A. Wilson (Manager)?

Кіріспе

"А. Уилсон (менеджер) " деп аталады. "Әкелер әскері" атты британдық комедиялық сериалдың төртінші сериясының он бірінші бөлімі. Бұл хабар алғаш рет 1970 жылдың 4 желтоқсанында таратылды.

Қысқаша мазмұны

Капитан Мейнуарлинг Уилсонның банкте де, Ұлттық күзетте де жоғарылатылуына ашуланады.

Сюжет

Бір күні таңертең Майнваринг банкке келіп, Пайк "Дұшпан әрекетімен кешіктірілді" деп жазылған екі хатты әкеліп жатыр. Содан кейін ол кеңсе терезесіне Льюис пішінін орнатуға кіріседі, содан кейін бас кеңседегі Уэст мырзадан телефон сорады. Пайкқа қоңырауды қабылдай отырып, қаруды қарауды тапсырады. Мистер Вест оған "Уилсонның орнына бірнеше апта бойы ешкімді жіберуге болмайтынын" айтады. Аң-сезімін шатастырып, Мейнуарлинг не туралы айтып тұрғанын сұрайды. Ол Уилсонның Истгейт филиалының басқарушысы болғанын біледі, ал оған бұл туралы хабарлаған хат әуе шабуылы кезінде жойылған болуы керек. Ашуланған Майнваринг телефонды тастайды, бірақ GHQ-тен полковник Притчардтың тағы бір қоңырауы келіп, Уилсонның комиссиясы келіп, ол Истгейт взводының екінші лейтенанты болғанын айтады. Ашуы көбейіп, Майнваринг Викарийден телефон соқты және одан Уилсонның Кентерберияның архиепископы болғанын айтуды сұрайды. Майнваринг тынышталғаннан кейін, викарий өзінің парадты сол түні өз қызметіне өткізу үшін тоқтататынын сұрайды. Мейнваринг жауап береді, және ол телефонды өшіріп жатқанда Уилсон кіріп, Мейнварингке кешігіп келуінің себебі офицерлік шапқын сатып алып, Мейнварингті одан әрі ашуландырғандығы туралы хабарлайды. Мейнваринг пен Уилсон арасында сөз соғысы басталады, ол Уилсонның мемлекеттік мектепке барғаны туралы фактіге негізделеді. Уилсонды ренжіту үшін Мейнуарлинг Пайкті өзінің кеңсесіне шақырады және оны бас клеркке көтереді, ал Пайк кеткеннен кейін Джонсты шақырып, оны сержантқа көтереді. Ол Джонстың жоғарылатуын жазбаша түрде жазып, Пайктан оны басып шығаруын, көшірмесін жасауын және әрбір взвод мүшесінің көшірмесін алуын сұрайды. Алайда ол Джонстың атын жоғарғы жақта қоюды ұмытты, нәтижесінде взводтың әрбір мүшесі өзін жоғарылатушы деп санайды (Пайктан басқа, ол бірде-бір мәрте алмады). Келесі күні кешке парад басталар алдында миссис Пайк Викарийден Уилсонның Истгейтке көшуі туралы жұбаныш іздейді. Содан кейін Mainwaring кіріп, миссис Пайк оны Уилсонмен ақылдасуға көндіруге тырысады. Сол сәтте Джонс бас залга келіп, сержанттық реттіліктерін жаттыға бастайды. Ол кеңсеге шақырылғаннан кейін, взводтың қалған бөлігі парадқа келе бастайды, әрқайсысы сержант дәрежесіне көтерілді деп санайды. Фрейзер бірінші, содан кейін Уокер бір минуттан кейін (олардың да өздерінің күнделікті әрекеттері бар) кіреді. Вергер екеуінен де сағат мұнарасында көмектесуді сұрайды, сондықтан олар мұнарадағы ыстықтан улам жакеттерін алып тастайды. Олар бір-бірінен бөлек сұралғандықтан, бір-бірінің жолақтарын көрмейді. Алғашқы топтың соңғысы келгенде, біршама шатасу пайда болады. Кеңседен шығып, Джонс барлық ерлерді үш жолақтымен көріп, Майнварингке қайтып келеді. "Мен жекеменшікке түстім, сержанттармен не істеймін?" деген өшпес сұрақты қояды. Кейін, Уилсон кетер алдында, ол Мейнварингтен онымен көрісуді сұрайды. Мейнваринг бас тартады, содан кейін тағы бір сөз соғысы басталады. Уилсон Майнварингке сәлем беріп, кетеді, оның бұрынғы капитаны артынан: "Әлбетте, мен сәлемдестім! Бұл салют - жаман!" Дүйсенбі күні таңертең Уилсон өзінің жаңа банкін ашқан кезде әуе шабуылы сиренасы естіледі. Барлық қызметкерлер баспанаға көшіп кетеді, ал олар сол жерде болған кезде, бомба Истгейт банкінің үстінде құлап, оны қиратып тастайды. Бірнеше күннен кейін Уэст телефон арқылы Mainwaring-ке бас кеңсе Истгейт филиалын жабу туралы шешім қабылдағанын айтады, Mainwaring оны тарихта ең қысқа басқарушылық тағайындау ретінде есте сақтайды: Уилсон таңғы сағат 9-да банктің менеджері болды, ал бес минуттан кейін оны басқаруға банкі жоқ болды. Кейін Мейнваринг Уилсонды шақырып, банктік жоғалтуына байланысты көңіл айтады. Мейнваринг Уилсонның Уолмингтон-о-Сиге қайта ауыстырылуын ұйымдастырғанын айтады және оған киім нысаны үшін сержант сызықтары береді. Уилсон үйден кетіп бара жатқанда, оның есігінде "Майнварингтің менеджері" деген жазуы бар.

