Elector of Mainz

Кіріспе

Майнц архиепискобы және Майнц электоратының билеуші әміршісі ретінде Майнц электоры орта ғасырларда ықпалды орынды иеленді. Архиепископ-шайлаушы сайлаушылар алқасының президенті, империяның архиканцлеры және Германияның Рим папасының Альп тауларының солтүстігіндегі легаты ретінде империяның 1806 жылы таралуына дейін болды. Атақтың пайда болуы 747 жылы, Майнц қаласы архиепископтың ордасы болған кезде, және қабілетті және амбициялық прелаттардың біріне біріне қарай, олардың билігі астындағы ауданды күшті және күшті мемлекет етті. Бұл ер адамдардың арасында Германия тарихындағы маңызды тұлғалар болды, мысалы, Хато I, Адалберт Майнц, Зигфрид III, Пётр Аспельский және Альберт Бранденбург. Архиепископтық билік үшін бірнеше рет жанжалдар болып, олардың билік үшін күресі кейде Майнц тұрғындарын көтеріліске итермеледі. Сайлаушының жерлері Рейннің екі жағалауында Майнц қаласының айналасында орналасқан; олардың ауданы 3200 шаршы метрге жетті. империяның аяғына дейін жетеді. Соңғы сайлаушы Карл Теодор фон Дальберг болды, ол 1803 жылы архиепископтық секуляризациядан кейін өзінің уақытша билігін жоғалтты.

Майнцтің курфюрстысы (13561803)

Майнц архиепискобы - 780 - 782 жылдар аралығында Киелі Рим империясының ықпалды шіркеу және зайырлы әміршісі. Чиркінің иерархиясында Майнц архиепискобы Альп тауларының солтүстігіндегі Рим папасының орнын басатын primas Germaniae болды. Римнен басқа, Майнц кафедрасы "Киелі кафедра" деп аталатын жалғыз кафедра, бірақ бұл қолданыс аз таралған. Бұл архиепископтық Киелі Рим империясының елеулі шіркеулік княздігі болды. Діни княздікке Рейннің сол және оң жағалауындағы Майнцке жақын жерлер, сондай-ақ Франкфурттан жоғары Майн бойымен (Ашафенбург округін қоса алғанда), Төменгі Саксония мен Тюрингиядағы Айксфельд аймағы және Тюрингиядағы Эрфурт маңындағы аумақ кірді. Архиепископ дәстүрлі түрде Императорлық принц-сайлаушылардың бірі, Германияның архиканцлеры және 1251 жылдан бастап техникалық тұрғыдан сайлаушылар алқасының төрағасы болды. Басшылық ескі Рим дәуірінде, Майнц қаласында құрылған, ол Могунтиякум деп аталатын Рим провинциясының астанасы болған, бірақ 780/82 жылдары архиепископтық мәртебеге ие болғаннан кейін, бұл кеңсе шынымен де танымал болды. IV ғасырдан бұрынғы алғашқы епископтардың есімдері аңыздан шыққан, олар Крессенспен басталады. 343 жылы Майнцтің алғашқы епископы Мартин болды. Майнцтің шіркеулік және зайырлы маңызы 747 жылы Сент-Бонифацийдің крестоносецтік билікке көтерілуінен басталады. Бонифаций бұрын архиепископ болған, бірақ оның орнын басушы Луллға дейін бұл құрмет дереу емес еді. 1802 жылы Майнц архиепископтық сипатынан айырылды. 1803 жылғы Рейхсдепутацияхауптшлюс ("неміс медиация") ілеспелі секуляризация кезінде сайлаушының ордасы Карл Теодор фон Дальберг Регенсбургке көшірілді, ал сайлаушылар сол жағалаудағы аумақтарын Францияға, оң жағалаудағы аймақтарын Франкфурттан төменгі Дальмштадт пен Нассау князьдеріне, ал Эйксфельд пен Эрфурт Пруссияға жоғалтты. Алайда Дальберг Ашафенбург аймағын сақтап қалды, ал 1806 жылы Киелі Рим империясы ақыры аяқталғанда, бұл Дальбергтің жаңа Франкфурт Ұлы Герцогтігінің өзегі болды. 1813 жылы Дальберг отставкаға кетті, ал 1815 жылы Вена конгресі оның аумақтарын Бавария королі, Гессендік курфюрст, Гессендік ұлы герцог Дармштадт және Франкфурт еркін қаласы арасында бөлді. Қазіргі Майнц епархиясы 1802 жылы Франция аумағында құрылды, ал 1814 жылы оның юрисдикциясы Гессен Дармштадт аумағына дейін кеңейтілді. Содан бері оның екі кардиналары болды және әртүрлі конкордаттар арқылы соборлық тараудың епископтың мұрагерін сайлауы туралы ортағасырлық дәстүрді сақтауға рұқсат етілді.

The Archbishop of Mainz was an influential ecclesiastic and secular prince in the Holy Roman Empire between 780–782 and 1802. In Church hierarchy, the Archbishop of Mainz was the primas Germaniae, the substitute for the Pope north of the Alps. Aside from Rome, the See of Mainz is the only other see referred to as a "Holy See", although this usage became rather less common. This archbishopric was a substantial ecclesiastical principality of the Holy Roman Empire. The ecclesiastical principality included lands near Mainz on both the left and right banks of the Rhine, as well as territory along the Main above Frankfurt (including the district of Aschaffenburg), the Eichsfeld region in Lower Saxony and Thuringia, and the territory around Erfurt in Thuringia. The archbishop was also, traditionally, one of the Imperial Prince Electors, the Arch chancellor of Germany, and presiding officer of the electoral college technically from 1251 and permanently from 1263 until 1803. The see was established in ancient Roman times, in the city of Mainz, which had been a Roman provincial capital called Moguntiacum, but the office really came to prominence upon its elevation to an archdiocese in 780/82. The first bishops before the 4th century have legendary names, beginning with Crescens. The first verifiable Bishop of Mainz was Martinus in 343. The ecclesiastical and secular importance of Mainz dates from the accession of St. Boniface to the see in 747. Boniface was previously an archbishop, but the honor did not immediately devolve upon the see itself until his successor Lullus. In 1802, Mainz lost its archiepiscopal character. In the secularizations that accompanied the Reichsdeputationshauptschluss ("German mediatization") of 1803, the seat of the elector, Karl Theodor von Dalberg, was moved to Regensburg, and the electorate lost its left bank territories to France, its right bank areas along the Main below Frankfurt to Hesse Darmstadt and the Nassau princes, and Eichsfeld and Erfurt to Prussia. Dalberg retained the Aschaffenburg area however, and when the Holy Roman Empire finally came to an end in 1806, this became the core of Dalberg's new Grand Duchy of Frankfurt. Dalberg resigned in 1813 and in 1815 the Congress of Vienna divided his territories between the King of Bavaria, the Elector of Hesse, the Grand Duke of Hesse Darmstadt and the Free City of Frankfurt. The modern Diocese of Mainz was founded in 1802, within the territory of France and in 1814 its jurisdiction was extended over the territory of Hesse Darmstadt. Since then it has had two cardinals and via various concordats was allowed to retain the mediæval tradition of the cathedral chapter electing a successor to the bishop.