Кіріспе
Арчи Ван Винкл (17 наурыз 1925 - 22 мамыр 1986) - Корей соғысындағы Чосин су қоймасына аттану кезінде штаб-сержант ретінде жасаған әрекеттері үшін Құрмет медалімен марапатталған АҚШ-тың теңіз жауынгері. Екінші дүниежүзілік соғыстың ардагері, ол Кореядағы жаулық басталғаннан кейін теңізшілер корпусының резервінде белсенді қызметке шақырылды және 1951 жылы 16 шілдеде белсенді емес қызметке жіберілді. Ван Винкл тағы да белсенді қызметке оралды және Вьетнам соғысы кезінде шайқаста қызмет етті. Ол Аляскадан Құрмет медалімен марапатталған жалғыз адам.
Балалық шағы мен Екінші дүниежүзілік соғыс
1925 жылы 17 наурызда Аляска штатының Джуноу қаласында голландтық ата-анадан туған Ван Винкл Вашингтон штатының Даррингтон қаласында мемлекеттік мектепке барды. Ол спортпен шұғылданып, Даррингтон орта мектебінде бокс және футбол командаларының капитаны болды, сонымен қатар бейсбол мен баскетбол ойнады. Ол Сиэтлдегі Вашингтон университетіне дене тәрбиесін оқып, біраз айдан кейін қалды, бірақ 1942 жылы 14 желтоқсанда теңіз жауынгерлерінің резервінде болды. Үш жылға жуық уақыт бойы белсенді қызметте болған кезінде ол авиация радиосы, пулеметшісі және механик ретінде қызмет етіп, Соломон аралдары, Филиппин және Эмирау операцияларына қатысты. 1945 жылы 22 қазанда ол әскери борышын алып, құрметпен босатылды. Ол дене тәрбиесі бойынша екі жыл бойы Эверетт кіші колледжінде (қазіргі Эверетт қоғамдастық колледжі) және тағы бір жыл Вашингтон университетінде білім алуды жалғастырды. 1948 жылдың наурыз айында ол Теңіз жаяу әскерінің резервтік құрамына қайта қосылды және Сиэтлдегі А компаниясының 11-ші жаяу әскер батальонының мүшесі болды.
Корея соғысы және одан кейінгі кезең
Батальон жұмылдырылып, 1950 жылы 7 тамызда Калифорния штатының Пендлтон лагеріне жіберілді. Сол айдың соңында ол Кореяға келіп, Инчон жерінде шабуылға қатысады. 1950 жылдың 2 қарашасында Ван Винкл штабтық сержант дәрежесіне жетіп, жаяу әскердің взводтық сержанты болып қызмет етті. Сол түні Солтүстік Кореяның Судонг қаласына жақын жерде, Чосин су қоймасына қарай аттанып бара жатқанда, ол жаудың отты отқа қарсы шабуыл жасады. Оның қолын оқ сындырып, көкірек жағын гранатадан алған тікелей соққыдан ауыр жарақат алды. Ол эвакуацияланудан бас тартып, жерде жатқанда, қан кетуден әлсіреп, өз адамдарына бұйрық беріп, жігерлендіре берді. Оның басшылығымен саны жағынан жеңілген взвод жаудың шабуылдарын теріске шығара алды. Осы әрекеттері үшін ол Құрмет медалімен марапатталды. Жапонияға, кейін АҚШ-қа көшірілді, содан кейін ол бірнеше ай бойы Вашингтон штатының Бремертон қаласындағы әскери базада әскери-теңіз күзетшілерімен қызмет етті. 1951 жылы 16 шілдеде белсенді қызметтен босатылды және Сиэтлдегі 10-шы жаяу әскер батальонына, АҚШ-тың теңіз жаяу әскерінің резервтеріне қосылды. Президент Гарри С. Трумэн Ван Винклге Құрмет медалін 1952 жылы 6 ақпанда Ақ үйде өткен рәсімдер кезінде сыйлады. Студент сенатының отырысы кезінде. Кейбір адамдар резолюцияны қолдаған тарап мемориалды орнатудың қаржылық және логистикалық мәселелерін толық шешті деп сенбеді, ал кейбіреулер барлық жауынгерлер мен соғыс актілері естелікке лайық деп санайды деген кең таралған болжамға күмән келтірді. Бұл оқиғаны кейбір блогтар мен консервативті жаңалықтар желілері жиналып, кездесу барысында сенатор студенттердің екі мәлімдемесін назарға алды. Бір студент сенатор, Эшли Миллер, UW-де "бай, ақ еркектерге" арналған көптеген ескерткіштер бар екенін айтты (Боингтон Сиу ата-бабаларының жартылай екенін және бай емес екенін мәлімдеді); тағы бір, Джилл Эдвардс, UW-де басқаларды өлтірген адамды еске алу керек пе деген сұрақ қойды, ол хаттамада "Майр Корпусының мүшесі UW-дің жасағысы келетін адамның үлгісі деп сенбейтінін" деп қорытты. Ол жеңілгеннен кейін, бастапқы қарардың жаңа нұсқасы ұсынылды, ол UW-ге қатысқаннан кейін Құрмет медалін алған сегіз UW түлектеріне ескерткіш орнатуға шақырды. 2006 жылдың 4 сәуірінде резолюция 64 дауыспен, 14 дауыспен, бірнеше адам дауыс беруден бас тартқанда, атаулы дауыс беру арқылы қабылданды. Вашингтон университеті құрмет медалі мемориалы Мемориал жолының оңтүстік шетінде (17th Ave NE), Қызыл алаңның солтүстігінде, Паррингтон мен Кейн залдары арасындағы жол айналмасының ішкі бөлігінде салынған. Жеке қаржыландырылған, ол 2009 жылдың қарашасында ардагерлер күніне арналған мерекені өткізуге дайын болды. Грег Бойингтоннан басқа, ол Деминг Бронсонды, Брюс Крандаллды, Роберт Галлерді, Джон Хоукты, Роберт Лейзиді, Уильям Накамураны және Арчи Ван Винклді құрметтейді.