Belding Hibbard Scribner

Кіріспе

ХХ ғасырдағы американдық дәрігер және бүйрек диализі саласының ізашарсы Белдинг Хиббард Скрибнер (18 қаңтар 1921 жыл - 19 маусым 2003 жыл) - американдық дәрігер және бүйрек диализі саласының ізашарсы.

Өмірбаян

Скрибнер 1945 жылы Стэнфорд университетінен медицина дәрежесін алды. Минессота штатының Рочестер қаласындағы Мейо клиникасында аспирантураны бітіргеннен кейін, 1951 жылы Вашингтон университетінің медицина мектебінің оқытушыларына қосылды. Скрибнер Этель Хакетт Скрибнерге үйленген, оның бұрынғы некеден төрт баласы болды: Питер, Роберт, Томас және Элизабет. 1960 жылы ол, Уэйн Квинтон және Дэвид Диллард Scribner шанты деп аталатын жаңа құрылғыны ойлап тапты. Бұл құрылғы дүние жүзінде бүйрек ауруының соңғы сатысында жатқан көптеген адамдардың өмірін сақтап қалды. Бірінші емделген науқас Клайд Шилдс болды; жаңа шунт техникасымен емдеудің арқасында ол созылмалы бүйрек жетіспеушілігін он бір жылдан астам уақыт бойы сақтап қалды, 1971 жылы қайтыс болды. Скрибнердің өнертабысы клиникалық тәжірибеде жаңа проблема туды және дәрігерлер үшін моральдық дилемма туды: Мүмкіндіктер шектеулі болса, кім емделеді? Бұл дилемма көтерілген этикалық мәселелер Сиэтл тәжірибесі деп аталады. 1964 жылы Скрибнердің Американдық жасанды ішкі мүшелер қоғамына президенттік жолдауында науқасты таңдау, емдеуді тоқтату, науқастың өзін-өзі өлтіруі, қадір-қасиетпен өлу және трансплантация үшін таңдау проблемалары талқыланды. Диализге кімді тағайындауға байланысты тәжірибе көбінесе биоэтиканың бастамасы ретінде танылады. Диализді зерттеу орнында емес, күнделікті түрде жүргізу үшін доктор Скрибнер Кинг округінің медициналық қоғамына қоғамдық қолдаумен амбулаториялық диализ орталығын ашуды сұрады. Сол кездегі қоғам президенті Джеймс Хавиланд Скрибнердің идеясын жүзеге асыру үшін жұмыс істеді. Нәтижесінде 1962 жылдың қаңтарында Сиэтлдің жасанды бүйрек орталығы құрылды. Ақырында ол Солтүстік-Батыс бүйрек орталықтары деп аталды, ол әлемдегі алғашқы амбулаториялық диализ емдеу орталығы болды. Амбулаториялық көмек бүкіл әлем бойынша диализ көмегін көрсетудің стандартты моделі болды, өйткені Скрибнер Солтүстік-Батыс бүйрек орталықтарын құруға көмектесті. 2002 жылы Скрибнер 2002 жылы Виллем Дж. Колффпен бірге Клиникалық медициналық зерттеулер үшін Альберт Ласкер сыйлығын алды. Скрибнер қызыл каноэмен әр күні үй қайығынан ауруханаға баратын. Ол көптеген ғылыми мақалалар мен кітаптарды 2003 жылы 19 маусымда қайтыс болғанға дейін жариялады. Кейін каяккер оның денесін үй қайығының жанында сүзіп жүргенін тапты.

Scribner received his medical degree from Stanford University in 1945. After completing his postgraduate studies at the Mayo Clinic in Rochester, Minnesota, he joined the faculty of the School of Medicine at the University of Washington in 1951. Scribner was married to Ethel Hackett Scribner, and had four children from a previous marriage: Peter, Robert, Thomas and Elizabeth. In 1960, he, Wayne Quinton, and David Dillard invented a breakthrough device, the Scribner shunt. The device subsequently saved the lives of numerous people with end stage kidney disease around the globe. The first patient treated was Clyde Shields; due to treatment with the new shunt technique, he survived his chronic kidney failure for more than eleven years, dying in 1971. Scribner's invention created a new problem for clinical practice and a moral dilemma for physicians: Who will be treated if possible treatment is limited? The ethical issues raised by this dilemma are known as the Seattle experience. In 1964, Scribner's presidential address to the American Society for Artificial Internal Organs discussed the problems of patient selection, termination of treatment, patient suicide, death with dignity, and selection for transplantation. This experience with selecting who would receive dialysis is often recognized as the beginning of bioethics. To provide dialysis on a routine basis outside a research setting, Dr. Scribner turned to the King County Medical Society for sponsorship of a community supported outpatient dialysis center. James Haviland, then president of the Society, worked to bring Scribner's vision to fruition. As a result, the Seattle Artificial Kidney Center was established in January 1962. Eventually renamed Northwest Kidney Centers, it was the world's first outpatient dialysis treatment center. Outpatient care has been the standard dialysis care delivery model worldwide since Scribner helped establish the Northwest Kidney Centers. In 2002, Scribner received the Albert Lasker Award for Clinical Medical Research in 2002, together with Willem J. Kolff. Scribner used a red canoe to commute from his houseboat to the hospital every day. He published many scientific papers and books up until his death on June 19, 2003, when a kayaker found his body floating near his houseboat; it was conjectured that he had lost his balance and drowned.