Кіріспе
Клюнидің Майолусы (Маюль, Маюль, Маюль, Маюль) (шамамен 906 11 мамыр 994 ж.)
Өмір
Мажолустың әкесі "Фулчер" деген атпен Авиньонның бай провинциялық отбасынан шыққан. Оның шешесінің аты - Раимодис. Олардың Мажолус және Синрик деген екі ұлы болды. Қайсысының үлкені екені нақты белгісіз, бірақ дәстүр бойынша асыл отбасылардың кіші ұлдары шіркеуге беріліп, үлкен ұлдары әкелерінің мұрагерлері болды, сондықтан Мажолус монах болғандықтан, кейде ол кіші деп есептеледі. 916 жылы Мажолус феодалдық соғыстарға байланысты Рицке жақын орналасқан туыстарымен бірге Макон қаласында қашу үшін отбасының иелігінен қашып кетті. Оның екі ата-анасы да ол кішкентай кезінде қайтыс болды.
Лион және Макон
Майолус Лионда еркін өнерді оқыды және канон, кейіннен Маконның архидиаконосы болды; оның діни қызметкерлікке тағайындалуы Маконда болды. Макон қаласында ол көптеген клерктерге тегін сабақ берді. Ол қаладан өзеннің қарсы жағына шағын оратория салып, сол жерде намаз оқып, тынығатын. Ол әрдайым мейірімді, өтірік айтпайтын, жамандап, жамандап, күнәкарларға қатаңдықпен қараған, оларды өкінуге шақырған. Ол жергілікті тұрғындар арасында қасиетті адам ретінде танымал болды, сондықтан Бесансонға жаңа епископ қажет болғанда, көптеген адамдар оны епископ болуға шақырды, бірақ ол бас тартты. Прованс аймағында. Сарацендер Фраксинет бекінісінен бірнеше монахтарды және оларды ертіп жүргендерді тұтқынға алды. Оның монахтары өте құрметтейтін, тез арада төлем жасалды. Алайда, монахилар, абысын босатып жібергеннен кейін, Прованста шабуылшыларға қарсы ашу туғыза бастады. Егіншілер мен дворяндар өздерінің иелері Вильгельмді прованс графын әрекет етуге шақырды. Вильгельм де абатпен қарым-қатынасына ренжіді, феодалдық әскерді көтерді және шабуылға түсті. Оның әскеріне Прованстан ғана емес, төменгі Дофине мен Ниццадан да адамдар кірді. Ол Туртур шайқасында сарацендер шабуылын жеңіп, тау өткелдерін қорғады.
Саяси өмір
Киелі Рим императоры Оттон I-нің Мажолуспен жақсы қарым-қатынасы болды, сондай-ақ оның әйелі Адельхайда Бургундиялық. 971 жылы Мажолус Аделаиданың қолдауымен Ломбардиядағы Сан-Сальваторе монастырына негіз құрды. Мажолус императордың өтініші бойынша Павиядағы императорлық сарайға барды, ал көптеген адамдар Мажолусты өздерінің өтініштерін орындауға көмектесу үшін араласшы ретінде іздеді. Ол императордың өлімін алдын ала болжаған, ол арманда шынжырдан қашып шыққан арыстанды көрді. Мажолус бұл оқиғаны императордың сол жылы өлетінін білдіретін белгі деп түсіндірді. Бұл түстен кейін көп ұзамай император өліп қалды. 974 жылы Адельхида мен оның ұлы Отто II Мажолусты Италияға шақырып, оны Папа етіп тағайындады, бірақ Мажолус бас тартты. Отто II Византия императоры Иоанн I Цимискестің туысы Теофанға үйленді. Ол қайын анасы Аделаидамен жиі келіспей жүрді, бұл ана мен ұлының арасын кетірді. Павиада шамамен 980 жылы Отто II мен оның анасы, жесір император, жылдар бойы бөлек болғаннан кейін, ішінара Мажолус күш-жігерінің арқасында татуласты. Бұл оқиға және басқа да замандастары Мажолус пен Клунидің императорға ықпал еткеніне сенімді болды. Мажолус 983 жылы императорға Италияға жорыққа бармауға кеңес берді, егер ол оған барса, ол өлетінін айтты, ал император сол жылы қайтыс болды.
