Кіріспе
Иранның археологиялық орны Марлик - Иранның солтүстігіндегі Гиланның Рудбар маңындағы көне жер. Марлик, сондай-ақ Черах Али Тепе деп аталады, Гохар Руд (тақмақ өзені) аңғарында орналасқан, ол Солтүстік Ирандағы Гиллан провинциясындағы Сепид Рудның саласы. Марлик - патшалар зираты, ал ондағы табылған бұйымдар 3000 жыл бұрын жасалған. Кейбір артефактілерде алтынның таңғажайып шеберлігі бар. Марлик атын амард халқынан алған.
Marlik is an ancient site near Roudbar in Gilan, in northern Iran. Marlik, also known as Cheragh Ali Tepe is located in the valley of Gohar Rud (gem river), a tributary of Sepid Rud in Gilan Province in Northern Iran, Marlik. Marlik is the site of a royal cemetery, and artifacts found at this site date back to 3,000 years ago. Some of the artifacts contain amazing workmanship with gold. Marlik is named after the Amard people.
Марлик кубогы
Марлик тостағаны - таза алтыннан жасалған тостаған. Биіктігі 18 см. Шараптың көрнекті үлгілерінің биіктігі 2 см-ге жетеді.
Археология
Марлик үйіндісі - бірнеше метрлік шөгіндімен жабылған жартасты тау. Оның айналасында жергілікті тұрғындардың меншігіндегі және күтіп ұстайтын зәйтүн бақтары мен жеміс бақтары бар. Бұл жерді қазына іздеушілер ішінара тонап кеткен болатын, ал археологиялық топқа жергілікті жемқорлық кедергі келтірді. Археологияның алғашқы баяндамасында былай делінген: "Марликте барлығы 53 қабір табылды. Қабірлер үйіндіге қаланған шөгінділердің ішінде қазылып, кейде оның астындағы тасқа соғылып, еніп кететін. Қабірлердің құрылымы тастан қапталған, қалың қазылған шұңқырлардан бастап, қабырғалары балшық балшығымен біріктірілген тас тақташалардан жасалған жақсы салынған үлгілерге дейін әр түрлі. Қабырғаларда қолданылатын тас негізінен жергілікті, бірақ кейбір қабірлерде Gowharrud басқынынан әкелінген сарғыш тақташаларды көруге болады, олар оңтүстікке қарай 15 км жерде орналасқан. Кейбір маңызды қабірлер осы импортталған тастан жасалған, бұл оның тұрғынының әлеуметтік маңыздылығын көрсетеді. Қабірлердің көлемі өте кішкентай (1,5х1х1 м [Қабір 4]) мен салыстырмалы түрде үлкен (7х4,5х2,5 м [Қабір 52]) болып келеді. Көптеген қабірлерде өте аз немесе ешқандай ірі қаңқа қалдықтары табылған, мүмкін органикалық материалдың табиғи бұзылуы мен кеміргіштердің әрекеті нәтижесінде. Қалған мәйіттерінде сүйектердің бір бөлігі сақталған, ал денесі үлкен, жалпақ тақтаға бір жағынан орналастырылған, оның айналасында қабір бұйымдары орналасқан". Археология негізінен Иран тілінде сөйлейтін және біздің заманымызға дейінгі 2-мыңжылдықтың басында Орта Азиядан Иранға көшіп келген халық тобына тиесілі деп есептеледі. Қабірдегі заттар арасында қару-жарақ, жылқы тұзақтары (сондай-ақ жылқылар жерленген жерлер) және су құйылған ыдыстар көптігі Иранның ерекше қолтаңбалары ретінде аталады (Курочкин). Алайда, бұл адамдардың нақты аты-жөні негізінен болжам болып қала береді.
A number of tombs were found. The initial Archaeology report concluded:
"In total, fifty three tombs were discovered at Mārlik. The tombs were dug into the overlaying sediments of the mound, sometimes hitting and penetrating into the underlying bedrock. The tomb constructions vary from roughly dug pits lined with stone to fairly well constructed examples with walls made from stone slabs bound together with mud mortar. The stone used in the tombs is mostly local, but in some tombs one could see yellowish slabs brought from the headwaters of the Gowharrud, some 15 km to the south. A few, evidently more important, tombs are entirely made of this imported stone, a potential indication to the social significance of the occupant. The tombs range in size from fairly small (1.5x1x1 m [Tomb 4]) to relatively large (7x4.5x2.5 m [Tomb 52]). Most tombs yielded very little or no large skeletal remains, perhaps a result of natural deterioration of organic material and rodent activity. In the handful of tombs, where partial skeletal remains where preserved, the body seemed to have been laid on its side on a large, flattened slab, surrounded by grave goods." The archaeology is generally assumed to have belonged to a people group who spoke an Iranian language and who migrated into Iran from Central Asia in early to mid 2nd millennium BCE. The abundance of arms, horse trappings (as well as horse burials), and spouted vessels among the grave goods has been cited as distinct Iranian signatures (Kurochkin). The exact attribution of these people, however, remains largely a conjecture.