Кіріспе
16 ғасырдың басындағы неміс пластиналы бронь Максимилиан бронь - 16 ғасырдың басындағы неміс пластиналы бронь стиліне қолданылатын қазіргі заманғы термин, ол император Максимилиан І үшін жасалған болуы мүмкін. Қару-жарақ әлі де ақ түсті, қарапайым болаттан жасалған, бірақ ол көптеген флюиттермен безендірілген, олар шабуылшылардың ұштары мен бесіктерін бұрып, пластиналардың құрылымдық беріктігін арттыруға ықпал еткен болуы мүмкін. Бұл броньды безендірудің өтпелі кезеңі, 15 ғасырдағы броньдың қарапайым болат бетінен кейін және Ренессанс броньының өрнекпен және басқа да техникалармен өрнектеп бояудан бұрын. Қару-жараққа арметтер мен қақпақпен бекітілген қалқандар тән; кішкентай желдеткіш тәрізді тар және параллель флютинг, көбінесе, арматураның көп бөлігін (бірақ ешқашан шұңқырларды) қамтиды; эфирлеу; ағаш кесулерден алынған жұмыс; өткір белдікті кирастар және шаршы сабатон. Басқа нұсқаға сәйкес, бұл есім Максимилиан II-ге қатысты, өйткені Максимилианның соңғы қару-жарағы 1557 жылы, жалпы қолданыстан шыққаннан он жеті жыл өткен соң, ол үшін арнайы жасалды. Қару-жарақ сол кездегі Еуропадағы сәнді болып саналған қапталған киімге еліктеуге арналған. Кейбір қару-жарақтар флют сияқты ұзын қаптамаларды тікбұрышты пішінді сызықтармен біріктірді, олар кесу немесе тігумен безендірілген заманауи маталарды еліктейтін. XV және әсіресе XVI ғасырдағы Еуропада дамыған үрдіс - қорғаныстың ең жоғары мөлшерін қамтамасыз етумен қатар, визуалды түрде де жағымды болатын қару жасау. Максимилианның қару-жарағы итальяндық дөңгелекті қару-жарақ стилін неміс флатудалы стилімен біріктірді. Максимилиан І киген барлық қару-жарақ Максимилиан стиліне сәйкес келмеді. Максимилианның ең танымал қару-жарағы - готика стилідегі қару-жарақ, ол жас ханзада болған кезде Максимилиан киген, кейіннен оның ағасы Зигмундқа сыйлық ретінде ұсынылған. Максимилиан I 1493 жылы император болды және 1519 жылы қайтыс болды, бірақ классикалық Максимилиандық бронь 1515 жылдан 1525 жылға дейін белгілі болды, ал 1500 жылдан бастап ұқсас пішінді бронь аз немесе әртүрлі флютингпен шығарылды.
Maximilian armour is a modern term applied to the style of early 16th century German plate armour associated with, and possibly first made for the Emperor Maximilian I. The armour is still white armour, made in plain steel, but it is decorated with many flutings that may also have played a role in deflecting the points and blades of assailants and increasing the structural strength of the plates. It is a transitional stage in the decoration of armour, after the plain steel surfaces of 15th century armour and before the elaborate decoration and colouring with etching and other techniques of Renaissance armour. The armour is characterized by armets and close helmets with bellows visors; small fan shaped narrow and parallel fluting—often covering most of the harness (but never the greaves); etching; work taken from woodcuts; sharply waisted cuirasses, and squared sabatons. According to an alternative version, the name is related to Maximilian II, as the last Maximilian armour was made especially for him in 1557, seventeen years after it passed out of general use. The armour was designed to imitate the pleated clothing that was considered fashionable in Europe at the time. Some armour combined long pleat like fluting with lines of rectangular shapes imitating contemporary fabrics decorated with slashing or quilting. A trend that developed in 15th and especially 16th century Europe was to create armour that not only provided the maximum amount of protection, but was also visually pleasing. Maximilian armour combined the rounded Italian style of armour with the German fluted style. Not every armour worn by Maximilian I was Maximilian style armour. The most famous armour worn by Maximilian was Gothic style armour, which was worn by Maximilian when he was a young prince and later presented as an honourable wedding gift for his uncle Sigmund. Maximilian I became emperor in 1493 and died in 1519, but classic Maximilian armour is known from 1515 to 1525, and similarly shaped armour with less or different fluting was produced from 1500.
Шотт-Сонненберг стилі
Максимилианның қару-жарағының ерте үлгілері флютсіз немесе вольфзайн (қасқыр тістері) стилімен флютпен (бұл классикалық Максимилиан флютінен ерекшеленеді) және салетпен киілуі мүмкін. Оукшотт Шотт Сонненберг стиліне арналған қару-жарақты атады. Франц Нихоф императордың флатудалы броньды ойлап табуда қолдаушы рөл атқарғанын және Максимилианшарнич термині Инсбрук бронежарақтарының үлесін атап өту үшін қолданылуы мүмкін екенін және Ханс Лайнбергер сияқты суретшілердің рөлін де атап өту керектігін жазды. Тильман Фальк Ханс Бургкмайрдың (1504) Санта-Кроче базиликасындағы капитаны киген бронь, Вайс Либерсдорфтың классификациясында Максимилианшарниш, кейінгі флатудалы бронь стилімен салыстырғанда әлі де өтпелі кезеңде болған. Ларри Сильвер Тилман Фолкпен келіседі, Максимилианның ағаш кескіндеріндегі қару-жарақ костюмдері мен оған арналған қару-жарақтар арасында тығыз байланыс бар. Атап айтқанда, Максимилиан үшін Хелмшмидтер жасаған бронь "барокколық готиканың" бұрыштығына қарама-қайшы, бронь тарихшылары "классикалық" деп атаған дөңгелек және қарапайым форманы көбірек ұната бастады. Бұл костюмдерде бір-біріне жабысып тұрған, масштабқа ұқсас тақталар мен әдеттегідей әшекейлеу үлгілері басым болды, өйткені олар үнемі ретке келтіріліп, Рифелхарнишка айналды".