Кіріспе
Италия мафиозы және саясаткері (1893-1976) Джузеппе Генко Руссо (26 қаңтар 1893 - 18 наурыз 1976) - Италия мафиозы, Сицилияның Кальтанисетта провинциясындағы Муссомелидің бастығы. Генко Руссо, "Зи Пеппи Дженку" деп те аталатын, өте жақсы саяси байланыстары бар, қарапайым, айлакер, жартылай сауатты қарақшы еді. Ол еріншек адам, кімнің алдында болмасын, жерге түкіріп тастайтын, оны жиі епископтар, банкирлер, мемлекеттік қызметкерлер мен саясаткерлермен суретке түсірген. Ол мафия саясатының төрешісі болып саналды және 1954 жылы қайтыс болған Калогеро Визининің мұрагері ретінде қаралды. Ол кезде бай жер иесі және саясаткер, Христиан демократиясының (ДК) мүшесі болғанмен, Генко Руссо әлі де үйінде және сыртқы дәретханада үйін ұстады, ол жердегі шұңқырдан гөрі аз болды. Генко Руссо мен Калогеро Визини сияқты дәстүрлі мафиозилер, екі дүниежүзілік соғыс арасындағы жылдардағы Сицилия мафиясының басшылары 1950 және 1960 жылдары өткен дәуірдің "қадірлі адамының" архетипі болды, әлеуметтік делдал және тәртіп пен бейбітшілікті қорғайтын адам. Олар мансабының алғашқы кезеңінде өздерінің позициясын нығайту үшін зорлық-зомбылықты қолданғанмен, екінші кезеңде олар зорлық-зомбылыққа жүгінуді шектеп, негізінен заңды пайда көздеріне бет бұрды және өз билігін ашық және заңды түрде жүзеге асырып, "ордалы адамдар" болды.
Giuseppe Genco Russo (26 January 1893 – 18 March 1976) was an Italian mafioso who was the boss of Mussomeli in the province of Caltanissetta, Sicily. Genco Russo, also known as "Zi Peppi Jencu", was an uncouth, sly, semi literate thug with excellent political connections. A vulgar man, as he used to spit on the floor no matter who was present, he was often photographed with bishops, bankers, civil servants and politicians. He was considered to be the arbiter of Mafia politics, and was regarded as the successor of Calogero Vizzini, who had died in 1954. Although by then a wealthy landowner and politician as a member of Christian Democracy (DC), Genco Russo still kept his mule in the house and the toilet outside, which was little more than a hole in the ground with a stone for a seat and no walls or door according to Mafia turncoat Tommaso Buscetta. Traditional mafiosi like Genco Russo and Calogero Vizzini, the Sicilian Mafia bosses in the years between the two world wars until the 1950s and 1960s, were the archetypes of the "man of honour" of a bygone age, as a social intermediary and a man standing for order and peace. Although they used violence to establish their position in the first phase of their careers, in the second stage they limited recourse to violence, turned to primarily legal sources of gain, and exercised their power in an open and legitimate fashion and became "[men] of order".
Алғашқы жылдар
Генко Руссо 1893 жылы 26 қаңтарда Сицилияның Муссомели қаласында өте қарапайым шыққан. Оның әкесі қарапайым шаруа еді. Бір кезде ол жай ғана қайыршы болған, - дейді ауыл тұрғыны. Жас кезінде ол Ланза Бранчифорти әулетінің иесі Полиццеллоның үлкен қожалығында ешкі бағушы болып жұмыс істеуге мәжбүр болды. Ол қылмыскерлік өмірін жол тонаушы, мал ұрлаушы ретінде бастаған. 1920-1940 жылдар аралығында зорлық-зомбылықпен айналысқан ол өз орнын мафиози ретінде нығайтты, немесе мафияда "ар-намыс адамы" деп аталады. 1934 жылға дейін Genco Russo ресми түрде елеулі жер иеліктеріне ие болған жоқ. Қамқоршы және жалға алушы (габелотто немесе сот орындаушысы) ретінде ол мұраның бір бөлігін бақылап, екіншісін бақылайтын кооперативтің серіктесі болды. Бұрынғы жауынгерлер кооперативінің серіктесі ретінде ол Полиццеллоның мүлкіне де үлесі бар еді. Ол кооперативті қорқытып, қорқыту арқылы басқарып, сонымен бірге егіндікте жұмыс істеді. 1944 жылы сот Генко Руссоға оның бір кінәсі үшін оңалту туралы жарлық берді, осылайша оған "адамгершілік және әлеуметтік пәктігін қалпына келтіруге, оған тіпті саяси қызметке қатысуға мүмкіндік беретін құрметке ие болуға мүмкіндік берді".
