Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сент-Франциск өзені Альберта қалашығында, солтүстік-шығыс Бенттон округіне басталады және әдетте оңтүстікке қарай шығыс Бенттон округі арқылы ағады, Фолидің шығысына өтіп, Батыс тармағы Сент-Франциск өзені деп аталатын кішігірім қонысты жинап алады. Өзен Шербурн округінің солтүстігінде шығысқа қарай бұрылады және Шербурн ұлттық жануарлар қоры мен Құмдық құмдар мемлекеттік орманы арқылы оңтүстікке және оңтүстік-батысқа қарай ағады. Ол Шербурн округінің оңтүстігіндегі Биг Лейк қалашығында Елк өзеніне қосылады. Өзеннің кейбір бөліктерінде судың жоғары кезінде каноэмен жүзуге болады.
The St. Francis River rises in Alberta Township in northeastern Benton County, and flows generally southwardly through eastern Benton County, passing to the east of Foley and collecting a minor tributary known as the West Branch St. Francis River. The river turns eastward in northern Sherburne County, and flows south and southwestwardly through the Sherburne National Wildlife Refuge and Sand Dunes State Forest. It joins the Elk River in Big Lake Township in southern Sherburne County, approximately one mile (2 km) north of the city of Big Lake. Canoeing is possible on some stretches of the river during periods of high water.
Тарих және сақтау
Адамдар Сент-Франсис өзені аңғарында 10 000 жылдан астам уақыт бойы өмір сүрді; Шербурн ұлттық жануарлар қорығындағы жергілікті американдық ауылдар 1300 жылы пайда болды. Жақында бұл аймақ 1870 жылдары "Гомстед" актісі бойынша қоныстанды. Тарихи тұрғыдан алғанда, Сент-Франсис өзені бассейні штаттағы ең жақсы жабайы табиғат аймақтарының бірі ретінде белгілі болды. Айналасындағы биіктік жері негізінен елік саваннасы болды, ол бұғы, бизон және сұр қасқырларға тіршілік ортасын ұсынды. ХХ ғасырдың ортасына қарай, бірнеше оқиғалар бассейндегі жануарлар дүниесінің мекендеу орнының құнын қатты төмендетті. Сулы жерлер 1920 жылдары ауыл шаруашылығы алқаптарын ұлғайту үшін салынған арық жүйесімен суландырылды. 1940-жылдардың басында бассейндегі көлдер мен өзендерге карп басып кірді, олардың тамақтану қызметі су астындағы жануарлар дүниесі үшін маңызды өсімдіктердің тамырынан ажыратылуына әкелді. Сонымен қатар, оғаш саваннаның таулы аймағы ағаш кесу мен аралау арқылы ауыл шаруашылығы немесе үйлер үшін айналдырылды. Өрттен қорғау арқасында дуға саваннасы тығыз орманға айналды. Шерберн ұлттық жануарлар қоры 1965 жылы Сент-Франсис өзенінің су айдынының жергілікті жануарлар тіршілік ортасын қалпына келтіру үшін құрылды.
Humans have lived in the St. Francis River valley for over 10,000 years; Native American village sites in the Sherburne National Wildlife Refuge date back to 1300 A. D. More recently the area was settled in the 1870s under the Homestead Act. Historically, the St. Francis River basin was known as one of the finest wildlife areas in the state, with large numbers of ducks, muskrats, beavers and mink supported by small lakes and marshes near the river which were abundant with wild rice and other wetland plants. The surrounding upland was primarily oak savanna which provided habitat for elk, bison, and gray wolves. By the mid twentieth century, several developments had severely reduced the value of wildlife habitat in the basin. Wetlands were drained by a ditch system, built in the 1920s to increase agricultural area. In the early 1940s lakes and streams in the basin were invaded by carp, the feeding activities of which resulted in the uprooting of submerged vegetation important to aquatic wildlife. In addition, the native oak savanna upland habitat was converted to agriculture or home sites through logging and plowing. Protection from fire allowed the oak savanna to convert to dense woodlands. The Sherburne National Wildlife Refuge was established in 1965 as an attempt to restore the native wildlife habitat of the St. Francis River's watershed, with land purchased using duck stamp funds.