Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық инженер Виннет Бойд (17 қазан 1916 жыл - 30 қаңтар 2017 жыл) - реактивті қозғалтқыш пен ядролық реактордың дизайнын дамытуға үлкен үлес қосқан канадалық инженер.
Canadian engineer
Winnett Boyd (October 17, 1916 – January 30, 2017) was a Canadian engineer who made major contributions to the development of the jet engine and nuclear reactor design.
Ерте өмір және білім
Бойдтың әкесі Виннет Ворниб Бойд Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уэльсте болған, ол жерде американдық Марджори Стерн Сент-Джорджмен танысқан. Олар үйленіп, 1917 жылы Виннетттің туған қаласына, Онтарионың Бобкайджон қаласына оралды. Бойд Бобкейджон, Порт-Хоуп, Бермуда және Торонтода өсті. 1935 жылы Виннет Торонто университетінің практикалық ғылымдар мектебінде механиканы зерттей бастады. Ол ғылым бакалавры дәрежесін алды. 1939 жылы Массачусетс технология институтының (МИТ) стипендиясын алды. Ол МТИ-де бір жыл аспирантураны және оқытушы ассистенттігін аяқтады.
Boyd's father, Winnett Wornibe Boyd, was stationed in Wales during World War I, where he met Marjorie Sterne St. George, an American. They married, and in 1917 returned to Winnett's home town in Bobcaygeon, Ontario. Growing up, Boyd lived in Bobcaygeon, Port Hope, Bermuda and Toronto. In 1935, Winnett began studying mechanical engineering at the University of Toronto's School of Practical Science. He graduated with a B. Sc. in 1939 and was offered a staff scholarship by the Massachusetts Institute of Technology (MIT). He completed one year of graduate studies at MIT as well as a Teaching Assistantship.
Инженерлік мансап
1940-1943 жылдар аралығында Бойд Британдық Гвианадағы Демерара бокситінде және Монреаль мен Шоуниган-Фолстарындағы Канаданың алюминий компаниясында инженер болып жұмыс істеді. 1943 жылдың күзінде Бойд Канаданың Корольдік әскери-теңіз флотына қосылды, бірақ көп ұзамай Ұлттық зерттеу кеңесіне (NRC) жіберілді. Осы уақыт ішінде NRC Банктер баяндамасының ұсыныстарын жүзеге асыру барысында болды, онда Ұлыбританияның реактивті қозғалтқышын дамытуға көмектесудің жолдары ұсынылды. Оның ұсыныстарының ішінде британдықтар канадалықтарға қарағанда оңай қамтамасыз ете алмайтын суық ауа райының сынақ стансасын құру, сондай-ақ Ұлыбританияға немесе АҚШ-қа тәуелділіктен құтылу үшін жергілікті реактивті қозғалтқыш өндірушісін құру болды. NRC бірнеше инженерді, оның ішінде Бойдты, келесі жылы Ұлыбританияда реактивті қозғалтқыш дизайнын зерттеуге жіберді. Осы аралықта үкімет "Турбо" зерттеулерін Лисайдте, қазіргі Торонтоның орталығында, Корольдік корпорация ретінде құрды. Есепті жасауға қатысқан бірнеше инженерлер сол жерде жұмыс істеді, ал басқалары Виннипегте суық ауа райын сынау станциясын құрды. 1944 жылы Канадаға оралғаннан кейін, NRC Бойдты Turbo Research-ке жіберді. Бастапқыда командаға орталықтан қорғалатын немесе осьтік қозғалтқыш жобаларының арасында шешім қабылдау керек болды, және Бойд екіге де негізделген жобаларды атап өтті, TR.1 орталықтан қорғалатын нұсқасы, ал TR.2 және TR.3 осьтік жобаның екі нұсқасы. Топ ақыр соңында тікелей уәделі осьтік дизайнға көшуге шешім қабылдады және 1945 жылы TR.3 бойынша нақты жұмысты бастады. Бойд кішірек TR.4 жобасына жұмыс бастау үшін бөлініп кетті, кейін ол Chinook деп аталды. TR.3 бойынша жұмыстар кейіннен тоқтатылды. 1946 жылы Turbo Research компаниясы Avro Canada компаниясына сатылды, ал Бойд олардың Газ турбиналары бөлімшесінің бас дизайнері болды. 1946 жылдың қыркүйегінде олар үлкен TR.5 ұшағын әзірлеуді бастады, ол көп ұзамай Orenda деп аталды. Чинук 1948 жылы алғаш рет жарысқа шықты, бірақ сол кезде негізінен тасталды. Orenda алғаш рет 1949 жылдың ақпанында жарысқа шықты және 1949 және 1952 жылдар аралығында ең қуатты өндіріс қозғалтқышы болған керемет дизайнға айналды. Келесі бірнеше жылда 4000-нан аз дана шығарылды және әртүрлі жобаларда, соның ішінде Avro CF 100 Cannuck және Canadair F 86 Sabre нұсқаларында пайдаланылды. Бойд 1950 жылы 31 желтоқсанда Avro компаниясынан кетті, компания ірі қайта ұйымдастыруды жоспарлай бастады және Бойдты кеңесші болуға ұсынды. 