайындалды және нысананы тексеруші болып тағайындалды, бұл рөлді оған оның ұстазы Джеки Фишер ұсынды. 1907 жылы Скотт Лорд Чарльз Бересфордтың қолбасшылығымен Канал флотының 1-ші крейсерлік эскадрильясына қолбасшылық етті. Келесі жылы Кельн Вилгельм II флотты тексеруге дайындалып жатқандықтан, Бересфорд барлық кемелерге қазіргі уақытта жүргізіп жатқан жаттығуларын тастап, оларды бояу және жинауға мүмкіндік беру туралы белгі берді. Скотттың кемелері оқ ату жаттығуларының ортасында болды; ол сабырлығын жоғалтып, бағынбаушылық белгісін жіберді, бұл қоғамдық сөгіске әкелді. "Кайзер" екі сағатқа кешігіп келіп, флотты тексеруге уақыттары болмады. 1908 жылдың шілдесінде екінші сигнал беру оқиғасы болды. Бересфорд Скотттың қолбасшылығындағы флоттың үшінші дивизиясының колонналарына бірден ішкі жаққа бұрылуды белгіледі. Бұл екі бағана бір-бірінен 1200 метр (алты кабель арақашықтықта) ғана қашықтықта паралельді бағытпен жүзіп жүргендіктен, алдыңғы қатардағы кемелердің соқтығысуына себеп болған болар еді. Скот "Жақсы үміт" кемесінің капитанына бұйрыққа бағынбауды бұйырды, осылайша Виктория Кампердаун апатының қайталануынан аулақ болды. Бересфорд Скотты әскери соттың алдына апаруға тырысты, бірақ Адмиралтейство бас тартты. Скот Бересфорд орбитасынан тыс командаға ауыстырылды және 1908 жылдың желтоқсанында вице-адмирал болып тағайындалды. Жаңа тапсырмасына сай, ол 1908 жылдың қыркүйек айында Оңтүстік Африкаға баратын төрт кемеден тұратын эскадрильяға қолбасшылық етеді. Бұл оған 1909 жылдың ақпанына дейін байрағын көтере отырып, оны жерге түсіріп, жағаға шығаруға мүмкіндік берді. Соңғы рет теңізде болған кезде ол кемедегі негізгі қару-жарақты бір мезгілде қатардан атуды негізге ала отырып, өзі жасаған директорлық ату аппаратын пайдалана отырып, орталықтан басқаратын атыс реттілігін жасады. Ол жағаға жеткенде, Адмиралтейство одан әрі теңізде қызмет етпейтінін және теңізге барудан гөрі директорлық жұмысты жалғастыру арқылы еліне үлкен қызмет көрсететінін білдірді. Ол өзінің өмірбаянында: "Бұл сенімділік менің әзіл-сықағымды қосты, өйткені мен Адмиралтействоның, бүкіл корпус ретінде, директордың жұмыстан босатылуын болдырмау үшін аспан мен жерді қозғалғанын жақсы білетінмін" деп түсіндірді. Бұл туралы "Жақсы үміт" кемесінен кеткеннен кейін Скотт орнатып қойған директордың атыс жүйесі алынып тасталды. Дегенмен, ол мұны өзгертуге тырысты. Ол сол кезде әскери-теңіз комитетінің мүшесі болған сэр Джон Джелликодан қолдау тапты. Ол бір кемеге директорлық жүйемен жабдықтауға рұқсат берді. 1911 жылы наурыз айында атыс сынақтары сәтті өтті, оның негізінде Атлантика флотының сол кездегі бас қолбасшысы Джеллико барлық кемелерді осылай жабдықтауға ұсыныс жасады. Алайда, қарсылық Адмиралтействодан және Отандық флоттың бас қолбасшысынан (ағылш. 