Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Aginter Press, сондай-ақ Central Order and Tradition (Ordem Central e Tradição) деген атпен белгілі, 1966 және 1974 жылдар аралығында псевдо баспасөз агенттігі ретінде маскировкаланған және белсенді халықаралық антикоммунистік жалдамалы ұйым болды. 1966 жылы қыркүйекте Португалияның Лиссабон қаласында Антонио де Оливейра Салазардың Estado Novo кезінде құрылған Aginter Press компаниясын Капитан Ив Герин Серак басқарды. Ол Мадридте Алжир соғысының (1954-1962) соңында алжирлік көтерілісшілерге қарсы күрескен жарымәскери топтың негізін қалауға қатысты. Aginter Press өз мүшелерін жасырын іс-қимыл техникасына үйретті, соның ішінде бомбалау, үндемейтін өлтіру, бүлдіру техникасы, жасырын байланыс және кіріп-шығу және қарсы көтеріліс.
Aginter Press, also known under the name Central Order and Tradition (Ordem Central e Tradição), was an international anti communist mercenary organization disguised as a pseudo press agency and active between 1966 and 1974. Founded in Lisbon, Portugal in September 1966 under António de Oliveira Salazar's Estado Novo, Aginter Press was directed by Captain Yves Guérin Sérac, who had taken part in the foundation of the OAS in Madrid, a paramilitary group which fought against Algerian insurgents towards the end of the Algerian War (1954–1962). Aginter Press trained its members in covert action techniques, including bombings, silent assassinations, subversion techniques, clandestine communication and infiltration and counter insurgency.
Тарих
Агенттікті, бәлкім, Estado Novo Португалияның Үндістанмен отарлау соғысындағы жеңілісіне және Гоаның кейіннен аннексиясына жауап ретінде құрған. Режим Ангола, Мозамбик және Шығыс Тимордағы қалған отарлау иеліктерін ұстап тұруға бел буды және коммунистік ыдыратудан қорқып, советтердің отарлауға қарсы қозғалыстарды қолдауымен, режимді осы қозғалыстарға қатысты НАТО қауіпсіздік доктринасына жақындатады. Бұл агенттік әртүрлі оңшыл авторитарлық үкіметтерде (соның ішінде Салазар, Франко Испаниясы, Индонезиядағы Сухарто режимі, 1967-1974 жылдардағы грек әскери хунтасы және т.б.) жұмыс істеді деп күтілуде. және Оңтүстік Африкадағы апартеид режимі. Оның агенттері журналистер мен фотографтар ретінде жұмыс істеді, бұл оларға еркін жүріп-тұруға мүмкіндік берді.
The agency was probably established by the Estado Novo as a response to the Portuguese defeat in the anti colonial war with India and the subsequent Annexation of Goa. The regime was determined to hold on to its remaining colonial possessions in Angola, Mozambique and East Timor, and feared communist subversion in the form of Soviet support to anti colonial movements, pushing the regime closer towards NATO security doctrine regarding these movements. This agency is alleged to have carried out work for various right wing authoritarian governments (including Salazar, Francoist Spain, the Suharto regime in Indonesia, the Greek military junta of 1967–1974, etc.) and the South African Apartheid regime. Its agents worked under the cover of reporters or photographers, which allowed them to travel freely.
Мүшелер
Топтың басшысы католиктік антикоммунистік белсенді, француз қарулы күштерінің бұрынғы офицері, Индокитай соғысының (1945-1954), Корея соғысының (1950-1953 жж.) және Алжир соғысының (1954-1962) ардагері Ив Герин Серак болды. Италиялық неофашист Стефано Делле Чиае Aginter Press-тің тағы бір құрылтайшысы болды. 1962 жылы маусымда Франкомен жалданып, Ив Герин Серак Салазардың Португалиясына баруды таңдады, ол оның пікірінше коммунизм мен атеизмге қарсы соңғы бекініс болды. Алпысыншы жылдардың ортасында Aginter Press Африкадан Латын Америкасына тараған кезде, Aginter персоналының 60 пайызы OAS-тен жалдалған деп есептелді.
The group was headed by Yves Guérin Sérac, a Catholic anti communist activist, former officer of the French Armed Forces and veteran of the Indochina War (1945–54), the Korean War (1950–1953) and the Algerian War (1954–1962). The Italian neo fascist Stefano Delle Chiaie was another founding member of Aginter Press. Hired in June 1962 by Franco, Yves Guérin Sérac then chose to go to Salazar's Portugal, which was according to him the last stronghold against Communism and atheism. When Aginter Press spread from Africa to Latin America in the mid sixties, it has been estimated that 60 per cent of Aginter personnel were recruited out of the OAS.
Іс-шаралар
Португалияның өзінен басқа, Агинтер Пресс Португалия империясына қарсы күрестегі тәуелсіздік қозғалыстарына қарсы және Италияда да күресті деп күтілуде. Ол Португалияның Ұлттық азаттық майданының негізін қалаушы генерал Хумберто Дельгадоны (1906-1965), өлтірген деп күдікті, бірақ бұл туралы дау туды, өйткені PIDE офицері Роза Касако Дельгадоның өлтіруіне қатысы бар екенін мойындады. Даулы деректерге сәйкес, Aginter Press 1969 жылы колонияға қарсы көшбасшы Амилкар Кабралдың (1924-1973) ПАИГК (Гвинея мен Кабо-Верде тәуелсіздігі үшін Африка партиясы) және ФРЕЛИМО (Френте де Либертасьо де Мозамбик) азаттық қозғалысының жетекшісі Эдуардо Мондлейннің өлтірілуіне жауапты деп айыпталады. Басқа нұсқаларға сәйкес, Кабрал мен Мондлейннің екеуі де өлтірілді, бұл тәуелсіздікші партизандар қозғалысы ішіндегі билік үшін күрес нәтижесі болды.
Beside Portugal itself, Aginter Press is alleged to have engaged itself against the independentist movements struggling against the Portuguese empire as well as in Italy. It is suspected of having assassinated General Humberto Delgado (1906–1965), founder of the Portuguese National Liberation Front, although this has been disputed since PIDE's officer Rosa Casaco has admitted he was involved in Delgado's assassination. According to disputed sources, Aginter Press is alleged to have been responsible for the assassinations of anti colonialist leader Amílcar Cabral (1924–1973), founder of the PAIGC (African Party for the Independence of Guinea and Cape Verde) and Eduardo Mondlane, leader of the liberation movement FRELIMO (Frente de Libertação de Moçambique), in 1969. According to other versions, both Cabral's and Mondlane's assassinations were the result of struggles for power within the independentist guerrilla movements.
Карнеол революциясы: соңы
1974 жылдың сәуірінде Салазардың Estado Novo-ға тоқтам жасаған Карнеол революциясы кезінде Ив Герин Серак, Жоао Да Силва және басқа да серіктестері Лиссабоннан Альбуферетаға, Испанияның Аликанте қаласына жақын орналасқан Паладин тобының (Отто Скорзени құрған) испандық жеріне көшіп барды. Олар "Фокарт желілерінің батасы" деген сылтаумен жалған француз паспорттарымен Каракасқа қашып кетті.
During the April 1974 Carnation Revolution which put an end to Salazar's Estado Novo, Yves Guérin Sérac, João Da Silva and others associates quit Lisbon for Albufereta, Spanish site of the Paladin Group (founded by Otto Skorzeny), near Alicante (Southern Spain). They then escaped with forged French passports to Caracas, with the alleged "benediction of the Foccart networks."