Кіріспе
1959 ж. Австралиялық роман Walkabout - Джеймс Вэнс Маршалл (Дональд Г. Пейннің псевдонимі) жазған роман, алғаш рет 1959 жылы "Балалар" деп жарияланды. Бұл екі бала, бір жасөспірім әпке мен оның кіші інісі, Австралияның аутбэкіне адасып, оған Австралияның жергілікті тұрғыны жасөспірім жігіт көмектеседі. Кітапқа негізделген, сол атымен 1971 жылы шыққан фильм, бірақ бастапқы сюжеттен ауытқыған.
Walkabout is a novel written by James Vance Marshall (a pseudonym for Donald G. Payne), first published in 1959 as The Children. It is about two children, a teenage sister and her younger brother, who get lost in the Australian Outback and are helped by an Indigenous Australian teenage boy on his walkabout. A film based on the book, with the same title came out in 1971, but deviated from the original plot.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Екі американдық бауырлас Питер мен Мэри ұшақ апатынан кейін Австралияның ауласындағы сағаға кептеледі. Питер олар Аделаидада тұратын ағайынды іздестіру керек дейді; Мэри келіседі және олар шөлді аралай бастайды, бірақ Аделаиданың құрлықтың екінші жағында екенін түсінбейді. Олар тамақсыз, тек қана бір шоколадты жейді, ал quandong ағашының астында ұйықтап жатқанда, капитан оларды қалай қауіпке ұшыратқаны туралы жаман түс көреді, тек ол навигаторды өлтіруге тырысқан кезде жарылыстан қаза табады. Келесі күні олар азық іздеп, жүріп-тұруды жалғастырады, бірақ олардың күш-жігерлері бекер. Блофтың басында Петір су таптым деп ойлайды, бірақ Мария оны алданып қалмау үшін бұрып жібереді, өйткені ол күміс тоғандар ауладағы тұздықтар екенін біледі. Кенеттен Мәриямның жасындағы абориген жасөспірім (текст ішінде "буш жігіті" деп аталады) пайда болады және оларды таңғалдырады, көбінесе оның жалаңаш болғаны үшін. Мэри оны кетіруді үміттеніп, оған қадала қарайды. Бұл нәтиже бермейді. Ол бейтаныс адамдар туралы білуге үміттеніп, екеуін де тексеріп шығады, бірақ қызықты ештеңе таппайды, сондықтан ол кетеді. Петір мен Мәриям аман қалудың жалғыз үмітін жоғалтып алуы мүмкін екеніне таңғалып, оның соңынан еріп барады. Питер онымен тамақ ішіп, ыммен сөйлесуге тырысады, ал бұталық бала олардың қиындықтарын тез түсінеді. Ол оларға өзінің соңынан ерулері керектігін айтады, олар солай істейді. Ол балалар ішіп алған суға жетеді. Содан кейін бала аштық балаларға тамақ дайындайды. Содан кейін балаларды келесі су көздеріне бастап барады. Буш жігіті Мәриямның өзінің жалаңаш күйіне деген жеккөрушілігін өлім рухын көрген деп қате түсіндіреді және ақыл-ой евтаназиясына ұшырайды. Балалар демалып жатқан кезде, бұталық бала жағдай туралы ойлану үшін кері шегінеді, өйткені бұл оны этикалық және моральдық мәселелерге ұшыратады. Ол ақ нәрестелермен кездескенге дейін, өзінің ерлік сынағын өткізген. Ал тайпалық заң бойынша, ол кез келген жерде басқа адамдармен араласпауы керек. Бірақ балаларына көмек керек, әйтпесе олар өліп қалады. Үш адам келесі су айдынына жеткенде, Питердің құс баласына жіберген тұмаудың белгілері көріне бастайды. Ол уайымдап, балаларына өзінің денесінен зұлым рухтарды және өлімнен кейін жыландар "денесін қинауға" жол бермеу үшін қабірге қою платформасы керек екенін айту керек деп шешті. Петір отын жинап жатыр, сондықтан жұмыс істеп жатқан адамды үзіп алмау үшін, бұталық бала жуылған Мәриямды іздейді. Бұталық бала ваннаны жеке нәрсе ретінде көрмейді; ол бассейнге келеді және Мэри қорқып, бұталық баланы ыңғырастырып, таспен қорқытады. Ол өзінің жерлеу салтанатын өткізетін жерін таппайтынына сенімді. Мәриям Петерге барып, онымен бірге кетуін сұрайды, бірақ Петер бұталық бала туралы алаңдайды, сондықтан Мәриям қалуға мәжбүр болады. Питер оған бұталық бала өте науқас екенін айтады; ол бұталық бала өлуі мүмкін екенін түсінеді, ал Мэри тұмаудың өлімге әкелуі мүмкін екеніне сенуден бас тартады, өйткені ол балада Өлім Рухынан қорқатынын түсінбейді. Көп ұзамай Мэри тергеуге барады. Ақырында, ол оның өліп жатқанын мойындайды және оны кешіреді. Ол оның басын құшағына қояды, ал ол оның шашына тиіседі. Оның сыртқы келбеті мен тіліне қарамастан, олар бір-бірінен мүлдем өзгеше емес екенін Мэри түсінеді. Ол түнде қайтыс болады. Олар оны жерлеп, тамақ пен суға толы аңғарға қарай жол тартады. Бұл туралы Петірге өлер алдындағы бала айтқан болатын. Олар бассейнге келіп, яббилерді жеп, орбиталық аңдарды бақылап, кетеді. Су, азық-түлік пен жануарлар дүниесі мол аңғарда олар бұталық баладан үйренген дағдыларымен бірнеше күн өмір сүреді. Питер кішкентай коаламен ойнағанда, Мэри ата-аналары шабуыл жасауы мүмкін деп қорқып, тоқтатуды талап етеді. Осылайша, коала Мэриге жабысып, оның киіміне зақым келтіреді. Содан кейін Мәриям бір апта бұрын оған бұдан да жаман ештеңе бола алмағанын ойлайды, ал қазір ол өзінің жалаңаш күйінде ыңғайлы. Кейін ол Питермен бірге сурет салу үшін пайдаланылатын ылғал сазды табады: Питер табиғатты, ал Мэри сәнді әйелдер мен армандаған үйін суреттейді. Кейін балалар түтінді көріп, суға жүзіп бара жатқан аборигендер тобын кездестіреді. Адам суреттерді таниды. Оның ұлының "воригалы" немесе үй иті бар, ол Питермен баланың арасындағы байланыс құралы болып табылады. Әкесі Мэридің армандаған үйін көріп, Мэри мен Питер өркениетті іздейтінін түсінеді. Ол түрлі ым-ишаралармен және суреттермен балаларға таудың ар жағы...
Қабылдау
Бұл Ванстың ең танымал жұмысы, көбінесе осыған байланысты фильмнің табысына байланысты. Рецензенттер "Walkabout" романын австралиялық қоршаған ортаны егжей-тегжейлі және дәл сипаттағаны үшін мақтады.