Құрметті адамнан тәртіпті адамға
1944 жылдан бастап Генко Руссоға ешқандай қылмыстық айып тағылмады. Полиция оны "әділ адам" деп сипаттаған. Генко Руссо да, Калогеро Визини де соғыстан кейінгі екі кезеңде де шаруа кооперативтерін ұйымдастырды, олар солшыл саяси партиялардың шағымдарын бұрып жіберді, шаруаларға өздерінің қолжетімділігін сақтады және өздерінің жеріне қолжетімділігін қамтамасыз етті. 1950 жылы жер реформасы қабылданғаннан кейін мафиозилер шаруалар, жер иелері мен мемлекет арасындағы дәстүрлі делдалдық рөлді атқара бастады. Олар шаруалардың жерге деген қатты аштығын пайдаланып, реформаның әсерін шектеу үшін жер иелерінен жеңілдіктер алды және жер сатуда олардың араласқандығынан айтарлықтай пайда тапты. Жергілікті шаруа әлеуметтік белсенді Данило Долчиге Генко Руссоның беделі қалай өзгергенін айтып берді. Ол былай деді: "Ол үнемі діни қызметкерлермен байланыста болады, діни қызметкерлер оның үйіне барады, ал ол әрқашан діни қызметкерлердің басқаруымен жұмыс істейтін банкке барады. Банк директоры - діни қызметкер, банк әрқашан діни қызметкерлердің ісі болды. Осындай адамдармен уақыт өткізу оны өзгертті, енді полиция оған үлкен құрметпен қарайды, олар оны көргенде сәлем береді және оған деген құрметтерін көрсету үшін өздерінің жолынан шығады. Ол бүгін жақсырақ киінеді, маршал оған барып, қолынан ұстап алады, сайлау науқаны кезінде оны Кавальере деп атайды, ол министр Закагнинимен және депутат Ланзамен бірге түскі тамаққа барды. Үшеуі бірге түскі тамаққа барды, содан кейін олар қол ұстасып шықты ".
Соғыстан кейінгі іс-шаралар
Италияның фашистік билігі тарапынан қуғын-сүргін 1943 жылы шілдеде Бенито Муссолини режимі құлатылғанда және Екінші дүниежүзілік соғыстағы одақтастар Сицилияға шабуыл жасаған кезде (Хаски операциясы) жасырын бата болып шықты. Аумақтардың одақтас әскери үкіметі (АМГОТ) фашистік биліктің орнына антифашистік қайраткерлерді іздеді, Генко Руссоны өзінің туған қаласы Муссомели қаласының әкімі етті. AMGOT-тың жұмысын Нью-Йорктің бұрынғы вице-губернаторы, полковник Чарльз Полетти үйлестірді, оны Лакки Лучано бір кезде "біздің жақсы достарымыздың бірі" деп сипаттаған. Бастапқыда Генко Руссоның саяси қызметі сепаратистік және монархистік себептерді қолдау болды (оған 1946 жылы Cavaliere della Corona d'Italia құрметті атағы берілді). Ол 1960 жылдары жергілікті DC басшысы және қалалық кеңес мүшесі болды. 1962 жылы ол баспада сынға алынғаны үшін орнынан түсуге мәжбүр болды.
