Кіріспе

Малайзия жазушысы Исхак Хажи Мұхаммед (14 қараша 1909 жыл - 7 қараша 1991 жыл), Пак Сако ретінде жақсы танымал, 1930 жылдары 1950 жылға дейін белсенді болған малайзиялық жазушы. Ол ұлтшыл болған, тәуелсіздікке дейін де, одан кейін де белсенділік танытты. Ол Индонезия, Малайзия және Брунейдің бір ұжымдық бірлесе отырып, Melayu Raya бірігуі идеясы үшін күресті. Пак Сако деген лақап аты оған жапондықтар берген "Исако сан" деген атақтан шыққан, бұл оның есімінің жапон тіліндегі фонетикалық айтылуы. Ысқақтың басқа псевдонимдері: Анвар, Ханту Рая (Ұлы арбақ), Исако Сан және Пандир Моден (Қазіргі Пандир)

Ерте өмір

Ысқақ 1909 жылы Кампунг Букит Сегунтанг, Темерло, Паханг қаласында дүниеге келді және алғашқы білімін Кг. 1919 жылы Темерлоһтегі Теңген малай мектебінде оқыды. 1929 жылы Рауб ағылшын мектебінен білім туралы куәлігін алды. 1930 жылы Малайзияның мемлекеттік қызметінде офицер болу үшін Малай колледжі Куала Кангсарға (MCKK) оқуға түсті. Әдебиет саласына енгенге дейін аудандық офицердің көмекшісі, ІІІ сыныпты судья және тіл мұғалімі болды. 1941 жылы Малайяны жапондықтар басып алғанға дейін Малайя коммунистік партиясына кірді және Перакта Рашид Майдин, Ахмад Боестамам және Абдулла КД-мен бірге МКП-нің орталық комитетінің мүшесі болды. (Сырттама жоқ)

Жазушылық және саясат

Исхақ британдық әкімші ретінде жұмыс істеуден шаршады және британдық мемлекеттік қызметкердің өмірі алдамшылыққа, артықшылыққа толы және ағылшындықтар қорғаған деп айтылған малайлардың мүдделерін сақтауға қызығушылық танытпады. 1934 жылы Малайя мемлекеттік қызметінен кетіп, Малайя түбегіне сапар шегеді. Кейін ұлтшыл әдебиет пен саясатқа ден қойды. Екі рет түрмеге қамалды (1948-1953; 1965-1966).

Малай елшісі

Ысқақ ең алғаш "Сансат мелой" (Малай Посты) газетін шығару идеясын ойлап тапты және кейіннен басылымның негізін қалады. Ол Warta Malaya (Malayan Times) газетінен шығып, Паханг, Келантан және Теренггануға барып, Utusan Melayu Press газетінің құрылуы үшін науқан жүргізді. Ол Абдул Рахим Қажайдың редакторлығымен газетте жұмыс істеді. Жапондықтар Малайзияны басып алған кезде ол Berita Malai (Малайялық жаңалықтар) редакторы болды. Ол Куала-Лумпурда жұмыс істегеніне қарамастан, Хулу Лангатта өмір сүруін жалғастырды. Ол қоғамдық көлікпен кеңсеге баратын. Бір кездері Рембауда жұмыс істеген кезде оның Fiat-ы болды, бірақ ол көлік жүргізбеді және жүргізуші жалдауға мәжбүр болды.

Марапаттар

Оның еңбегі үшін Малайя университеті 1973 жылы 29 маусымда оған әдебиет саласының құрметті докторлық дәрежесін берді. 1976 жылы 29 мамырда Исаак Премьер-Министрден Pejuang Sastera (Әдеби экспонаттар) сыйлығын алды.

Өлім

1991 жылы 7 қарашада таңғы сағат 5.40-да Селангордың Хулу Лангат ауданындағы Кампунг Букит Раядағы үйінде қайтыс болды. Ол өзінің тілегіне сәйкес, жұма намазынан кейін ата-анасының қабірінің жанында, балалық шағындағы Темерло ауылында жерленді. Ол инсульт алғаннан кейін 18 қазанда Тавакал ауруханасына жатқызылған болатын. Жыл басында ол тағы бір инсульт алып, 22 шілдеде Куала-Лумпурдың бас ауруханасына жатқызылды. Сол шабуылдан кейін оң жағы шал болып қалды. UMNO сол жылы Бас Ассамблеясының соңында оның отбасына RM16,874.15 сыйлық берді. RM10,000 UMNO штаб-пәтерінен келді, ал қалған бөлігін оның делегаттары жиналыс кезінде қосты. Оны Премьер-Министр Махатхир Мохамед Пахангтың бас министрі Халил Яъкубқа сыйға тартты.