Кіріспе

Перранарвортэл () - Ұлыбританиядағы Корнуолл қаласында орналасқан ауыл. Ауыл Фалмуттан солтүстік-батысқа қарай 6,5 шақырым, ал Труродан оңтүстік-батысқа қарай 8 шақырым жерде орналасқан. 2011 жылғы санақ бойынша приходтың халқы 1496 адам болды. Перран Уорф - Кеннелл өзенінің (Рестронгует сағасының саласы) жанындағы причалдар мен кемежайлар болған жер. Бұл жер жаңа үйлер мен жұмыс орындары орналасқан Перран құю зауытына айналды. Қауымда орналасқан басқа елді мекендер Перранвелл және Перранвелл станциясы. Перранвелл темір жол станциясы теңіз желісінде орналасқан. Перранарвортл епархиясы солтүстігінде Кеа епархиясымен, шығысында Рестронгует Крик және Майлор епархиясымен, оңтүстігінде Сент Глувиас және Ститианс епархияларымен және батысында Гвеннап епархиясымен шектеседі.

Тарих

Атауы өткенде бірнеше рет жазылып келген Арвортл сарайдан алынған, оның ішінде Харвортл (1187), Арвотел және Арвител. 18 ғасырда карталарда екі атау пайда болады: "Перран Арвортал" - бұл өзен немесе сағаның жанындағы Сент Пиран дегенді білдіреді. Уильям Пеналуна 1838 жылы елді мекенді сипаттады.

Темір құю зауыты

Перран темір құю зауыты инновациялық кәсіпорын болды, оның ең жоғары сатысында 400-ден астам адам жұмыс істеді. Фалмут пен басқа квакерлік бизнес отбасылары басқаратын Фокс отбасы 1791 жылы қалайы балқыту зауытының орнында құрылған. Кейіннен құю зауыты Уильямс отбасымен бірлесіп жұмыс істеді, ал 1858 жылы оларға сатылды. Зауытты қамтамасыз ететін өзен сазданып, Корнуоллдағы кен өндіру тоқтады. Перранварфтан бір уақытта сегіз-тоғыз баржаны табуға болады, олардың ішінде жүкті күтіп тұрған вагондар да бар. Кемежайдың айлағында Скандинавиядан тау-кен өнеркәсібіне арналған ағаш, сондай-ақ көмір, әк және гуано импортталатын. Гуано саудасынан жылына 20 000-нан 30 000 фунт стерлингке дейін табыс табады деп есептелген. 1870 жылдары тау-кен өнеркәсібіндегі құлдырау Перран құю зауытына қатты әсер етті және ол 1879 жылы наурыз айында 400 жұмыс орнын жоғалтып, шіркеуде үлкен қиындық тудырды. 1879 жылдың сәуірінде Корольдік Корнуолл газеті қаңтар айынан бастап шұбақ пісіретін асхана ашылғанын хабарлады: "793 адам қатысып, 1240 литр шұбақ таратылды". 1880 жылдың шілдесінде Перран құю зауытының жоспарланған аукционы туралы алдын ала хабарлама жарияланды. Уильямстың Перран құю зауыты 600 м2 аумақты алып, полковник Тремейннен 99 жылға жалға алған (1874 жылдың 24 тамызынан бастап). Мүлікте бірнеше цехтар, соның ішінде темірші, балға диірмені және Рестронгеттегі 200 тонналық кемелерге арналған кемежай бар. Машиналар, қондырғылар мен қорлар 1880 жылы 30 қыркүйекте және 1 қазанда сауда-саттыққа шығарылды. Бойлер-Ярдтағы қазандық тақталары мен машиналардың үлкен қорлары аукционға қойылды, ал Құю зауытындағы Үлгілер дүкенінде 10 тонна мыс, мыс, қорғасын, қалайы, қалайы және басқа металдар, 6 тонна болат, бірнеше мың от кірпіш, 50 тонна көмір және кокс, ағаш және көптеген басқа да лоттар. 1883 жылы қаңтарда Пенриннің Т. Рикард мырзасына 101 фунтқа Басет құю фабрикасы деп аталатын химиялық тыңайтқыш өндірісі сатылды. Ғимараттарды, соның ішінде жолдың қарама-қарсы жағындағы Мэнор Миллді, кейіннен Эдвардс бауырлары астық пен мал азықтарын ұнтақтау және сақтау үшін, сондай-ақ мата бояу үшін бейімдеді; тағы бір су доңғалағы қосылды. 1986 жылы жабылып, кейіннен әртүрлі мақсаттар үшін пайдаланылды. 2005 жылы меншік иелері, North Hill Estates Ltd, тұрғын үй-жұмыс үйлері мен тұрғын үйлерді біріктіріп, жерді қайта құруға рұқсат сұрады. Перран тегершігі мен басқа да өнеркәсіптік ғимараттардан қайта құрылған алғашқы үйлер 2013 жылы аяқталды. Ол бастапқыда Норвегия қонақ үйі деп аталды және атауы бір кездері Перран кемежайында көбінесе шахталарда пайдалану үшін ағаш жүктерін әкелген норвегиялық кемелерден алынған. Ағаш бірнеше ай бойы суға батпаған көлдерде "тақталанып" тұрып, дәмін татытыған. Norway Inn 1828/1829 жылдары Деворан ауылының үстіндегі қармақ арқылы Карнон өзенін кесіп өтуге арналған Фалмуттан Труроға дейінгі негізгі жол қайта бағытталған кезде салынған. 1839 жылы салынған Перранның құдығы жергілікті Биссоу су қоймасынан жаңа шикізат суын қамтамасыз етті. Құдықты саудагерлер жиі жүретін, өйткені олар өз тауарларын Пенрин портынан Корнуоллдың сауда астанасы Труроға алып барған. Туллимар үйі, 19 ғасырдың басындағы үй, шіркеуде орналасқан. Бұл үйде Нобель сыйлығын алған жазушы сэр Уильям Голдинг (1911-1993) өмір сүрген.

Діни ғимараттар

15 ғасырдағы Англикан шіркеуі Пирэнге арналған. Ол 1881 жылдың мамыр айынан 1882 жылға дейін Джеймс Пирс Сент-Обиннің жобасына сәйкес қайта салынған. 1882 жылы 16 мамырда болған құттықтау рәсімі кезінде орындықтарды орнату үшін тағы 150 фунт қажет болды. Шіркеу жабық болған кезде, ғибадаттар ескі Веслиян шіркеуінде өткізілді. Бастапқы гранит мұнарасы 15 ғасырдағы шіркеуден қалған. Певснер шіркеуді "қамсыз" деп сипаттады. Веслиян шіркеуінің іргетасы 1879 жылы 17 наурызда қаланды, ал алғашқы қызмет 1880 жылы 5 ақпанда өтті. Редруттан шыққан Джеймс Хикс жобалаған часовня 2220 фунт стерлингтің бағасымен ерте ағылшын стилімен салынған және 600 адам қабылдай алады.

Корнуолл күрес

Перранарвортл Корнуэлл күрес турнирлерін өткізді, оның ішінде Перранвелл станциясына жақын орналасқан Корольдік дуа сияқты орындарда жүлделер үшін.