Монастырлық реформа
Осы уақытқа дейін бенедиктин үйлері өз бетімен жұмыс істеген. Клюни реформасы Х ғасырдың басында Клюнидің Берносымен басталды, бірақ Клюнидің монахтары Одо мен Аймардтың (2-ші және 3-ші аббат) тұсында реформа жасаған монастырлар Клюниден тәуелсіз болды. Реформа - абаттың жеке жұмысы, сондықтан Клуни абаттарының екі немесе одан да көп монастырларда аббат болулары жат нәрсе емес еді. Алайда, бұл қарым-қатынас Cluny емес, абатпен болды, ал абат қайтыс болған кезде, Cluny-ге қайта оралу орнына, монахтар өздерінің алмастырушы абаттарын сайлауды жалғастырды. Ол император Ұлы Оттонның өтініші бойынша көптеген неміс монастырларын реформалады. 972 жылы Отто Мажолусты Равенна маңындағы Сант-Аполлинаре-ин-Класс абат етіп тағайындады. 982 жылы Пармадағы Сан-Джованни-Евангелист және 987 жылы Павиядағы Монте-Селеодағы канондарды реформалады. 966 және 990 жылдар аралығында Бургундия королі Конрад барлық құқықтардан бас тартып, Романмотье монастырын Мажолус абата берді. 980 жылдары Бургундия герцогы Генрих I Мажолустан Сен-Жермен д'Оксер аббатшылығын басқаруды өтінді. Мажолус өзінің жоқтығында істерді басқару үшін преиорды тағайындайды, бірақ міндетті түрде Клуни монахтары емес. Мажолус кезінде Клунидің басшылығымен тәуелді монастырлар желісі қалыптаса бастады және Мажолус мұрагерлері Одило мен Хью кезінде дамуын жалғастыра берді. 965 жылы императрица Аделаида Пейерн монастырын Клуни абатшылығына қарастырды. Парай-ле-Мониал монастырын 973 жылы Ламберт Шалон және оның әйелі Аделаида Шалон, Мажолус абысының достары, Клюни үйі ретінде құрды. 989 жылы Лангре епискобы Бруно Руси Мажолустан Дижондағы шіркеудің құлдырап кеткен ескерткішін клюниандық үй ретінде қайта құру үшін монахтарды жіберуді өтінді. Бұл кезеңде Клюни реформа жасаған немесе қолдау көрсеткен орындардың қатарында Сент-Мур-де-Фоссе бар. Майолус Вильгельмді Волпианоға Тулузадағы Сент-Сернин аббатшылығын реформалауға жіберді. Клюнидің байлығы мен мүлкі адамдар жер, шіркеу және басқа құнды заттарды сыйға бергенде өсті. иеліктер, бұл Cluny және әр түрлі феодалдар арасындағы дауларға себеп болды. Клюни өзінің қатаң тәртіптерімен немесе аскетизммен танымал емес еді, бірақ Клюнидің абаттары папалық мәртебеге қайта оралуды және папа Григорий VII реформаларын қолдады. Клюниандықтар өздерін папалықпен тығыз байланысты деп тапты. Бұл кезеңде папалар Клюниді қатты қолдады және Клюнидің құқықтарын бұзған немесе узурпациялаған кез келген адамға экскоммуникация жазасын берді.
Кейіпкер
Мажолус өз заманында қасиетті адам ретінде қастерленген. Ол көп уақытын Құдайға сиынып, оңашада жүріп, күнәкарларды сөгіп, жұрт алдындағы мадақтау сөздерін және жоғары құрмет көрсетулерін жек көретін. Ал көп жақсылықтарын жұрт көзінен тасаланып, жасырын істейтін. Ол сапарға шыққанда қолына ашық кітап ұстайтын. Бұл кітап рухани немесе философиялық шығарма болуы мүмкін. Ол Киелі жазбаларды және басқа да пәндерді жақсы білетін, бірақ ешқашан ешкімге өзінің білімін көрсетпейтін және тек қана бір нәрсе туралы пікірі сұралғанда ғана сөйлейтін. Ол әрқашан қысқа сөйледі. Ол байлар мен билеушілермен дастарқан басында отырып, олар сияқты тамақ ішкен, киімдері де әдепті, тым қымбат та емес, киімдері де сәнді болған. Ол аздап шарап ішті. Ол өте мейірімді, мейірімді адам екені айтылады.