Визининің мұрагері
1954 жылы Дон Кало қайтыс болған кезде Генко Руссо Калогеро Визининің мұрагері деп саналды. Генко Руссо Дон Калоның бейітінің оң жағында болды, бұл мұрагер марқұмның орнын иеленетін ежелгі белгі. БАҚ-та екі мафиози де "басшылардың бастығы" (capo di tutti i capi) ретінде суреттеледі, дегенмен мұндай позиция мафияның бос құрылымында жоқ. Мафиядан қайтқан Антонино Кальдероне (пентито) Генко Руссо ешқашан Cosa Nostra-ның, мафияның шынайы аты - Боссы болған емес. Генко Руссоның атақ-даңқы басқа мафиозилерге ұнаған жоқ. Вицзини сияқты ол да сұхбат беріп, суретке түсіп, өзін көп көрсетті. Генко Руссо 1957 жылдың 12-16 қазанында Палермода өткен Америка мен Сицилия мафиозилерінің кездесулер сериясы болған Grand Hotel et des Palmes Mafia кездесуіне қатысты. Жозеф Бонанно, Кармин Галанте және Лакки Лучано американдық мафиозилердің қатарында болды, ал сицилиялықтардың арасында Генко Руссодан басқа Сальваторе "Сиашиттедду" Греко, оның туысы Сальваторе "Инженер" Греко, Анджело Ла Барбера, Гаэтано Бадаламенти, Тото Минор және Томмазо Бускетта болды. Бұл кездесудің нәтижесі ретінде мафия өзінің алғашқы сицилиялық мафия комиссиясын құрып, "Ciaschiteddu" Греконы "primus interpares" ретінде тағайындады. 1962-1963 жылдардағы Бірінші мафия соғысы және Цякулли қырғынынан кейін Антимафия комиссиясы арқылы Италиядағы мемлекет мафияға қарсы алғашқы күш-жігерді көрсетті. Генко Руссо 1964 жылы 6 ақпанда тұтқындалған көптеген мафиозилердің бірі болды. Ол сицилиялық DC-нің орынбасары Калогеро Волпемен жиі көрінетін, ал болашақ қоғамдық жұмыстар министрі Антонино Пьетро Гуллотти сицилиялық DC-нің хатшысы болған кезде Генко Руссомен қол ұстасып суретке түскен. Осылардың бәрін антимафиялық комиссия тіркеді.
Өлу және қайтыс болу
Муссомели қалалық кеңесшісі лауазымынан мәжбүрлі түрде зейнетке шыққаннан кейін, тұтқындалып, бірнеше жыл қамауда болғаннан кейін Генко Руссоның билігі құлдырай бастады. Мафияның ішінде мафиозилердің жаңа буыны алға шықты. Генко Руссо ескі ауылдық және жартылай феодалдық мафияны білдірді, олардың билігі жерлерге қол жеткізуге негізделген, қоғам билігі ашық мойындалған. Жаңа ұрпақ кәсіпкерлікке көбірек бейімделіп, ақшасын темекі контрабандасымен, есірткі саудасымен, мемлекеттік келісімшарттардан ақшаны ұрлап, жылжымайтын мүлікпен шұғылданумен тапты. Палермодағы мафияның өкілі Сальваторе "Циашиттедду" Греконың Генко Руссо емес, бірінші сицилиялық мафия комиссиясының хатшысы болуы оның ықпалының шектеулі екендігінің айқын белгісі болды. Генко Руссо 1957 жылы "Гранд-отель де Пальме" мафиялық кездесуіне қатысқан болуы мүмкін, өйткені оның АҚШ-тан келген туыстарының бірі Санто Сорже де сол жерде болған. Генко Руссо 76 жылдың наурыз айында өкпе эмфиземасынан 83 жасында қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде Кальтаниссетта, Каничатти және Кастельтермини айналасындағы бірнеше шаруашылықта 147 000 гектар жерді алдыңғы адамдар мен отбасы мүшелері арқылы иеленді.