Үндістанның батыс жағалауындағы археологиялық зерттеулер және Камбей шығанағының мәдени кешені
Marine archaeology in the Gulf of Khambhat
Үндістанның батыс жағалауындағы теңіз археологиясы: Хамбат шығанағында су асты қала іздері табылды. Археологтар құрылымдар мен заттардың шығу тегін даулап жатыр.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс Үндістан жағалауындағы археологиялық зерттеулер
Archaeological exploration along Western Indian coast
Камбай шығанағындағы теңіз археологиясы, бұрын Камбай шығанағы деп аталған, 2000 жылдың желтоқсанында Ұлттық мұхит технологиясы институты (NIOT) Араб теңізіндегі Үндістанның батыс жағалауындағы шығанақтың түбінде тапқан нәрселерге байланысты. NIOT тапқан құрылыстар мен артефакттар пікір таласына түсіп отыр. Хамбат шығанағы мәдени кешеніне (ХШМК) қатысты негізгі даулар – су астындағы қала сияқты құрылымдардың болуы, мерзімі анықталған артефакттарды осы орынмен байланыстырудың қиындығы және осы орында табылған тас артефакттардың геофакттар мекен артефакттар ма деген мәселелер. Бір үлкен шағым – артефакттарды бақыланатын археологиялық қазбалардың орнына, теріп алу арқылы табылған. Бұл археологтарды осы артефакттарды осы орынмен байланыстыруға мүмкіндік бермейді. Осы мәселеге байланысты белгілі археологтар 7500 ж.б. датировкаланған ағаштан жасалған бұйымды осы орынды анықтау үшін маңызды деп санамайды. Зерттеулер келесі жылдары да жалғасты, және қазіргі жағалаудан шамамен 150 метр қашықтықта Хамбат аймағының ортасындағы су астындағы екі көне өзен арнасы табылды.
Marine Archeology in the Gulf of Khambhat earlier known as Gulf of Cambay centers around controversial findings made in December 2000 by the National Institute of Ocean Technology (NIOT) under the Gulf of Khambhat, a bay on the Arabian Sea on the west coast of India. The structures and artifacts discovered by NIOT are the subject of contention. The major disputes surrounding the Gulf of Khambhat Cultural Complex (GKCC) are claims about the existence of submerged city like structures, the difficulty associating dated artifacts with the site itself, and disputes about whether stone artifacts recovered at the site are actually geofacts or artifacts. One major complaint is that artifacts at the site were recovered by dredging, instead of being recovered during a controlled archeological excavation. This leads archeologists to claim that these artifacts cannot be definitively tied to the site. Because of this problem, prominent archeologists reject a piece of wood that was recovered by dredging and dated to 7500 BC as having any significance in dating the site. The surveys were followed up in the following years and two palaeo channels of old rivers were discovered in the middle of the Khambhat area under water depths, at a distance of about from the present day coast.
Бастапқы ашылуы
2001 жылғы 19 мамырда Үндістанның Адам ресурстарын дамыту, ғылым және технология министрі Мурли Манохар Джоши Гуджарат жағалауында, Хамбат шығанағында ежелгі өркениеттің қираған жерлері табылғанын мәлімдеді. Бұл орын NIOT сонарды қолданып, әдеттегі ластану зерттеулерін жүргізу кезінде табылды және реттелген геометриялық құрылымдардан тұратын аймақ ретінде сипатталды. Ол Гуджарат жағалауынан шамамен [қашықтық] қашықтықта орналасқан, [ұзындық] аумақты алып жатыр және [тереңдік] тереңдікте табылды. Джоши бұл орынды Инд өркениетінен бұрынғы қалалық елді мекен ретінде таныстырды. Алайда, 22 мамырда жарияланған мәліметтерге сәйкес, табылған орынның мерзімі анықталмаған және оның (мысалы, үлкен ванналар) сипаттамалары 4000 жыл бұрынғы Хараппа өркениетін еске салады. Сонымен қатар, Индус өркениетінің Лотхал порты Хамбат шығанағының басында орналасқан.
On 19 May 2001, India's Union Minister for Human Resource Development, Science and Technology division, Murli Manohar Joshi, announced that the ruins of an ancient civilization had been discovered off the coast of Gujarat, in the Gulf of Khambhat. The site was discovered by NIOT while they performed routine pollution studies using sonar, and was described as an area of regularly spaced geometric structures. It is located from the Gujarat coast, spans , and can be found at a depth of In his announcement, Joshi represented the site as an urban settlement that pre dates the Indus Valley civilization. However it was later on 22 May, reported that the discovery has not been dated and the discovery (for example, great baths) resembles the Harappan civilization dating 4,000 years ago. Furthermore, the Indus civilization port Lothal is located at the head, Gulf of Khambhat.
Келесі қазба жұмыстары
2001 жылдың қараша айында NIOT институты қосымша зерттеу жүргізді, оның ішінде артефакттарды іздеу үшін тереңдету жұмыстары және құрылыстарды анықтау үшін сонарлық сканирование жасалды. Табылған артефакттардың арасында ағаш бөлігі, қыш сынықтары, бастапқыда қол құралдары деп сипатталған тозған тастар, қазба сүйектер және бір тіс болды. Артефакттар Үндістанның Хайдарабад қаласындағы Ұлттық геофизикалық зерттеу институтына (NGRI), Лакхнау қаласындағы Бирбал Сахни палеоботаника институтына (BSIP) және Үндістанның Ахмадабад қаласындағы Физикалық зерттеулер зертханасына жіберілді. Ағаш бөлігінің жасы көміртектік талдау арқылы 9500 жылға тең екендігі анықталды.
