Ян Длугош (1415-1480) – поляк тарихшы, дипломат, әскери қызметкер. Польша тарихының тұңғыш жазбасын жасаған, "Польша Корольдігінің жылнамалары" еңбегімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Польшалық діни қызметкер, тарихшы, дипломат және сарбаз (1415–1480), осы атпен аталатын тау.
Polish priest, historian, diplomat, and soldier (1415–1480)
the mountaineer of the same name
Ян Длугош (; 1 желтоқсан 1415 – 19 мамыр 1480), латын тілінде Иоанн Лонгин деп те белгілі, поляк діни қызметкері, жылнамашы, дипломат, сарбаз және Краков епископы Збигнев Олесницкийдің хатшысы болды. Ол Польшаның тұңғыш тарихшысы деп есептеледі.
Jan Długosz (; 1 December 1415 – 19 May 1480), also known in Latin as Johannes Longinus, was a Polish priest, chronicler, diplomat, soldier, and secretary to Bishop Zbigniew Oleśnicki of Kraków. He is considered Poland's first historian.
Өмір
Ян Длугош ең белгілі 12 томдық, латын тілінде жазылған «Annales seu cronici incliti regni Poloniae» еңбегімен танымал. Бұл еңбек 965 жылдан бастап, оның қайтыс болған 1480 жылына дейінгі оңтүстік-шығыс және Батыс Еуропадағы оқиғаларды қамтиды. Ол Длугош үйінде тұрып, Краков университетінде білім алған. Польша королі Казимир IV Ягеллон оны Папалық және Императорлық сарайларға дипломатиялық миссияларға жіберді, сондай-ақ 13 жылдық соғыс (1454–66) кезінде корольдің Тевтон орденімен келіссөздерін және бейбіт келіссөздерін жүргізуге қатыстырды. 1434 жылы Клобук шіркеуінің алғашқы пасторы, Длугоштің туысы, оны сол жердегі Сент-Мартин шіркеуінің каноны қызметіне тағайындады. Қала Силезияның Ополе аймағында орналасқан, бірақ жақында Владислав II Ягелло басып алған. Длугош 1452 жылға дейін сонда қалды және ол жерде каноникалық монастырды құрды. 1450 жылы Длугошті Халшаны королевасы София мен король Казимир Джон Хуняди мен Брандистің богемиялық ақсүйегі Ян Йискра арасындағы бейбіт келіссөздерді жүргізу үшін жіберді. Алты күнге созған келіссөздерден кейін оларды бітімге қол қоюға көндірді. 1455 жылы Краковта өрт шығып, қаланың көп бөлігі мен қамал қирады, бірақ Длугош үйі [pl] зардап көрмеді. 1461 жылы Длугош кірген Польша делегациясы Силезияның Битом қаласында Георгий Подебрадтың өкілдерімен кездесті. Алты күндік келіссөздерден кейін екі тарап арасында одақ жасалды. 1466 жылы Длугош Вроцлав легатына Тевтон орденіне жақпайтынына кепілдік алу үшін жіберілді. Ол сәттілікке жетті және 1467 жылы король ұлына тәрбие беруіне сенім артты. Длугош Прага архиепископтығын қабылдаудан бас тартты, бірақ өлімінен аз уақыт бұрын Львов архиепискобы болып тағайындалды. Бұл тағайындаманы Папа Сикст IV тек 1480 жылдың 2 маусымында, оның өлімінен екі апта өткен соң растады. Оның 1448 жылғы «Banderia Prutenorum» еңбегі 1410 жылғы Грунвальд шайқасын, Грунвальд және Штенбарк ауылдары арасында өткен шайқасты сипаттайды. Өмірінің бір кезеңінде Длугош Виганд Марбургтің «Chronica nova Prutenica» еңбегін орта биік неміс тілінен латын тіліне аударды, бірақ көптеген қателіктер жіберіп, есімдер мен жерлерді шатастырды.
Jan Długosz is best known for his italic=y (Annales seu cronici incliti regni Poloniae) in 12 volumes and originally written in Latin, covering events in southeastern Europe, but also in Western Europe, from 965 to 1480, the year he died. where he lived in the Długosz House, and was educated at the University of Krakow. He was sent by King Casimir IV Jagiellon of Poland on diplomatic missions to the Papal and Imperial courts, and was involved in the King's negotiations with the Teutonic Knights during the Thirteen Years' War (1454–66) and at the peace negotiations. In 1434, Długosz's uncle, the first pastor at Kłobuck, appointed him to take over his position as canon of St. Martin church there. The town was in the Opole territory of Silesia, but had recently been conquered by Władysław II Jagiełło. Długosz stayed until 1452 and while there, founded the canonical monastery. In 1450, Długosz was sent by Queen Sophia of Halshany and King Casimir to conduct peace negotiations between John Hunyadi and the Bohemian noble Jan Jiskra of Brandýs, and after six days' of talks convinced them to sign a truce. In 1455 in Kraków, a fire spread which destroyed much of the city and the castle, but which spared Długosz House [pl]. In 1461 a Polish delegation which included Długosz met with emissaries of George of Podebrady in Bytom, Silesia. After six days of talks, they concluded an alliance between the two factions. In 1466 Długosz was sent to the legate of Wrocław, in order to attempt to obtain assurance that the legate was not biased in favor of the Teutonic Knights. He was successful, and was in 1467 entrusted with tutoring the king's son. Długosz declined the offer of the Archbishopric of Prague, but shortly before his death was nominated Archbishop of Lwów. This nomination was only confirmed by Pope Sixtus IV on 2 June 1480, two weeks after his death. His work Banderia Prutenorum of 1448 is his description of the 1410 Battle of Grunwald, which took place between villages of Grunwald and Stębark. At some point in his life Długosz loosely translated Wigand of Marburg's Chronica nova Prutenica from Middle High German into Latin, however with many mistakes and mixup of names and places.