Кіріспе

Англияның Оксфордширдегі ауыл және азаматтық приход

Топоним

Энстоун өзінің атын Энт тасы деп аталатын, Чарлбери жолынан алыс емес неолиттік қабірдің қираған жерлерінің бір бөлігі. Бұл жерді "Ақ тас" деп те атайды.

Англия шіркеуі

Англия шіркеуінің Сент-Кенелм шіркеуінің ең алғашқы бөліктері нормандық, бірақ ол 12-ші ғасырдан бастап кезең-кезеңмен қайта салынған. Оңтүстік аралықтағы төрт қабатты аркада 1180 жылы салынған. Солтүстік аралық 13 ғасырдың аяғында қосылған. Оның аркадасы дөңгелек және сегізбұрышты іргетастармен ауысып тұрады. Шамамен сол уақытта ескі шіркеудің шығыс қабырғасына жаңа шіркеу мұнарасы орнатылды, ал қазіргі шіркеу бұрынғы шіркеудің шығысына қосылды. Екі қабатты оңтүстік веранда 13 ғасырдың аяғында салынған. Оның бас жамбасынан шығып тұрған сегіз бөліктен тұратын қабырғасы бар. 1450 жылы оңтүстік аралық кеңейтілді, бұрынғы шанцелдің екі жағында кең аркалар ашылды және екі аралық та шығысқа қарай жаңа аркалардың жанында қосалқы часовнялар құру үшін кеңейтілді. Солтүстік жақтағы терезелердің көпшілігі 15 немесе 16 ғасырдың басында салынған. XVI ғасырдың басында кейінгі шатырдың оңтүстік жағында қабырғалық күмбезді төбелі шатыр шатыры қосылды және оны шатырмен байланыстыратын кең арка салынды. Шатырдың көп бөлігі қақпақтан басқа ештеңе қалмады. Қонақ мұнарасы 16 ғасырдың ортасында салынған. Қақпаның бүйір терезелері де Тюдор стиліне тән. 1856 жылы Сент-Кенелм Оксфорд епархиясының сәулетшісі Г. Э. Стриттің басшылығымен қалпына келтірілді, ал лич қақпасы мен батыс есігі қосылды. Шамамен 1870 жылы қазіргі шығыс терезе, сонымен бірге, солтүстік-шығыс часовня мен шығыс часовня арасындағы бұрышта орналасқан терезе енгізілді. Солтүстік аралықта Бірінші дүниежүзілік соғыс мерекесі ретінде орнатылған боялған шыны терезе Morris & Co. арқылы жасалған болуы мүмкін. Сент-Кенелм - ІІ* санаттағы ғимарат. Мұнарада алты қоңыраудың саңылауы бар. Лейстерширдің Лафбороу қаласынан У. және Дж. Тейлорлар 1831 жылы үш, екі, үш және бесінші қоңырауды құйды, бұл кезде Оксфордта болған құю зауытында болған деп болжауға болады. Джон Тейлор & Co төртінші және тенор қоңырауларын өздерінің Лоубороу құю зауытында 1961 және 1981 жылдары құйды. 1657 жылы Энстоун мен Хейтроп пайдасын біріктіруге тырысқан жергілікті қарсылықтарға қарамастан сәтсіз аяқталды. 1964 жылы олар біріктірілді. 2001 жылы Энстоун және Хейтроп жәрдемақысы Аскоттпен Вайчвуд, Чадлингтон және Спельсберимен бірігіп, Чейс жәрдемақысын құрады. 1960 жылдары шіркеудің қақпашысын Ұлыбритания премьер-министрі Тереза Мейдің әкесі Хьюберт Брейзер (1917-1981 жж.) атқарды.

Басқа атаулар

Нейт Энстондағы Чапел-Лейндегі Веслиан шіркеуі ғибадат үшін қолданылмайды. Джон Мариус Уилсонның Англия мен Уэльстің Императорлық газеті (1870-1872) дереу жазғандай, сол кезде ауылда баптистер мен католик қауымдары да болды.

