Кіріспе
First Do No Harm - 1997 жылы түсірілген американдық теледидар драмалық фильм. Жігіт ауыр эпилепсиямен ауырған, дәрі-дәрмектерге жауап бермейтін, жағымсыз әсерлері бар, кетогендік диетамен бақыланатын. Бұл оқиғаның кейбір тұстары Абрахамстың өзінің баласы Чарлимен болған оқиғасына ұқсас. Мерил Стриптің қойылымы "Primetime Emmy Award" сыйлығына "Шерекер басты әйел" номинациясына ұсынылды. Жазушы Энн Бекет Humanitas сыйлығына (90 минут) ұсынылды. Сет Адкинс Роби рөлін орындағаны үшін Жас суретші сыйлығын жеңіп алды.
First Do No Harm is a 1997 American made for television drama film directed by Jim Abrahams about a boy whose severe epilepsy, unresponsive to medications with terrible side effects, is controlled by the ketogenic diet. Aspects of the story mirror Abrahams' own experience with his son Charlie. Meryl Streep's performance was nominated for an Primetime Emmy Award for Outstanding Lead Actress in a Limited or Anthology Series or Movie, a Golden Globe Award for Best Actress – Miniseries or Television Film and in the Satellite Award for Best Actress – Miniseries or TV Film. Writer Ann Beckett was nominated for the Humanitas Prize (90 minute category). Seth Adkins won a Young Artist Award for his performance as Robbie.
Сюжет
Фильмде Реймюллерлер отбасының орта батыстағы өмірі баяндалады. Лори (Мерил Стрип ойнады) - үш баланың анасы және жүк көлігі жүргізушісі Дейвтің (Фред Уорд) әйелі. Отбасы бақытты, қалыпты және қаржы жағынан жайлы ретінде таныстырылады: олар жаңа ғана ат сатып алды және Гавайиге демалыс жоспарлап отыр. Кейін кіші ұлы Робби (Сет Адкинс) мектепте кенеттен түсініксіз құлап қалады. Көп ұзамай ол ағасымен ойнаған кезде тағы да құлап, конвульсивті ұстама алады. Робби ауруханаға жеткізіледі, онда бірнеше процедуралар жүргізіледі: компьютерлік томография, белдік пункциясы, электроэнцефалограмма (ЭЭГ) және қан сынақтары. Оның себебі анықталмаған, бірақ екі құлап кету эпилепсиялық ұстамалар ретінде қарастырылады және балада эпилепсия диагнозы қойылады. Робиге фенобарбитал дәрісі беріледі, бұл ескі конвульсияға қарсы препарат, оның қосалқы әсерлері когнитивтік бұзылулар мен мінез-құлық проблемалары. Соңғысы баланың үйді шашып жүгіруіне, жарақаттануына әкеледі. Лори дәрігерге жедел түрде телефон соғып, дәрі-дәрмектерін ауыстыруды сұрайды. Ол фенитоинге (Дилантинге) ауыстырылады, бірақ фенобарбитал дозасын баяу азайту керек, бұл ренжітуді тудырады. Кейіннен карбамазепин (Тегретол) дәрісі қосылады. Осы арада Реймуллерлер медициналық сақтандырудың жарамсыз екенін біледі және олардың емделуін жеке ауруханадан округтік ауруханаға ауыстырады. Дэйв медициналық төлемдерді төлеу үшін қауіпті жүк машиналарын жүреді және ұзақ уақыт жұмыс істейді. Отбасылық шиеленістер балалар мереке болмайды деп түсінгенде және үйге тыйым салу туралы хабарлама ілінген кезде басылады. Роббидің эпилепсиясы нашарлап, дәрі-дәрмектің жанама әсері ретінде Стивенс-Джонсон синдромы деп аталатын ауыр сызаң пайда болады. Ол ауруханаға түседі, оның төсеніші қашып кетуіне жол бермеу үшін жасалған. Ата-анасы бала "өсімдік" болып қалады деп қорқады. Бір кезде Роби эпилептикалық күйге (медициналық төтенше жағдай ретінде тоқтатылуы керек үздіксіз конвульсивті ұстама) түседі. Диазепам (Valium) дозасын көбейтудің ешқандай әсері жоқ. Ақырында паральдегидті ректальді жолмен береді. Бұл дәрілік зат өлімге әкелуі мүмкін жанама әсерлерге ие екендігі сипатталады және пластикалық тостағанның қатты балқығанын көреді (шыны шприц қажет). Роббиге қараған невролог доктор Мелани Аббасак (Эллисон Дженни) ауруханада өзін жақсы ұстамайды және жаман сурет салады. Аббасак Реймуллерлердің операция жасауды қарастырып, қажетті тергеу процедураларын бастауын қалайды. Бұл процедуралар бас сүйегінің жоғарғы бөлігін алып тастап, мидың бетінде электродтарды енгізуді қамтиды, бұл қалыпты бас сүйегінің ЭЭГ электродтарына қарағанда кез келген ұстама фокусының толығырақ орналасуын қамтамасыз етеді. Реймуллерлер операцияны соңғы қауіп ретінде қарастырады және басқа да нәрселер жасала ала ма, жоқ па, соны білгісі келеді. Лори кітапханада эпилепсияны зерттей бастайды. Көптеген сағаттан кейін ол кетогендік диетаны эпилепсия туралы жақсы қарастырылған оқулықта табады. Алайда, дәрігерлер бұл диетаны тек қана оның тиімділігіне дәлел болатындай етіп жоққа шығарады. Бастапқыда диетаға қарама-қайшылық танытқаннан кейін, ол жеңілдеген сияқты, бірақ мүмкін емес кедергілерді жолға салады: Реймуллерлер ұлын Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Джонс Хопкинс ауруханасына тұрақты медициналық қолдаумен тасымалдаудың жолын табуы керек - олар төлей алмайтын нәрсе. Сол күні кешке Лори ұлын ауруханадан ұрлап алып, Джонс Хопкинс ауруханасының дәрігеріне барады. Алайда, оны аурухананың қауіпсіздігі аурухананың шығысында тоқтатады. Бір мейірімді медбике Лориге егер сот оның денсаулығына қауіп төндіріп отырғанын анықтаса, баласының қамқорлығын жоғалтып алуы мүмкін екенін ескертеді. Дейв отбасының ескі досымен байланысады, ол бір кездері дәрігер болып жұмыс істеген және әлі де лицензиясы бар. Бұл дәрігер мен жанашыр медбике Лори мен Роббиді Балтиморға саяхаттауға келіседі. Ұшу кезінде Роби ұзағырақ конвульсивті ұстауға ұшырайды, бұл ұшқыш пен экипажды алаңдатады. Джонс Хопкинске келгенде Лори достарын алдағандығы анық болады, өйткені оның кездесуі (өткен аптада) қайта жоспарланбаған және кетогендік диета бағдарламасында орын жоқ. Көп өтінгеннен кейін доктор Фриман Роббиді амбулаториялық емделуші ретінде қабылдауға келіседі. Лори мен Роби Балтимордағы монастырда тұрады. Диетаны 1940 жылдан бері кетогендік диета бағдарламасын жүргізуге көмектескен диетолог М�...