1911 жылдың соңында екінші кемеге тапсырыс берілді. Уинстон Черчилль Адмиралтействоның бірінші лорды болған кезде ол "Тундер" пен басқа бір осындай кеме арасында директор аппараты жоқ сот жүргізуді ұйымдастырды. Кейінгі уақытта сот процестері 1912 жылдың қараша айында өтті. Нәтижесінде, 9 мың метр қашықтықтағы "Тундер" кемесі алты есе көп соққыға ұшыраған. Сол кезде "Орион" кемесі әскери-теңіз флотының ең жақсы соққышы деп саналған. Кейін Черчилль 29 Дредноут кемесін директорлық оқпен жабдықтауға бұйрық берді. Алайда 1914 жылдың тамызында соғыс басталғанда, сегіз кеме ғана жасалып біткен соң, жұмыс тоқтады. Үш айдан кейін Скотт бағдарламаны жеделдету үшін Адмиралтействода қызмет атқаруға оралғанда, жұмыс қайта басталды. Адмиралтействоның аяғын сүйреуі, жартылай көптеген аға адмиралдардың консервативтілігінен туындаса да, Скоттың танымалдылығына қатты әсер етті. 1905 жылдан бастап ол әскери-теңіз флотының ортодоксалдылығына қарсылық білдірді, 1911 жылдың соңында Адмиралтействоға хат жолдады, ол оларды ұлтты қауіпке тігуде деп айыптады. Ол 1907 жылдан бастап, Адмиралтействоның негізгі мачтасы алдыңғы түтіктің артында жаңа кемелердің құрылысына рұқсат беру туралы шешімін сынға алып, өзін-өзі дау-дамайға ұшыратты. Кейінірек оның пікірі ақталып, қателігі өте қымбатқа төленсе де, ол "кемелердің, егер олар бірінші рет қатаң түрде әрекет етпесе, соғысқа жарамсыз болатынын" атап өткенде, "осы ауыр еңбегі үшін қатты жек көрінді". Оның үстіне, ол әскердің саяси шебері бірінші лордқа тікелей жүгіну әдетіне ие болды. Скоттың өзі олардың мырзалары�...

Зейнеткерлік

1913 жылы Скотт әскери-теңіз флотынан зейнеткерлікке шығып, жас жігіттерге жоғарылау үшін жол ашты. Алайда ол өзінің директорлық жұмысына байланысты Әскери-теңіз флотында жұмыс істеді. Ол сонымен қатар, сол кезде тиімді қорғаныс болмаған су асты кемелері мәселесіне назар аударды. Ол немістердің үлкен су асты кемелері флотын құратып жатқанын білген. Ол бұл кемелердің пайда болуы "теңіз соғысын революцияға айналдырып, немістердің қолына соғыс кемелері флотынан да пайдалы қаруды берді" деп сенді. Ол Әскери-теңіз флотына ұшқыштардың санын көбейтіп, су асты кемелерін анықтап, соларға шабуыл жасауды тапсырды. Авиация министрлігін су асты кемелері ойыншықтан артық нәрсе емес екеніне сендіре алмай, Скотт қайтадан тікелей саясаткерлерге барып, су асты кемелерін қорғауға арналған әскери бюджетте ақша табуға тырысты. Ашулы жауап ретінде Адмиралтейство 1913 жылдың соңында Скотттың директорлық қызметінен бас тартты, бұл кезде жаңа жабдықтармен тек екі кеме жабдықталған және бірқатар кеме кластары үшін жобалау жұмыстары әлі басталмады. 