Кіріспе
XVIII ғасырдағы поляк католикалық епискобы Теодор Казимеж Чарторыски (1704 1768 жылы 1 наурыз) - Познань епискобы және Польша-Литва одақтастығындағы Чарторыскидің магнаттық отбасының мүшесі. Ол шіркеулік меншігіне жақсы қарағанмен, саясатқа отбасынан шыққан әйгілі ағалары Август Александер Чарторыски мен Михаль Фредерик Чарторыскиге қарағанда аз араласты.
Teodor Kazimierz Czartoryski (1704 – 1 March 1768 in Dolsk) was a bishop of Poznań and a member of the magnate family of Czartoryski in the Polish–Lithuanian Commonwealth. While he took good care of his ecclesiastical estates, he was much less involved in politics than his more famous brothers from the familia, August Aleksander Czartoryski and Michał Fryderyk Czartoryski.
Өмірбаян
Чарторыскиді отбасы ерте бала кезінен діни қызметкер болуға таңдады, ол 13 жасында канондық атақ алды. Ол Римдегі иезуит Collegium Romanum-да оқыды және 1727 жылы Киелі ордені алды. Сол жылдан бастап, Familia ықпалы нәтижесінде ол бірнеше табысты пребендарларды қабылдады, сондай-ақ Корольдік трибуналдың шіркеулік судьяларының бірі болды. 1729 жылы Чарторыски Римге оралды, ал Франция қолдауымен Чарторыскидің отбасы оны Познань епископына тағайындады (1732 жылдан бастап). Алайда, Теодордың кардиналдық тағайындауды қамтамасыз ету жоспарлары 1733 жылғы Польша патшалық сайлауынан кейін Польша мұрагерлік соғысының басында француз жақтай фракцияның жеңіліске ұшырауынан сәтсіз аяқталды. Познань епископтығынан 1639 жылға дейін отбасыға (және Теодорға) тыйым салынды, ал Польшаның королі Август III-і, Польшаның прематы Теодор Анджей Потоцкийдің қайтыс болғаннан кейін, оны да мақұлдады. Чарториски епископ ретінде Польша сенаторы болды. Сеймде (Польша парламенті) сөйлеген алғашқы сөзінде ол отбасының саяси жоспарын атап өтті, ол Қоғамдастықтың (Алтын бостандықтар) сәтсіз саяси жүйесін қолдауға арналған реформаларды ұсынды. Ол әскерді жаңғырту мен кеңейту, салықтарды көтеру және қалаларды қолдауды ұсынды. Алайда Теодор саясатты ешқашан ұнатпаған, ол Сейм отырыстарына тек қажет деп тапқан кезде ғана қатысқан. 1764 жылы ол абырой туғызды, Вильно епискобы Игнатий Якуб Массальский гетман Ян Клеменс Браницкийді қорғап сөйлеген сөзінде Теодор ұйықтап қалды және епископ Массальскиге құлап түсті, бұл кең таралған көңіл көтеруді тудырды. Епархиясында Чарториски экономика мен теологияға көп көңіл бөлді. Ол кейбір адамдар үшін толерантты, тіпті католиктер емес адамдармен қарым-қатынас жасағанда тым толерантты епископ ретінде қарастырылды. 1750 жылы Варшавада алғашқы лютерандық жерлеуге рұқсат берді. Ол ораза ұстауға қарсы болған, ал оның сарай дәрігері поляк тігісінің линолеум майынан пайда болғанын "ашықтай" бастағанда, ол ораза кезінде сүт өнімдерін жеуге рұқсат беретін папалық бұқаны алуға қол жеткізді. Чарториски өз елінің экономикасына алаңдайтын. Варшавада ол қала көшелерінің жағдайын жақсарту үшін комиссия құрды. Познаньде ол қаланың борышын азайтуға көмектесті, ал Познань воеводасы Стефан Гарчинский оны 1748 жылы осы әрекеттері үшін мақтады. 1756 жылы ол жылдың көп бөлігін өзінің епархиясында саяхаттап, жақында үлкен өртеніп кеткен Кроби қаласын қайта құруға көмектесті. 1750 жылдары ол сондай-ақ Архиерейлік базиликасын қайта құруға де демеушілік етті. Көптеген замандас магнаттардан айырмашылығы, Чарторыскидің өмір салты салыстырмалы түрде қарапайым болды, ол Дольсктегі кішігірім сарайынан Познань епископтың Цяженьдегі сәнді резиденциясына артықшылық берді. Ол музыканы жақсы білетін, клавесин мен скрипкада ойнаған. 1763 жылы патша Август III қайтыс болды. Familia кандидаты Станислав Август Пониатовскийді қолдауға шешім қабылдады, бірақ басқа поляк көршілері де патшалық сайлаудың басталуына ықпал етуге тырысты. Пруссия әскері Пруссияның күшін көрсетуге тырысып, Велкопольскаға, оның ішінде Познань воеводлығына кірді, ал Теодор басқа Познань шенеуніктерімен бірге Потсдамға наразылық хат жіберді. Ол сондай-ақ отбасы саясатын қолдады және Poznań аймағының депутаттарының сайлау сеймінің қолдауына ие болды. Сол кезде Чарторискидің денсаулығы нашарлай бастады. 1765 жылы ол өзінің жеке дәрігері Натанаэль Маттейус фон Вольфпен Бельгияның Спа қаласына барды. 1766 жылы ол жаңа Сеймге қатысуға тырысты, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты оның оған әсері болмашы болды, ал өмірінің соңғы айларында болған оқиғаларға, атап айтқанда Радом конфедерациясына және Репнин Сейміне әсер етпеді. 1768 жылы 1 наурызда Дольсктегі сарайында қайтыс болды.