Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ладлов типографы - букмекерлік баспада қолданылатын ыстық металлдан жасалған баспа жүйесі. Құрылғы негізінен қорғасыннан тұратын металлдан жасалған сымдарды немесе сымдарды шығарады. Бұл шайырлар нақты басып шығару үшін пайдаланылады, содан кейін ерітіліп, қайта өңделеді. Ол газеттің тақырыптары мен плакаттары сияқты үлкен әріптермен жазылған материалды басып шығаруға пайдаланылды. Ладлоу жүйесі матрицалар немесе кілемдер деп аталатын қалыптарды қолданады, олар арнайы композиторлық таяққа қолмен орнатылады. Осылайша композициялау процесі суық қорғасын түрінде басып шығаруда қолданылатынға ұқсас. Сызық аяқталғаннан кейін, композитор таяқшасы Лудлоу машинасына енгізіледі, ол оны қалыптың үстінде мықтап бекітеді. Содан кейін ыстық желілік құю металын (Линотип және Интертайп машиналарында қолданылатын бірдей қорытпа) қалып арқылы матрицаларға енгізеді, салқындатуға рұқсат етіледі, содан кейін шлангтың төменгі жағы шығарылар алдында кесіледі. Содан кейін оператор матрицаларды немесе маталарды қолмен қайтадан баспаға салып қояды. Шрифт өлшеміне қарамастан, шпаттар біркелкі биіктікте болғандықтан, оларды қорғасын түрінен қарағанда оңай ұстауға болады. Лудлов типографы мен линотиптің негізгі функционалдық айырмашылығы - соңғысы әр жолды жазу үшін пернетақтаны қолданады, ал Лудлов қолмен орнатылған кілемдерді қолданады. Бұл машина әлдеқайда қарапайым және аз орын алады, ал машина мен кілемдерге бастапқы инвестиция кішкентай баспахана үшін, негізінен, үлкен баспаханалар мен бұрын газеттерде қолданылатын Линотипке қарағанда арзан. Қазіргі уақытта Ладлоу типографы да, Линотип те жасалмайды; алайда, екі машинаны да әлі де жөндеуге болады, ал бөлшектер мен кілемдер оңай қол жетімді. Ладлоуның құндылығы принтердің әрқашанда жаңа, таза типті басып шығаратындығы және ешқашан түрлерінің бітуі туралы уайымдамауында. Ludlow негізінен 14-тармақты және одан жоғары өлшемі бар бас әріптер үшін қолданылады, бірақ маттар бұрын 4 нүктелі кішкентай әріптерде жасалатын. Бұл кілемдер мыс қорытпасынан жасалған. Оператордың бір нәрседен сенімді болуы керек, ол - желі қатты бекітілген, ал шүмектер арасында бос орын жоқ, ал композиторлық таяқ дұрыс жерде. Металл қаптаманың қаптамаға қысымынан, қаптамадағы кез келген саңылау ыстық металдың "сприт" -іне әкеледі, ал Людлоуның баспаханасында көбінесе металл қаптамасы төбеде немесе машинаның артқы қабырғасында болады. Машинада ыстық металл үшін қыздырылған тигуль, инъекция циклының бөлігі ретінде жұмыс істейтін механикалық іске қосылатын тығыздағыш бар. Машинадағы ыдыс әдетте апта бойы түнде қалдырылатын, тотығуды азайту үшін ыдысқа біраз флюс қосылған. Әр аптаның соңында штанга құрамын бөлшектеуге (жылы күйінде) алып тастау керек болды, ал сорғыны сырғанақпен (желімен құю машиналары сияқты) жақсы тазарту керек болды. Қайта жиналғаннан кейін демалыс күндері жылу алынады. Қазіргі уақытта машиналардың көпшілігі тек сол күнгі құю үшін қыздырылады, ал жылу әр түнде өшіріледі.
A Ludlow Typograph is a hot metal typesetting system used in letterpress printing. The device casts bars, or slugs of type, out of type metal primarily consisting of lead. These slugs are used for the actual printing, and then are melted down and recycled on the spot. It was used to print large type material such as newspaper headlines or posters. The Ludlow system uses molds, known as matrices or mats, which are hand set into a special composing stick. Thus the composing process resembles that used in cold lead type printing. Once a line has been completed, the composing stick is inserted into the Ludlow machine, which clamps it firmly in place above the mold. Hot linecasting metal (the same alloy used in Linotype and Intertype machines) is then injected through the mold into the matrices, allowed to cool, and then the bottom of the slug is trimmed just before it is ejected. The operator then replaces the matrices, or mats, back into the typecase by hand. Since the mats are of a consistent height, irrespective of typeface size, they are easier to handle than lead type. The primary functional differences between a Ludlow Typograph and a Linotype is that the latter uses a keyboard to compose each line of type while Ludlow uses hand set mats, and that an ordinary Linotype was limited to faces smaller than 24 point but Ludlow made whole alphabets up to 96 point and figures as large as 240 point. The machine is much simpler and takes up less floor space, and the initial investment in the machine and mats is more affordable for a small print shop than a Linotype, primarily used by larger printers and formerly in newspapers. Neither the Ludlow Typograph nor the Linotype is currently made; however, both machines can still be serviced, and parts and mats are readily available. The worth of the Ludlow lies in the fact that the printer always has fresh, clean type to print from, and never has to worry about running out of sorts. The Ludlow is used primarily for headline sized type 14 point and above, although mats were formerly made in many typefaces as small as 4 points. The mats themselves were made out of a brass alloy. One thing an operator has to make sure of is that the line is solidly locked down with no gaps between the mats, and the composing stick in its proper place. Because of the pressure at which the type metal is forced into the mold cavity, any gaps in the line will lead to a 'squirt' of hot metal, and any print shop that had a Ludlow will often have spots of type metal on the ceiling or on the wall behind the machine. The machine has a heated crucible for the hot type metal, with a mechanically actuated plunger which operates as part of the injection cycle. The pot on the machine was usually left on overnight during the week, with some flux added to the pot to reduce oxidation. At the end of each week, the plunger assembly had to be disassembled (while hot), removed, and the pump well cleaned using a scraper (as with linecasting machines). After reassembly, heat was removed for the weekend. In the present day, most machines are heated up only for that day's casting, with the heat turned off each night.