1951 жылы ол Виннет Бойд Лимитед деген консалтингтік фирма құрды. Сол уақытта ол C. D. Howe компаниясында инженер-консультант болып жұмыс істей бастады, онда ол Ұлттық ғылыми-зерттеу универсалдық реакторының немесе NRU жобалауына жауапты болды. NRU 2018 жылға дейін Chalk River қаласындағы Канаданың атом энергиясы зауытында жұмыс істеді. NRU әлемдегі ең үздік зерттеу реакторларының бірі болып саналды және медициналық мақсаттарда қолданылатын изотоптардың үлкен қорын өндірді. 1956 жылы Бойд Дэниелс Бойд ядролық бу генераторын (D BNSG) жобалауды бастады, бұл ядролық электр станциясы Фаррингтон Дэниелстің қиыршық тас реакторының жобасына негізделген. D BNSG-ді екі жыл бойы ілгерілеткеннен кейін жоба аяқталды. Кейін ол бұл тақырыпта, атап айтқанда, 1958/59 жылдары Канаданың ядролық болашағында жазды. 1959 жылы Бойд Торонтодағы Артур Д. Литтлдің Канададағы филиалының бірінші президенті болды. Ол 1981 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сол жерде жұмыс істеді, сонымен бірге Виннет Бойд Лимитедтегі жұмысын жалғастырды.
Between 1940 and 1943, Boyd worked as an engineer for Demerara Bauxite in British Guiana, and for the Aluminum Company of Canada in Montreal and Shawinigan Falls. In the fall of 1943, Boyd joined the Royal Canadian Navy, but was soon sent to the National Research Council (NRC). During this time the NRC was in the midst of implementing the suggestions of the Banks Report, which suggested ways of helping with the UK's jet engine development. Among its suggestions was the creation of a cold weather testing station, which the British could not supply as easily as the Canadians, as well as the creation of a local jet engine manufacturer in order to avoid dependence on the UK or US. The NRC sent a number of engineers, including Boyd, to study jet engine design in the United Kingdom over the next year. In the meantime, the government formed Turbo Research as a Crown Corporation in Leaside, now part of downtown Toronto. A number of the engineers involved in the creation of the Report worked there, while others created the Cold Weather Testing Station in Winnipeg. On his return to Canada in 1944, the NRC sent Boyd to Turbo Research. The team initially had to decide between the centrifugal or axial engine designs, and Boyd outlined designs based on both, the TR.1 being the centrifugal version, and the TR.2 and TR.3 being two variations of the axial design. The team eventually decided to move directly to the more promising axial design, and started real work on the TR.3 in 1945. Boyd split off to start work on a smaller design, the TR.4, which was later named the Chinook. Work on the TR.3 was later abandoned. In 1946 Turbo Research was sold to Avro Canada, and Boyd became the Chief Designer of what was known as their Gas Turbine Division. In September 1946 they started development of the much larger TR.5, which soon became known as the Orenda. The Chinook ran for the first time in 1948, but was largely abandoned by that point. The Orenda ran for the first time in February 1949, and matured into a superb design that was the most powerful production engine between 1949 and 1952. Over the next few years just under 4,000 examples would be produced, and used on a variety of designs including the Avro CF 100 Cannuck and Canadair versions of the F 86 Sabre. Boyd resigned from Avro on December 31, 1950 after the company started planning a major reorganization and suggested Boyd become a consultant. In 1951, he founded a consulting firm as Winnett Boyd Limited. At about the same time, he started working as a consulting engineer for the C. D. Howe Company, where he was responsible for the design of the National Research Universal Reactor, or NRU. The NRU operated at the Atomic Energy of Canada plant in Chalk River until 2018. The NRU was considered one of the world's finest research reactors and produced a large supply of isotopes, used for medical reasons. In 1956, Boyd began designing the Daniels Boyd Nuclear Steam Generator (D BNSG), a nuclear powerplant based on Farrington Daniels' pebble bed reactor design. After two years of promoting the D BNSG, the project was ended. He later wrote on the topic, notably in The Nuclear Future of Canada in 1958/59. In 1959, Boyd became the first President of Arthur D. Little's Canadian affiliate in Toronto. He worked there until his retirement in 1981, while maintaining his work at Winnett Boyd Limited.