Mainwaring arrives at the bank one morning just as Pike is bringing in two letters marked "Delayed by Enemy Action". He then begins to set up the Lewis Gun in the office window, before receiving a telephone call from Mr West at head office. He orders Pike to attend to the gun whilst he takes the call. Mr West informs him that they "shan't be able to send anyone to replace Wilson for several weeks". Confused, Mainwaring proceeds to ask what he is talking about. He learns that Wilson has been made manager of the Eastgate branch, and the letter informing him of this must have been destroyed in an air raid. Vexed, Mainwaring hangs up the phone only to receive another call from Colonel Pritchard from GHQ, informing him that Wilson's commission had come through and he had been made a second lieutenant in the Eastgate platoon. His anger growing, Mainwaring receives a call from the Vicar and sardonically asks him if he is about to tell him if Wilson has been made Archbishop of Canterbury. After Mainwaring has calmed down, the Vicar asks if he will cancel his parade that night so he can hold his own function. Mainwaring obliges, and just as he hangs up the phone Wilson walks in and informs Mainwaring that the reason for his late arrival is that he was out buying an officer's cap, further infuriating Mainwaring. A war of words ensues between Mainwaring and Wilson, which boils down to the fact that Wilson went to public school. To annoy Wilson, Mainwaring summons Pike into his office and promotes him to chief clerk and after Pike leaves, he summons Jones and promotes him to Sergeant. He puts Jones' promotion in writing and asks Pike to type it up, duplicate it and see that every platoon member gets a copy. However, he forgot to put Jones' name at the top, resulting in every member of the platoon each believing he is the one being promoted (except for Pike, who does not get one). Just before the start of the parade the following night, Mrs Pike seeks comfort from the vicar over the fact that Wilson will be moving to Eastgate. Mainwaring then enters and Mrs Pike tries to convince him to reason with Wilson. Meanwhile, Jones arrives in the main hall and begins practising his own sergeant routine. After he is called to the office, the rest of the platoon begin to arrive for parade, each believing that they have been promoted to sergeant. Frazer enters first and then Walker a minute later (also with their own routines). The Verger asks them both separately to help him in the clock tower, so they take their jackets off because of the heat in the tower. Because they are asked separately, they do not see each other's stripes. As the last of the platoon arrives there is confusion. Exiting the office, Jones sees all the men with their three stripes, and returns to Mainwaring to utter the immortal question "I've fallen the Private in, what shall I do with the Sergeants?" Later, just before Wilson leaves, he asks Mainwaring if he wants to see him off. Mainwaring refuses, and another war of words ensues. Composed, Wilson gives Mainwaring a goodbye salute and departs, with his former captain shouting after him, "At least I did my salutes properly! That salute was rotten!" Just as Wilson is opening his new bank on Monday morning, the air raid siren sounds. All the staff move down to the shelter, and whilst they are down there, a bomb lands on the Eastgate bank, leaving it in ruins. A few days later West tells Mainwaring over the phone that head office has decided to close the Eastgate branch, with Mainwaring musing that it will go down in history as the shortest managerial appointment: Wilson was manager of a bank at 9am, and five minutes later he had no bank to manage. Mainwaring then calls Wilson in and offers his condolences on losing his bank. Mainwaring reveals that he has arranged for Wilson to be transferred back to Walmington on Sea, and hands him a pair of Sergeants stripes for his uniform. As Wilson leaves, he glances at the "G. Mainwaring, Manager" plate on Mainwaring's door, a look of disappointment on his face.