1914 жылдың маусым айында 1914-1915 жылдардағы әскери-теңіз сметалары жарияланғаннан кейін Скотт Лондон Таймс газетінде су асты кемелері мен ұшақтардың жетіспеушілігін сынға алған хат жариялады. Ол су асты кемелері флотына қатер төндіретінін және ешқандай флоттың ұшақтың көзінен жасыра алмайтынын айтты: "әлдебір, егер біз соғысқа барсақ, бірден соғыс кемелерін сейфке кіргізуіміз керек" Бұл үшін ол сыншылдардың қарғанақ бас тартуын алды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Соғыс басталған кезде, фельдмаршал Эрл Робертстің өтініші бойынша Скотт 6 дюймдік теңіз қаруы ұзын қашықтықтан артиллерия ретінде жер бетінде жылжымалы пайдалану үшін ұсыныстар жасады. Соғыс кеңсесі де, Адмиралтейство да мұндай алыс қашықтыққа қарудың құндылығын бағаламады және 1915 жылдың ортасына дейін, батыс майданда алыс қашықтыққа арналған неміс қаруларының қысымы астында олар Скоттты ұсыныстарды жүзеге асыру үшін шұғыл түрде шақырды. 1914 жылдың қарашасында Скоттты Адмиралтействоға шақырды Уинстон Черчилль және лорд Фишер, бірінші теңіз лорды ретінде қайтадан оралды, оған флоттың оқ-дәрі тиімділігімен байланысты кеңесші ретінде жұмыс істеуге тиіс екенін айтты. Алайда, оның алғашқы жұмысы он алты сауда кемесін Belfast-тағы Harland and Wolff кеме жасау зауытының көмегімен жасақталған әскери кемелердің эскадрильясына айналдыруды ұйымдастыру болды. Скоттың назары тағы да су асты кемесі туралы қауіпке ауды. Ол торпедалық қайықтар, эсминдер мен траулерлерге тараншаларды қоюды ұсынды және су бетінде немесе оған жақын жерде су асты кемелеріне шабуыл жасауға болатын бомбаның жобасын ұсынды. Бұл шаралар тез жүзеге асырылды. 1914 жылдың қазан айының соңында капитан П. Х. Коломб гидростатикалық қысым клапанымен іске қосылатын тереңдік зарядын ұсынды және сол айда контр-адмирал сэр Чарльз Мэдден гаубицаларды суға тереңдік зарядымен түсіруге бейімдеуді ұсынды. Қараша айында Скотт әуеден жеткізілетін қарапайым тереңдік зарядын ұсынды. Алайда Скотт Адмиралтействоның жан-жақты даму процесінен ұялып, 1914 жылдың соңында негізгі гаубица тереңдік зарядының комбинациясына ие болудың орнына 1916 жылға дейін қару қол жетімді болмады. Скотттың көп уақытын бюрократияны қысқарту және Ұлы флотты директорларды босатумен қамтамасыз ету үшін жұмсады. Алайда 1915 жылдың мамыр айында Фишер отставкаға кетіп, Скотт тағы да аз ықпалға ие болды. Бұл да баяу болды. 1916 жылы Ютландия шайқасында тек алты кеме толық жабдықталған (бастауыш және екінші реттік қарулану үшін) және ешқандай крейсерлер жабдықталмаған. Скоттың үлкен ұлы, майдангер, соғыс кезінде батып кеткен крейсерлердің бірінде болды. 1915 жылдың қаңтар айында Черчилль Скоттқа Галлиполи жорығы үшін флоттың командалығын ұсынды. Ол Жерорта теңізінің кемелері өздеріне жүктелген міндеттерді орындай алмайды деп шешті, сондықтан ол тағайындалудан бас тартты. 