Center Theatre (New York City)

Кіріспе

Манхэттендегі бұрынғы театр, Нью-Йорк Орталық театр Нью-Йорктегі Рокфеллер орталығының Батыс 49-шы көшесінің оңтүстік-шығыс бұрышында, 1230 Алтыншы даңғылда орналасқан театр болды. Ол 1932 жылы 3500 орындық кинотеатр ретінде жобаланып, кейіннен мұз үстінде жүзудің музыкалық көріністерін өткізу үшін атақ алды. Ол 1954 жылы қиратылған, Рокфеллер орталығының алғашқы кешеніндегі жалғыз ғимарат.

Тарих

Орталық театр бастапқыда RKO Roxy театры деп аталып, Рокфеллер орталығының құрылысы аясында салынған. RKO Roxy 1931 жылдың қарашасында құрылысын бастады. Музыка залының алғашқы апталарындағы алғашқы сәтсіздіктен кейін Ротфель жүрек соғысына шалдықты және ешқашан жаңа театрларына қайта оралмады. 1933 жылы Жетіінші даңғылдағы Roxy театрының иелері "Roxy" атауына иелік етуді талап етіп, жаңа театрдың RKO орталығы деп аталуына себеп болды. Орталық театрында сәнді Ар-Деко стилімен жасалған, ол сәнді Радио Сити Музыка залымен салыстырғанда үнсіз болды. Архитекторы Эдвард Дюррелл Стоун, ал декораторы Юджин Шон. Оның қабырғалары магогандан қапталған. Оның салмағы алты тонна болатын үш қабатты металл шамшырағы және жартылай рельефте мифологиялық суреттермен безендірілген шеңберлермен қапталған төбесі болды. Үш қабатты аспан асты қабаттан сахнаның ашық көрінісі көрінді. Үлкен сахнада оркестр орнында сияқты бұрылмалы бұрандалы көтерулер болды. Сондай-ақ, 34 қатарлы Вурлицер театр органы болды. Сахнаның оң жағында бір ғана боялған ағаш консоль бар, ол Эвоннан бітірілген Radio City Wurlitzer қос консольдеріне ұқсас. Бети Гулд пен Реймонд Бор органның көрнекті суретшілері болды. Бастапқыда RKO кинотеатрлар желісімен жұмыс істеген Орталық көп ұзамай кино бизнесінде өте танымал Музыкалық залдың көлеңкесінде қалды. 1934 жылы ол Бродвей пьесалары мен мюзиклдерін ұсынуға айналды. Қазір Орталық театр деп аталады, ол "Ұлы вальс" және тағы бірнеше шоу ұсынды, бірақ театр бұл істі де ұзақ уақытқа созылған табысқа жеткізе алмады. Театрда соңғы рет 1940 жылы Уолт Диснейдің "Пиноккио" көркем фильмі көрсетілді. Орталық театрды табысты етудің жолын іздеп, Рокфеллер орталығы көркем сырғанау чемпионы Соня Хенидің театрдағы табысынан шабыт алып, оны мұз үстінде музыкалық шоулар көрсету үшін арнайы жасалған театрға айналдырды. 1951 жылы театр NBC компаниясына жалға беріліп, тікелей теледидар хабарларын тарату үшін орын болды. Көптеген ерте бағдарламалар, соның ішінде The Voice of Firestone және Your Show of Shows, Орталық театрынан хабарланды. Екі жылдан кейін Америка Құрама Штаттарының Резеңке компаниясы Орталық театрдың үстіндегі АҚШ Резеңке компаниясының ғимаратын кеңейтуді қалайтынын білдірді, яғни театр жабылып, қосымша кеңсе кеңістігіне жол ашу үшін бұзылды. 21 жыл жұмыс істегеннен кейін, Орталық театр 1954 жылы бұзылып, оның орнына 19 қабатты қосымша АҚШ резеңке компаниясының ғимараты салынды. Театрда соңғы қойылым 1954 жылы Оскар сыйлығының Нью-Йорк бөлігі болды, онда Одри Хепберн "Рим мейрамы" үшін үздік әйел актер атанды. Есіктер, шамдар және басқа да жиһаздар Вест-Виллидждегі Черри-Лейн театрына сатылды. Боб Джонс университеті сахна лифтілері мен дискотекаларды Орталық театрынан сатып алып, оларды Родехивер аудиториясында қайта құрастырды, онда механизмдер әлі күнге дейін қолданылады.

The Center Theatre was originally called the RKO Roxy Theatre and built as part of the construction of Rockefeller Center. The RKO Roxy started construction in November 1931, After the initial failure of the Music Hall in its first weeks, Rothafel suffered a heart attack and never returned to his new theaters. A successful lawsuit in 1933 by the owners of the original Roxy Theatre on Seventh Avenue, claiming ownership of the "Roxy" name, caused the new theater to be renamed the RKO Center. The Center Theatre featured an elegant Art Deco design which was muted by comparison to the lavish Radio City Music Hall. The architect was Edward Durrell Stone and decor was by Eugene Schoen. The spare but striking design featured curved walls paneled in mahogany. It had a three tiered metal chandelier weighing six tons, and a ceiling studded with circles decorated in half relief with mythological figures. Three shallow mezzanines provided an unobstructed view of the stage. The large stage contained turn screw lifts as did the orchestra pit. There was also a 34 rank Wurlitzer theatre organ with a single stained wood console at stage right similar to the Radio City Wurlitzer twin consoles which were finished in ebony. Betty Gould and Raymond Bohr were some of the organ's featured artists. Originally operated by the RKO movie theater chain, the Center was soon overshadowed in the movie business by the hugely popular Music Hall. In 1934 it converted to presenting Broadway plays and musicals. Now called the Center Theatre, it offered The Great Waltz and a few other shows but the theater was too large to find lasting success in this venture either. The last feature film to play at the theatre was Walt Disney's Pinocchio in 1940. Looking for a way to make the Center Theatre profitable, Rockefeller Center, inspired by the theatrical success of figure skating champion Sonja Henie, converted it into a theater expressly designed for the presentation of musical ice shows. In 1951, the theatre was leased by NBC and became a venue for live television broadcasts. Many early programs, including The Voice of Firestone and Your Show of Shows, were broadcast from the Center Theatre. Two years later, the United States Rubber Company indicated that it wanted to expand the U. S. Rubber Company Building above the Center Theatre, meaning that the theater had to be closed and demolished to make way for the extra office space. After 21 years of operation, the Center Theatre was demolished in 1954 and replaced with a 19 story addition to the U. S. Rubber Company Building. The final production at the theatre was the New York portion of the 1954 Academy Awards, when Audrey Hepburn won Best Actress for Roman Holiday. Doors, lamps, and other furnishings were sold off to the Cherry Lane Theatre in the West Village. Bob Jones University purchased the stage lifts and turntables from the Center Theatre and reassembled them in its Rodeheaver Auditorium, where the mechanisms are still in use today.