Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тринидад және Тобаго саясаткері Капитан Артур Эндрю Сиприани (31 қаңтар 1875 - 18 сәуір 1945) Тринидад және Тобагоның еңбек қайраткері және саясаткері. Ол Порт-оф-Испанияның мэрі, Заңнамалық кеңестің сайланған мүшесі, Тринидад жұмысшыларының қауымдастығының (TWA) жетекшісі және Тринидадтың Еңбек партиясының негізін қалаушы болды.
Trinidad and Tobago politician
Captain Arthur Andrew Cipriani (31 January 1875 – 18 April 1945) was a Trinidad and Tobago labour leader and politician. He served as mayor of Port of Spain, elected member of the Legislative Council, leader of the Trinidad Workingmen's Association (TWA) and founder of the Trinidad Labour Party.
Ерте өмір
Артур Эндрю Сиприани 1875 жылы Тринидадтың Порт-оф-Испания қаласында Санта-Крустан шыққан плантатор Альберт Генри Сиприанидің үш ұлының бірі болып дүниеге келді. Сиприанилер отбасы - Корсикадан шыққан Тринидадтың ақ нәсілді отбасы. Өзінің өмірбаянында жазушы және тарихшы К. Л. Р. Джеймс Циприани отбасын Бонапарт отбасына "жақын туыс" деп сипаттаған. Сиприанидің әкесі ол өте жас кезінде қайтыс болды, ал анасы алты жасында тайфуннан қайтыс болғаннан кейін, оны әкесінің әпкесі тәрбиеледі. Ол 7-16 жасында Порт-оф-Испаниядағы Сент-Мэри колледжінде оқыған. Мектепті бітірген соң, Циприани ветеринариялық дәрігер болу мүмкіндігінен бас тартты. Оның орнына жокей және жарыс жылқыларын жаттықтырушы болып жұмыс істеді және Тринидад селекционерлер қауымдастығының хатшысы болып сайланды. Сонымен қатар, ол туыстары мен отбасы достарының какао өсіретін алқаптарында жұмыс істеді.
Arthur Andrew Cipriani was born in Port of Spain, Trinidad, in 1875 one of three sons of Albert Henry Cipriani, a planter from Santa Cruz. The Cipriani family were a White Trinidadian family of Corsican descent. In his biography, author and historian C. L. R. James describes the Cipriani family as "closely related" to the Bonaparte family. Cipriani's father died when he was very young, and after the death of his mother from typhoid fever when he was six, he was raised by his paternal aunt. He attended St. Mary's College in Port of Spain between the ages of seven and 16. After leaving school, Cipriani tuned down the opportunity to train as a veterinarian. Instead, he to work as a jockey and racehorse trainer, and was elected secretary of the Trinidad Breeders' Association. In addition, he was worked on the cocoa estates belonging to relatives and family friends.
Соғыстан кейінгі
Батыс үндістердің қазіргі заманғы соғыс бизнесіне бейімделгеніне таңғалған ол Батыс үнді халқы өздерінің өзін-өзі басқаруға қабілетті деген қорытындыға келді. Тринидадқа оралғаннан кейін ол бұрынғы сарбаздарға ғана емес, жұмысшыларға да көшбасшы болды. Оның ізбасарлары жұмысшы таптық афро-тринидадтықтар мен индейлер болды. 1919 жылы ол бұрынғы әскери қызметшілердің мүдделерін қорғаған солдаттар мен теңізшілер одағының президенті болып сайланды. Ол сондай-ақ Тринидад жұмысшыларының қауымдастығына (TWA) қосылды, оның 1923 жылы президенті болды. Оның басшылығымен TWA мүшелерінің саны мен саяси ықпалын арттырып, жұмысшылардың наразылықтарын білдіретін негізгі ұйымға айналды.
Impressed by how the West Indians adapted to the business of modern war, he concluded that the West Indian people were capable of doing their own self government. On his return to Trinidad, he became a leader not just to the ex soldiers but to labourers as well, his followers being both working class Afro Trinidadians and Indi Trinidadians. In 1919, he was elected President of the Soldiers and Sailors Union, an organization that promoted the interests of the ex servicemen. He also joined the Trinidad Workingmen's Association (TWA), of which he became president in 1923. Under his leadership, the TWA increased its membership and political influence, becoming the main organization through which workers' grievances were articulated.
Сайланған қызмет
1926 жылдан 1941 жылға дейін Чиприани Порт-оф-Испанияның қалалық кеңесшісі болды және сегіз рет мэр болып сайланды. 1925 жылы Тринидад және Тобагоның заң шығарушы кеңесінің өкілі болып сайланды және 1945 жылы қайтыс болғанға дейін Порт-оф-Испанияның мүшесі болды. 1934 жылы Циприани ТВА-ны Тринидадтың Еңбек партиясы деп қайта атауға көмектесті.
From 1926 to 1941, Cipriani was a Port of Spain City Councillor and was elected Mayor on eight occasions. In 1925, he was elected as a representative to the Trinidad and Tobago Legislative Council and served as a member for Port of Spain until his death in 1945. In 1934, Cipriani helped to rename the TWA as the Trinidad Labour Party.
Кейінгі өмірі мен мұрасы
1945 жылы 18 сәуірде қайтыс болды және Порт-оф-Испаниядағы Лапейруз зиратында жерленді. К. Л. Р. Джеймс 1932 жылы Тринидад крикетшісі Лири Константиннің қаржылай көмегімен жарық көрген "Капитан Сиприанидің өмірі: Вест-Индиядағы британ үкіметінің есебі" деген кітап жазды. Қысқаша нұсқасы 1933 жылы Леонард пен Вирджиния Вулфтың Хогарт баспасында "Батыс Үндістан өзін-өзі басқару жағдайы" деп жарияланды. 1959 жылы 17 сәуірде Эрик Уильямс Испания портында Циприанидің есіне мүсін салғызып, ол бұл орайда былай деп мәлімдеді: "Капитан Циприани Тринидад және Тобагоның ұлтшыл қозғалысының ізашары. Осы мүсіннің ашылуымен біз өзіміздің тарихи дамуымызды, өзіміздің оң іс-әрекетімізді, өзіміздің туған елінің қолымен жасаған тарихымызды және өзіміздің туған халқымыздың ұмтылысын еске аламыз.
He died on 18 April 1945 and was buried in Lapeyrouse Cemetery, Port of Spain. C. L. R. James wrote The Life of Captain Cipriani: An Account of British Government in the West Indies, which was published in 1932 with financial assistance of the Trinidadian cricket player Learie Constantine. An abridged version was published as The Case for West Indian Self Government by Leonard and Virginia Woolf's Hogarth Press in 1933. A statue in memory of Cipriani was unveiled on 17 April 1959 in Port of Spain by Eric Williams, who declared on the occasion: “Captain Cipriani is the pioneer of the nationalist movement of Trinidad and Tobago. With the unveiling of this statue we commemorate our own historical development, our own positive action, our own native history made by native hands, and the aspiration of our native peoples.”
The Cipriani College of Labour and Co operative Studies is named after him.