1915 жылдың қыркүйегінде Лондонға қарсы Цеппелиндік рейдтен кейін, бірінші лорд Артур Балфур Скоттқа Лондонды әуе шабуылынан қорғау үшін Лондон әуе қорғанысы аймағын құруға бұйрық берді. Әуе шабуылы мүмкіндігін ойлау аз болды және әуеге қарсы шаралар басымдыққа ие болмады. Скоттың басты міндеті - жарылғыш снаряд жасау, оны жасау оңай, сондай-ақ, ол үшін арнайы оқшаулау құрылғысы керек. Әскери-теңіз флотының әуе кемелеріне қарсы бөлімінің көмегімен бұл тез қол жеткізілді, бірақ кейін ұсыныстарды Адмиралтействоның әкімшілік процесі арқылы және өндіріске енгізу мәселесі туындады. Осыдан аулақ болу үшін Скотт жоспарларды Францияға алып барды, онда ол тікелей автомобиль өндірушісіне тапсырыс берді, ол өндірісті тез және тиімді бастады. Екінші басымдық - түнде ұшуға және цеппелиндерді ұстап алуға қабілетті ұшқыштар құрамын құру және цеппелиндерге шабуыл жасауға жарамды ұшақтардың оқ-дәрілерін жасау. 1914 жылы іске асырылатын ұсыныстар берілсе де, олар қайтадан 1915 жылы сәтті сынақтардан кейін қабылданбады. Ұлыбритания үшін бақытты жағдай, 1916 жылы, немістер әуе шабуылын бастаған кезде, оқ-дәрі мен парақшалар қол жетімді болды. Скот әскери-теңіз флотынан және армиядан ұшаққа қарсы қару жасауға арналған қаруларды алу үшін аянбай жұмыс істеді. Джеллико мен Китченермен бірге жұмыс істегеннен кейін, ол өзінің нөмірлерін он екіден 118 -ге дейін көбейтуге қол жеткізді. Скотт өзінің өкілеттігі бойынша Парижге командир-лейтенант Тоби Роулинсонды жіберді, ол өзінің жеке байланыстары арқылы француздардан екі жүк көлігінен жоғары тиімді 75 мм-лік пушканың үлгілерін алуға қол жеткізді; бұрынғы жарыс жүргізушісі Роулинсон 72 сағат ішінде, адмиралтейство оларға бұйрық жазып берместен бұрын, қарулармен Лондонға оралды. Француздық дизайнды басшылыққа алып, түрлі көздерден көмек алу арқылы бюрократияны қысқарту арқылы Скотт қараша айының соңында 152 қарудан тұратын әуе шабуылына қарсы корпусты құрастырды. 1916 жылдың ақпан айында Лондонның әуе қорғанысына жауапкершілік Адмиралтействодан Соғыс кеңсесіне берілді. Кейбір түсініспеуші�...

Соғыстан кейінгі іс-шаралар

1919 жылы Скотт "Таймс" газетінде жауынгерлік кемелерге қарсы аяусыз, бірақ сәтсіз науқан бастады. Ол: "Мен су бетіндегі жауынгерлік кемені соғыстан бұрын өлі деп санаймын, мүмкін болса, қазір одан да өлі деп ойлаймын". Оның автобиографиясында айтылған, оның алдын ала ойлауы, егер де соғыс кемесі жоғары жарылғыш заттарды алып жүретін болса, ол шамамен 15 миль (24 км) қашықтықта бомбалар мен торпедалар тасымалдайтын ұшақтарға, сондай-ақ су асты кемелеріне бейім. Бір ұшақ кемесінің құнына бірнеше "ұшақ тасымалдайтын" кемелер жасалуы мүмкін.

Жеке өмір және өлім

Скотт алғаш рет 1893 жылы Тереза Рома Диксон Хартлендке тұрмысқа шықты. Олардың үш баласы болды, бірақ 1911 жылы әйелі неке адалдығын бұзғандықтан, некелері ажырасып кетті. 1914 жылы Скотт ажырасып кеткен Фанни Вон Джонстон Уэлманға (туған аты Динис) қайтадан тұрмысқа шықты, бірақ бұл қарым-қатынас қысқа уақытқа ғана созылды. Скот 1924 жылы жүрек ауруынан қайтыс болып, 130 000 фунт стерлингке жуық мүлік (2005 жылғы баға бойынша шамамен 4 000 000 фунт стерлинг) және екі үй қалдырды. Оның екінші ұлы Дуглас атағын иемденді.