A follow up investigation was conducted by NIOT in November 2001, which included dredging to recover artifacts and sonar scans to detect structures. Among the artifacts recovered were a piece of wood, pottery shards, weathered stones initially described as hand tools, fossilized bones, and a tooth. Artifacts were sent to the National Geophysical Research Institute (NGRI) in Hyderabad, India, the Birbal Sahni Institute of Paleobotany (BSIP) in Lucknow, India, and the Physical Research Laboratory in Ahmedabad, India. The piece of wood was carbon dated to an age of 9,500 years old.
Өнер бұйымдары
Тағы бір даулы мәселе – әртүрлі қазба жұмыстары кезінде табылған артефакттар. NIOT тергеушілері артефакттер ретінде анықтаған көптеген заттардың адам қолынан жасалғандығы күмәнді. Керісінше, олардың жасалма екендігі жоққа шығарылып, олар табиғи тастар деп саналады. Зерттеушілер қолмен және дөңгелекте жасалған керамика дәстүрлерін көрсететін керамика сынықтарын тапқандарын хабарлайды. Бұл сынықтарда қарапайым жиектері мен кішкентай ойылған сызықтары бар. Қазірге дейін табылған керамика фрагменттерінің барлығы кішкентай немесе миниатюралық. Даудың бір бөлігі – кейбір "сынықтар" табиғи геофакттар екендігі, ал басқалары, мысалы, мерзімделген ағаш бөліктері, NIOT зерттеушілері тапқан шамамен "қалдықтармен" байланысты екенін дәлелдеуге болмайды. Сонымен қатар, олардың кішкентай өлшемдері нақты сынықтардың жергілікті, күшті толқындармен басқа жерден әкелінген болуы мүмкін деген мүмкіндікті де тудырады. Бірақ егер керамика шынайы болса, зерттеушілер оның Хараппа керамикасына ұқсас болуы керек дейді, ол әдетте қызыл және қара түсті болып, мөрлермен белгіленеді. Қазіргі керамика коллекциясына сүйенсек, Хараппа цивилизациясының стильдік жалғастығы байқалады деу қиын. Артефакт коллекциясының кішкентай мөлшері керамиканы нақты талдауды қиындатады.
Another controversial issue are the artifacts retrieved from the site during the various excavations. It is disputed that many of the items that have been identified as artifacts by the NIOT investigators are actually man made. Instead their artificial nature is contested and they are argued to be stones of natural origin. Researchers report finding shards of pottery as indicative of hand made and wheel turned pottery traditions. The reported shards have simple rims with small incised lines. All of the pottery fragments found so far are small or miniature shards. Part of the controversy is that some of the "shards" are natural geofacts and others lack any proof of any connections, as with the dated pieces of wood, with the purported "ruins" found by NIOT researchers. In addition, their small size also raises the possibility that the real shards have been transported from elsewhere by local, strong tidal currents. But if the pottery is genuine, researchers say it should show some similarities to Harappan pottery, which is typically red and black and stamped with seals. Based on the current pottery collection, a stylistic continuity of Harappan civilization isn't evident. The small size of the artifact collection makes it difficult to analyse the pottery conclusively.
География
Хамбат шығанағы Камбат аймағының ірі жарылыс салдарынан төмен қарай сырғуынан пайда болған. Аймақ бүгінде өте тектоникалық жағынан белсенді, шығанақта көптеген жарылымдар табылады. Мұнда мерзімік жер сілкінісі де болып тұрады. Осы мәліметтер бірнеше археологтарды осы орынның сенімді датирлеу үшін жеткілікті түрде қауіпсіз емес екендігін айтуға әкелді. Тектоникалық белсенділік және күшті ағыстардың салдарынан, археологтар табылған заттарды осы орынмен байланыстыруға жеткілікті стратификация жоқ екенін мәлімдейді.
The Gulf of Khambhat was formed by a major rift that resulted in a down sliding of the Khambhat region. The area is very tectonically active today, and several faults can be found in the gulf. Periodic earthquakes also occur here. This knowledge has led several archeologists to state that the site is not in a secure enough context to be reliably dated. Because of the tectonic activity and strong currents, these archeologists claim that there is not sufficient stratification to be sure the recovered artifacts can be associated with the site.
Жинақтау әдістері
Теңіз түбін қазу арқылы NIOT-тың артефактілерді алып шығуына байланысты шағымдар туды. Бұл әдіс қазба алабымен байланысы жоқ артефактілердің де бірге жиналуына мүмкіндік береді. Сондай-ақ, осы әдіспен қабаттасуды талдау дерлік мүмкін емес.
Complaints have arisen because NIOT recovered artefacts by dredging the sea floor of the site. This method might allow errant artefacts to be collected along with those that actually correlate with the site. Analysing stratification is virtually impossible with this method as well.