Ладлоу типографиялық компаниясы
Бұл құрылғыны Ладлоу типограф компаниясы жасаған. Ол 1906 жылы машинаның өнертапқышы Вашингтон Ирвинг Ладлоу және машина жасаушы Уильям А. Ридтің машинасының қарапайым, арзан нұсқасын жасау үшін құрылған. Алайда бұл амалсыз болып шықты, сондықтан тіпті қарапайым типтік жүйе - жоғарыда сипатталған типограф жасалды. 1912 жылы Чикагода өндіріс басталды, ал 1919 жылы 350-ден астам баспа кеңселерінде типографтар қызмет етті. 1920 жылы компания Омахадағы Elrod Slug Casting Co. компаниясын сатып алды. Үлкен форматты линейкалы кастерлер бойынша бәсекелестікке Мергенталер Линотайп өзінің APL (All Purpose Linotype) компаниясы, итальяндық Nebitype қолмен орнатылған кастерін сатылған Lanston Monotype және "Composing Stick Attachment" ұсынған Intertype компаниясы қатысты. Бұл бәсекелестік жүйелердің ешқайсысы көп табысқа қол жеткізбеді, бірақ, әдетте, баспахананың әдеттегі жұмыс дүкенінде мәтін үшін сызық кастері және тақырыптарды құю үшін Лудлоу болды. Лудлоу бетін жеке меншік иелері иеленді және Лудлоудағы басты типограф Р. Хантер Миддлтон болды, ол бірнеше елеулі қаріптердің дизайнын жасады, соның ішінде Coronet, Stencil, Delphian Open Title, Eusebius, Flair, Radiant, Record Gothic, Stellar, Tempo, Umbra және басқалары. Людлоудың басқа белгілі дизайнерлері Роберт Вибкинг, Дуглас Кроуфорд Макмертри, Миддлтоннан бұрын жарнама және типография директоры болып қызмет еткен және Херман Запф, оның Оптима мен Палатино Людлоу үшін кесілген соңғы беттерінің бірі болды. 1960 жылдары баспаға арналған баспаның тез төмендеуіне қарамастан, Людлоу 1980 жылдардың ортасына дейін жұмыс істеді, өйткені Людлоу матрицаларын резеңке таңбалар өндірушілері де пайдалана алады. 1980 жылдардың басында компания әлемде 16 000 Лудлоу жұмыс істеп тұрды деп мәлімдеді.
The Ludlow Typograph Company was the manufacturer of the device. It was founded in 1906 by the machine's inventor, Washington Irving Ludlow, and machinist William A. Reade to manufacture a simpler, cheaper version of the Linotype. This, however, proved impractical, and so an even simpler typecasting system, the typograph described above, was devised. Manufacturing began in Chicago in 1912 and by 1919 Typographs were in service in over 350 printing offices. In 1920 the company bought out the Elrod Slug Casting Co., of Omaha. Competition in large format line casters came from Mergenthaler Linotype with its APL (All Purpose Linotype), Lanston Monotype which sold the Italian Nebitype hand set caster, and Intertype, which offered a "Composing Stick Attachment" that allowed their caster to be used to cast headlines up to 60 points. None of these competing systems achieved much success, however, and the typical job shop of the letterpress era usually had both a line caster for text, and a Ludlow for casting headlines. Ludlow faces were proprietary and the principal typographer at Ludlow was R. Hunter Middleton, creator of several notable font designs, including Coronet, Stencil, Delphian Open Title, Eusebius, Flair, Radiant, Record Gothic, Stellar, Tempo, Umbra and many others. Other noted designers for Ludlow included Robert Wiebking, Douglas Crawford McMurtrie who served as director of advertising and typography before Middleton, and Hermann Zapf, whose Optima and Palatino were among the last faces cut for Ludlow. Despite the rapid decline of letterpress printing in the 1960s, Ludlow continued in operation at least through the mid 1980s, because Ludlow matrices can also be used by rubber stamp manufacturers. In the early 1980s, the company claimed that 16,000 Ludlows were in operation throughout the world.