Ыңғайлылықтар

Нейт Энстондағы бастауыш мектеп 1875 жылы ашылған. Соңғы тексеру нәтижесі оң. Энстонда екі қонақ үй бар: шіркеу Энстондағы Милл-лейндегі Король қонақ үйі, 17 ғасырдың аяғында салынған және 20-шы ғасырда кеңейтілген, және Артьард Кафе / Паб (бұрынғы Харроу қонақ үйі) А44 негізгі жолында. Сондай-ақ, Нейт Энстонда дүкендер, оның ішінде пошта кеңсесі мен дүкен, өнер галереясы және зейнеткерлер үйі бар. Ауылдың оңтүстік жағында Вудстокке қарай негізгі A44 автожолында май құю станциясы бар. Энстонда әйелдер институты бар. Энстон спорттық футбол клубы 7-ші деңгейде ойнайды. Энстоун екі ұзақ уақыт бойы қалыптасқан негізгі жолдың қиылысында, бірі Оксфорд пен Чиппинг-Нортон арасында, екіншісі Энстоун мен Бичестер арасында. Екеуі де бір кезде автокөлік жолдары болған: соңғысы туралы Парламент актісі 1797 жылы қабылданды. 1920 жылдан бастап Оксфорд-Чиппинг-Нортон жолы A44 және Энстоун-Бистер жолы B4030 болып нөмірленді.

RAF Энстон

RAF Enstone, Church Enstone-дан солтүстік-шығысқа қарай, Екінші дүниежүзілік соғыста Бомбардировкалық командалық операциялық оқу бөлімі (OTU) болды. Ол 1947 жылы пайдалануға берілмеді, ал қазір Энстоун әуежайы болып табылады. Бұрынғы RAF ғимараттары өнеркәсіптік аймақ ретінде қайта құрылды, ал әуеайлақтың солтүстік-батыс периметрі құс фермасына айналды.

Танымал мәдениетте

Эйнстоунның өткен замандағы өмірі Шила Стюарттың "Латчты көтеру" атты еңбегінде сипатталған.

Формула-1 командасы

Энстон әуежайының оңтүстік-шығысында пайдаланылмайтын карьер бар, қазір ол Уайтвейс техникалық орталығының орналасқан жері, онда Формула 1 мотожарысы Alpine F1 командасы орналасқан. Renault команданы 2000 жылы сатып алды және 2002 жылы оны Renault F1 командасы деп атады. 2009 жылдың соңында Genii Capital Lotus Cars компаниясының қатысуымен команданың көпшілік үлесін сатып алды. Ол Lotus Renault GP, содан кейін Lotus F1 командасы деп қайта аталды. 2015 жылы Renault команданы сатып алып, Renault Sport F1 Team деп атады. Компания 2020 жылы команданың 2021 жылғы маусымнан бастап, Эстебан Оконмен бірге 2021 жылғы Мажарстан Гран-приін жеңіп алған спорттық автомобиль маркасынан кейін, қайтадан Альпі F1 командасы деп аталатындығын жариялады. Команданың жүргізушілері төрт рет жүргізушілер чемпионатын жеңіп алды: 1994 және 1995 жылдары Майкл Шумахер, 2005 және 2006 жылдары Фернандо Алонсо. Команда үш рет конструкторлар чемпионатын жеңіп алды: 1995 жылы Benetton ретінде, ал 2005 және 2006 жылдары Renault ретінде. Команданың 2012 жылғы маусымдағы машинасы Lotus E20 деп аталды, E20 команда мүшелеріне және олардың 20 жылдық тарихы мен Энстоунның зауытындағы жетістіктеріне құрмет көрсету болып табылады.

Энстон таңғажайыптары

Томас Бушелл (шамамен 1593 - 1674) - Франсис Бэконның қызметшісі, ол азаматтық соғыс кезінде Ланди аралының қорғанышы және тау-кен инженері болды. Бушэлл Оксфордширде өмір сүруге келді, онда оның Энстон жолындағы мүлкі болды. Ол жерде ол бұлақ пен тау жыныстарын тауып, оларды үңгір ретінде тартымды орынға айналдырды, ақырында сумен жұмыс істейтін арнайы эффекттер ("giochi daqua") жинағын тапты, ол "Бушель құдықтары" немесе "Энстон таңғаларлықтары" деп аталды. Роберт Плотттың "Оксфордширдің табиғи тарихы" (1677) кітабында егжей-тегжейлі сипаттама бар, оның ішінде кейбір оюлы суреттер бар. Олар 1836 жылы қиратылған. 1630 жылдары Чарльз I Бушельге күттірместен сапар жасады. Кейінгі патшалық сапарда (23 тамыз, 1636) тасты Генриетта Марияға Генри Лоуес музыкасымен маска түрінде ұсынды, оған Бушелл өзі бірнеше өлеңін ұсынды. Масканың ойдан шығарылған есебі Роберт Грейвстің 1942 жылы жазылған "Мистер Милтонның әйелі" атты тарихи романына кіреді. 1635 жылы Бушельге сабын монополиясы берілді; 1637 жылдың қаңтарында Уэльстегі патшалық шахталардың гранты берілді.