Кереметтер
Vita S. Maioli Мажолусқа көптеген кереметтер жасады, олардың кейбіреулері оның өмірінде болған деп хабарланды. Мажолустың ауруларды сауықтырған, соқырлардың көзін ашқан, жылан, ит немесе қасқырдан тіскендерді сауықтырған, сондай-ақ адамдарды суға батып немесе отқа өртеніп қалудан құтқарып қалған. Оған қатысты кереметтер туралы әңгімелер мыналар: Бірде Мажолус Аквитаниядан қайтып келе жатқанда, ол жол бойындағы монастырға баруды шешті және өзінің келе жатқанын айту үшін алдыңнан хабаршы жіберді. Бұл монастырьдың монахтары оның келуіне қуанышты болды, бірақ монастырьдың жеткізушісі балықтары бітіп қалғандықтан, өзін жаман сезінді. Алайда, монастырьдың қамқоршысы монастарға өзенге барып, Мажолус есімін шақыруды тапсырды, олар соны орындағанда, өте үлкен ласын ұстады. Мажолус қол жуған судың емдік қасиеті бар екені айтылған. Бірде Вальявенседе соқыр қайыршы Мажолустың қаладан кетіп бара жатқан тұяғын ұстап алып, Мажолустан өзі әкелген құмырадағы суға бата беруін сұрады. Мажолус осы сенімінің көрінісіне қатты әсер етіп, суға батасын берді. Сонда әлгі кісі көзін сумен жуып, көретін болды. Бірде бірнеше қажылар оның қабірінен қайтып келе жатып, Луара өзеніне жетті, бірақ олар оны кесіп өте алмады, өйткені қайық екінші жағында болды, ал қайықшы оларға келуден бас тартты. Олар Маголус деп аталып, қайықты өздерімен бірге көлденең жағаға жағалай жөнелді. Қайыққа мінген соң, олар оны артқа сүйреп, артқа қарай жүзіп кетті. Өлген баласын Мажолустың қабіріне алып келген әйел. Ол баласының мәйітін құрбандық үстелінің алдына қойып, түні бойы сол жерде қалдырды. Таңертеңгі сағат тоғыздарда баланың көзі ашылып, анасын шақырды.
Once when Majolus was returning from Aquitaine, he decided to visit a monastery along the way and sent a messenger ahead of him to say he was coming. The monks of this monastery were happy that he was coming, but the purveyor of the monastery felt bad because they had run out of fish. However, the purveyor of the monastery told the monks to go down to the river and call on the name of Majolus, and when they did, they caught an enormously large salmon. The water that Majolus used to wash his hands in was said to have healing powers. Once in Vallavaense a blind mendicant caught hold of Majolus' bridle as he was leaving the town and begged Majolus to bless water in a jar he had brought. Majolus was moved by this show of faith and so he blessed the water. The beggar then washed his eyes with the water and received his sight. One time several pilgrims returning from his tomb reached the Loire river and they could not cross it because the boat was on the other side, and the boatman refused to come over for them. They called on the name of Majolus, and the boat crossed over by itself to them, waited for them to enter, and when they got in, it took them without being rowed to the other side of the river. A woman who brought her dead child to Majolus' tomb in Souvigny. She put the body of her child in front of the altar, where it remained the whole night. At nine o'clock in the morning the eyes of the boy opened and the boy called for his mother, who ran to him.
Өлім
Мажолус 84 жасқа дейін өмір сүрді. Ол қайтыс болуына екі жыл қалғанда, аббаттан бас тартып, Одилоны өзінің көмекшісі етіп тағайындады. Ол Клюникадағы кішігірім үйлердің біріне барып, сол жердегі бауырластарға тәлім-тәрбие, түзету және жігер беру арқылы қызмет етуге уақыт арнады. Ол тіпті қартайған шағында да жұмыс істей берді және Париждегі Сен-Дениді реформалауға бара жатқанда қайтыс болды. Ол алыс бармай, Сувиньи монастырына тоқтады, ол қайтыс болып, жерленді.
Құрмет
Ол қайтыс болғаннан кейін, Клунидегі монахтар оны Клуниге әкелуге тырысты, бірақ Совиньидегі монахтар наразылық білдіріп, оның сол жерде қалуын талап етті. Мажолус қабірі діни саяхаттардың басты орнына айналды. 994 жылы Маюль қайтыс болғаннан кейін Франция королі Хью Капе сол жерге келді. Оның мерекесі 11 мамыр; оны 29 сәуірде, Клунидің қасиетті абаттарының мерекесі" Одо, Клунидің Одилосы және Клунидің Гюмен бірге атап өтеді.