Кіріспе

Католик шіркеуінің епархиясы Метц епархиясы (Dioecesis Metensis; ) - Латын шіркеуінің шіркеулік аумағы немесе Францияда Католик шіркеуінің епархиясы. Орта ғасырларда бұл Киелі Рим империясының билеуші епископтық аймағы болды, бұл іс жүзінде тәуелсіз мемлекет, оны билеуші билеуші епископ болды, ол конт титулына ие болды. 1552 жылы король Генрих II оны Францияға қосып алды; бұл қасиетті Рим империясы 1648 жылғы Вестфалия бейбітшілігінде мойындады. Ол Үш епископтық провинцияның бір бөлігі болды. 1801 жылдан бастап Метц епархиясы мемлекеттік құқық корпорациясы болды (французша: établissement public du culte). Діни епархия қазіргі уақытта Киелі орынға тікелей бағынады.

Тарих

535 жылы Мец епископтық болды, бірақ одан ертерек болуы мүмкін. Метцтің Сен-Пьер-о-Ноннайн базиликасы Рим базиликасының орнында салынған, бұл Францияның ең алғашқы христиан қауымының бірі болуы мүмкін. Бастапқыда епархия Трир митрополитіне қарасты болды. Француз революциясынан кейін соңғы епископ-принц, кардинал Луи де Монморенси Лаваль (1761 - 1802) қашып кетіп, епархияның ескі ұйымы бұзылды. 1801 жылғы Конкоратпен епархия Мозель, Арденн және Форец департаменттерін қамти отырып қайта құрылды және Бесансон архиепископиясына берілді. 1817 жылы епархияның Пруссия аумағына айналған бөліктері Трир епархиясына берілді. 1871 жылы епархияның негізгі аймақтары Германияның бөлігіне айналды, ал 1874 жылы Мец епархиясы, содан кейін жаңа неміс Лотарингия департаментінің шекарасына қайта қосылды, ол дереу Киелі орынға бағынышты болды. 1910 жылы Метс епархиясында шамамен 533 000 католик өмір сүрді. 1905 жылы Франциядағы шіркеу мен мемлекеттің ажыратылуы туралы заң қабылданған кезде, бұл мемлекеттік құқық діни корпорацияларды жоюға әкеп соқты, бұл Германияның құрамында болған Метц епархиясына қолданылмады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Францияға қайтарылды, бірақ конкордаторлық мәртебесі Ельзас Мозельдегі жергілікті заңның бөлігі ретінде сақталды. 1940 жылы француз жеңілісінен кейін 1944 жылға дейін неміс оккупациясы астына түсті, содан кейін ол қайтадан француз болды. Страсбург архиепископиясымен бірге 1801 жылғы конкордатқа сәйкес епархияның епискобын Франция үкіметі тағайындайды. Сонымен қатар конкоратта дін қызметкерлеріне мемлекет ақы төлейтіндігі және мемлекеттік мектептердегі католик оқушылары епархиялық нұсқауларға сәйкес діни тәлім ала алатыны туралы айтылған.