Кіріспе

Морфинан - психоактивті дәрілердің үлкен химиялық класының прототиптік химиялық құрылымы, оның ішінде опиатты анальгетиктер, жөтелді басушылар және диссоциативті галлюциногендер бар. Типтік мысалдарға морфин, кодеин және декстрометорфан (DXM) сияқты қосылыстар жатады. Молекулалық құрылымы ұқсас болғанына қарамастан, морфиннің әртүрлі түрлерінің фармакологиялық профилі мен әрекет механизмі айтарлықтай өзгеше болуы мүмкін. Олар μ опиоидты рецепторлардың агонисттері (анальгетиктер) немесе NMDA рецепторларының антагонисттері (диссоциативтер) ретінде жұмыс істейді.

Құрылымы

Морфинанның ядролық құрылымы фенантреналық, А сақинасы ароматты болып қала береді, ал В және С сақиналары қанықтырады, ал қосымша азотты құрайтын алты мүшелі, қаныққан сақинасы, D сақинасы, ядроның 9 және 13 көміртектеріне қосылады, ал азот композиттің 17 позициясында болады. Морфина, кодеин және тебаин сияқты морфинаға ұқсас табиғи опиаттардың негізгілері - тебаиннің терапиялық қасиеті жоқ (осы препарат сүтқоректілерде ұстап қалуларды тудырады), бірақ ол кем дегенде төрт жартылай синтетикалық агонисттерді, соның ішінде гидрокодон, гидроморфон, оксикодон және оксиморфон, сондай-ақ опиоид антагонист - налоксонды өнеркәсіптік өндіру үшін арзан шикізат ретінде қолданылады.

Құрылым мен қызмет арасындағы байланыс

Морфинандардың физиологиялық мінез-құлқы (табиғи және жартылай синтетикалық туындылары) ароматты А сақинасымен, азотты құрайтын D сақинасымен және осы екі сақина арасындағы "көпір" ядроның 9, 10 және 11 көміртектерімен, D сақинасы "ортасында" ядромен (леворотациялық) байланысты деп есептеледі. Әдетте морфинанның 3-ші және 6-шы көміртектегі туындыларында кіші топтар кездеседі. Көптеген осындай туындыларда 4 және 5 көміртектер арасындағы эпоксидтік топ бар (яғни 4,5α эпоксидтік), осылайша E сақинасын құрайды. Азоттың 17- ге кейбір ірі топтарды ауыстыру опиоид агонистін опиоид антагонистке айналдырады, оның ең маңыздысы налоксон, ол опиоид агонистінің қасиеттері жоқ селективті емес опиоид антагонист (" үндемейтін " антагонист). Сонымен қатар, 6- көміртектегі кейбір аса ірі топтарды ауыстыру налоксонды орталықтан іріктеп алатын антагонисттік қасиеттері жоқ перифериялық іріктеп алатын опиоид антагонистке (налоксегол) айналдырады. 6 және 14 көміртектер арасындағы екі көміртекті көпірдің (мысалы, 6,14 этан немесе 6,14 этен) қосылуы және С сақинасын едәуір бұрмалайтын, морфинмен салыстырғанда, эторфин және басқалар сияқты, потенцияны 1000-ден 10000 есеге дейін немесе одан да көп көтеруге болады. Салыстырмалы қуат С сақинаның бұрмалану дәрежесімен байланысты деп есептеледі және бұл топ α,α диметил 6,14 этеносы болатын дипренорфинде ең жоғары болуы мүмкін. Дипренорфин (M5050) - эторфин (M99) антагонистінің ұсынылатын түрі, бірақ ол таза опиоид антагонист емес (яғни ол сондай- ақ әлсіз опиоид агонист), сондықтан налоксон опиоидты препаратты артық дозалаудың күдікті жағдайларында маңызды терапиялық құрал болып қалады. Сондай-ақ Бентли қосындыларын қараңыз. Егер D сақинасы өзектің астында (декстроротациялық) болса, анальгетикалық және эйфориялық қасиеттер жойылады немесе күрт төмендейді, бірақ жөтелді басу қасиеттері сақталады, декстрометорфан сияқты.