Кіріспе

Дантедің "Тазалық" кіші кейіпкері Самюэл Беккет "Оның қараңғы материалдары" кейіпкері Белакква Данте Алигиеридің "Тазалық" кіші кейіпкері, IV ән. Ол жалколық пен жалқаулықтың бейнесі болып саналады, бірақ ол тозақтың жазасынан құтқарылады және көбінесе ақыл-ойы үшін өлеңдегі күлкілі элемент ретінде қарастырылады. Белакваның маңыздылығы сонымен қатар Сэмюэл Беккеттің осы кейіпкерге деген зор қызығушылығынан туындаған.

Белаккваның "Илаһи комедиядағы рөлі"

Белаккуаны Данте мен Вергилий Анте Чистилищеде басқа жандармен бірге үлкен жартастың астында ұрық күйінде отырғанда табады. Олар өмірде күнәларына өкініп, Құдайға бет бұрғанша, Ақтау алдындағы тазарту орнында күтуге сотталған. Данте Белаккуаны "оның жалқау қозғалыстары мен қысқа сөйлеуі" арқылы таниды, бұл Дантеге күлімсіреп, Дантедің Тазалау тауына көтерілу кезінде комедиялық сәт ұсынады. Содан кейін екеуі ақылға қонымды пікір алмасады. Белакваның кіріспесі Вергилий мен Данте арасындағы ығысуды жеңілдетеді, біріншісі Даньтедің демалу құмарлығын қатаң түрде жоққа шығарады. Белаквамен кездесу де кантодағы әрекетті баяулатады, өйткені Данте көтерілуін досына қарай көлденең қозғалу үшін тоқтатады. Сонымен қатар, Белаккуаның кеш "кеуіп-кеш" тірлігі оның құтқарылуға деген жолында да жалқаулығын көрсетеді. Алайда, Белакква таудың басына көтерілуден бас тартқанда, Құдайдың еркіне мойынсұнады, өйткені ол Анте Чистилищедегі уақытын аяқтағанша қабылданбайды. Осылайша ол жалкоға емес, Құдайға өмірінің басым бөлігінде назар аудармағаны үшін жауапқа тартылады. Алайда Вергилий Белаккуаға көңіл бөлмеген сияқты және Дантеге одан әрі қозғалуға шақырады, мүмкін, Белаккуаның құтқарылуына қарсы екенін білдіреді, әсіресе Вергилийдің өзі лайықсыз болғандықтан. Белаккуаның "Илаһи комедиядағы" бейнелеуінің түсіндірмесі жылдар бойы дамыды, өйткені бұрынғы түсіндірмешілер оның құтқарылуын Құдайдың жомарттығының белгісі ретінде түсіндірді, ал қазіргі оқырмандар көбірек оның ақыл-ойы мен оның қатысуының ирониясын бағалайды. "Белакква" деген атауды ертедегі түсіндірмешілер Флоренциялық музыкант, музыкалық аспаптар жасаушы және Данте досы, өте жалқау деген атаққа ие болған Дуччо ди Бонавияның лақап аты деп анықтады. Жазбаларда оның 1299 жылы өмір сүргені және 1302 жылы қайтыс болғаны айтылған. Дантедің Чистилищеге сапары 1300 жылы болғандықтан, Дюччо сол күні қайтыс болған болуы керек деп болжанады.

Бекеттің Белакуасы

Сэмюэл Бекет, оның сүйікті оқушысы Данте болды, Белаккуамен және оның жалқаулығымен тығыз байланысты. Беккет өзінің алғашқы романында "Арманға адал әйелдер туралы арман" романында "Белакква Шуа" басты кейіпкер ретінде таныстырды. Ол кезде жарияланбаған Бекет Белаккуаның өмірі мен өлімі туралы он өзара байланысты қысқа әңгімелер жинағы More Pricks Than Kicks арқылы тағы да тырысты. Бұл өте нашар сатылатын болса да, басылып шықты. Беккет Данте байланысын бірінші әңгімесінде анық көрсетеді, Данте және лобстер: Белакква Дантеді зерттейді. Он бірінші әңгіме, "Эхоның сүйектері" сол кезде жарияланбады. Бұл Белакваның дүниеден кейінгі жалкоо өмірін, мүмкіндігінше ұрық күйінде отыруға тырысып, қонақтардың үзілісіне ұшырайтынын айтады. Кейінгі көркем әдебиеттерінде Беккет кейде Дантедің Белаквасына сілтеме жасайтын. Мёрфидің басты кейіпкерінің Белакква туралы қиялы бар. "Бұл қалай" романының баяндаушысы өзінің ұйықтап жатқан күйінің бірін Белакваның сөздерімен сипаттап береді. Компанияның баяндауышы "Ескі лутшы Дантедің бірінші тоқсандағы күлкісіне себеп болды" деп атайды және ескі лутшы қазірге дейін жұмаққа жетті ме деп ойлайды. "Моллой" романының басында, тек қана жолшыбайларды бақылап жүрген баяндаушы өзін Белаквамен немесе Сорделломен салыстырады, ол байқалмау үшін құшақтап отырады.