Кейінгі қызығушылықтары
Бойд 1965 және 1967 жылдары Пугаш конференциясына қатысты. Бойд әлемдік істермен де айналысатын Рим клубының Канадалық қауымдастығының негізін қалаушы мүшесі болды. Бойд 1972 жылғы жалпы сайлауда Йорк-Скарбороу округінде Прогрессивті консерваторлар партиясынан үміткер болды, бірақ Либералды кандидат Роберт Стэнбериден жеңілді. Ол бұл науқанды досы Луи О. Келсоның капиталистік идеологиясын жария талқылау үшін қолданды. 1974 жылы Бойд Кеннет Макдональд және Орвилл Гейнспен бірге BMG Publishing баспасын құрды. BMG 1975 және 1979 жылдар аралығында Канада саясатына қатысты сегіз кітап шығарды. Бойд 1970-ші жылдары велосипед тежегісін жасауды бастады. 1990 жылдардың басында ол BMG Suburban деп аталатын велосипедтерді жасады, ол өзі ойлап тапқан артқы педальді тежегішпен жабдықталған. Бойд бұл велосипедтерді жеке сатумен айналысады. Бойд көптеген инженерлік марапаттарға ие болды, оның ішінде 1948 жылы Торонто университетінің инженерлік түлектер медалі, 1954 жылы Канаданың Аэронавтика институтының қауымдасқан мүшесі болды және 1959 жылы Квебектің кәсіби инженерлер корпорациясының танылу сертификаты. 1981 жылы Бойд Торонто университетінің инженерлік түлектер залына кірді. Бойдтың шығармалары түрлі мерзімді басылымдарда көп жарияланды. Сондай-ақ, ол үш кітап жариялады: Жеке ойлар: Канада перспективасы туралы серия (1966), Ұлттық дилемма және Кеннет Макдональдпен шығу жолы (1975) және Көтерілісші инженер (1998). Виннет Бойд Бобкейджонға қайтты. Ол 2017 жылы 30 қаңтарда 100 жасында Онтарионың Линдсей қаласындағы Виктория Манор ұзақ мерзімді күтім мекемесінде қайтыс болды.
Boyd attended the Pugwash Conferences in 1965 and 1967. Boyd was a founding member of the Canadian Association for the Club of Rome, which is also concerned with world affairs. Boyd ran for the Progressive Conservatives in the 1972 General Election in the York—Scarborough riding, but lost to the Liberal candidate, Robert Stanbury. He used this campaign to publicly discuss the capitalist ideologies of his friend, Louis O. Kelso. In 1974, Boyd co founded BMG Publishing with Kenneth McDonald and Orville Gaines. BMG published eight books pertaining to Canadian politics between 1975 and 1979. Boyd began developing a bicycle brake in the 1970s. In the early 1990s he built bicycles called the BMG Suburban, equipped with the back pedalling brake he invented. Boyd sells these bicycles independently. Boyd won numerous engineering awards, including the University of Toronto's Engineering Alumni Medal in 1948, becoming an Associate Fellow of the Canadian Aeronautical Institute in 1954, and certificate of recognition from the Corporation of Professional Engineers of Quebec in 1959. In 1981, Boyd was inducted into the University of Toronto's Engineering Alumni Hall of Distinction. Boyd's writing has been published widely in a variety of periodicals. He has also had three books published: Personal Thoughts: A Series on the Canadian Prospect (1966), The National Dilemma and the Way Out with Kenneth McDonald (1975), and Rebel Engineer (1998). Winnett Boyd retired to Bobcaygeon. He died on Monday, January 30, 2017 at the Victoria Manor long term care facility in Lindsay, Ontario at age 100.