Millers Dale railway station was situated in Millers Dale, near Tideswell, in the Peak District.
Тарих
Ол 1863 жылы Midland Railway компаниясы Манчестер, Бекстон, Матлок және Мидлендс Джункшн темір жолының Роузлиден ұзартуында салынған. Ол маңызды торап ретінде қызмет етті, онда жолаушылар Бэкстонға Лондон мен Манчестер арасындағы пойыздарға қосылды немесе шықты. Ол бастапқыда "Блэквелл Милл" деп аталатын, бірақ "Миллерс Дейл" деп аталды, содан кейін 1889 жылдан бастап "Миллерс Дейл Тайдсвелл" деп аталды. Мұндай ауылдық жерге қарағанда, ол ерекше үлкен болды; шын мәнінде, бұл желідегі ең үлкен стансалардың бірі және Англиядағы бірнеше стансалардың бірі болды. Миллерс Дейл сонымен қатар сүт өнімдерін, ауыл шаруашылығы және карьерлік өнімдерді (негізінен әк және әк тас) қоршаған аудандардан ірі қалаларға жіберді. Жергілікті қалалар мен ауылдарға (әсіресе Тайдсвелл, Таддингтон және Вормхилл) қызмет көрсеткенмен, оның көп бөлігі Букстонға және одан байланысу қызметіне қатысты болды. Бекстонға баратын көліктер, шын мәнінде, негізгі желіге қарай солтүстікке қарай екі шақырымға жуық жүріп, Миллерс-Дейл тоғысында, Блэкуэлл Милл Халттан шығысқа қарай бөлініп кетеді. Миллерс-Дэйлде ауыстыру жиі күтуді қажет етеді және 1900 жылдың қарашасындағы "Жоғарғы шың жаңалықтары" станцияны "Сабырлық торабы" деп атады. Станция 1967 жылы жабылды, бірақ пойыздар 1968 жылға дейін, желі жабылғанға дейін, жалғасты.
It was built in 1863 by the Midland Railway on its extension of the Manchester, Buxton, Matlock and Midlands Junction Railway from Rowsley. It served an important junction where passengers for Buxton joined or left the trains between London and Manchester. It was originally to be called "Blackwell Mill" but instead was named "Millers Dale", and then, from 1889, was named "Millers Dale for Tideswell". For such a rural location, it was unusually large; indeed, it was one of the largest stations on the line and was one of the few stations in England to have a post office on the platform. Millers Dale also sent dairy, agricultural and quarried products (mainly lime and limestone) from the surrounding areas to the major cities. While also serving local towns and villages (notably Tideswell, Taddington and Wormhill), much of its activity was concerned with the connecting service to and from Buxton. Traffic for Buxton actually followed the main line north for nearly two miles, before diverging at Millers Dale Junction, just east of Blackwell Mill Halt. Changing at Millers Dale often involved a wait and the High Peak News of November 1900 referred to the station as "Patience Junction". The station closed in 1967, but trains continued to pass through until 1968, when the line was closed.
Бағыт
Станциядан батысқа қарай, желі Уай өзенін үш рет кесіп өтіп, Чи туннельдері мен Рашер Холл туннелі арқылы өтіп, станциядан 2 км қашықтықта орналасқан Нью-Миллс желісі торабына жетеді. Екі виадуктың іргетастары бірдей болса да, ескі виадук аркалық құрылыммен, ал кейінгісі қораптық құрылыммен қамтамасыз етіледі. Парламентінің бастапқы актісінің бір бөлігі желіге қол қойған, бұл Buxton-дағы суларды алатын мүгедектердің қажеттіліктерін қарастырды және сондықтан біраз уақыт бойы Buxton-ға арналған "өткінші" вагондар қосылды және ажыратылды, осылайша пойыздарды ауыстыру проблемасын жеңілдетті. Сонымен қатар, екі негізгі платформаны метро арқылы байланыстырды.
To the west of the station, the line crossed the River Wye three times and ran through the and Chee Tunnels and the Rusher Hall tunnel, before reaching the New Mills line junction (officially Millers Dale Junction), 1.25 mile (2 km) from the station. Whilst the piers for the two viaducts are identical, the older viaduct is supported by an arch structure, whereas the later one is a box structure. Part of the original act of Parliament approving the line considered the needs of invalids taking the waters at Buxton and so, for a while, 'through' carriages for Buxton were attached to, and detached from, expresses, thus alleviating the problem of changing trains. In addition, the two main platforms were connected by a subway.
Жабылудан бері
Темір жол жабылғаннан бері станция Монсал жолындағы автокөлік тұрағына айналды. Бұл жол 14 км жаяу жүріп және велосипедпен жүруге арналған жол. 1980 жылдардың басында жолды және оған байланысты инфрақұрылымды қабылдаған Пик ауданының ұлттық парк басқармасы басқаруында. Негізгі (1905) ғимараттар сақталған, қазір олар кафе және келушілер туралы ақпарат беру пункті, қоғамдық дәретханалар және көрме ретінде қызмет етеді. Станцияның күту және броньдау кеңсесі Ұлттық парк басқармасы жүргізген 230 000 фунт стерлингтік қалпына келтіру жұмыстарынан кейін 2019 жылы қазір Refreshment Rooms деп аталатын кафе ретінде қайта ашылды. 2022 жылы бұрынғы тауарлар қоймасы ЕО қаржылай қалпына келтіргеннен кейін қайта ашылды. Миллерс-Дейл ауылында әлі күнге дейін Уай аңғарының үстіндегі пайдаланылмайтын екі үлкен виадуктар басым, олардың ескісі Монсал жолының бөлігі болды.
Since the railway was closed the station has become a car park serving the Monsal Trail, an 8.5 mile (14 km) walking and cycle track, under the management of the Peak District National Park Authority, who took on the trail and associated infrastructure in the early 1980s. The main (1905) buildings remain, now acting as a café and visitor information point, public toilets and exhibition. The station waiting area and booking office was re opened as a cafe now known as the Refreshment Rooms in 2019, following an extensive £230,000 restoration led by the National Park Authority. In 2022 the former goods shed re opened after a £330,000 EU funded restoration and now includes a self guided interpretive and information exhibition open at all times when the café is in operation. The hamlet of Millers Dale is still dominated by the two large disused viaducts over the Wye valley, the older of which became part of the Monsal Trail.